கவிதைகள்

  நினைவுகளின் ஒழுங்கைகள் வழியே இறந்த காலத்தின் புத்தகத்தைப் பார்க்கிறேன் கள்ளிமுட்களும், செஞ்சந்தனக் கரியும் பாதங்களை முத்தமிட்ட பாதையில் அகழிகள், மலைத்தொடர்கள் ஊடாகப் பின்நடை போடுகிறேன்  கபிலம், கருமை, சாம்பல் நிறங்களில் இருண்ட கறைகள் நிறைந்த காலத்தின் மாபெரிய...

வருடம் புதிது வசந்தம் புதிது வரவேற்பும் புதிது - என் வாலிபம் மட்டும் பழையது

தின்றுகொண்டு தின்றுகொண்டு அவர்கள் ஒன்றாக..

 நிறைந்த கனவுகளின் பாரம் தாங்காது மனப் பொதி ஒரேயடியாக வெடித்து அதிர்ஷ்டத்தின் குறியுடனான ஒரு கனவு கவிதையொன்றுக்கு மழையெனப் பெய்யும்  நாசிக்கடியில் குறு மீசைக்குப் பதிலாக மீசை வளர்த்துக் கொண்ட ஹிட்லர் *நீலப் படைகளுக்கு இடையிலும் *சிவப்புப் படைகளுக்கு...

முகங்களில் திகில் நிரந்தரமாயிற்று! இப்போதும் வானூர்திகள் ஆகாயத்தில் பறந்தன. வாகன தொடரணிகள் நிலங்களை பிளந்து...

மனம் ஒன்றாநிலையில் உடல்கள் ஒன்றினைந்து உறவாடும் போது மரணக் குழியில் போராடிய மணநிலைதான்..

சிலகாலத்துக்கு முந்தி அது. அப்பம்மா சாக முதல் சந்திரிக்காவின் காலத்தில் கொழும்பில் இருந்து அப்பாவுடன் வந்திருந்தது.

எங்கோ மூலையில் ஏனோ தானோ என்று என்பாட்டில் கிடந்த என்னை எட்டி எடுத்து தட்டித் பின் தடவி மல்லாக்காய் போட்டு ஏறி நின்று எழுந்து.... விழுந்து.... கிடந்து.... என்மேல் எழுதினான் ஒருகவிஞன் பேனாவின் அழகில் மயங்கியதாலே கூரியமுனையால் குத்துப்பட்டேன்....