தமிழகத்தில் ஆர்.எஸ்.எஸ் பயங்கரவாதம் ஆரம்பித்துவிட்டது!

உலகின் மிகப்பெரும் மத அடிப்படைவாத பயங்கரவாத இயக்கங்களாக அல் கயிதா போன்ற ஜிகாத் அமைப்புக்கள் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்ட்டாலும், உலகின் மிகப்பெரும் பயங்கரவாத மத அடிப்படைவாத இயக்கம் ராஷ்தியா சுயம் சேவக் சங் (RSS) என்ற அமைப்பே. இந்தியாவில் மட்டுமல்ல இலங்கைலும் ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் கிளைகளைக் கொண்டிருக்கும் ஆ.எஸ்.எஸ் இந்தியாவில் நான்குமுறை தடைசெய்யப்பட்டது.

ஐரோப்பிய பாசிச அமைப்புக்களால் கவரப்பட்டு 1925 ஆம் ஆண்டு ஆர்.எஸ்.எஸ் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. ஹிட்லர். முசோலீனி போன்ற மனிதக் கொலையாளிகளை பின்பற்றுவதாக தனது அரசியல் திட்ட முன்மொழிவிலேயே கூறும் ஆர்.எஸ்.எஸ் இந்திய மக்களை மட்டுமன்றி உலக மக்கள் அனைவரதும் எதிரி.

இந்தியா முழுவதும் தனது பயங்கரவாதப் பயிற்சி முகம்களை நடத்திவந்த ஆர்.எஸ்.எஸ் இன் மிக முக்கிய உறுப்பினர்களில் ஒருவரே இன்றைய இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி. ஆளும் பாரதீய ஜனதா கட்சியைத் தனது முன் முகமாகப் பயன்படுத்திவந்த ஆர்.எஸ்.எஸ் அமைப்பு, 1985 ஆம் ஆண்டு தனது ஆரம்பகால உறுப்பினர்களில் ஒருவரான நன்கு பயிற்றப்பட்ட நரேந்திர மோடியை பாரதீய ஜனதாவிற்கு அனுப்பிவைத்தது. பார்பனீய இந்துத்துவ பயங்கரவாதத்தின் பின்னணியில் ஆர்.எஸ்.எஸ் அமைப்பும் அதன் முன்முகமாக பாரதீய ஜனதாவும் செயற்படுகின்றன.

இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் பயங்கரவாதப் பயிற்சி முகம்களைக் கொண்டிருக்கும் ஆர்.எஸ்.எஸ் அமைப்பு இன்று உலகின் நான்காவது பெரிய இராணுவ பலத்தைக் கொண்டிருக்கும் இந்தியா என்ற நாட்டையே ஆட்சி செய்து வருகிறது.

உலகின் பல நாடுகளிலிருந்து திரட்டப்படும் பணம் தன்னார்வ நிறுவனங்களின் முகமூடியில் ஆர்.எஸ்.எஸ் பயங்கரவாத அமைப்பைச் சென்றடைகிறது. SEWA, Childline,India Development and Relief Fund போன்ற பெயர்களில் இயங்கும் தன்னார்வ நிறுவனங்கள் உட்பட பல நிறுவனங்கள் ஆர்.எஸ்.எஸ் இன் பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளுக்கு நிதி திரட்டுகின்றன. இந்த அமைப்புக்களின் பின்னணியில் இந்தியாவிற்கு வெளியில் வாழும் பார்பனீய மத அடிப்படைவாதிகள் இயங்கினாலும் சில மர்மமான நிதி வழங்குனர்கள் நாசி அமைப்புக்களைச் சார்ந்தவர்கள் என்ற தகவல்கள் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

India Development and Relief Fund என்ற நிறுவனம் அமெரிக்கா மற்றும் ஜேர்மனிய நாடுகளில் இயங்கிவருகின்றது. இந்த நிறுவனம் CISCO என்ற தகவல் தொழில் நுட்ப நிறுவனத்திடமிருந்தும் மேலும் பல நிறுவனங்களிடமிருந்தும் நிதி திரட்டியதற்கான ஆதரங்கள் வெளியாகின.

உலகின் மிகப்பெரிய அரசு ஒன்றை சடவிரோத பயங்கரவாத அமைப்பு ஒன்றே நடத்திவருகிறது என்றாலும் அதற்கான எதிர்ப்புக்குரல்கள் இந்தியாவிற்கும் அதற்கு வெளியிலும் கேட்பதில்லை.
மக்களை மத அடிப்படைவாதத்தினுள் அமிழ்த்திவிட்டு அவர்களை ஒட்டச் சுரண்டுவதற்காக அதிகாரவர்க்கம் அடிப்படைவாதத்தைப் பயன்படுத்திக்கொள்கிறது.

இந்துத்துவ பயங்கரவாதத்தின் நிழல் கூடப்படாமலிருந்து தமிழ் நாட்டிலும் கேரளாவிலும் ஆர்.எஸ்.எஸ் வன்முறையைத் தூண்ட முயற்சிப்பதை அண்மைக்கால நிகழ்வுகள் உணர்த்துகின்றன.

மதவாத அமைப்புக்கள், ஆச்சிரமங்கள், ஆர்.எஸ்.எஸ் குண்டர்படைகள், ஆர்.எஸ்.எஸ் பயிற்சி பெற்ற ஹெச்.ராஜ சர்மா போன்ற தலைவர்கள் தமிழகம் முழுவதும் நிறுத்தப்பட்டுள்ளனர். பெரும்பாலான காட்சி ஊடகங்கள் ஆர்.எஸ்.எஸ் இன் பிரச்சார அங்கமாக இயங்கி வருகின்றன. ஹெச்.ராஜா என்ற ஆர்.எஸ்.எஸ் பயங்கரவாதி ஒருவர் சினிமாக் கவிஞரான வைரமுத்துவை பொதுவெளியில் மிரட்டிய பின்னரும், ஹெச்.ராஜாவைப் பற்றிப் பேசாத ஊடகங்கள் வைரமுத்து சரியா தவறா என விவாதங்களை நடத்திவருகின்றமை, ஆர்.எஸ்.எஸ் தமிழகத்தில் தனது பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளை ஆரம்பித்துவிட்டமைக்கன அறிகுறிகள்.

ஆர்.எஸ்.எஸ் இன் பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளிருந்து தற்காத்துக்கொள்வதற்கான அரசியல் செயற்பாடுகள் எல்லத் தளத்திலும் முன்னெடுப்பதற்கான முயற்சிகளை மக்கள் சார்ந்த அரசியல் கட்சிகள் முன்னெடுபதற்கான அவசியம் அவசரமானது.

இந்தியச் சூழலிலில் லெனினின் தேசிய இன விடுதலைக் கோட்பாடு

உலகின் வெவ்வேறு பகுதிகளில்,வெவ்வேறு காலங்களில் மனித இனம் பரிணமித்து வளர்ந்து இருக்கிறது. அப்படிப் பரிணமிக்கும் பொழுது, ஒவ்வவொரு பகுதியிலும் ஒவ்வொரு மொழியைப் பேசினர்; ஒவ்வொரு பண்பாட்டுப் பின்னணியுடன் இருந்தனர். இவ்வாறு மொழியாலும் பண்பாட்டாலும் ஒன்று பட்டு இருப்பது தேசிய இனம் எனப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு இனத்தின் உணவு, உடை, இருப்பிடத் தேவைகள்அவரவர்களுடைய பாரம்பரியப் பின்னணியைப் பொறுத்தும், சமூகச் சூழலைப் பொறுத்தும் மாறுபடும். ஆகவே பொருள் உற்பத்தியையும், பொருள் உற்பத்தி முறையையும் தீர்மானிக்கும் அரசியல் அதிகாரம் அந்தந்த இன மக்களுக்கே இருப்பது தான் சமூக இயக்கம் உராய்தல் இன்றி நடைபெற ஏதுவாக இருக்கும். இவ்வாறு தங்கள் அரசியலைத் தீர்மானிக்கும் உரிமை, ஒவ்வொரு இன மக்களுக்கும் இருக்க வேண்டும் என்பது தான் தேசிய இனங்களின் சுய நிர்ணய உரிமை அல்லது தேசிய இன விடுதலை எனப்படுகிறது.

இந்தியாவைப் பொறுத்த மட்டில் மொழி வழியான பிரிவுகளின் அடிப்படையில் மக்களின் தேவைகள் மாறுபடுவது மட்டும் அல்லாமல் வருண / சாதி அடிப்படையிலும் தேவைகள் மாறுபடுகின்றன. சொல்லப் போனால் மொழி வழிப் பிரிவினர்களிடையே உள்ள தேவைகளின் மாறுதல்களை விட வருண / சாதி வழிப் பிரிவினர்களின் தேவைகளில் மிக அதிகமான மாற்றங்கள் உள்ளன.

எடுத்துக் காட்டாக, பார்ப்பனர்களில் கல்வி அறிவு இல்லாதவர்கள் ஒருவரும் இல்லை. ஆகவே அடிப்படைக் கல்வியை அறிமுகப்படுத்தும் தேவை அவர்களிடையே எழுவது இல்லை, பிற்படுத்தப் பட்ட, தாழ்த்தப் பட்ட மக்களிடையே எழுத்தறிவு பெறாதோர் ஏராளமாக இருக்கின்றனர். எழுத்தறிவு உள்ளோர் என்று வகைப் படுத்தப் பட்டவர்களிலும் கணிசமானோர் தங்கள் பெயரைச் சித்திரம் போல் வரையத் தெரிந்தவர்களே. ஆகவே இம்மக்களிடையே அடிப்படைக் கல்வியை அறிமுகப் படுத்தும் தேவை மிக அழுத்தமாக இருக்கிறது.

மேலும், இந்திய சமூக, அரசியல் சூழ்நிலைகள் பார்ப்பனர்களில் உள்ள திறமைக் குறைவானோரும் உயர்நிலை வேலைகளை எளிதில் அடையும் படியாகவும், ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பு மக்களில் உள்ள திறமைசாலிகளும் கீழ் நிலை வேலைகளைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்திலும் உள்ளன. குறிப்பாகத் துப்புரவத் தொழிலில் இது தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரிகிறது. துப்புரவுத் தொழிலைச் செய்யும் சாதியினர் எவ்வளவு தான் படித்தாலும், எவ்வளவு தான் திறமைசாலிகளாக இருந்தாலும், அவர்களால் அத்தொழிலை விட்டு வெளியே வர முடியாத படியான இறுக்கமான சூழல் உள்ளது.

இந்தியவில் இப்படிப் பட்ட சூழல் உள்ளது என்பதை ஒப்புக் கொள்ளும் விதமாக, இன அடிப்படையில் ஏற்றத் தாழ்வுகளைக் களைவதற்கான ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் குழு (United Nations Committee for Elimination of Racial Discriminations)ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றி உள்ளது. கடந்த 2002ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதத்தில் ஜெனிவா நகரில், உலக அளவில் இன ஒதுக்கலுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுப்பது குறித்த கருத்தரங்கம் நடந்தது. இந்தியாவில் வருண / சாதி அடிப்படையில் உரிமைகள் மறுக்கப்படுவதைப் பற்றி இக்கருத்தரங்கில் விவாதிக்க வேண்டும் என்று தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்புத் தோழர்கள் ஐக்கிய நாடுகள் அவையில் கோரிக்கை வைத்தனர். (பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு மக்கள் இது போல் செயல்பட வேண்டும் என்று தோன்றாமல் நன்றாக உறங்கிக் கொண்டு இருந்தனர் / இருக்கின்றனர்.) இக்கோரிக்கையை ஏற்கக் கூடாது என்று இந்திய அரசு கடுமையாக எதிர்த்தது. ஆனால் கோரிக்கையில் உள்ள உண்மைத் தன்மையையும், நியாயத்தையும் கருதி ஐக்கிய நாடுகள் அவை அதை ஏற்றுக் கொண்டு விவாதித்தது. விவாதத்தின் முடிவில் 22.8.2002 அன்று தீர்மானம் எண் XXIXஇல் இந்தியவில் வருண / சாதி அடிப்படையில் மறுக்கப்படும் உரிமைகள் உலக அளவில் இன ஒதுக்கல் கொடுமைகளைப் போன்றதே என்று முடிவு செய்தது. அது மட்டும் அல்ல; இக்கொடுமைகளைக் களைய இந்திய அரசு உறுதியான நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும் என்றும் அத்தீர்மானம் வலியுறுத்தியது.

ஆனால் பார்ப்பன ஆதிக்க அரசான இந்திய அரசு ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் தீர்மானத்தைக் கண்டு கொள்ளவே மறுத்தது; இன்றும் மறுத்துக் கொண்டே இருக்கிறது. அது மட்டும் அல்ல; இச்செய்தியை முழுமையாக இருட்டடிப்பு செய்தது. பெரிய ஊடகங்கள் (ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் நடத்தும் ஊடகங்கள் உட்பட) அனைத்தும் பார்ப்பன ஆதிக்கப் பிடியில் இருப்பதால் இச்செய்தி வெளியில் பரவாமல் பார்த்துக் கொள்ளப்பட்டது. இப்பிரச்சினையை ஐக்கிய நாடுகள் அவைக்குக் கொண்டு சென்ற தோழர்கள் இச்செய்தியைத் தங்களால் இயன்ற மட்டும் மக்களிடைய கொண்டு சென்றனர். அவர்களுடைய முயற்சியினால் சமூக நீதி ஆர்வலர்களிடம் இச்செய்தி சென்றடைந்தது.

சரி! இந்திய அரசு பார்ப்பன ஆதிக்க அரசு. ஆகவே அது பார்பபன ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் இத்தீர்மானத்தைக் கண்டு கொள்ளாதது மட்டும் அல்லாமல், செய்தியையே இருட்டடிப்பு செய்தது. ஆனால் எல்லா விதமான சுரண்டல்களையும்  முற்ற முழுக்க எதிர்ப்பதாகக் கூறிக் கொள்ளும் பொதுவுடைமைக் கட்சிகள் என்ன செய்தன / செய்கின்றன?

லெனினுடைய காலத்தில் “தேசிய இனங்களின் சுய நிர்ணய உரிமை சோஷலிச சமூகத்திற்குப் பொருந்தாது. ஏனெனில் தேசிய இன ஒடுக்குமுறைக்குக் காரணமாக இருக்கும் வர்க்க நலன்களையே சோஷலிசம் ஒழித்து விடுவதால் எல்லா விதமான தேசிய ஒடுக்கு முறைகளையும் அது ஒழித்து விடுகிறது” என்று சிலர் கூறிக் கொண்டு இருந்தார்கள்.

இதைப் போலவே இந்தியாவில் உள்ள பொதுவுடைமைக் கட்சிக்காரர்களும் சோஷலிச சமூகத்தில் சாதி அடிப்படையில் உரிமைகள் மறுப்பு இருக்க முடியாது என்று வாதாடிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

“ஒரு சோஷலிச சமூகத்தில் தேசிய இனமானது பொருளாதார ரீதியிலும், அரசியல் ரீதியிலும் ஒரு அங்கமாக நிலைத்து நிற்கும் என்று நம்புவதற்கு ஆதாரம் ஒன்றும் இல்லை. கலாச்சார ரீதிான, மொழி ரீதியான ஒரு அங்கமாக மட்டுமே அது இருக்கும் என்பது சாத்தியம். ஏனென்றால் ஒரு சோஷலிசக் கலாச்சாரப் பிராந்தியத்தை நாம் பிரிக்கிறோம் என்று வைத்துக் கொண்டால் உற்பத்தித் தேவைகளுக்கு உகந்ததாக மட்டுமே பிரிக்க முடியும்; மேலும் இத்தகைய பிரிவு பற்றிய பிரச்சினையானது, ஒவ்வொன்றும் முழு அரசுரிமை படைத்த தேசிய இனங்களால் தனித்தனியாகத் தீர்க்கப்படாது. அதில் அக்கறை உள்ள குடிமக்கள் எல்லோராலும் கூட்டாக நிர்ணயிக்கப்படும்,” என்று விளக்கும் லெனின் ஒரு தேசிய இனம் தன் அரசியலைத் தானே நிர்ணயம் செய்து கொள்ளும் சுய நிர்ணய உரிமை அல்லாமல் கூட்டு நிர்ணயம் என்பது அதை அடிமைத் தளையில் நிலைநிறுத்தும் உத்தியே என்று கூறுகிறார்.

இந்தியச் சூழலில் சோஷலிச சமுதாயம் அமைந்தால் அனைவருக்கும் கல்வியும், வேலை வாய்ப்பும் உறுதி ஆகி விடுவதாலும், தனி உடைமை ஒழிக்கப்பட்டு விடும் என்பதாலும், அனைத்து வகுப்பினருக்கும் சம உரிமையும், சம வாய்ப்பும் கிடைக்கும் என்றும், வருண / சாதி வேற்றுமை மறைந்து விடும் என்றும் கூறுகிறார்கள். ஆகவே இப்பொழுது நடைமுறையில் உள்ள மொழிவாரி மாநிலங்கள் அமைந்ததே போதும் என்ற மன நிறைவுடன் இருக்கிறார்கள்.

ஆனால் தேசிய இனப் பிரச்சினையில் வர்க்க நலன்களைப் பார்த்தால் போதும் என்று வாதாடிய எதிரிகளுக்கு லெனின் அளித்த விளக்கம் வருண / சாதிப் பிரச்சினைகளைக் கவனிக்க மறுப்பவர்களுக்கும் பொருந்தும். சோஷலிச அரசு அமைந்து அனைத்து முதலாளித்துவச் சொத்துடைமைகளும் பறிமுதல் செய்யப் படுவதாலேயே அனைத்து சாதியினரும் கல்வியிலும், வேலை வாய்ப்பிலும் சம வாய்ப்பு பெறுவார்கள் என்று நம்புவதற்கு ஆதாரம் ஒன்றும் இல்லை. பார்ப்பனர்களில் உள்ள மிகக் குறைவான திறமை உடையவர்களும் தங்கள் பின் புலம் காரணமாக உயர் வாய்ப்புகளை அடைய முடியும். ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பு மக்களில் உள்ள திறமைசாலிகளும் தங்கள் பின் புலம் காரணமாக உயர்நிலைகளுக்குச் செல்ல முடியாமல் சறுக்க நேரிடும். இது பார்ப்பனர்கள் உயர்நிலை வேலைகளில் நிலைத்து நிற்பதற்கும், மற்றவர்கள் அடுத்த நிலை வேலைகளிலேயே அழுந்திக் கிடப்பதற்குமான நிலையை மாற்றாமல் நிரந்தரமாக்கவே வழி வகுக்கும். தனிச் சொத்துடைமை ஒழிந்த நிலையில் இவ் அமைப்பு வர்ணாசிரம அதர்ம அமைப்பையே ஒக்கும்.

 (இதைத் தான் “சாதியைச் சந்திக்காமல் புரட்சியைச் சந்திக்க முடியாது” என்றும் “சாதிப் பிரச்சினையைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் புரட்சியைத் திணித்தால் அது அக்கணமே வீழ்ந்து விடும்” என்றும் மாமேதை அம்பேத்கர் கூறினார்)

     ஆகவே வர்க்கப் போராட்டத்தோடு தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமைப் போராட்டத்தையும் முன்னெடுக்க வேண்டும் என்று லெனின் கூறியது போல, இந்தியச் சூழலில் வர்க்கப் போராட்டத்தோடு அனைத்து வருணத்தினரும் / சாதியினரும் அனைத்து நிலை வேலைகளிலும் அவரவர் மக்கள் தொகையின் விகிதத்தில் இருப்பதற்கான விகிதாச்சாரப் பங்கீடுப் போராட்டத்தையும் முன்னெடுக்க வேண்டும்.

இராமியா

இக்கட்டுரை சிந்தனைாயாளன் 2018ஆம் ஆண்டு பொங்கல் மலரில் வெளி வந்து உள்ளது.

ஆண்டாள்-தேவடியாள்-வைரமுத்து-சர்ச்சை: வி.இ.குகநாதன்

சில நாட்களிற்கு முன் தினமணி செய்தித்தாளில் கவிஞர் வைரமுத்து எழுதிய “தமிழை ஆண்டாள்” எனும் கட்டுரையில் மேற்கோள் காட்டிய ஒரு வாக்கியம் இன்று தமிழக ஊடகப்பரப்பிலும், பொதுவெளியிலும் பெரும் கருத்துமோதலை ஏற்படுத்தியுள்ளது.  அதில் அவர் மேற்கோள் காட்டிய ஒரு வாக்கியத்தில் ஆண்டாள் ஒரு தேவடியாள் எனக் குறிப்பிட்டதே இந்தக் குழப்பங்களிற்கெல்லாம் காரணம்.  இதனை இவர் ஒன்றும் சொந்தக்கருத்தாகக்கூறவில்லை, மாறாக அமெரிக்காவின் இண்டியானா பல்கலைக்கழகத்தின் சுபாஷ் சந்திர மாலிக்கை ஆசிரியராகக்கொண்டு வெளியிட்ட “Indian movement – some aspects of dissent, protest and reform” என்ற ஆய்வு நூலில் ஆண்டாள் பற்றி இப்படி ஒரு குறிப்பு எழுதப்பட்டிருக்கிறது என மேற்கோளே காட்டியிருந்தார்.  உடனேயே ஆண்டாளினை வைரமுத்து கேவலப்படுத்திவிட்டார் என இந்துமதவாதிகள் பொங்கியெழுந்து அவரது தலையினை வெட்டவேண்டும் என தலிபான் அவதாரம் எடுத்துவிட்டார்கள். இன்று இவ்வாறு கூச்சலிடும் மதவாதிகளின் முன்னோர்களே இந்துமதத்தின் ஒரு சடங்காக தேவடியாள்/ தேவதாசி முறையினைப் பேணியவர்கள் என்பதுதான்  இங்கு வேடிக்கையானது.

தேவடியாள்(பரத்தை)வரலாறு:

இந்த விலைமகளிர் தொழிலே உலகின் முதற்தொழில் என வேடிக்கையாகக் கூறுவார்கள். அந்த வகையில் பார்த்தால் இந்த விலைமகளிரின் தோற்றம் என்பது வரலாற்றுக்காலத்திற்கு முற்பட்டது. வரலாற்றில் தாய்வழிச் சமுதாயமாக மனிதர்கள் இருந்தபோது எல்லோருமே பொதுமகளிராகவேயிருந்தார்கள்(1). அதே போன்று சங்ககாலத்திலும் இற் பரத்தை(ஒருவனிற்கு மட்டும்),நயப்புப் பரத்தை(பலருக்கும் நயப்பவள்) மருதநிலத்தில் இருந்ததாகக் குறிப்புக்கள் உண்டு. அதே போன்று சங்கமருவிய காலத்தில் பரத்தையர்முறைமை இருந்தற்கு தரவாக மாதவி சிலப்பதிகாரத்தில் காணப்படுகிறார். இவ்வாறு காலகாலமாக பரத்தைமுறை காணப்பட்டாலும் அதனை மதச்சடங்காக மாற்றி கடவுளுடன் தொடர்புபடுத்தியது பார்ப்பன வைதீக(இன்றைய இந்து) மதமேயாகும்.  வைதீக மதமே தேவடியாள் (தே= தெய்வம்+அடியாள்= பணிபுரிபவள்) எனும் கருத்துருவாக்கத்தினை உருவாக்கி அதனை பொட்டுக்கட்டல் எனும் சடங்காக கோயிலிலேயே அந்தணர்களைக் கொண்டு நடாத்திவைத்தது.  இதனை பெருமளவிற்கு நிறுவனரீதியான நடைமுறைக்குள்ளாக்கியது இராசராச சோழன் ஆட்சியிலேயிலேயே இடம்பெற்றது என்பதற்கு தரவாக தஞ்சைப் பெருங்கோயில் கல்வெட்டுக்கள் (2)காணப்படுகின்றன. இராசராச சோழன் காலத்திலேயே இவ்வாறு தேவடியாள் முறை நிறுவனரீதியாக மதச் சடங்காக ஆக்கப்பட்டிருந்தாலும் அதற்கு முன்னரே கோயில்களில் நிறுவனரீதியற்ற முறையில் பின்பற்றப்பட்டு வந்திருக்கலாம் என உய்த்துணரமுடிகிறது. அக் காலப்பகுதியிலேயே (குறிப்பாக எட்டாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் ) ஆண்டாள் வாழ்ந்தாகக் கருதப்படுகிறது.

       ஆண்டாள் உண்மையிலேயே தேவடியாளா (தேவதாசியா) என்றால் அது விவாதத்திற்குரியது. இந்துமத விளக்கத்தின்படி தெய்வத்திற்கே (தே) பணிபுரிபவள்(அடியாள்) என்றவகையில் தேவடியாள் எனத் துணிந்து கூறலாம். மறுபுறத்தில் பொதுவழக்கிலுள்ள தேவதாசி என்ற சொல்லிற்கான விளக்கத்தின்படி பொதுமகளா எனப் பார்த்தால், அதற்கான நேரடித்தரவுகள் எதுவுமில்லை.  மேலே குறிக்கப்பட்ட இண்டியானா பல்கலை ஆய்வானது ஆண்டாளின் பாடல்களில் காணப்படும் பாலியல் விடுதலைத் தன்மையினை அடிப்படையாகக்கொண்டே குறித்த முடிவிற்கு வந்திருக்கலாம். அதாவது பெண்களின் விடுதலை பெருமளவிற்கு அடக்கிவைக்கப்பட்டிருந்த அன்றைய நிலையில் ஒரு இளம்பெண் இவ்வாறு பாலியல் வேட்கை சொட்ட சொட்ட பாடல்களைப் பாடியிருக்க முடியுமா என்ற கேள்வியின் அடிப்படையில் முடிவெடுக்கப்பட்டிருக்கலாம். அது முடிந்த முடிவல்ல என்பது உண்மையே.

ஆண்டாள் அவமானக் குறியீடா?

ஒரு வாதத்திற்காக ஆண்டாள் அவ்வாறு பரத்தையாகவிருந்திருந்தாலும்கூட, அது அவரிற்கான அவமானமல்ல, மாறாக அது அந்த மதப் பிற்போக்குத்தன மற்றும் ஆணாதிக்கத்தின் அவமானமாகவே கருதப்படவேண்டும்.  ஆண்டாளின் பாடல்கள் கூட ஒரு பெண்ணின் பாலியல் விடுதலை உணர்வின் வெளிப்பாடாகவே கருதப்படவேண்டும்.  அதே போல ஆண்டாளின் தமிழ்ப் புலமையும், தமிழே வழிபாட்டு மொழியாகக் கருதப்படவேண்டும் என்ற மொழியுணர்வும் போற்றப்படவேண்டும். இதனால்தானோ என்னவோ  வைணவத் தென்கலை  சித்தாந்தத்தின் படி  ஆழ்வார்கள் பத்து  பேர் மட்டுமே (ஆண்டாள் , மதுரகவி ஆகியோரிற்கு இடமில்லை) . பின்பு ஆழ்வார்கள் பன்னிரண்டாக அதிகரிக்கப்பட்டாலும், சில வைணவர் ஆண்டாளையும், மதுரகவியினையும் இன்றும் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.  அதே போன்று ஆண்டாள் என்பதே ஒரு கற்பனைப் படைப்பு என ஏற்கனவே ராஜாஜி கூறியபோது (3) எதுவுமே பேசாதிருந்த மதவாதிகள், பா.ராகவன் ஆண்டாளைப் பற்றி ஏற்கனவே கிழக்குப் பதிப்பகத்தின் பெயரில் இதனைவிட கடுமையாக விமர்சித்து நூல் வெளியிட்டபோது மவுனமாகவிருந்த  மத வாதிகள் இப்போது பொங்குவதன் நோக்கம் கவனித்திற்கொள்ளப்படவேண்டும்.

வைரமுத்து எதிர்ப்பு அரசியலின் பின்னனி:

மேலே குறிப்பிடப்பட்ட பா.ராகவனும், ராஜாஜி ஆகியோர் பிரமணராகவிருந்தபடியால் அப்போது மவுனம் காத்த மதவாதிகள் இப்போது தமது மனுதர்மத்தின்படி பிரமணரல்லாத வைரமுத்து மேற்கோள் காட்டியதற்கே அவரது தலையினைக் காவு கேட்கிறார்கள். இன்னும் சில மிதவாதிகளோ(?) சன்னதியில் வந்து வைரமுத்து மன்னிப்பு கேட்கவேண்டும் என்கிறார்கள்.  வைரமுத்துவோ யாராவது தனது மேற்கோளைத் தவறாக புரிந்து துன்புற்றிருப்பார்களேயானால் அதற்கு ஏற்கனவே வருத்தம் தெரிவித்துவிட்டார். இதற்குப் பின்னும் மதவாதம் அடங்கியபாடில்லை.  இங்குள்ள நகைமுரண் என்னவெனில் இன்று வைரமுத்து இந்து மதத்தினை புண்படுத்திவிட்டதாக கூறும் மதவாதிகள்தான் அன்று தேவடியாள் முறையினை ஆதரித்து அதற்காக வாதிட, மறுபுறத்தே வைரமுத்துவின் கருத்துரிமைக்காகப் போராடும் பகுத்தறிவாளர்களே அன்று தேவடியாள் முறையினை ஒழிக்கப்போராடியிருந்தார்கள். குறிப்பாக சட்சபையில் தேவதாசி முறையினை ஆதரித்த இந்துமதக் காவலரான   சத்தியமூர்த்தி ஐயரினை எதிர்த்து சுப்புலட்சுமி ரெட்டி முன்வைத்த வாதம் (படம் காண்க) மிகவும் பரவலடைந்திருந்தது. தேவதாசி முறை ஒழிப்பில் டாக்டர் முத்துலட்சுமி, ராமாமிர்தம் அம்மையார், தந்தை பெரியார், அமிகம்மிகாயேல் என்ற கிறிஸ்தவ பெண் போதகர் ஆகியோர் ஆற்றிய பங்களிப்பு அளப்பெரியது.

          வைரமுத்து மீதான வன்மத்திற்கு மற்றொரு காரணமும்  உண்டு.  வைரமுத்துவின் இந்தக் கட்டுரையினை ஒரு தொடராகவே வெளியிட்டுவருகிறார். இதற்கு முந்திய ஒரு வள்ளலார் பற்றிய கட்டுரையில் வள்ளலாரின் மறைவு பற்றிய உண்மைத்தன்மையினை வெளிக்கொண்டுவந்திருந்தார்.  அதாவது வள்ளலாரின் பார்ப்பனய எதிர்ப்பு ஆன்மீகத்தில் கலங்கிப்போன மதவாதிகள் இறுதிக்காலத்தில் வள்ளலாரை தனிமைப்படுத்தி அவரினை எரித்துக்கொன்றுவிட்டு, அருட்பெரும் சோதியில் கலந்துவிட்டார் (நந்தனை எரித்துவிட்டு கூறியது போன்று)எனக் கதைகட்டிவிட்டிருந்ததனைக் கேள்விக்கு உட்படுத்தியிருந்தார். அப்போது கூச்சல் போட்டு தாம் அம்பலப்பட்டுப்போவதனை விரும்பாத பார்பனியம் இப்போது ஆண்டாள் விடயத்தினை முன்வைத்து தமது வன்மத்தை வெளிக்காட்டுகிறது. இவையே வைரமுத்து மீதான வன்மத்திற்கு காரணங்களே தவிர, அவர்களிற்கு ஆண்டாள் மீதான பற்றுக் காரணமில்லை.

     மதநம்பிக்கைகள் கேள்விக்கோ ஆய்விற்கோ அப்பாற்பட்டவை  என்று கருதுவோமாயின் இன்றைக்கும் பூமி தட்டை என்று நம்பிக்கொண்டும், கணவன் இறந்தவுடன் மனைவியினை எரித்துக்கொண்டும் இருக்கவேண்டியிருந்திருக்கும்.  எனவே வள்ளலார் அருட்சோதியில் எவ்வாறு கலக்கச்செய்யப்பட்டார் என்பது மட்டுமல்லாமல் ஆண்டாள் எவ்வாறு காற்றுடன் கலந்து காணமாற்போனார் எனவும் ஆய்வு செய்யப்படவேண்டும்.  துணைநின்றவை

  1. குடும்பம்,தனிச்சொத்து,அரசு ஆகியவற்றின் தோற்றம் (தமிழாக்கம்) (page7) -பிரடெரிக் எங்கல்ஸ்
  2. பண்டைத் தமிழர் வாழ்வும் வழிபாடும்(p.137) – க. கைலாசபதி
  3. “வாடாத மலர் ஆண்டாள்” – the tamil hindu.com (1-1-2015)

ஒரு வருடமாக வவுனியா மத்திய பேருந்து நிலையத்தை இயங்கவிடாது தடுக்கும் இலங்கை போக்குவரத்துச் சங்க ஊழியர்கள்!

வவுனியாவில் 195 மில்லியன் ரூபாவில் புதிதாக அமைக்கப்பட்ட மத்திய பேருந்து நிலையம் கடந்த ஒரு வருடமாக இயங்க முடியாத நிலையில் உள்ளது. இதற்கு இலங்கைப் போக்குவரத்துச் சங்கப் பேருந்துகள் இப்பேருந்து நிலையத்திற்குச் செல்ல மறுத்துவருகின்றமையே பிரதான காரணமாக உள்ளது.

வவுனியாவில் மத்திய கடைத் தொகுதிகளுக்குள் நீண்டகாலமாக இலங்கை போக்குவரத்துச் சபையின் பேருந்து நிலையம் இயங்கிவந்தது. அதேநேரம் தனியார் பேருந்து நிலையங்கள் வீதியோரத்திலேயே இயங்கி வந்தன.

இந்நிலையில், வவுனியா நகரத்தை அபிவிருத்தி செய்வதற்கு பேருந்து நிலையமொன்று அவசியம் என பலதரப்பட்டவர்களாலும் கோரிக்கைகள் விடுக்கப்பட்ட நிலையில் 195 மில்லியன் ரூபா செலவில் வடமாகாண சபையினால் இப்பேருந்து மத்திய நிலையம் அமைக்கப்பட்டது.

இது கடந்த வருடம் திறக்கப்பட்டாலும், இப்பேருந்து நிலையத்துக்குள் வடமாகாண இலங்கைப் போக்குவரத்துச் சங்கத்தினர் செல்வதற்கு மறுத்து வருவதுடன், பல பணிப்புறக்கணிப்புப் போராட்டங்களிலும் ஈடுபட்டு வந்தனர்.

இந்நிலையிலேயே, குறித்த பிரச்சனை தொடர்பாக நீதிமன்றத்திலும் வழக்குத் தாக்கல் செய்யப்பட்டு விசாரணைகள் இடம்பெற்று வரும் நிலையில், நாளைக்குள் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்துத் தரப்பினருடனும் பேசி ஒரு முடிவுக்கு வருமாறு வடமாகாண முதலமைச்சர் சி.வி.விக்னேஸ்வரனுக்கு நீதிமன்றம் அறிவித்திருந்தது.

இதனையடுத்து முதலமைச்சருக்கும் சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினருக்குமிடையில் இடம்பெற்ற பேச்சுவார்த்தையை அடுத்து அனைத்து பேருந்து சேவைகளையும் புதிய பேருந்து நிலையத்திலிருந்து இயங்குமாநு அறிவுறுத்தல் விடுக்கப்பட்டது.

முதலமைச்சரின் இந்த உத்தரவையடுத்து, நேற்று பழைய பேருந்து நிலையத்திற்கு வாயிற் தடை போடப்பட்டது. இதனால், வடமாகாண இலங்கைப் போக்குவரத்துச் சபையினர் தொடர் பணிப்புறக்கணிப்பில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். இவர்களுக்கு ஆதரவாக பழைய பேருந்து நிலைய கடை உரிமையாளர்களும் தமது வியாபாரம் வீழ்ச்சியடைந்துள்ளதாகவும் கடையடைப்புப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.

அனைத்துப் பேருந்துகளும் தரிப்பதற்கென மக்களால்தான் ஒரு பொதுவான மத்திய நிலையம் கோரப்பட்டது. இந்நிலையில் புதிய மத்திய நிலையத்தில் இலங்கை போக்குவரத்துச் சபை சேவையில் ஈடுபடப்போவதில்லையென அறிவித்து பல போராட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகின்றனர். இவர்களின் பின்னணியில் இருப்பவர்கள் யார்? இதனால் இவர்களுக்கு என்ன ஆதாயம்? இதனால் தமது போக்குவரத்தின்மூலம் பெறப்படும் வருமானம் குறைவடையும் என்ற அச்சம் காரணமாக அரசாங்கமே, இவர்களைத் தூண்டி விடுகின்றதா என்ற சந்தேகமும் உருவாகியுள்ளது.

மக்கள் தொண்டர்களுக்கு விசேட அதிரடிப்படையினரின் பாதுகாப்பு!

பெரும்பான்மை இனத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்கு விடுதலைப்புலிகளின் அச்சுறுத்தல் உள்ளதாக அரசாங்கத்தினால் விசேட அதிரடிப்படையினரின் பாதுகாப்பு வழங்கப்பட்டுள்ள நிலையில், தற்போது தமிழ் அரசியல் வாதிகள் சிலருக்கும் விசேட அதிரடிப்படையினரின் பாதுகாப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது.

அந்த வகையில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தனுக்கு 30 விசேட அதிரடிப்படையினர் பாதுகாப்பு வழங்கி வருகின்றனர்.

அத்துடன், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் பேச்சாளரும், யாழ் மாவட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான எம்.ஏ.சுமந்திரனுக்கு அண்மையில் முன்னாள் விடுதலைப் புலிகள் சுமந்திரனைக் கொலை செய்யத் திட்டம் தீட்டியதாகவும், அவரது பாதுகாப்புக்கு விடுதலைப் புலிகளால் அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டுள்ளது எனவும் தெரிவிக்கப்பட்டு, அவருக்கு அரசாங்கத்தினால் விசேட அதிரடிப்படையினரின் பாதுகாப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது.

இவர்களின் பின்னர் தற்போது உள்ளூராட்சித் தேர்தல் சூடுபிடித்துள்ள நிலையில், தேசிய சகவாழ்வு மற்றும் அரச கரும மொழிகள் அமைச்சர் மனோகணேசனுக்கு உயிரச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவித்து விசேட அதிரடிப்படையினரின் பாதுகாப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது.

இது தொடர்பாக அமைச்சர் மனோ கணேசன் தெரிவிக்கையில், தனக்கு மாத்திரம் விசேட அதிரடிப்படையினரின் பாதுகாப்பு வழங்கப்படவில்லையெனவும், வேறுபல அமைச்சர்களுக்கும் விசேட அதிரடிப்படையினரின் பாதுகாப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது எனவும் தெரிவித்துள்ளதுடன், தனக்கு மக்களினால் உயிரச்சுறுத்தல் ஏற்படவில்லையெனவும், கொழும்பிலுள்ள அரசியல்வாதிகளாலேயே உயிரச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டுள்ளதாகவும் தெரிவித்திருந்தார்.

மக்களுக்கு தொண்டு செய்வதற்கு இதயசுத்தியுடன் செயற்படும் எந்தவொரு அரசியல்வாதியும் விசேட அதிரடிப்படையினரின் பாதுகாப்பைக் கோரமாட்டார்கள் என்பதே நிதர்சனம். இலங்கையைப் பொறுத்தமட்டில், எந்தவொரு அரசியல்வாதியும் மக்களுக்குச் சேவை செய்யும் நோக்கில் பதவிக்கு வருவதில்லை. மாறாக தம்மையும், தமது குடும்பத்தினரினதும் நலன் கருதி, பணம், புகழுக்காக மாத்திரமே அரசியலுக்கு வருகின்றமை கண்கூடே.

குற்றச் செயல்களும் போலிஸ் படையும் இல்லாத அதிசய நகரம்!

மக்களோடு நகரபிதா

ஸ்பெயின் நாடு முழுவதும் இளைய சந்ததியினர் பலரை தனது ஆளுமைக்கு உட்படுத்திய ரொபின் ஹூட் நகரபிதா என்று அழைக்கப்படும் மனுவல் சஞ்ஷே ஸ்பானிய அரசின் நவதாராளவாதக் கொள்கைகளுக்கு எதிரான கூட்டமைப்பில் கடந்தவாரம் உரையாற்றிய போது, நடப்ப்பிலுள்ள முதலாளித்துவ அமைப்பு அழிவதற்கு அதிக காலம் இல்லை என்றார்.

2010 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானிய நாழிதளான ‘மிரர் ‘ மரினால்டா குறித்து எழுதிய கட்டுரை ஒன்றில் ‘போலிஸ் இல்லாத, குற்றச் செயல்கள் அற்ற, அனைவருக்கும் தொழில் வாய்ப்புள்ள நகரம்’ எனக் குறிப்பிட்டிருந்தது.
மரினால்டாவில் கடந்த 37 வருடங்களாக ஒரே நகர பிதா போட்டியின்றி மக்களால்

தெரிவுசெய்யப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார். ஜோன் மனுவல் சஞ்ஷே என்ற அவர் தனது நகரத்தை ஸ்பெயினின் முதலாளித்துவ அமைப்பினுள் உருவாக்கப்பட்டுள்ள கம்யூனிச அமைப்பு என்கிறார்.
அங்கு அனைவருக்கும் வேலை கிடைக்கிறது.குறைந்தது 1200 யூரோக்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் கிடைக்கிறது. கம்யூனிச அமைப்புக்களைப் போன்று கூட்டு உற்பத்தி நடைபெறுகின்றது, வீடு கட்டிக்கொள்ள மக்களுக்கு நிலம் பகிர்ந்தளிக்கப்படுகின்றது. தன் நிறைவு பெற்ற நகரமாகிவிட்ட மரினால்டாவின் மக்கள் தொகை 3000 மட்டுமே. நகரபிதாவிற்கு ஸ்பனிஷ் ரொபின் ஹூட் என்ற பெயரும் உண்டு.

அனைவரும் தமது தேவைக்கேற்ப உழைக்கிறார்கள். இந்த நகரத்தில் மாத வீடு ஒன்றின் வாடகை 15 யூரோக்கள் மட்டுமே. தனது பிரதேசத்திலுள்ள ஏனைய நகரங்களுக்கு நடைப்பயணம் மேற்கொண்ட நகர முதல்வர், பணி நீக்கங்களை நிறுத்தவும், அரச வரவுசெலவுத்திட்ட சிக்கனக் கோரிக்கைகளைப் புறக்கணிக்கவும், வீடுகளிலிருந்து மக்கள் வெளியேற்றப்படுவதைத் தடுக்கவும், ஏனைய நகர முதல்வர்களைக் கேட்டுக்கொண்டார்.

நகரத்தில் பொலீஸ் படை இல்லை. குற்றச் செயல்கள் இல்லை. நகரத்தின் அழகான வெள்ளைச் சுவர்களில் புரட்சிகர சுலோகங்கள் அந்த நகரத்திற்குச் செல்வோரை வரவேற்கும். தெருக்கள் அனைத்தும் லத்தீன் அமரிக்கப் புரட்சியாளார்களின் பெயர்களிலேயே காணப்படுகின்றன. மாதத்தில் சில ஞாயிற்றுக்கிழமைகளை சிவப்பு ஞாயிறாக நகரசபை அறிவிக்கும். அந்த நாட்களில் நகரத்தின் தொண்டர்கள் நகரத்தைச் சுத்திகரிப்பது உட்பட வேறு பணிகளில் ஈடுபடுவார்கள்.

மூவாயிரம் ஏக்கர் கூட்டுப்பண்ணை உற்பத்தியே நகரத்தின் பிரதான வருவாய். அங்குள்ள மக்கள் இந்தக் கூட்டுப்பண்ணையிலேயே வேலைசெய்கிறார்கள்.
15 யூரோக்களை நகரசபைக்கு மாதவாடகையாக்ச் செலுத்தும் குடியிருப்பாளர்களுக்கு சில காலங்களில் வீடு உரித்தாகிவிடுகிறது.

அழகான மரினால்டா நகரத் தெருக்களின் சுவர்கள் எங்கும்..

பலவருடங்களாக ஊடகங்களால் இருட்டடிப்புச் செய்யப்பட்டிருந்த இந்த சோசலிச நகரம், கடந்த வருடம் பலரலும் பேசப்பட்ட்டது. ஸ்பெயினின் தேசியச் செய்திகளில் இடம்பிடித்துக்கொண்டது. ஸ்பெயினின் மிகப்பிரதான பிரச்சனைகளுள் ஒன்றாக வீட்டு வாடகை மற்றும் வீட்டுக்கடன் பிரச்சனை உருவானபோது, மரினாலெடாவில் 15 யூரோவிற்கு வீடொ ஒன்றை வாடகைக்கு எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்றதும் ஏனைய பகுதிகளின் பார்வை அங்கு திரும்பியது. அங்கு நிலவும் கூட்டு உழைப்பு, கூட்டுப்பண்ணை உற்பத்தி, மக்கள் அதிகாரம் என்பன குறித்தும் அந்த மக்களின் போராட்ட உணர்வு குறித்தும் ஏனைய பகுதி மக்கள் பார்க்கத் தொடங்கியுள்ளார்கள்.

பல்தேசிய நிறுவனங்களால் செயற்படுத்தப்படும் ஸ்பானிய அதிகாரவர்க்கம் இந்த நகரத்தின் மீது தாக்குதலை ஆரம்பிக்கும் போது அதற்கு எதிராகத் தற்காப்பு யுத்தம் நடத்துவதற்கு அவர்களிடம் போதிய பலம் இல்லை. ஆக, சோசலிட அரசு என்பது உற்பத்தியைத் தனியர்களிடமிருந்து விடுவித்து மக்களிடம் ஒப்படைப்பது என்ற அடிப்படைக் கோட்பாட்டு மட்டுமே போதுமானதன்று. உலகின் மிகப்பெரும் மாபியாக்களின் போராட்டங்களை எதிர்கொள்ளும் பலமும் தேவையானது. மரினால்டவின் முன்னுதாரணம் மக்களை அந்த நிலையை நோக்கி இட்டுச் சேல்லும் என்பது உறுதி.

ஊழல் பெருச்சாளிகள் ஊழலுக்கு எதிரான கேலிக்கூத்து : மருத்துவ கலாநிதி முரளி வல்லிபுரநாதன்

சில தினங்களுக்கு முன்னர் வட  மாகாண முதலமைச்சர் உள்ளுராட்சி தேர்தலில் ஊழலற்ற வேட்பாளர்களுக்கு வாக்களிக்குமாறு கோரியிருந்தார். அதே போல அண்மையில் தமிழ் தேசியப் பேரவையும் ஊழலற்ற  தமிழ் தலைவர்களை நாடுவதாக ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டு இருந்தது. தென் பகுதியில் தொடர்ச்சியாக ஊழலுக்கு எதிரான ஆர்வலர்களும் அமைப்புகளும் இயங்கி பல ஊழலுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளை வெற்றிகரமாக முன்னெடுத்து ஊழல் செய்த மத்திய அமைச்சரைக் கூட மாற்றிய நிலையில் வட பகுதியில் உண்மையில் ஊழலுக்கு எதிரான போராட்டம் எந்த நிலையில் இருக்கிறது என்பதை ஆராய்வதற்காகவே இந்தக் கட்டுரை வரையப்பட்டு இருக்கிறது.

வட மாகாண சபை பதவி ஏற்ற சிறிது காலத்திலேயே அமைச்சர்களுக்கு எதிரான ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் ஆளும் கட்சி உறுப்பினர்களினாலும் ஏனைய தரப்பினராலும்  சுமத்தப்பட்டு இருந்தது . கால தாமதம் ஆனாலும் முதலமைச்சர் தனது சொந்த அமைச்சர்களின் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிக்க சுயாதீனமான குழு ஒன்றை அமைத்தபோது நல்லாட்சிக்கான முன்னுதாரணமாக நாட்டிலுள்ள அனைத்து மக்களாலும் வரவேற்கப்பட்டது. குற்றம் நிருபிக்கப்பட்ட  இரு அமைச்சர்களை பதவி நீக்கி ஏனைய இரு அமைச்சர்களின் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிக்க புதிய குழு அமைக்கப்படும் என்று முதலமைச்சர் சூளுரைத்த போது அவரை  நீதி தேவதையின் மறு வடிவமாக மக்கள் பார்த்தார்கள். குறிப்பாக இந்தக் கால கட்டத்தில் இளைய தலைமுறையினரால்  ஊழலுக்கு எதிராக போராடக் கூடிய   ஒரு நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக  முதலமைச்சரை கருதியதினால்  தமிழரசுக் கட்சியினால் கொண்டுவரப்பட்ட நம்பிக்கை இல்லாத தீர்மானத்துக்கு எதிராக வீதியில் இறங்கி போராடத் துணிந்தனர். ஆனால் தமிழரசுக் கட்சியுடனான பேச்சுவார்த்தையின் பின்னர் தனது முன்னைய நிலைப்பாட்டில் இருந்து குத்துக்கரணம் அடித்த முதலமைச்சர் விசாரணையின் பின்னர் அமைச்சர்களை மாற்றினால் அவர்கள் குற்றம் செய்ததாக அர்த்தப்படாது என்று தெரிவித்த போது பதவிக்காக தன்னை மாற்றிக் கொள்ளும் ஒரு சராசரி அரசியல்வாதியாக இனம்காட்டி நல்லாட்சியின் மீது மக்கள் கொண்டிருந்த  நம்பிக்கையை தகர்த்து சுக்குநூறாக்கினார். ஊழல் நிருபிக்கப்பட்ட அமைச்சர்கள் இருவர் மீதும் பதவி நீக்கத்தை தவிர வேறு எந்த நடவடிக்கை எடுக்காததும் ஏனைய இரு அமைச்சர்களுக்கு எதிரான பாரதூரமான குற்றச்சாட்டுகளை சடுதியாக கைவிட்டதும் குறைந்த பட்சம் முதலமைச்சர் நிதி மோசடிப் புலனாய்வுப் பிரிவிடம் ஊழல் விசாரணை அறிக்கையை சமர்ப்பித்து விரயமாக்கப்பட்ட பொதுமக்களின் வரிப்பணத்தை மீளப்பெற்று மக்களின் அபிவிருத்தியை மேம்படுத்த  உறுதியான நடவடிக்கை எடுப்பார் என்று எண்ணியிருந்தவர்களை  பலத்த ஏமாற்றத்துக்கு உள்ளாக்கினார். இந்த நிலையில் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் திரு சிறிதரன் முதலமைச்சரை பகிரங்கமாக அமைச்சர்களின் ஊழலை வெளிப்படுத்தினால் முதலமைச்சரின் ஊழல்களை வெளிப்படுத்துவேன் என்று மிரட்டியதில்   உண்மை இருக்கலாம் என்று பலரும் எண்ணத் தலைப்பட்டனர். அதற்கு வலு சேர்ப்பது போல முதலமைச்சரின் பிந்திய நடவடிக்கைகள் அமைந்து இருக்கின்றன.

உதாரணமாக சுண்ணாகம் குடிநீரில் கழிவு எண்ணெய் கலந்த   பிரச்சினையில், நீர்வழங்கல் மாகாணசபையின்  அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டதல்ல என்றும் வடமாகாண முன்னாள்  விவசாய அமைச்சர் திரு ஜங்கரநேசன் தனக்கு சட்டபூர்வமாக அதிகாரமளிக்கப்படாதும், நிர்வாக ரீதியாக தொடர்பு அற்ற இவ்விடயத்தில் தலையிட்டு தன்னிச்சையாக 1.9 மில்லியன் செலவழித்து ஒரு குழுவை அமைத்து பாதிப்பை ஏற்படுத்திய நிறுவனத்திற்கு சாதகமான அறிக்கையை அக்குழுவின் மூலம் பெற்று அந்நிறுவனத்தை பாராட்டும் வகையிலேயே செயற்பட்டிருக்கிறார் என விசாரணைக்குழு தெளிவாக தெரிவித்திருக்கிறது, அமைச்சரின் மீதான குற்றச்சாட்டுகள்  நிருபிக்கப்பட்டு அவர் மாற்றப்பட்ட நிலையில் பல்லாயிரக் கணக்கான தமிழ் மக்களை பாதிக்கும் இந்தப்  பாரதூரமான பிரச்சினையில் முதலமைச்சர் தலையிட்டு முன்னர் வெளியிடப்பட்ட போலி நிபுணர் குழு அறிக்கையை மீளப் பெற்று இருக்க வேண்டும். மேலும் மத்திய அரசாங்கமே நீரில் கழிவு எண்ணெய் கலந்து இருப்பதை ஏற்றுக் கொண்டுவிட்ட நிலையில் முதலமைச்சர் நேர்மையாக பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நிவாரணத்தையும் தீர்வையும் வழங்குமாறு மத்திய அரசாங்கத்தின் மீது அழுத்தத்தை பிரயோகித்திருக்க வேண்டும். ஆனால் இன்றுவரை நீதிமன்றங்களிலும் ஏனைய உத்தியோகபூர்வ விடயங்களிலும் சுண்ணாகம் நீரில் கழிவு எண்ணெய் கலக்கவில்லை என்பதே வட மாகாண சபையின் நிலைப்பாடாக இருக்கிறது. சட்டத்துறையில் பழம் தின்று கொட்டை போட்ட ஓய்வு பெற்ற சிரேஷ்ட நீதிபதியாக இருந்த முதலமைச்சர் மாகாண சபையின் அதிகார வரம்பை அறியாமலா  விவசாய அமைச்சரை நீர் வழங்கல் பிரச்சினையில் குழு அமைக்க அனுமதித்தார் என்ற கேள்வி எழுகிறது. இதைவிட இன்றுவரை அந்த அறிக்கையை மீளப்பெறாமல் இருப்பது திரு ஐங்கரநேசன் தனது சாட்சியத்தின் போது முதலமைச்சரின் சம்மதத்துடனேயே இந்த விடயத்தில் ஈடுபட்டதாக தெரிவித்ததை நிரூபிக்கும்  விதமாக இருப்பதுடன் முதலமைச்சரும் இந்த விடயத்தில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட நிறுவனம் சார்பாக செயற்படுவதை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.  ஊழலினால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகளை உரிய முறையில்  நிவிர்த்திக்க தவறியுள்ள முதலமைச்சர் முன்னர்  ஊழல் விசாரணையை ஆரம்பித்தது அமைச்சர்களை காவு கொடுத்து ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளில் இருந்து தனது நற்பெயரையும் விம்பத்தையும்  காப்பற்றுவதற்கு மேற்கொண்ட ஒரு முயற்சியே  என்பது தற்போது வெளிப்பட்டுவிட்டது  . இப்போது தேர்தல் நெருங்கி வரும் நிலையில் உதட்டளவில் ஊழலுக்கு எதிராக பாவனை செய்து மீண்டும் தனது விம்பத்தை உயர்த்துவதற்கு முதலமைச்சர் பிரயத்தனம் செய்கிறார். பதவிக் கதிரைகளுக்காக குடுமிப்பிடி சண்டையில் ஈடுபட்டு இருக்கும் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு மீண்டும் முதலமைச்சர் பதவிக்கு தன்னை நியமிக்காது என்ற யதார்த்தத்தை முதலமைச்சர் உணர்ந்து கடைசிவரை ஊழலுக்கு எதிராக நேர்மையாக போராடி இருந்தால் பதவி விலகி செல்லும்போது தமிழர் வரலாறில் ஒரு மதிப்புக்குரிய தலைவராக நிரந்தர இடத்தை பிடித்திருப்பார்.

அடுத்ததாக தமிழ் மக்களின் நலன்களை பாதுகாப்பதாக கூறிக்கொள்ளும் தமிழ் மக்கள் பேரவையை எடுத்துக் கொள்வோம். இவர்கள் வடமாகாண சபை மற்றும் நாட்டில் ஊழல் பல இடம் பெற்றபோது கண்டும் காணாதது போல இருந்ததும் சுண்ணாகம் பிரச்சினை உட்பட தமிழர்களை  பாதிக்கும் பல போராட்டங்களில் மக்கள் ஈடுபட்டபோது அவற்றில் கலந்து கொள்ளாது வாளா இருந்ததும் குறைந்தபட்சம் ஆதரவு தெரிவிக்க கூட முன்வரவில்லை என்பதும்  அனைவரும் அறிந்ததே. முன்னைநாள் போராளிக் குழுக்களின்  கிரிமினல்களை  இணைத்தலைவர்களாகவும் முக்கிய உறுப்பினர்களாகவும் பேரவை இணைத்துக் கொண்டுள்ள  நிலையில் பேரவையின் ஊழலுக்கு எதிரான கோரிக்கை உள்ளக விமர்சனத்துக்கு உட்படாத அமைப்பாக தன்னை இனம் காட்டியுள்ளதுடன் “ஊருக்கு உபதேசம் உனக்கல்லடி மகளே ” என்ற பழமொழியை நினைவு படுத்தியுள்ளது. சிலதினங்களுக்கு முன்னர் முன்னைநாள் போராளிக்குழு ஓன்று இன்னமும் யாழ்ப்பாணத்தில் அடாத்தாக பொதுமக்களின் வீடுகளை பிடித்து  வைத்து இருப்பதும் ஆயுதங்களுடன் இரகசியமாக   மக்களை அச்சுறுத்துவதும்  அம்பலப்படுத்தப்பட்டுள்ள நிலையில் தமிழ் மக்கள் முதலில் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியது இந்த கிரிமினல் குழுக்களிடம் இருந்து என்பதை பேரவை உணர்ந்து கொள்ளவேண்டும். முதலில் இந்த ஆயுதக் குழுக்களை கடந்த காலத்தில் ஆயுதம் ஏந்தி செய்த தவறுகளுக்கும் அராஜகச் செயல்களுக்கும் மக்களிடம் மன்னிப்புக் கோரவும் அதே வேளையில் செய்த பாவங்களுக்காக பின்வரும் வழிகளில் பிராயச்சித்தமும் செய்ய பேரவை வெளிப்படையாக வேண்டுகோள் விடுக்கவேண்டும்.

1. கடந்த காலத்தில் இந்தக் குழுக்கள்  படுகொலை செய்த முக்கியமாக ஆயுதம் ஏந்தாத பொதுமக்களின் உறவினரிடம் வெளிப்படையாக மன்னிப்புக் கோரவேண்டும்.

2. பயமுறுத்தி மற்றும் படுகொலை செய்து சம்பாதித்த சொத்துக்களை மீளவும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களிடம் அல்லது அவர்களின் உரித்துக் காரர்களிடம் கையளிக்க வேண்டும். தொடர்ந்தும் பொதுமக்களின் வீடுகளை அடாத்தாக பிடித்து வைத்திருப்பது இரகசியமாக ஆயுதங்களுடன் பயமுறுத்துவது போன்ற செயல்கள் இவர்கள்  இன்னமும் சட்டவிரோத செயல்களை நிறுத்தி ஜனநாயக வழியில் வர விரும்பவில்லை என்றே பொருள் படும் நிலையில் பேரவையில் இருந்து இவர்களை வெளியேற்றுவதற்கு  நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும்.

3. வரதராஜபெருமாள் போலல்லாது இந்தியாவிடம் பல உதவிகளை பெற்றுக் கொண்டு இந்திய நலன் காக்கும் 5 ம் படையாக செயல்படாமல் ஈழத்து தமிழ் மக்களின் நலன் காப்பதற்காக நேர்மையாக இதயசுத்தியுடன் இனியாவது செயற்படுவோம் என்ற உறுதிமொழியை அளிக்கவேண்டும். ஈழ மக்களின் நம்பிக்கையை பெறுவதற்காக கடந்த காலத்தில் இந்தியாவிடம் பெற்றுக் கொண்ட உதவிகளை பகிரங்கப் படுத்த வேண்டும்.

4. கடந்த காலத்தை போலல்லாவது பொதுமக்களின் சொத்து மற்றும் வரிப்பணத்தில் ஊழல், அதிகார துஸ்பிரயோகம் மற்றும் நிதிமோசடியில் ஈடுபடமாட்டோம் என்று உறுதி அளிக்கவேண்டும்.

5. தேர்தலில் போட்டியிடும் நிலை ஏற்பட்டால் வேட்பாளர் இலங்கையிலும் புலத்திலும் தனது பெயரிலும் பினாமிகளின் பெயரிலும் இருக்கும் சொத்துக்களை நேர்மையாக வெளிப்படுத்துவது அவர்கள் ஊழல் மற்றும் நிதிமோசடியில் ஈடுபடமாட்டார்கள் என்னும் நம்பிக்கையை வாக்காளர்களுக்கு ஏற்படுத்தும்.

மேலே குறிப்பிட்ட வேண்டுகோள்களை பேரவை வெளிப்படையாக முன்வைத்து தமிழ் மக்களை பாதுகாப்பதற்கும் தமிழ்ப்  பிரதேசங்களில் உண்மையான சனநாயகம், அராஜகம் மற்றும் ஊழலற்ற நல்லாட்சியை வழங்க முன்வருமா? தமிழர் நலன்களை பாதுகாக்க வேண்டுமாயின் முதலில் இலங்கையில் நலிந்துவரும் தமிழர் குடித்தொகையை அதிகரிப்பதற்குரிய செயல்திட்டங்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து பேரவை செயல்பட்டிருக்கவேண்டும். இன்றுவரை அதைப்பற்றி எந்தவித கரிசனையும் இல்லாமல் தமிழ்  மக்களின் குடித்தொகைப் பலமே  தமிழருக்கு உரிமைகளை பெற்றுத்தரும் என்ற அடிப்படை உண்மையையும் உணராமல் அரசியல் யாப்பில் எவ்வாறு மாற்றங்களை செய்யவேண்டும் என்று விவாதிப்பது எந்தப் பயனையும் தமிழருக்கு ஏற்படுத்தாது.

ஆனந்தசங்கரி, சுரேஸ்பிரேமச்சந்திரனுக்கிடையில் முரண்பாடு, உடைகிறதா தமிழ் தேசிய விடுதலைக் கூட்டமைப்பு?

உள்ளூராட்சித் தேர்தலையடுத்து, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குள் இடம்பெற்ற ஆசனப் பங்கீடுகளினால் முரண்பாடு ஏற்பட்ட நிலையில் ஈபிஆர்எல்எவ் கட்சி தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிலிருந்து பிரிந்து தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியுடன் இணைந்து தமிழர் தேசிய விடுதலைக் கூட்டமைப்பு என்ற கூட்டணி உருவாகியது.

தற்போது தமிழர் தேசிய விடுதலைக் கூட்டமைப்புக்குள் அங்கம் வகிக்கும் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணிக்கும் ஈபிஆர்எல்எவ் இற்குமிடையில் ஆசனப் பங்கீட்டில் முரண்பாடு தோன்றியுள்ளது.

வவுனியா நகரசபைத் தொகுதியில் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி தனது வேட்பாளர்களை நியமிப்பதற்கு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிவசக்தி ஆனந்தன் மறுத்துவருகின்றார். இதனையடுத்து ஆனந்த சங்கரிக்கும், சிவசக்தி ஆனந்தனுக்குமிடையில் சுமார் இரண்டு மணித்தியாலங்களாக பேச்சு இடம்பெற்றது.

சிவசக்தி ஆனந்தன் இணக்கம் தெரிவிக்காத நிலையில், கோபமடைந்த ஆனந்த சங்கரி, மனச்சாட்சிப்படி நடந்து கொள்ளுங்கள் எனத் தெரிவித்துவிட்டு அங்கிருந்து வெளியேறியுள்ளார்.

எந்தப் பிரச்சனையால் ஈபிஆர்எல்எவ் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிலிருந்து விலகியதோ, அதையே தற்போது தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியிலிருந்து சுரேஸ்பிரேமச்சந்திரன் செய்து வருகின்றார்.

தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தவரையில், அனைத்து அரசியல் கட்சிகளும் தமது சுயலாபத்துக்காகவே போட்டியிடுகின்றனர். இதில் சம்பந்தனுக்கு விதிவிலக்காக செயற்படுபவர்கள் எவருமேயில்லையென்பதே யதார்த்தம்.