சிறு பொறி மட்டுமே! பெரு நெருப்பு அல்ல!! : இராமியா

சட்டம் எவ்வளவு நல்லதாக இருந்தாலும், அதை நடைமுறைப் படுத்துபவர்கள் மோசமானவர்களாக இருந்தால், மக்களுக்கு எவ்விதப் பயனும் கிடைக்காது. சட்டம் எவ்வளவு மோசமானதாக இருந்தாலும், அதை நடைமுறைப் படுத்துபவர்கள் நல்லவர்களாக இருந்தால், மக்களுக்கு ஓரளவுக்குப் பயன் இருக்கும் என்று மேதை அம்பேத்கர் கூறினார்.

விவசாய, நகர்ப்புற நில உச்ச வரம்புச் சட்டங்கள் மிகவும் நல்லவை. ஆனால் அதன் செயலாக்கம் முதலாளித்துவ, நிலப்பிரபுத்துவ அதிகாரிகளிடம், அரசியல்வாதிகளிடம் இருந்ததால் மக்களுக்கு எவ்விதப் பயனும் இல்லாமல் போயவிட்டது.

வாஜ்பாய் தலைமை அமைச்சராக இருந்த பொழுது “அனைவருக்கும் கல்வி” எனும் திட்டத்தை மிகவும் ஆடம்பரமாக அறிவித்தார். ஆனால் அதற்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிதியைக் காவிக் கும்பலினர் பழங்குடி மக்கள் வாழும் பகுதிகளில், கோவில்களில் பஜனப் பாடல்களைப் பாடுவதற்கும், சுண்டல் விநியோகிப்பதற்கும் செலவழித்தனர். ஆனால் காமராசர் எந்தவித ஆடம்பரமும் இல்லாமல் கிராமப்புறங்களில் பள்ளிகளைத் திறந்தார்; கல்வியை அளித்தார். மோசமான முதலாளித்துவ, பார்ப்பன ஆதிக்கச் சட்டங்களின் கீழ், கடுமையான நிதிப் பற்றாக் குறையிலும் காமராசரால் கல்வியை அளிக்க முடிந்தது.

இன்றைய நிகழ்வுகள் சட்டங்கள் மோசமானவையாக இருந்தால் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்தும் நல்லவர்கள் இடம் பெற முடியாமல் போய்விடும் என்று மெய்ப்பித்துக் கொண்டு இருக்கின்றன.

சுற்றுச் சூழல் கேடும், புவி வெப்ப உயர்வும் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை தொடர்ந்தால், உலகம் அழிந்துவிடும் என்று அச்சுறுத்திக் கொண்டு இருக்கின்றன. அதன் விளைவுகளால் உலக மக்களிடையே அமைதியின்மையும், தீவிரவாதமும் வளர்ந்து வருகின்றன. ஆகவே முதலாளித்துவ முறைக்குக் கடிவாளம் போட வேண்டும் என்று போப் ஆண்டவரும், அமெரிக்க அதிபர் பதவிக்கு ஜனநாயகக் கட்சியின் சார்பில் போட்டியிட முயன்ற பெர்னி சாண்டெர்சும் (Bernie Sanders) உரக்கச் சொன்னார்கள், ஆனால் அமெரிக்க அரசியல்வாதிகள் போப் ஆண்டவர் மதம் தொடர்பான வேலைகளை மட்டும் செய்தால் போதும் என்று கூறி விட்டனர். பெர்னி சாண்டெர்சைப் பொறுத்த மட்டில் அவர் வேட்பாளாகக் கூடத் தேர்ந்தெடுக்கப் படவில்லை. அது மட்டும் அல்ல; புவி வெப்பம் உயரவில்லை என்று பச்சைப் பொய்யைக் கூச்ச நாச்சம் இல்லாமல் கூறும் டொனால்ட் டிரம்ப் அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்ட்டு இருக்கிறார். இப்பொழுது அமெரிக்க மக்கள் அவரை எதிர்த்து அமைதி வழியில் போராடிக் கொண்டு இருக்கின்றனர்.

உலக நிகழ்வுகள் ஒரு புறம் இருக்கட்டும். நம் தமிழ் நாட்டு நிகழ்வுகளைப் பார்ப்போம். முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் மறைவுக்குப் பிறகு பல பரபரப்பான நிகழ்வுகள் நடந்து உள்ளன. சசிகலா முதல்வர் ஆவதற்கு முயன்றார். ஆனால் சொத்துக் குவிப்பு வழக்கில் தண்டனை பெற்றதால், எடப்பாடி பழனிச்சாமியை அப்பதவிக்கு நியமித்தார், அ.இ.அ.தி.மு.க.வைச் சேர்ந்த சட்ட மன்ற உறுப்பினர்களைக் கூவத்தூர் சொகுசு விடுதியில் சிறை வைத்து, அவர்களை அப்படியே குண்டுக் கட்டாகத் தூக்கிக் கொண்டு போய் அவர்களுக்கு ஆதரவாக வாக்களிக்க வைத்தார். தமிழக மக்கள் அனைவரும் இதற்கு எதிராகக் கொந்தளித்து நின்ற போதிலும், மக்களின் விருப்பத்திற்கு எதிராக இச்செயல் வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றப் பட்டது.

இந்நிகழ்வுக்கு முன் மாணவர்களும், இளைஞர்களும் மெரினா கடற்கரையில் குழுமி ஏறு தழுவல் விளைாயட்டை அனுமதிக்க வேண்டும் என்று போராடி, உச்ச நீதிமன்றம், மத்திய அரசு, மாநில அரசு என அனைத்து அரசுப் பொறியமைவுகளையும் வென்றதைச் சுட்டிக் காட்டி, இதே போல் மக்களின் முழுமையான எதிர்ப்பை மீறி அமைந்த அரசையும் எதிர்த்துப் போராட வேண்டும் என்று மிகப் பெரும்பான்மையான மக்கள் சமூக வலைத்தளங்களில் குரல் கொடுத்தனர். ஏறு தழுவல் போராட்டம் போல், இப்போராட்டம் சென்னையில் மட்டும் அல்லாமல் தமிழ்நாடு முழுவதும் நடத்தப்பட வேண்டும் என்றும் அறைகூவல் விடுத்தார்கள்.

ஆனால் இப்போராட்டம் தொடங்கப்படவே இல்லை. ஏறு தழுவல் போராட்டத்தில் வெளிப்பட்ட வீரம், மக்கள் எதிர்ப்பு அரசுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் வெளிப்பட முடியாமல் போனதற்குக் காரணங்கள் யாவை?

ஏறு தழுவல் போராட்டத்தில் வெளிப்பட்ட மக்களின் ஆற்றல் மகத்தானது என்று கூறிக் கொண்டாலும், அது ஒரு சிறு பொறியே ஒழிய பெரு நெருப்பு அல்ல. ஒரு முறை ஊதினாலேயே அவிந்து விடும் அளவிற்கு வலிமைக் குறைவானது. அப்படி என்றால் உச்ச நீதிமன்றம், மத்திய அரசு போன்ற வலிமை மிக்க அரசுப் பொறியமைவுகள் எப்படிப் பணிந்தன? உண்மையில் ஏறு தழுவல் விளையாட்டு நடப்பதைப் பற்றியோ, நடக்காமல் போவதைப் பற்றியோ அரசுக்கு எந்த விதமான அக்கறையும் கிடையாது. அவர்களைப் பொறுத்த மட்டில் பார்ப்பன ஆதிக்கத்தையும், முதலாளித்துவப் பொருளாதார முறையையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதில் மட்டும் தான் அக்கறை. அந்த விஷயங்களைப் பற்றி விவாதம் கூட வந்து விடக் கூடாது என்பதற்காகத் தான் மற்ற விஷயங்களில் நம்மை அழுத்துகிறார்கள்.

இவர்களுடைய அழுத்தத்தை மீறி, அனைத்து வகுப்பு மக்களிலும் அனைத்து நிலையிலும் அறிவும் திறனும் உடையவர்கள் இருப்பதால், கல்வி, வேலை வாய்ப்பு, சமூக, பொருளாதார நடவடிக்கைகளில், அனைத்து நிலைகளிலும் அனைத்து வகுப்பு மக்களும் இடம் பெறும் விதமாக, விகிதாச்சாரப் பங்கீடு முறை வேண்டும் என்று போராடிப் பாருங்கள். மேலும் சுற்றுச் சூழல் கேடும், புவி வெப்ப உயர்வும் உலகை அழிவுப் பாதையில் கொண்டு செல்வதைச் சுட்டிக் காட்டி அதைத் தடுத்து உலகை மீட்டு எடுக்க, இலாபம் வருகிறது என்பதற்காகப் புவி வெப்பத்தை உயர்த்தும் பண்டங்களை உற்பத்தி செய்யக் கூடாது என்று போராடிப் பாருங்கள்.

அப்போராட்டத்தில் அரசாங்கங்களும் சரி! நீதிமன்றங்களும் சரி! பணியாது. அரசின் ஒவ்வொரு உறுப்பும் மிகவும் கோரமாக மக்களின் மேல் தாக்குதலைத் தொடுக்கும். ஏறு தழுவல் போராட்டத்தின் இறுதியில் தொடுக்கப்பட்ட தாக்குதல் ஒரு சிறு பொறி மட்டுமே என்று உணரும் அளவிற்கு அடக்குமுறை மிகப் பெரும் நெருப்பாக உருவெடுக்கும்.

ஏறு தழுவல் போராட்டத்தில் வெளிப்பட்ட மாணவர்களின், இளைஞர்களின் ஆற்றல் எந்த வித்திலும் போதாது. அது ஒரு சிறு பொறி மட்டுமே. பெரு நெருப்பு என்று சொல்லும் அளவிற்கு வெளிப்பட்டால் தான் பார்ப்பன ஆதிக்க, முதலாளித்துவ அரசை எதிர்கொள்ள முடியும்.

சனநாயகம் = மக்கள் இறைமை = பாராளுமன்றம்-1 (கோட்பாட்டிலும் நடைமுறையிலும்) : சட்டத்தரணி. எஸ்.மோகனராஜன்

சனநாயகம் = மக்கள் இறைமை = பாராளுமன்றம்; -1
(கோட்பாட்டிலும் நடைமுறையிலும்)
சட்டத்தரணி. எஸ்.மோகனராஜன் LL.B (Hons) (Colombo),
DIE (Colo), DAPS (U.K), LL.M in CJA (Reading) (OUSL)

தலைப்பை பார்த்தவுடன் இது கோட்பாடு ரீதியான வரைவிலக்கணத்தை ஆராயும் ஓர் கட்டுரை எனும் அனுமானத்திற்கு நீங்கள் வரவேண்டிய தேவையில்லை. இன்றைய அரசியலில் மேற்குறிப்பிட்ட சனநாயகம், மக்கள் இறைமை, பாராளுமன்றம் என்பன எவ்வாறு அர்த்தமுள்ளதாக, பிரயோக தன்மையுள்ளதாக அங்கிகாரமுள்ளதாக உள்ளது? என்பது பலரிடம் தோன்றியுள்ள கேள்வியாக உள்ள நிலையில் இலங்கை கடந்த காலங்களிலும் தற்போதும் சனநாயகத்திற்கும், மக்கள் இறைமைக்கும் மதிப்பளித்துள்ளதா? மதிப்பளிக்கப்படுகின்றதா? என்ற மிகப்பெரிய சந்தேகத்திற்கு விடை தேடும் முகமாக பாராளுமன்றம் நிதியியல் ரீதியாக எவ்வாறான கட்டுப்பாட்டை செலுத்துகிறது. இதில் மக்கள் பங்களிப்பு எவ்வாறு அமைய வேண்டும் போன்ற விடயங்களைப் பற்றி கலந்துரையாடும் நோக்கத்தோடு இக்கட்டுரையை எழுதவும் அது தொடர்பாக விவாதங்களை ஊக்குவிக்கவும் விரும்புகிறேன்.

‘…….அபரிமிதமான பெரும்பான்மையினால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மேற்படி பிரதிநிதிகளில் வைத்த நம்பிக்கை மூலமும், மாற்றொணாத குடியரசுச் சித்தாந்தமான பிரதிநிதிமுறைச் சனநாயகத்தை ஒப்புறுதிப்படுத்துகின்றதும், எல்லா மக்களுக்கும் சுதந்திரம், சமத்துவம், நீதி, அடிப்படை மனித உரிமைகள் ஆகியவற்றையும், நீதித்துறைச் சுதந்திரத்தையும் இலங்கை மக்களின் வருங்கால சந்ததியினரதும், நீதியானதும் சுதந்திரமானதுமான சமூகம் ஒன்றை ஏற்படுத்தி பேணிகாக்கவென எடுக்கப்படும் முயற்சியில் அத்தகைய சந்ததியினரோடு ஒத்துழைத்து வரும் உலகத்து வேறெல்லா மக்களினதும் மாண்புக்கும் நல்வாழ்வுக்கும் உத்தரவாதமளிக்கின்ற புலங்கடந்த மரபுரிமையாக காப்புறுதி செய்கின்றதுமான ஒரு சனநாயக சோசலிசக் குடியரசாக இலங்கையை அமைத்துவிடப் பயபக்தியாகத் தீர்மானமெடுத்திருப்பதாலும்…’

இவ்வாறுதான் எமது அரசியலமைப்பின் பாயிரம் கூறுகிறது. ஓபாமா தனது பிரியாவிடை உரையில் (சிக்காக்கோ உரை) கூறிய விடயங்களை விட ஆழமான விடயங்களை எமது நாட்டின் பாயிரம் கொண்டுள்ளது. (எனினும் இது பற்றி யாரும் பேசுவதோ கண்டு கொள்வதோயில்லை என்பது வேறு விடயம்) குடியரசின் மீயுயர் சட்டமாகிய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை மீறும் அதிகாரம் பாராளுமன்றத்திற்கு உள்ளதா? சனாதிபதிக்கு உள்ளதா? அமைச்சரவைக்கு உள்ளதா? போன்ற கேள்விகளுக்கு உயர்நீதிமன்றம் ‘பாராளுமன்றமே மீயுயர்ந்தது’ என பிரதம நீதியரசர் சிராணி பண்டாரநாயக்கவுக்கு எதிரான நம்பிக்கையில்லா பிரேரணை தொடர்பான வழக்கில் கூறியுள்ளது. இது எந்தளவுக்கு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியது என்பது சந்தேகமே! அப்படியாயின் வலுவேறாக்கம், அரசியலமைப்பு சனநாயகம், அரசியலமைப்பு மீயுயர் தன்மை என்பன இலங்கையில் இல்லையா? எனும் கேள்வியும் எழும்.

அத்தியாயம் IV அரசக்கொள்கை வழிகாட்டல் கோட்பாடு பாராளுமன்றத்தினையும், சனாதிபதியையும், அமைச்சரவையும் வழிகாட்டுவதோடு அதில் அரசு சனநாயக சோசலிசச் சமூகம் ஒன்றை தாபிக்கும் குறிக்கோள்களை உள்ளடக்குவதாக கூறுகின்றது. அதில்:

(ஆ) தேசிய வாழ்வின் அமைவுகளெல்லாம், சமூக, பொருளாதார,அரசியல், நீதியால் வழிப்படுத்தப்படுவனவாக அமைந்த ஒரு சமூக ஒழுங்குமுறையைச் செவ்வையான முறையில் ஆக்கிப் பாதுகாப்பதன் மூலம் மக்களின் சேமநலனை மேம்படுத்தல்:

(இ) போதிய உணவு, உடை, வீட்டுவசதி, வாழ்க்கை நிலைமைகளில் தொடர்ச்சியான சீர்த்திருத்தம், ஓய்வு நேரத்தை முழுமையாகத் துய்த்தல், சமூக கலாசார வாய்ப்புக்கள் என்பன உட்பட, எல்லாப்பிரசைகளும் அவர்களது குடும்பத்தினரும் போதியதான வாழ்க்கைத் தரத்தை அனுபவித்தல்:

(ஈ) பகிரங்க பொருளாதார முயற்சியின் மூலமும், அத்தகைய பகிரங்க பொருளாதார முயற்சியையும் தனியார் பொருளாதார முயற்சியையும் சமூகக் குறிக்கோள்களுக்காகவும் பொதுமக்கள் நலனுக்காகவும் நெறிப்படுத்துவதற்கும் ஒருங்கிணைப்பதற்கும் உகந்ததாக இருக்கக்கூடிய அத்தகைய திட்டமிடலையும் கட்டுப்பாடுகளையும் விதித்துரைக்கின்ற சட்டங்களின் மூலமும் நாடு முழுவதையும் விரைவாக அபிவிருத்தி செய்தல்:
என்பன எம்மால் நோக்கப்பட வேண்டிய முக்கியமாக குறிக்கோள்களாக உள்ளன. அத்தோடு:

(5) இனக் கூட்டத்தினர் மதக் கூட்டத்தினர், மொழிக்கூட்டத்தினர் எப்போதும் வேறு கூட்டத்தினரும் உட்பட, இலங்கையிலுள்ள எல்லாப் பிரிவினரான மக்களிடையேயும் ஒத்துழைப்பையும் பரஸ்பர நம்பிக்கையும் வளர்ப்பதன் மூலமும் அரசானது தேசிய ஐக்கியத்தை பலப்படுத்தல் வேண்டும் என்பதுடன் ஓரங்காட்டுதலையும் பட்சபாதத்தையும் நீக்குவதற்கென போதித்தல், கல்விவூ10ட்டல், தகவலறிவிப்பு ஆகிய துறைகளில் பயனுள்ள நடவடிக்கைகளை எடுத்தல் வேண்டும்.

(6) அரசானது பிரசை எவரும் இனம், மதம், மொழி, சாதி, பால் காரணமாக அல்லது அரசியல் அபிப்பிராயம் காரணமாக அல்லது முயற்சி காரணமாக ஏதேனும் தகுதியீனத்துக்குட்படாத வண்ணம் பிரசைகளுக்குச் சமவாய்ப்புக்களை உறுதிப்படுத்தல் வேண்டும்.

(7) அரசானது பொருளாதார சமூகச் சலுகையையும் ஏற்றத்தாழ்வுகளையும், மனிதன் மனிதனாக சுரண்டுதலையும் அல்லது அரசு மனிதனைச் சுரண்டுதலையும் ஒழித்தல் வேண்டும்.

(8) பொருளாதாரக் கட்டமைப்பின் செயற்பாடானது, செல்வமும், உற்பத்தி சாதனங்களும் பொதுமக்களால் பாதிக்கும் சிலரி;டம் குவியாமல் இருப்பதை அரசு உறுதிப்படுத்தல் வேண்டும்.

(13) பிள்ளைகளினதும் இளம் ஆட்களினதும் உடல் வளர்ச்சியை உளவளர்ச்சியை, ஒழுக்கவளர்ச்சியை, மதவளர்ச்சியை, சமூகவளர்ச்சியை, முழுமையாக விருத்திசெய்வதனை உறுதிப்படுத்துவதற்கும் சுரண்டலிலிருந்தும் ஓரங்கட்டப்படுவதிலிருந்தும் அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்கும் என, அரசானது அவர்களின் நலன்களை விசேட கவனத்தோடு மேம்படுத்துதல் வேண்டும்.
எனவும் ஏற்பாடு செய்யப்படுள்ளது.

மக்களுக்கான மக்களாலான ஆட்சியில் மேற்குறிப்பிட்ட விடயங்களுடன் சேர்;த் துமக்கள் உரிமைகளும், அதிகாரமும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

இலங்கை மக்களின் இறைமை பாரளுமன்றம், சனாதிபதி, நீதிமன்றம், மக்கள் தீர்ப்பு (தேர்தல்), அடிப்படைஉரிமைகள் எனும் 5 விடயங்களைகொண்டுள்ளது. என அரசியலமைப்பு கூறுகின்றது.

இலங்கையில் சனநாயக ஆட்சி முறைமை இடம் பெறுகின்றதா? மக்கள் இறைமை பேணப்படுகின்றதா? பாதுகாக்கப்படுகின்றதா? பாராளுமன்றம் சனநாயகத்தையும், அரசியலமைப்பையும், மக்கள் உரிமைகளையும் பேணுகின்றதா? எனும் கேள்விகளுக்கு பதில் தேடும் பட்சத்தில் அதற்கு அசாதாரணமான பதில் கிடைக்கும் என்பதில் எவ்விதமான ஐயமும் இல்லை.

ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கங்கள் எல்லாம் மக்களுக்கான ஆட்சியை நடாத்தியுள்ளதா? எனப்பார்க்கும் போது ஏகாதிபத்திய, காலனித்துவ அரசு இலங்கையின் முதலாளித்துவ சமுகத்திடம் ஆட்சியை கையளித்தப் ;பிறகு, அவர்களுக்கான ஆட்சியை தொடர்ந்ததோடு அதில் ஏற்பட்ட முரண்பாடுகளை இனரீதியாக பரப்பிவிட்டனர். அதன் போது சிங்களபேரினவாதமும், தமிழ் தேசியவாதமும் தலைவிரித்தாடத் தொடங்கி இலங்கையில் ஏனைய பிரச்சினைகளையும் தேவைகளையும் மூடி மறைத்துவிட்டன என்பதே மறைக்கமுடியாத உண்மை.

சிங்கள மக்களுக்கோ, தமிழ் மக்களுக்கோ ஆட்சி அதிகாரம் பற்றியோ, நிலம் பற்றியோ பிரச்சனை இருக்கவில்லை. மாறாக தமது வாழ்வாதாரத்திற்கு உழைப்பதும், வாழ்க்கைச் செலவை சமாளிப்பதற்காகவும் தமது பிள்ளைகளுக்கான சிறந்த சூழலையும் பாடசாலையையும் உருவாக்கவும், பெற்றுக்கொள்ளவும் தொழில், கல்வி, சுகாதார வசதிகளை பெற்றுக்கொள்ளவும விற்கப்படாமல் போராடவும், நாம் வாழும் காணியின் ஒப்பனையை பெற்றுக்கொள்ளவும் பிரத்தனம் கொண்டிருந்தனரே அல்;லாமல் வேற்று இனத்துடன் பகை, குரோதத்தினை வைத்திருக்கவில்லை. ஆனால் மக்களிடம் போதியளவிலான அறிவின்மையால் ஆட்சியாளர்கள் இவர்களை பயன்படுத்தி அரசியல் சுயநலன் தேடிக்கொண்டு மக்களையும் நாட்டினையும் பிரித்து காட்டிக்கொடுத்தனர். இவர்களின் இனவாத்திற்கான சுயநல அரசியல் இன்று எத்தனை உயிர்களை, உடைமைகளை இல்லாமலாக்கியுள்ளது, எத்தனை சீரழிவுகள் இடம்பெற்றுள்ளன என்பதை நிச்சயமாக கூற முடியாத துர்ப்பாக்கிய நிலைக்கு உள்ளாகி நாடு பிரதேசரீதியான. இனரீதியாக, மொழிரீதியாக பிளவுபட்டு கொலைகளமாக, இலஞ்ச ஊழல் மலிந்த பூமியாக, மக்கள் வாழ்வதற்காக போராடவேண்டிய, பாதுகாப்பற்றநாடாக இலங்கை மாற்றியுள்ளது.

ஏறத்தாழ 50 ஆண்டுகளாக அவசரகால சட்டத்தின் கீழ் ஆட்சியை நாடாத்தி மக்களை அடிமைப்படுத்தியும், சுரண்டியும் பலக்கப்பட்ட அரசாங்கங்கள் இலங்கை மக்களுக்கு இது தான் அரசியல் என்பதை உணர்தியுள்ளனர். இந்த பிழையான பார்வை, அனுபவத்திலேயே நேர்மையான தூய அரசியல் செயற்பாட்டாளர்கள் ஓரங்கட்டப்பட்டும் நாட்டைவிட்டு ஓட்டப்பட்டும் உள்ளனர். இளம் சமுதாயமும், கற்றோரும் அரசியலிலிருந்துபின்னிற்கின்றனர்.

பலாத்காரம், அடிதடி அரசியல், துப்பாக்கிச் சூடுகள், கொலை, கடத்தல் அரசியலின் சொந்தக்காரர்கள் ஐக்கியதேசியக் கட்சியினரே பின்னர் இது சுதந்திரக் கட்சியினர் எனப்பரவி 1971ம் ஆண்டு புரட்சியை பயங்கரவாதமாக நிறம் பூசி 1983 இனக்கலவரத்தினை நாட்டின் விடுதலையின் ஆரம்பமாக தொடங்கி 2009ம் ஆண்டு மே 18, 19 ஐ இலங்கையின் சுதந்திரமாக கொண்டாடும் கேவலமான அரசியலின் பங்குதாரர்களானார்கள்.

சொந்தநாட்டு மக்களை கொன்றுக் குவித்து பால்;சோறு உண்டு மகிழும் வக்கிர ஆட்சியாளர்கள்தான் சனநாயகதலைவர்களாக மக்களால் தேர்ந்தேடுக்கப்படுகின்றனர். என்பதுதான் வருந்தத்தக்கது. இங்கேதான் சனநாயகமும், மக்கள் இறைமையும் தோற்றுப் போகின்றன. இலங்கை அதனால் தான் சனநாயகம் தோல்வியுற்ற நாடாக மாறியுள்ளது. (அதற்காக பிரித்தானியர் ஆட்சியை சனநாயக ஆட்சியாக நான் கூறமுனையவில்லை)

சனநாயகம் தோல்வியுற்றதால்தான் இன்று இலங்கையில் மனிதஉரிமை மீறல்கள் குற்றங்கள், இலஞ்ச ஊழல், வக்கிரமான, அராஜகமான ஏமாற்று அரசியல் சுரண்டல் என்பன தலைவிரித்தாடுகின்றன. பிரிதிநிதித்துவ சனநாயகத்தில் மக்களால் உண்மையாக விரும்பப்பட்டவர்களா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களா ஆள்கின்றனர்? சலுகைகள் பதவிகள் மது, மாது, சூசு, உணவு என்பவற்றுக்காக ஏமாந்து அடிமையாகிய மக்களின் வாக்குகள் தான் ஆட்சியாளர்களை தீர்மானிக்கின்றன. சாதாரணமான குடும்பத்தில் பிறந்த, பணம், அதிகாரம் இல்லாத ஒரு பிரஜையால் தேர்தலில் போட்டியிடவோ கருத்துதெரிவிக்கவோ தேர்தல் வெற்றிபெறவோ முடியுமா? இதற்கு நடைமுறை அரசியல் முறைமை வழிவிடுமா? பொலிஸ் மற்றும் ஏனைய அதிகாரிகள் அவ்வாறானவர்களை பாதுகாக்குமா? அதுசாத்தியமே இல்லை! இது சனநாயகத்தின் வெற்றியா? இங்கு மக்கள் இறைமையுள்ளதா?

கடந்த காலங்களிலும், தற்போதும் யார்? யார்? அரசியல்வாதிகளாக இருந்திருக்கின்றனர் எனச் சற்று யோசித்துப்பார்ப்போம் அல்லது நம்மை சுற்று திரும்பிப்பார்ப்போம். யார் கள்ளச்சாராயம் விற்றாரோ? யார் போதைபொருள் விற்றாரோ? யார் பாதாள உலகக் கோஷ்டி உறுப்பினராக இருந்து கொலை செய்தாரோ? யார் 2, 3 திருமணம் முடித்துள்ளரோ? யார் குடிகாரரோ? யார் எழுத வாசிக்க முடியாதவரோ? ஒப்பந்தச் சுரண்டல், காணிகளை பலாத்காரமாக கையகப்படுத்திக் கொண்டவரோ? யாருக்கு பாலியல் வல்லுறவு, நிதிமோசடி வழக்குகள் குவிந்துக் கிடக்கின்றதோ? அவர்கள்தான் அரசியல்வாதிகளாக வலம் வருகின்றனர். இதுதான் சனநாயகத்தின் நோக்கமா? பாவம் மக்கள்!

இவர்கள் கையில்தான் நாடே உள்ளது? இவர்கள்தான் நாட்டின் பொருளாதாரம், கல்வி, அபிவிருத்தி, என அனைத்தையும் தீர்மானிக்கும் சக்தியை கொண்டுள்ளனர.; அப்படி இருக்கும் பட்சத்தில் வைத்தியர்கள், சட்டத்தரணிகள், கல்விமான்கள் எவ்வாறு அரசியல் செய்யமுன்வருவர்?; என்பதுதான் நடைமுறையில் தலைத்தூக்கியுள்ள முக்கியமான பிரச்சினையாக மாற்றியது. மக்கள் கல்வியியலாளர்களை, நேர்மையானவர்களை, தேர்ந்தேடுக்கத் தயாராக உள்ளனரா? என்பதுதான் அடுத்தப் பிரச்சினை.

நேர்மையான அரசியல் செய்வோருக்கும,; விமர்சனம் செய்வோருக்கும், மரணஅச்சுறுத்தல்கள், கைதுகள், அரசியல் பழிவாங்கல்கள் இடம் பெற்றுவந்துள்ளன. இது தான் சனநாயகமும், மக்கள் இறைமையும் இவர்களுக்கு தூயஅரசியல் செய்தற்காக வழங்கிய பரிசு. மக்கள் இவர்களை பாதுகாக்க முன்வருவதில்லை!
அரசியல் செய்வோருக்கு ஒரு கொள்கை, குறிக்கோள் இருப்பது அவசியம் அரசியலமைப்பின் கொள்கை, குறிக்கோள,; கட்சிக் கொள்கை குறிக்கோள் இருப்பது அவசியம.; ஆனால் இன்றைய அரசியலில் பலர் குறுகிய சுயநல குறிக்கோளுடனும், இனவாதக் கொள்கையுடனும் அடிப்படைவாதத்தினையும். கொண்டு அரசியல் நடாத்துகின்றனர் என்பதை நான் சொல்லத் தேவையில்லை. பலருக்கு கொள்கையும் இல்லை, குறிக்கோளும் இல்லை, இருந்தாலும் அது சுயநலம் கொண்டதாக பணம் சொத்துசம்பாதிப்பதை சார்ந்ததாக இருக்கின்றது அவ்வாறானவர்களின் பின்னால் பல புத்தகபூச்சுகளும் கூட ஓடத்தான் செய்கின்றனர்.

அவ்வாறு ஓடுகின்றவர்கள:; தூயஅரசியல் செய்வோர் மக்கள் அரசியல் செய்வோர,; நீதிக்காக, மக்களின் உரிமைக்காக குரல்கொடுப்போருக்கு எதிராக தேவையில்லாமல், அர்த்தமில்லாமல் விவாதிப்பதும், விமர்சிப்பதும். வேடிக்கையானது. பலருக்கு கம்யூனிசம், மாஸ்சிசம் என்றாலே காய்ச்சலும் பொறாமையும் வந்துசேர்கின்றது. இந்நிலைமை மலையகத்தைப் பொருத்தமட்டில் மிகமோசமான சூழலை ஏற்ப்படுத்தியுள்ளது. நாம் எதற்காக அரசியல் செய்கிறோம்? எதற்காக கட்சியில் இருக்கிறோம்? இக்கட்சியின் கொள்கை என்ன? என்பது கூட தெரியாது, தனிநபரை மையப்படுத்திய, தனிநபரின் முடிவுகளின் தங்கிநிற்தும் அரசியல்தான் செய்கின்றனர். இதில் தான் பலர் பேய் பிடித்து அழைகின்றனர.; இதன் விளைவை மக்கள் சம்பள உயர்வு போராட்டத்திலும், பட்சட்டில் மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட பாரபட்டத்திலும் அனுபவித்துள்ளனர். எனினும் இதற்குப் பின்பும் மக்களை; எவ்வாறு நல்வழிப்படுத்துவது? அதில் இன்றைய இளம் சமுதாயத்தினர,; கல்வியியலாளர்;கள், மாணவர்களின் பங்கு என்ன? என்பதை ஒவ்வொருவரும் உணர்ந்து செய்ற்படவேண்டும். மதிநுட்ப்பத்தினூடாக செயற்பட்டாலன்றி எம்மால் சனநாயகத்தை பாதுகாக்க முடியாது…………..

தொடரும்…..

ஹேரோயின் வர்த்தகம் உச்சத்தை அடைகிறது – 15 வருட ஆக்கிரமிப்பின் எதிர் விளைவு

அமெரிக்காவின் போதைப் பொருள் உற்பத்தி
அமெரிக்காவின் போதைப் பொருள் உற்பத்தி

ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்கா தனது ஆக்கிரமிப்பு யுத்தத்தை ஆரம்பித்து பதினைந்து வருடங்கள் நிறைவடைகின்றன. அமெரிக்காவில் வாழ்வதும் மடிவதும் ஒரு அழகிய கனவு என்று அமெரிக்காவின் கொத்துக்குண்டுகளிலிருந்து தப்பிய அப்பாவிகள் முகநூலில் அங்கலாய்த்துக்கொள்ளும் அளவிற்கு தகவல்கள் உறை நிலையில் வைக்கப்பட்டுள்ள சமூகத்திற்கு இப் பதினைந்து வருடங்களில் கொல்லப்பட்டவர்கள் தீவிரவாதிகள் தான். பச்சிழம் குழந்தைகளும், முதியவர்களும் கூட…

அதே அமெரிக்காவின் இருதயப் பகுதியில் அழித்தவர்களுடன் சரிசமமாக உட்கார்ந்து மனித உரிமையையும், போர்க்குற்றத்தையும் குறித்துப் பேசிவிட்டு தம்மைத் தேசியவாதிகள் என மார்தட்டிக்கொள்ளும் பிழைப்புவாதிகள் அப்பாவிகளல்ல. அழிவுகளைத் திட்டமிட்டவர்கள். இனப்படுகொலையின் மறைமுகமான சூத்திரதாரிகள்.

தானே திட்டமிட்டு இரட்டைக்கோபுரத் தாக்குதலை நடத்திய அமெரிக்க அதிகாரவர்க்கம் ஆப்கானிஸ்தானையும் உலகையும் ஆக்கிரமிப்பதற்கான நியாயத்தை உருவாக்கிக்கொண்டது. தலிபான்களையும் இஸ்லாமியத் தீவிவாதத்தையும் திட்டமிட்டு உருவாக்கிய அமெரிக்க அரசு, உலக மக்களின் கண்களை மண்ணைத் தூவிவிட்டு கனிமங்களையும், எண்ணை வளத்தையும் மட்டுமன்றி போதைப் பொருள் வர்த்தகத்தையும் கையகப்படுத்துவதற்கான யுத்தத்தை உலகம் முழுவதும் கட்டவிழ்த்துவிட்டது.

வன்னியில் சாரி சாரியாக மக்களின் உயிர்களைக் குடிகொண்ட கொத்துக்குண்டுகள் பரிசோதிக்கப்பட்ட நாடுகளில் ஆப்கானிஸ்தானும் ஒன்று. மூன்று ரில்லியன் டொலர்கள் பெறுமதியான கனிமங்களை அபகரிப்பதற்காகவே அமரிக்கா ஆப்கானிஸ்தானில் தனது எதிரியைத் தானே உருவாக்கி அவர்களை அழிக்கிறோம் என்று நாட்டை ஆக்கிரமித்துள்ளதாக இதுவரை தகவல்கள் வெளியாகியிருந்தன.

அண்மைக்காலமாக ஆப்கானில் போதைப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்வது அமரிக்கா மற்றும் பிரித்தானியா உட்பட நேட்டோ நாடுகளின் பிரதான பணி என்ற தகவல்கள் ஆதாரபூர்வமாக வெளியாகியுள்ளன.

உலகம் முழுவதும் விற்பனையாகும் ஹெரோயீன் போதைப் பொருட்களில் 90 வீதமான பகுதி ஆப்கானிஸ்தானிலிருந்தே உற்பத்தியாகிறது. ஆக அமரிக்கா பிரித்தானியா உட்பட நேட்டோ நாடுகளே உலக மக்களின் ஒரு பகுதியைப் போதைப் பொருளால் கொலைசெய்யும் கிரிமினல்கள் என்பது வெளிப்படை.

2001 ஆம் ஆண்டு அமரிக்க இராணுவம் ஆக்கிரமிப்பதற்கு முன்னர் ஹெரோயின் போதைப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்வதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் பொப்பி பயிர்ச்செய்கை முற்றாக அழிக்கப்பட்டிருந்தது. Pittsburgh Post-Gazette என்ற நிறுவனத்தின் அறிக்கையின் அடிப்படையில் பொப்பி பயிர்ச் செய்கை புறக்கணிக்கத் தக்கதாகவே இருந்தது. தலிபான்கள் பல பிரிவுகளைக் கொண்டதாக இருந்தனர். ஒரு பகுதி தலிபான்கள் சி.ஐ.ஏ இன் நேரடியான கட்டுப்பாட்டில் இயங்கிவந்தனர்.

உள்ளூர் தலிபான்கள் பொப்பி பயிர்ச் செய்கையை முற்றாக தடை செய்திருந்தனர்; இதனால் போதைப் பொருள் வர்த்தகம் தடைப்பட்டுப் போயிருந்தது.

opium-afghanistan-chartபொப்பி பயிர்ச்செய்கையின் மறு பிறப்பிற்கு அமரிக்க இராணுவம் வசதியேற்படுத்திப் பாதுகாப்பு வழங்கியது. 2001 ஆம் ஆண்டில் அமரிக்க ஆக்கிரமிப்பு நடைபெற்று ஒருவருடங்களுக்கு உள்ளாகவே பொப்பி பயிர்ச்செய்கை 657 வீதத்தால் அதிகரித்து.

பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போர் என்ற தலையங்கத்தில் அமரிக்கா விளக்குப் பிடித்துத் தேடிக்கொண்டிருந்த தலிபான்கள் பொப்பி பயிர்ச்செய்கையைத் தேடித்தேடி அழித்துக்கொண்டிருக்க அவற்றிற்கு அமரிக்க இராணுவம் பாதுகாப்பு வழங்கிக்கொண்டிருந்தது.

ஆப்கானின் ஜனாதிபதி ஹமிட் கார்சாயின் சகோதரர் அகமட் வலி கார்சாய் ஆப்கானிஸ்தானில் மட்டுமல்ல உலகின் மிகப்பெரும் போதைப்பொருள் தரகராகக் கருதப்படுபவர். ஆப்கானிஸ்தானில் ஒபியம் போதைப் பொருளின் தனிக்காட்டு ராஜாவாகத் திகழ்பவர்.

ஆப்கானிஸ்தானில் அமரிக்காவின் நிதி வழங்கலில் போதைப் பொருள் உற்பத்தியை மீட்டெடுத்தவர் அகமட் வலி கார்சாய்.

அமெரிக்கக் குண்டுத் தாக்குதல் கொன்றுபோட்ட குழந்தைகள்
அமெரிக்கக் குண்டுத் தாக்குதல் கொன்றுபோட்ட குழந்தைகள்

2009ம் ஆண்டு நியூயோர்க் ரைம்ஸ் வெளியிட்ட தகவலின் அடிப்படையில் 2002 ஆம் ஆண்டிலிரு சி.ஐ.ஏ இடமிருந்து அகமட் வலி ஹார்சாய் இற்குப் பணம் சென்றதற்கான ஆதரங்கள் வெளியிடப்பட்டன.

The Golden Crescent drug trade என்று பெயரிடப்பட்ட போதைப் பொருள் பயிற்செய்கை 1980 ஆம் ஆண்டிலேயே ஆரம்பமாகிவிட்டது. அமரிக்க அரசு இதற்கான முதலீடுகளை ஆப்கானிஸ்தானில் மேற்கொண்டது. தலிபான்களால் அழிக்கப்பட்ட இந்த மல்ரி பில்லியன் வியாபாரம் அகமட் வலி ஹார்சாயின் ஊடாக மீட்டெடுக்கப்பட அவரது சகோதரர் அமரிக்க ஆதரவுடன் நாட்டின் ஜனாதிபதியாகிறார்.

அவ்வாறு ஆரம்பிக்கப்பட்ட வியாபாரத்திற்கு அமரிக்க மற்றும் நேட்டோ இராணுவம் தொடர்ச்சியான பாதுகாப்பை வழங்கிவருகிறது. தகவல்கள் கசியத் தொடங்கியதும் வழமைபோல பல்தேசிய ஊடகங்கள் தமது பிரச்சாரங்களை ஆரம்பித்துவிட்டன. பொப்பி பயிர்ச்செய்கையைப் அழிப்பதற்குப் பதிலாகப் பாதுகாக்க வேண்டிய நிலைக்கு இராணுவம் தள்ளப்பட்டுள்ளது என்று அதனை அழித்தால் உள்ளூர்மக்கள் தலிபான்களுக்கு ஆதரவளிக்க ஆரம்பித்து விடுவார்கள் என்றும் பிரச்சாரங்கள் உலக அளவில் ஆரம்பிக்கப்பட அமரிக்காவின் பயங்கரவாதம் தடையின்றி ‘ஜனநாயக’ ரீதியாக அரங்கேறுகிறது.

பன்னீர்ச்செல்வத்தை அறுவடை செய்துகொண்டார்கள்…

தமிழ் நாடு அரசியல் சமூக வலைத் தளங்களை ஆக்கிரமித்துக்கொண்டுள்ளது. ரஜனி சினிமா விசிறிகளிலிருந்து இடதுசாரி பஞ் டயலாக் மனிதர்கள் வரை தமிழ் நாட்டின் அடுத்த முதல்வர் யார் என்ற பரபரப்பு விவாதங்களில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இடையில் ஜெயலலிதா மரணித்துவிட்டார் என்று துப்பறியும் சோதிடம் சொன்ன தலித் எழுத்தாளர் தமிழச்சி கூட சசிகலா நேற்று கைதாகிவிடுவார் எனக் கூறி தனது பக்கம் கவனத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்.

தமிழ் நாட்டில் ஏதோ வரலாறு காணாத அரசியல் மாற்றம் ஒன்று நடந்துவிட்டது போன்ற பரபப்பான சூழல் பேய்ப் படம் பார்ப்பது போன்ற உணர்வை பலருக்கு ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும்.

தமிழ் நாட்டில் வசிப்பவர்களுக்கு இது பரபப்பையும் மீறி தங்கள் வாழ்வாதாரப் பிரச்சனை தொடர்பான அரசியலாகக் கருதுகிறார்கள். விருப்பமின்றியே, வேறு வழியிலாமல் இரண்டு மானிலக் கட்சிகளில் ஒன்றை ஆள்வதற்குத் தெரிவு செய்யும் நிர்ப்பந்தத்திற்கு உள்ளாக்கப்படும் தமிழ் நாட்டின் உழைக்கும் மக்களுக்கு இது முக்கிய பிரச்சனைகளில் ஒன்று தான்.

புலம்பெயர் ஈழத் தமிழர்களுக்கும் இது முக்கிய பிரச்சனை ஆகிப்போனதற்கு மொழி ஒரு தொடர்பு ஊடகமாகிப் போனதும் காரணமாக இருக்கலாம். இருப்பினும் பன்னீர்ச்செல்வமும், சசிகலாவும் இணைந்து புலம்பெயர் தமிழர்களைத் தொப்புள் கொடி உறவுகளாக்கிவிட்டார்களா என்ற மகிழ்ச்சி தோன்றுகிறது.

சுன்னாகம் நீரை நஞ்சாக்கிய ஊழலில் வட மாகாண சபையின் பங்கு, கேப்பாபுலவும் மக்களின் போராட்டம் போன்ற சம்பவங்கள் அண்மித்த காலங்களுக்குரியவையாக பரபப்பான ஈழத் தமிழ் நிகழ்வுகள். இதைவிட புலம்பெயர் நாடுகளில் ரம்ப் போன்ற நிறவெறி பாசிசக் காட்டுமிராண்டிகளின் எழுச்சி, பொருளாதார நெருக்கடி என்ற அனைத்தையுமே தமிழ் நாட்டு முதலமைச்சருக்கான பதவி சண்டை தூக்கிச் சாப்ப்ட்டுவிட்டது.

இதுவரைக்கும் தமிழ் நாட்டில் நடந்த போராட்டங்களையெல்லாம் ஜல்லிக்கட்டை முன்வைத்து நடத்தப்பட்ட போராட்டம் விஞ்சியிருந்தது. ஜல்லிக்கட்டு என்ற விளையாட்டின் பின்புலத்திலிருந்த சாதீய உள்ளர்த்தங்களே சாதீய ஒடுக்குமுறையைத் தகர்க்கின்ற முழக்கங்களாக முன்வைக்கப்பட்டன. ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பியக்கமாக போராட்டம் வளர்ச்சியடைந்தது. தமது குழுவாத நலன்களுக்கு அப்பால், முற்போக்கு இயக்கங்கள் கொள்கை அடிப்படையிலான தலைமை வழங்கத் தாமதித்த சூழல் போராட்டம் மாபெரும் இயக்கமாக விரிவடையவில்லை.

அப் போராட்டத்தின் தற்காலிக வெற்றியை அறுவடை செய்துகொண்டவர்கள் கேப்பாப் புலவில் போராடுகின்ற மக்களோ, புலம்பெயர் பரபரப்பு விடுப்புகளோ அல்ல. மாறாக, அதனை அறுவடை செய்துகொண்டவர் ஓ.பன்னீர்ச் செல்வம் தான்.

‘சின்னம்மாவின்’ பென்னாம் பெரிய காலடியிலிருந்தே கடைக்கண்ணால் மாணவர்களதும் மக்களதும் எழுச்சியைப் பார்த்த பன்னீர்ச்செல்வம், தவறுகள் அனைத்தையும் ‘சின்னம்மாவின்’ தலையில் தூக்கி வைத்துவிட்டு தமிழகத்தின் ஆதரவைப் பெற்றுக்கொண்டார்,.

தமிழகத்தின் எழுச்சியைக் கண்டு அச்சமடைந்த்திருந்த இந்திய அதிகாரவர்க்கம், அதனை முளையிலேயே கிள்ளி எறிய வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்திற்கு உள்ளானது. ஆக, இன்னும் கொந்தளித்துக்கொண்டிருக்கும் இளைஞர்களுக்கும் உழைக்கும் மக்களுக்கும் தற்காலிக நம்பிகையைக் கொடுத்து, போராட்ட உணர்வைத் தணிப்பதற்குப் பன்னீரைத் தவிர சரியான ஆள் கிடைப்பது அரிது.

பன்னீர் என்ற தனிமனிதனின் அரசியல் எதிர்காலத்திற்கும், அதிகாரவர்க்கத்திற்கும் ஏற்பட்ட சமரசம் இந்த அடிப்படையில் தான் தோன்றியது. இப்போது பன்னீர் ஆட்சிக்கு வந்தால் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என ஒரு கூட்டம் நம்ப ஆரம்பித்துவிட்டது.

மக்கள் எழுச்சியை பன்னீர் அறுவடை செய்துகொள்ள பன்னீரை அதிகாரவர்கம் அறுவடை செய்துகொண்டது.
இரண்டாவதாக தமிழ் நாட்டில் காலடி எடுத்துவைக்க முடியாத பாரதீய ஜனதா என்ற மதவாதக் கட்சிக்கு உடைந்து போகும் அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் வழிகளைத் திறந்துவிடும். குறைந்தபட்சம், சட்டரீதியான ஆதரவிற்காகவேனும், பன்னீர் குழு பாரதீய ஜனதாவுடன் சமரசத்திற்கு வந்தாகவேண்டியிருக்கிறது.

ஆக, போராட்ட உணர்வைத் தணிப்பதற்கும், பாரதீய ஜனதாவை உள் நுளைப்பதற்கும் பன்னீர் பயன்படுத்தப்படுகிறார்.

பன்னீர் ஊடாக மக்களின் எழுச்சியை தற்காலிகமாகப் பின்போடலாம் என்பதை அனுபவம் மிக்க அதிகாரவர்க்கம் நன்கு அறிந்துவைத்திருக்கிறது. அமெரிக்காவில் மக்கள் கொந்தளித்த போது அதன் அதிகாரவர்க்கம் ஒபாமா என்ற அரைக் கறுப்பரை ஆட்சியில் அமர்த்தி மக்களின் போராட்ட மனோ நிலையை பின்போட்டது. இலங்கையில் மைத்திரி – ரனில் ஆட்சியை நம்பிவர்கள் இன்று அதனை உணர்ந்துகொள்ள ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். பிரச்சனைகளத் தற்காலிகமாகப் பின்போடுவது என்பது அதிகாரவர்க்கத்தின் அரசியல் உக்தி. பன்னீர் அதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறார்.

இங்கு தமிழக அரசியல் மாபியா சசிகலாவா, பன்னீரா முதலமைச்சர் என்பது பிரதனமான கேள்வியல்ல. இன்றைய திகதிக்கு அதிகாரவர்க்கத்தின் அதி நம்பிக்கைக்குரிய பிரதிநிதி பன்னீர் செல்வம் என்கிற அடியாள் என்ற பதிலே கருத்தில்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

போரின் பின்னர் தேசியம் எப்படித் தகர்க்கப்படுகிறது ? : சபா நாவலன்

Jaffna_waterவடக்கும் கிழக்கும் இணைந்த பூர்வீகத் தமிழர்களின் தேசிய நிலம் வடக்கு என்ற எல்லைக்குள் மட்டும் குறுக்கப்பட்டு அதற்கு விக்னேஸ்வரன் என்பவரை நிர்வாகியாக நியமித்து வருடங்கள் கடந்துவிட்டன. வடக்கிலும் கிழக்கிலும் உள்ளூர் உற்பத்திகள் அழிக்கப்பட்டு பல் தேசிய வியாபார நிறுவனங்கள் எந்தத் தடங்கலுமின்றி மக்களின் வாழ்க்கையை ஆக்கிரமித்துக்கொள்கின்றன. பல் தேசிய நிறுவனங்களில் தங்கியிருக்கும் பல் பொருள் அங்காடிகள் ‘மூலைக் கடைகளை’ப் பிரதியீடு செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டன. விவசாயம், மீன்பிடி, தொழிற் துறை என்ற அனைத்தும் மக்களிடமிருந்து பிடுங்கப்படுகின்றன.

பெரு நிறுவனங்களுக்குச் சேவையாற்றக்கூடிய சிறு தொழிகளைச் ஆரம்பிப்பதற்கு மட்டுமே வங்கிகள் கடன் வழங்குகின்றன. மலிந்த கூலியில் உற்பத்தியாகும் பொருட்களை பெரு நிறுவனங்கள் கொள்ளையடிக்கின்றன.

“ஒரு வர்த்தக சபையின் ஸ்தாபகர் ஜதுசன் கூறுகையில், பால்வளத்துறை வேளாண்மையில் ஈடுபட்டுள்ள 120 அங்கத்தவர்கள் நாளாந்தம் அண்ணளவாக 600 லிட்டர் பால் சேகரிக்கின்றனர், “இந்த பண்ணையிலிருந்து நாங்கள் நெஸ்டல் நிறுவனத்திற்குப் பால் வினியோகிக்கிறோம், ஆனால் அவர்கள் எங்களுக்கு மிகவும் குறைவான விலை தான் கொடுக்கிறார்கள்” என்று குறைபட்டுக் கொண்டார்.”
(நன்றி:http://www.wsws.org/tamil/articles/2016/jan/160112_tamil.shtml)

திருனெல்வேலியில் பயோ ரெக் என்ற நிறுவனம் மூலிகளைக்கொண்டு குடிபானம் ஒன்றைத் தயாரித்து விற்பனை செய்துவந்தது. 2009 ஆம் ஆண்டு வரை யாழ்ப்பாணத்திற்கு கொக்கோ கோலா போன்ற குடிபானங்களும், எலிபண்ட் ஹவுஸ் குடிபான வகைகளும் விற்பனைக்கு வராத வேளைகளில் பயோ ரெக் இன் குடிபானங்கள் மக்கள் மத்தியில் பெருமளவில் விற்பனை செய்யப்பட்டன. இன்று அதன் விற்பனை முற்றாக நிறுத்தப்படும் நிலை தோன்றியுள்ளதாக பயோ ரெக் நிறுவனர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

nationsand nationalismதேசியம் என்பதன் ஆரம்பமே சுய சந்தையிலும் பொருளாதாரத்திலும் தான் தங்கியுள்ளது. தேசியத்தின் அடித்தளத்தையே தகர்க்கும் புதிய அரசின் பொருளாதாரக் கொள்கைகளுக்கு தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பும், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் முழுமையான ஆதரவை வழங்குகின்றன. எதிராகப் பேசுவதற்குகோ குறைந்தபட்சம் துண்டறிக்கை விடுவதற்கோ இன்று எம்மத்தியில் ஒருவரும் இல்லை.

சுன்னாகத்தில் மின்னுற்பத்தி நடத்தி அப்பிரதேசத்தின் நீர் மற்றும் நில வளத்தை அழித்த நிறுவனம் இலங்கையில் இன்று பல்வேறு வர்த்தகத் துறைகளைக் கையகப்படுத்திக்கொண்டுள்ளது. இந்த நிறுவனத்திற்கு தமிழ்த் தேசியம் பேசும் அனைத்துக் குழுக்களும் ஆதரவு வழங்கி வருகின்றன. இதற்கு ஒரு படி மேலே சென்று விக்னேஸ்வரன் தலைமையிலான வடக்கு மாகாண சபை போலி நிபுணர் குழு ஒன்றை அமைத்து நிறுவனத்தைச் சட்டவிரோதமாகக் காப்பாற்றியுள்ளது.

chunnakampaddyவிவசாயப் பிரதேசங்களான சுன்னாகம், இணுவில், மருதனாமடம், தெல்லிப்பழை, உரும்பிராய், எழாலை, ஊரெழி,புன்னாலைக்கட்டுவன் போன்ற பிரதேசங்கள் படிப்படியாக அழிந்து வருகின்றன.

இவற்றைப் பேசுவதற்கு ஒரு குருவிகூட இல்லாத அவல நிலைக்குத் தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.

தமிழ்த் தேசியம் தோன்றியதன் மற்றுமொரு பிரதான காரணம் பேரினவாதிகளின் கல்வி மறுப்புக் கொள்கையே! கல்வி மறுப்பையும் மீறி வட மகாணம் இலங்கையின் கல்வித் தரத்தில் முதலாவது அல்லது இரண்டாவது இடத்தை வகித்தது. இன்று இலங்கையின் கல்வித் தரத்தில் இறுதி நிலையை அடைந்துள்ளது.

இதனிடையே நல்லாட்சி என்ற முகமூடிக்குள் ஒளிந்துகொண்டு இலவசக் கல்வியை அழிக்கும் இலங்கை கிரிமினல் அரசாங்கம், கல்வியைப் பணம்படைத்தோருக்கான சொத்தாக மாற்றியுள்ளது. யாழ்ப்பாண மருத்துவபீட மாணவர்கள் மருத்துவக் கல்வியைத் தனியார் மயப்படுத்தலுக்கு எதிராகப் போராட்டம் நடத்தியுள்ளனர். தேசியம் மற்றொரு முனையிலிருந்து இங்கு தாக்குதலுக்கு உள்ளாகிறது.

தேசிய இனத்தின் இரண்டு பிரதான அடிப்படைக் கூறுகள் பொருளாதாரமும். பிரதேசமும்.

முதலில் வடக்குக் கிழக்கை எந்த எதிர்ப்புமின்றிப் பிளவுபடுத்தி அதன் ஒரு பகுதி விக்னேஸ்வரன் ஐங்கரனேசன் போன்ற அடியாட்களின் கைகளில் ஒப்படைக்கப்பட்டது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு அதற்கு முழு ஆசியையும் வழங்கியது.

tpcஇரண்டாவதாக தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணி, தமிழ் மக்கள் பேரவை போன்றவற்றின் துணையுடன் தேசியப்பொருளாதாரம் அழிக்கப்பட்டு அன்னியர்களின் பல் தேசிய நிறுவனங்களின் கைகளில் ஒப்படைக்கப்படுகின்றது.
இங்கு வேடிக்கை என்னவென்றால் கலாச்சாரம் கெட்டுப் போகிறது என்று நீலிக் கண்ணீர் வடித்து தேசியம் பேசும் ஒரு தனிமனிதனோ, கட்சியோ உள்ளூர் உற்பத்திகளின் அழிவிற்கு எதிராக மூச்சுக்கூட விடவில்லை. தேசியத்தின் அடிப்படை அழிகிறது என்று அவர்களுக்குத் தெரியாமலில்லை.

இவர்கள் அனைவரும் எதாவது ஒரு தொடர் புள்ளியில் தேசியத்தை அழிப்பதற்காக ஏகாதிபத்தியங்களாலும், அதன் தரகுகளான இலங்கை அதிகார வர்க்கத்தாலும் களமிறக்கிவிடப்பட்டவர்கள்.

மக்களை உணர்ச்சிவசப்ப்படுத்தி அதனைப் பணமாகவும் வாக்காகவும் மாற்ற இக்குழுக்கள் முனைந்துகொண்டிருக்க தேசியத்தின் அடித்தளம் இனிமேல் மீளாதவாறு முற்றாகத் தகர்க்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.

மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக ஆயுதப்போராட்டத்தை நடத்திய தமிழ்ச் சமூகம் முப்பதாயிரத்திற்கும் மேலான போராளிகளை தமது விடுதலைக்காகப் பலிகொடுத்துள்ளது. இவ்வாறான சமூகம் ஒன்றில் அழிவுகளுக்கு எதிராக ஒற்றை வார்த்தைகூட பேசாத அரசியல் தலைமை ஒன்று ஒவ்வொரு முனையிலும் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு ஒரு புறத்திலும், அதற்கு எதிரான மக்கள் சார்ந்த தலைமைகள் தோன்றாமல் இடைவெளியை நிரப்பிக்கொள்ள விக்னேஸ்வரன், சுரேஷ், கஜேந்திரகுமார் குழுவினரும், புலம்பெயர் தேசியக் கோமாளிகள் என அனைத்து முனைகளிலும் அழிப்பவர்கள் நிறுத்திவைக்கப்பட்டுள்ளனர். இவ்வாறான அரசியல் தலைமைகளின் பின்னணியில் வன்னிப்படுகொலைகளை நடத்திய மேற்கு ஏகாதிபத்திய நாடுகளும், இந்திய அரசும் செயற்படுகின்றன.

இன்றைய போலிகள் உண்மையான தேசிய வாதிகளாகவிருந்தால்.

1. முப்பதாயிரம் போராளிகளை தியாகிகளாக்கிய சமூகத்திற்கு அன்னிய உற்பத்திகளை நிராகரிக்குமாறு பிராச்சாரம் செய்திருப்பார்கள். மக்களில் பெரும்பகுதியினர் அதனை ஏற்றுக்கொண்டிருப்பார்கள்.

2. உள்ளூர் உற்பத்திகளை உக்குவிக்கும் முயற்சிகளில் ஈடுபட்டிருப்பார்கள்.

3. உள்ளூர் வியாபாரமும், மூலதனமும் அன்னிய முதலீட்டாளர்களால் அழிக்கப்படுவதற்கு எதிராகப் போராடியிருப்பார்கள்.

3. அன்னிய மூலதனத்தின் உள்ளீட்டால் தான் கலாச்சாரம் சிதைவடைகிறது என்பதை மக்களுக்குக் கூறியிருப்பார்கள்.

4. இலவசக் கல்வி அழிக்கப்படும் போடு நடைபெற்ற போராட்டங்களைத் தலைமை தாங்கியிருப்பார்கள்.

5. வளங்கள் சுரண்டப்படும் போது அதற்கு எதிராகப் போராடியிருப்பார்கள்.

6. சுன்னாகம் போன்ற பேரழிவுகளுக்கு எதிராகக் குரல்கொடுத்திருப்பார்கள்.

இந்தக் கோரிக்கைகளை மீறி பேசப்படும் தமிழ்த் தேசியம் போலியானது. திட்டமிட்டு அழிப்பதற்காகப் பேசப்படுவது.

women1இன்னும் சில வருடங்களில் சுய பொருளாதாரம் மீளமுடியாத அளவிற்கு அழிக்கப்பட்டு மக்கள் அன்னியப் பொருளாதாரத்தை நிராகரித்து வாழ முடியாத நிலை ஏற்பட்டுவிடும். கல்வி உட்பட அனைத்தும் பல் தேசிய வர்த்தகமயமாகிவிடும். வளங்கள் தொடர்ச்சியாக அழிக்கப்பட்டுவிடும். சுன்னாகம் போன்ற பேரழிவுகள் தமித் தேசியவாதிகளின் ஆசியுடன் நடைபெற்று முடிந்துவிடும். அப்போது தேசியம் என்பது பாடப்புத்தகங்களிலும் புலம்பெயர் நாடுகளில் பிழைப்பு நடத்தவும் மட்டுமே பயன்படும்.

இன்றைய போலித் தேசியவாதிகள் அழிவுகளுக்கு எதிராகக் குரல்கொடுக்காமல், வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம், தமிழீழ தாயகம், போர்க்குற்றம் போன்ற உணர்ச்சியூட்டும் வார்த்தைகளோடு மட்டும் நிறுத்திக்கொள்வார்கள் என்பதை அடித்துக்கூறலாம்.

எது தமிழ்ப்புத்தாண்டு? : வி.இ.குகநாதன்

பொதுவாக சனவரி ஒன்றில் ஆங்கிலப்புத்தாண்டைப் புதுவருடமாக உலகளாவியரீதியில் மக்கள் கொண்டாடிவருகின்றபோதும் ஒவ்வொரு இனமும் தனக்கென தனியான ஒரு புதுவருடக் கொண்டாட்டத்தினையும் நடாத்திவருவதானது அவர்களின் தனித்துவத்தினையும், பண்பாட்டினையும் பேணிவரும் ஒரு நடவடிக்கையாகவே பார்க்கப்படுகிறது.  இந்தவகையில் தமிழரிற்கெனவும் ஒரு புத்தாண்டு கொண்டாடப்படவேண்டும் என்பதில் யாரிற்கும் மாற்றுக்கருத்தில்லை, ஆனால் அப்புத்தாண்டு தையிலா அல்லது சித்திரையிலா என்பதிலேயே குழப்பம் காணப்படுகிறது. இன்று ஈழத்திலும்சரி, தமிழகத்திலும் சரி, புலம்பெயர்தேசங்களிலும் சரி தமிழர்களில் பலர் சித்திரையிலேயே தமிழ்புத்தாண்டு என நம்பவைக்கப்பட்டுள்ளனர். இதனைப் பற்றிய ஒரு சிறிய ஆய்வாகவே இக் கட்டுரை அமைந்துள்ளது.

சித்திரைப் புத்தாண்டு கணிப்பீட்டுமுறை:

சித்திரைப்புத்தாண்டு கணிப்பீட்டு முறையானது சாலிவாகணன் என்ற அரசனால் (சிலர் கனிஷ்கன் என்கின்றனர்) கி.பி 78ம் ஆண்டளவில் நடைமுறைக்கு கொண்டுவரப்பட்டது எனக் கூறப்படுகிறது.  இக் கணிப்பீட்டின்படி சுக்கில, விரோதி, துன்மதி போன்ற அறுபது ஆண்டுகள் கணிப்பிடப்பட்டு சுழற்சிமுறையில் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது. இதன்படி இப்போது நடைபெறுவது துர்முகி ஆண்டாகக்கருதப்படுகிறது.  இத்தகைய கணிப்பீட்டு முறைக்கு அடிப்படையாக ஒரு புராணக்கதை கூறப்படுகிறது

சித்திரைப்புத்தாண்டு பற்றிய புராணக்கதை:

அபிதான சிந்தாமணி என்ற நூலில் 1392ஆம் பக்கத்தில் கீழ்வருமாறு குறிப்பிடப்படுகின்றது. ஒருமுறை நாரதமுனிவர், ‘கடவுள்’ கிருஷ்ணனை “நீங்கள் அறுபதினாயிரம் கோபிகைகளுடன் கூடி இருக்கின்றீரே, எனக்கு ஒரு பெண்ணையாவது தரக்கூடாதா?” என்று கேட்டாராம். அதற்குக் கிருஷ்ணன், “நான் உடன் இல்லாமல்  வீட்டில் தனியாய் இருக்கும் பெண்ணை நீ எடுத்துக்கொள் என்றாராம். இதற்கு நாரதர் உடன்பட்டு அறுபதாயிரம் வீடுகளிலும் சென்று பார்த்தார். ஆனால் எங்கும் கிருஷ்ணன் இல்லாத பெண்களைக் காண முடியாததால், நாரதர் மீண்டும்  கிருஷ்ணனிடமே வந்து அவர் திருமேனியில் மோகம் கொண்டு அவரை நோக்கி “நான் உங்களிடமே பெண்ணாக இருந்து உடலுறவு கொள்ள விரும்புகிறேன்” என்றார். கிருஷ்ணன் நாரதரை “யமுனையில் குளித்தால் பெண்ணாய் மாறுவாய்” எனச் சொல்ல, நாரதர் அவ்வாறே செய்து, ஓர் அழகுள்ள பெண்ணாக மாறினாராம் . பின் ‘கடவுள்’ கிருஷ்ணனுடன் அறுபது வருடம் உடலுறவு கொண்டு , அறுபது மகன்களைப் பெற்றார். அவர்கள் பிரபவ தொடங்கி அட்சய முடிய என பெயர் பெற்றார்கள்.  இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு வருடமாகும் வரம் பெற்றார்கள். இப்படித்தான் சித்திரை முதல் நாளில்  ஆரம்பிக்கும் புத்தாண்டு வரலாறு செல்கிறது.

தைப் புத்தாண்டு கணிப்பீட்டுமுறை:

ஆதித் தமிழர்கள் காலத்தினை பருவகாலங்களை அடிப்படையாகக்கொண்டு ஆறு பிரிவுகளாகப்பிரித்திருந்தனர். அவையாவன

1.இளவேனில்- தை,மாசி

2.முதுவேனில்- பங்குனி, சித்திரை

3.கார்காலம்- வைகாசி,ஆனி

4.கூதிர்காலம்-ஆடி,ஆவணி

5.முன்பனி- புரட்டாசி, ஐப்பசி

6.பின்பனி- கார்த்திகை,மார்கழி

இந்தப்பகுப்பினடிப்படையில் இளவேனில் காலத்தினை ஆண்டின் தொடக்கமாகக்கொண்டு தையிலேயே வருடப்பிறப்பினைக்கொண்டாடி வந்துள்ளார்கள். இப்போது சிலர் சித்திரையே இளவேனில் காலம் எனக் கூறலாம், ஆனால் தாயகத்தின் காலநிலையினைப் பொறுத்தவரையில் சித்திரை இளவேனிற்காலம் என்பதற்கு பொருந்தாது, மாறாக தையே  இளவேனில் காலத்திற்கும் வருடத்தொடக்கத்திற்கும் சிறப்பாகப்பொருந்தும்.   இதற்கான ஆதாரத்தினை  நாம் சங்க இலக்கியங்களான நற்றிணை,குறுந்தொகை, புறநாநூறு என்பனவற்றில் காணலாம். ( உதாரணம்- தைத்திங்கள் தண்கயம் படியும்-நற்றிணை, தைத்திங்கள் தண்கயம் போல்- புறநாநூறு). இவற்றினடிப்படையிலேயே தமிழர்களிடம் “தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்” என்ற முதுமொழி இன்றும் நடைமுறையிலுள்ளது.

இவ்வாறு தமிழர்களால் ஆதிமுதல் கொண்டாடப்பட்டு வந்த தைத்திருநாளானது கி.பி முதலாம் நூற்றாண்டளவில் பார்ப்பனியர்களின் மதரீதியான ஊடுருவல் மூலமாக சித்திரைக்கு மாற்றப்பட்டது. அதற்குப் பின்னரே தமிழர்களிடம் இந்தப் புதுவருடக்குழப்பம் ஏற்பட்டது.

குழப்பத்திற்கான அறிஞர்களின் தீர்வு:

இக் குழம்பத்திற்கு தீர்வு காணும்பொருட்டு சென்னை பச்சையப்பன் கல்லூரியில் 1921இல் மறைமலை அடிகளார் தலமையில் 500 அறிஞர்கள் ஒன்றுகூடி தை முதலே தமிழ்புத்தாண்டு என முடிவு செய்திருந்தனர். பின்பு அதேபோன்று திருவள்ளுவரின் பிறப்பினை அடிப்படையாகக்கொண்டு ஆங்கில ஆண்டுடன் 31 ஆண்டுகளைக்கூட்டி திருவள்ளுவர் ஆண்டு தமிழாண்டாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. பார்ப்பனிய ஊடகங்களால் இச் செய்தி இருட்டடிப்புச் செய்யப்பட்டது. பின்பு 2006 இல் கருணாநிதியின் ஆட்சியில் தமிழக அரசால் தைத்திங்களே புத்தாண்டாக உத்தியோகபூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது. பின்பு (மீண்டும்  ஒரு பார்ப்பன ஆட்சியில்) ஜெயலலிதா ஆட்சியில்2011 இல் சித்திரையாக மாற்றப்பட்டது ஒரு வரலாற்றுச் சோகமேயாகும்.

புலிகளின் தை புதுவருடப்பிரகடனம்;

இக் காலப்பகுதியில் ஈழத்திலும் தைமுதலே புத்தாண்டாக விடுதலைப்புலிகளால் தமது அதிகாரத்திற்குட்பட்ட பகுதியில் அதிகாரபூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டு நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. இங்கும் வரலாற்றுச் சோகமாக புலிகளின் அழிவிற்குப்பிறகு அந்த முயற்சி தொடரப்படவில்லை. புலிகளின் தியாகத்தினை வைத்து பிழைப்பு நடாத்திவரும் தமிழ் அரசியல்வாதிகளோ அல்லது புலம் பெயர் அமைப்புக்களோ இதில் எந்தவித அக்கறையுமின்றியிருப்பது அவர்களின் பிழைப்புவாதத்தினை மீண்டும் ஒரு முறை வெளிப்படுத்துகிறது.

அறிவியல் பொருத்தப்பாடு:

வரலாறு, சொந்த விருப்பு வெறுப்புகளிற்கப்பால் அறிவியல்ரீதியாக தைத்திருநாளா அல்லது சித்திரைக் கணிப்பீடா பொருத்தம் எனப்பார்ப்போம். முதலாவதாக திருவள்ளுவர் ஆண்டானது எண்களில் வருவதனால் சிறப்பானது, மறுபுறத்தில் சித்திரைக்கணிப்பீடானது ஒரே பெயர்களில் 60 ஆண்டுகளிற்கொரு முறை  மறுபடியும் வருவதனால் குழப்பகரமானவை. மேலும் இப்பெயர்கள் எதுவுமே தமிழில் இல்லாதிருப்பதுடன் அவற்றின் கருத்துக்கள் ஆபாசமானவை அல்லது எதிர்மறையானவை. (உதாரணமாக சுக்கில-விந்து, துன்மதி-கெட்டபுத்தி).

இரண்டாவதாக ஒருவரின் (திருவள்ளுவரின்) வாழ்க்கைக் காலத்தினை அடிப்படையாகக்கொண்ட கணிப்பீடானது சர்வதேச நடைமுறைகளுடன் ஒத்துப்போகின்றது.மறுபுறத்தில் சித்திரைக் கணிப்பீட்டிற்கான நாம் ஏற்கனவே பார்த்த புராணக்கதையினை மதநம்பிக்கையாளரில் பெரும்பாலானோரே நம்பமாட்டார்கள். அதேபோன்று சித்திரைக்கணிப்பீட்டிற்கு சொல்லப்படும் இராசிக்கணிப்பும் அறிவியலிற்கு முரணான புவிமையக்கொள்கையினை அடிப்படையாகக்கொண்டது.

மூன்றாவதாக சங்க இலக்கியங்களினடிப்படையில் வரலாற்று த்தொன்மையானதாக க்காணப்பட, மறபுறத்தில் சித்திரை வருடப்பிறப்பானது இடைக்காலத்தில் வெளியாரின் திணிப்பால் உள்நுழைக்கப்பட்டதாகக் காணப்படுகிறது.

நான்காவதாக தைத்திருநாளானது மதசார்பற்றதாகக் காணப்படுவதால்  எல்லாத் தமிழரும் கொண்டாடக்கூடியதாகவிருக்க, மறுபுறத்தில் சித்திரையானது இந்துக்களிற்கு மட்டுமே அதுவும் பார்ப்பன ஆதிக்கத்தினை ஏற்றுக்கொண்டவரிற்கே பொருந்தும். இறுதியாக தைத்திருநாளானது தமிழரின் வாழ்க்கையுடன் இணைந்தும், உழவுத்தொழிலுடன் தொடர்பானதாகவும் காணப்படுகிறது.

முடிவாகக்கூறின் தைத்திருநாளினை தைப்பொங்கலாக மட்டும் சுருக்காமல் தமிழரின் புத்தாண்டாகவும் கொண்டாடுவதே பொருத்தமானது. பாவேந்தரின் பாடலுடன் இக் கட்டுரையினை முடிப்பதே சிறப்பானதாக அமையும்.

“ நித்திரையில் இருக்கும் தமிழா!

சித்திரை இல்லை உனக்குப் புத்தாண்டு

அண்டிப்பிழைக்க வந்த ஆரியக்கூட்டம்                                                  கற்பித்ததே

அறிவுக்கொவ்வா அறுபது ஆண்டுகள்

தரணி ஆண்ட தமிழனுக்கு

தை முதல் நாளே தமிழ்ப் புத்தாண்டு!”- பாவேந்தர் பாரதிதாசன்

-தமிழ்ப்புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்-

 

 

தேசியப்பிரச்சனையில் லெனின் பங்களிப்பு-எமது எதிர்காலத்திற்கான திறவுகோல் :சபா நாவலன்

leninandstalin1924 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 24 ஆம் திகதி மறைந்த லெனின் உலகத்தில் முதல் முதலில் பெரும்பான்மை மக்களான ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் புரட்சியை – தொழிலாள வர்க்கப் புரட்சியைத் தலைமை தாங்கியவர்களுள் ஒருவர்- மட்டுமன்றி, உலகம் குறித்த கார்ல் மார்க்சின் அறிவியல் பூர்வமான அணுகுமுறையை நடைமுறைப்படுத்தியவர். உலக மக்ககளின் விடுதலைக்கு லெனின் வழங்கிய தத்துவார்த்த பங்களிப்பின் தொடர்ச்சி இன்றைய உலகச் சூழல் மீண்டும் கோரி நிற்கின்றது.

சிங்களவர்கள் என்றால் அவர்கள் பிறப்பிலேயே எதிரிகள், சாதி என்பது மனிதனின் பிறப்புரிமை போன்ற மிகவும் பழமைவாத பிற்போக்குக் கருத்தியலுக்கு எதிராக சமூகத்தை விஞ்ஞானபூர்வமாக அணுகுதல் எவ்வாறு என்பதை முதலில் தெளிவான கோட்பாடாக முன்வைத்தவர் கார்ல் மார்க்ஸ்.

இன்றைய சமூகம் எவ்வாறு கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிந்து கொள்வதற்கும் அது நாளை எவ்வாறு மாற்றமடையும் என்பதையும் ஒவ்வோரு சமூகத்தின் குறித்த நிலைகளையும் முன்வைத்து ஆராய்வது எவ்வாறு என்பதை அவர் கற்றுத்தந்தார். இன்றோ உலகத்தின் பெரும்பான்மை பழமைவாத கருத்துக்களைப் பற்றிக்கொண்டுள்ளது.

சமூகத்தை ஆட்சிசெய்கின்ற அதிகாரவர்க்கமும் அதற்கு தத்துவார்த்த பலத்தை வழங்கும் கல்வியாளர்களும் உலகத்தை இயக்கத்தை ஆராய்வதற்கும் நாளைய உலகம் எவ்வாறு மாற்றமடையும் என்பதையும் புரிந்துகொள்ள மார்க்சியதைப் பயன்படுத்திக்கொள்கிறார்கள்.

அமரிக்க மத்திய உளவு நிறுவனமான CIA அண்மையில் வெளியிட்ட ஆய்வு ஒன்று 2025 இல் உலகம் எவ்வாறு அமைந்திருக்கும் என்பதை ஆராய்கிறது. மார்க்சிய தத்துவத்தைப் பிரயோகித்த அவர்கள் நாளைய உலகம் எவ்வாறு அமைந்திருக்கும் என ஆராய்கிறார்கள். அங்கு உற்பத்தி உறவுகளின் நிலை எப்படியிருக்கும் எனக் கூறுகிறார்கள்.

அடிப்படையில் மார்கிசியம் என்பது உலகத்தைப் இன்றைய நிலையைப் புரிந்துகொள்வதற்கும் நாளை அது எவ்வாறு மாற்றமடையும் என்பதை அறிவதற்கும் வகை செய்வது மட்டுமல்ல மாற்றத்திற்கான தடைகளையும் அதனை புரட்சியின் ஊடாக எவ்வாறு வெற்றிகொள்வது என்பதையும் கூறுகின்றது.

சமூக மாற்றம் தவிர்க்க முடியாததும், இயல்பானதுமாகும். ஒவ்வோரு தடவையும் சமூகம் மாற்றமடையும் போதும், பழமைவாத சக்திகள் தமது அதிகாரத்தை மீளமைக்க முயல்வது இயல்பு. சமூகத்தின் இயல்பான மாற்றத்தை அதிகாரத்தைக் கையகப்படுத்தியிருபோரும், பழமைவாதிகளும் தடைசெய்ய முற்படுகின்ற போது அந்தத் தடைக்கு எதிராகப் போராடுகின்ற நிலைக்கு மக்கள் வந்து சேர்கிறார்கள். சமூகத்தின் இயல்பான வளர்ச்சியை முன்னோக்கி நகர்த்த அவர்களை அமைப்பாக்குவதற்கு புரட்சிகரக் கட்சியும், அவர்கள் மத்தியிலான முரண்பாடுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட வெகுஜன அமைப்புக்களும் அவசியம் என்பதை மார்க்சியம் முன்வைக்கிறது.

கார்ல் மார்க்ஸ் தனது வாழ் நாள் முழுவதும் தத்துவார்த்த உழைப்புக்கு மத்தியில் புரட்சிகரக்கட்சிகளைத் தோற்றுவிக்க முயன்றார். அந்தப் பணி ரஷ்யாவில் புரட்சியாளர்களின் தலைமையில் முதலில் வெற்றிபெற்றது. ரஷ்யாவின் சூழலுக்கு ஒப்ப தத்துவார்த்த அடிப்படையை வழங்கிய பலருள் லெனின் பிரதானமானவர்.

லெனினின் பங்களிப்பு இன்று வரைக்கும் பல அரசியல் சிக்கல்களுக்கு விடை தருகிறது.

தேசிய இனங்களின் சுய நிர்ணய உரிமை குறித்து லெனின் முன்வைத்த கோட்பாட்டு வகையிலான முடிவுகள், உலகத்தில் முதல் தடவையாக தேசிய இனங்கள் குறித்துப் பேசியது. சோவியத் ரஷ்யாவில் தேசிய இனங்களுக்கு பிரிந்துசெல்லும் உரிமையை அங்கீகரிப்பது மட்டுமே சோசலிசப் புரட்சி வெற்றி பெறுவதற்கான முன் நிபந்தட்னை என்றார். கார்ல்மார்க்ஸ் முயன்றதை லெனின் தேசியப் பிரச்சனையிலும் முன்னெடுத்தார். ரஷ்யாவில் சமூக ஜனநாயகப் புரட்சியை வெற்றி கொள்வதற்கான முன்நிபந்தனையாக ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமை அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்றார். அத் தேசிய இனங்களை பாட்டாளிவர்க்கக் கட்சியில் கீழ் ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக அணிதிரட்டுவதற்கான தத்துவத்தை முன்வைத்தார்.

இன்று தேசிய இனப்பிரச்சனை என்பது இலங்கையில் மட்டுமல்ல, மத்திய கிழக்கிலும், ஆபிரிக்காவிலும், சீனாவிலும், இந்தியத் துணைக்கண்டத்திலும் பல திரிபுகளுக்கு உட்பட்டுத்தப்படுகின்றது.

ஏகாதிபத்தியமும் அதன் உப நிதி நிறுவனங்களும் ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களின் ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான போராட்டங்களைச் சீர்குலைக்கின்றன.

ciaஇன்று முன்னிலை சோசலிசக் கட்சி மற்றும் ஜே.வி.பி போன்ற இடதுசாரிக் கருத்துக்களைப் பொறுக்கிக்கொண்ட இனவாதிகள் கூறுவது போன்றே ரோசா லக்சம்பேர்க், புக்காரின், பிளக்கானோவ் போன்றோர் லெனினின் கருத்துக்களுக்கு எதிராக கிளர்ந்தனர். பெரும்பான்மைத் தேசிய இனத்தின் தொழிலாளர்களை சுயநிர்ணைய உரிமைக்கான முழக்கம் அன்னியப்படுத்தும் என்றனர்.

தொழிலாளர்களைப் பிளவுபடுத்தி சோசலிசப் புரட்சியைச் சிதைக்கும் என்றனர். இதற்கெல்லாம் எதிரக லெனினும் அவரைத் தொடர்ந்து ஸ்டாலினும் நடத்திய கோட்பாட்டு யுத்தங்கள் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமை குறித்த உறிதியான முடிவிற்கு வருவதற்கு உதவியது.

இலங்கையில் இனவாதம் அழிந்து போவதற்குரிய முன்நிபந்தனை அங்கு சிங்களத் தொழிலாளர்கள் தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் சுய நிர்ணய உரிமைக்கான கோரிக்கையை உணர்ந்துகொள்வதும் அதனை ஆதரிப்பதும் மட்டுமல்ல தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தை தொழிலாள விவசாயிகள் அணி முன்னெடுப்பதே ஆகும்.

வன்னி அழிப்புக்களின் பின்னர் ராஜபக்ச பாசிச ஒடுக்குமுறையை சிங்கள உழைக்கும் மக்கள் உணர ஆரம்பித்தனர்.

சிங்கள மக்கள் மத்தியிலிருந்து ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான குரல்களும் தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் சுய நிர்ணய உரிமையை ஆதரிக்கும் குரல்களும் சிறுகச் சிறுக எழ ஆரம்பித்தன. அவற்றை முளையிலேயே கிள்ளியெறிவதற்கான தூண்டப்பட்ட திரிபுவாதிகள் தாம் பொறுக்கிய மார்க்சியக் கருத்துக்களோடு இனவதத்தைக் கலந்து ஜே.வி.பி ஐ உயிர்ப்பித்த போது உருவானதே முன்னிலை சோசலிசக் கட்சி.

இலங்கை அரசிற்கும் அதன் பின்பலமாகத் தொழிற்படும் அமரிக்க இந்திய சீன அரசுகளுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் எவ்வளவு முக்கியத்துவப்படுத்தப்படுகிறதோ அதே அளவு முன்னுரிமை திரிபுவாதிகளுக்கும், இனவாதிகளுக்கும் எதிரான போராட்டத்திற்கு வழங்கப்பட வேண்டும்.

சிங்கள மக்கள் மத்தியிலிருந்து ஜே.வி.பி மற்றும் முன்னிலை சோசலிசக் கட்சி போன்று கலர் கலராக பெருத்த பணச் செலவில் அல்ல, எங்காவது மூலை ஆர்ப்பாட்டமில்லாமல் சிறிய குழு தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் சுய நிர்ணய உரிமையை அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்று குரல் எழுப்பினாலே தமிழ் இனவாதம் சரிய ஆரம்பிக்கும்.

இலங்கை இந்திய அரசுகள் அந்த ஒரு விடயத்தில் மட்டும் மிகவும் தெளிவாக இருந்திருக்கின்றன. எந்தக் கணத்திலும் சிங்கள மக்கள் மத்தியிலிருந்து சுய நிர்ணய உரிமையை அங்கீகரிக்கும் குரல்கள் எழுந்துவிடக் கூடாது என்பதில் அவற்றின் செயல் தந்திரம் உறுதியாகவிருந்தது

இனவாதிகள் தொடர்ச்சியாக தமது சாம்ராஜியத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்கும் தேசிய விடுதலைக்கான போராட்டத்தை அடையாளத்திற்கான போராட்டமாக மாற்றுவதற்கும் ஜெவீபி போன்ற இனவாதிகள் துணைசென்றனர். சிங்கள மக்கள் மத்தியிலிருந்து சுய நிர்ணய உரிமையை அங்கீகரிக்கும் குரல் எழுவதை இடது சாரி ‘சொல்லாடல்களைப்’ பொறுக்கி வைத்திருந்த ஜே.வி.பி என்ற இனவாதக் கட்சியும், இன்று அதன் பிரதியெடுத்த அரசியலை முன்வைக்கும் முன்னிலை சோசலிசக் கட்சியும் திட்டமிட்டு தடைசெய்கின்றன. இந்த இருகட்சிகளும் சுய நிர்ணய உரிமையை மட்டுமல்ல அதிகாரப் பரவலாக்கலைக் கூட ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இரண்டு இடைவெளிகளுக்குள் இலங்கையில் இடதுசாரி இயக்கங்களில் பின்னடைவை ஏற்படுத்திய ஜேவிபி . கிளர்ச்சிகளின் முன்மாதிரி அபாய அறிவிப்பு.

இலங்கையில் ஒடுக்கப்படும் சிறுபான்மைத் தேசிய இனங்களின் அரசியல் தலைமகள் முன்னெடுத்த அரசுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் தேசிய விடுதலைப் போராட்டங்களாக முன்னெடுக்கப்படவில்லை. அவற்றிற்கு குறைந்தபட்ச தேசியத்தன்மை அதன் உண்மையான உள்ளர்த்தில் இருந்திருக்கவில்லை.

பிந்தங்கிய நிலப்பிரபுத்துவ சமூகம் ஒன்றில் மக்கள் தமது அடையாளத்தை கிராமங்களை மையப்படுத்தியும், தொழிலை மையப்படுத்தியும், மதங்களை முன்னிறுத்தியும் உருவமைத்துக்கொள்வார்கள். இவை அனைத்தையும் தகர்த்து தேசங்களும் தேசிய அரசுகளும் உருவாகின.

தேசிய அரசுகள் தேசியப் பொருளாதாரத்தை, நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் அன்னிய மூலதன ஆதிக்கத்திலிருந்து மீட்டெடுத்தன. தேசிய முதலாளிகளின் தேவைக்காக அவர்களின் ஆதிக்கத்தில் தேசிய அரசுகளும், தேசிய உணர்வும் உருவானது. சிறிய அடையாளங்களின் தொகுப்பாக தேசிய அடையாளம் உருவானது. ஐரோப்பாவில் தேசிய அரசுகள் ஏகபோக அரசுகளாக மாற்றமடைந்த போது நிலப்பிரபுத்துவ காலத்தில் காணப்பட்ட குறுகிய அடையாளங்களை மீளமைத்து முதலாளித்துவ உருவாக்கத்தின் கோரத்திற்கு எதிராகக் குரல் எழுப்பிய நீட்ஷே போன்றவர்களிடமிருந்து கடன்வாங்கிய கருத்துக்களின் அடிப்படையில் பின்னவினத்துவம் போன்ற சமூகவிரோதக் கோட்பாடுகள் தோன்றின.

seemanஅதே வேளை ஆசியாவிலும், ஆபிரிக்காவிலும், உலகம் முழுவதிலும் தேசிய முதலாளிகள் அன்னிய மூலதனத் தரகர்களால் விழுங்கப்பட்டு தேசியம் என்பதும் சந்தைப் போட்டி என்பதும் மத்தியதரவர்க்கத்தின் மேல் அணிகளிடையே மட்டுமே காணப்பட்டது. இதனால் தேசிய இனங்களிடையே முரண்பாடுகள் தோன்றின. இந்த முரண்பாடுகளை ஆழப்படுத்தி பயன்படுத்திக்கொண்டவர்கள் அன்னிய மூலதனத்தின் தரகர்களும் ஏகபோகங்களுமே.

ஒரு புறத்தில் பெருந்தேசிய ஒடுக்கு முறையும் அழிப்பும் திட்டமிட்டு நிகழ்த்தப்பட மறுபுறத்தில் ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனத்தின் தேசிய விடுதலைப் போராட்டங்க ள் அன்னிய சக்திகளால் கையகப்படுத்தப்பட்டன.

மத்தியதரவர்க்க அணிகளால் தலைமை தாக்ங்கப்பட்ட போராட்டங்களை அன்னிய சக்திகள் தமது தேவைக்கு ஏற்ப பயன்படுதின தேவை முடிந்த வேளைகளில் அழித்தன.

தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது தேசியப் பொருளாதாரத்தை முதன்மைப்படுத்தும். அன்னிய மூலதனத்தையும் ஏகாதிபத்க்தியங்களையும் எதிரியாக எதிர்கொள்ளும். அன்னிய தரகுகள் இதனைத் தலமைதாங்க முடியாது. தமக்கு எதிரான போராட்டத்தைத் தாமே எப்படித் தலைமை தாங்குவது? ஆக, இலங்கைச் சூழலில் சமூகத்தின் கீழணியிலுள்ள உழைக்கும் மக்களே போராட்டத்தைத் தலைமை தாங்கியிருக்க முடியும். இதனை அறிந்துவைத்திருந்த இந்தியாவும் அமரிக்கா போன்ற ஏனைய நாடுகளும், தமது தரகுகளின் போராட்டமாக தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தை மாற்றியமைத்து லட்சக்கணக்கான மக்களோடு அதனை அழித்துச் சாம்பலாக்கினர்.

இதனால் தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் அன்னிய சக்திகளின் ஆதரவோடு இனக்குழு அடையாளப்போராட்டமாக மாறியது. தேசிய இனத்தின் பண்புகளான சுய பொருளாதாரம், அன்னிய மூலதனத்திற்கு எதிரான நிலை என்பவற்றைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இனக்குழு அடையாளத்திற்கான பிந்தங்கிய போராட்டம் அந்த இனக்குழு சார்ந்த தமிழ் நாட்டின் ஒரு பகுதியினரையும் கவர்ந்தது. அவர்களின் தலைமையும் அன்னியத் தரகுகளே. போராட்டத்தின் முழு வடிவமுமே தமிழ் இனக்குழுவின் இனவாதப் போராட்டமாகியது. இந்த இனவாதம்

பேரினவாதத்தைப் பலப்படுத்தியது. சிங்களமக்கள் மத்தியில் இனவாத வேர்களுக்கு தீனிபோட்டது.

ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிரான போராட்டம் ஏகாதிபத்தியத்தின் ஐந்தாம்படையின் போராட்டமானது.

லெனின் கூறுவது போல தேசிய முதலாளிகள் உள்ளூர்ச் சந்ததையைக் கயகப்படுத்துவார்கள், அரசியல் ரீதியாக அதனைச் தேச மக்களை இணைத்துக்கொள்வார்கள். அதுதான் தேசிய இயக்கங்களின் பொருளாதார அடிப்படை… இதற்கெல்லாம் எதிர்த்திசையில் பயணித்த தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் போராட்டம் சிதைத்துச் சின்னாபின்னமாக்கப்பட்டு அன்னியர்களை அண்ணார்ந்து பார்த்துகொண்டிருக்கும் நிலை உருவாகியுள்ளது.

உலகில் பெரும்பான்மையான ஒடுக்கப்படும் மக்கள் மத்தியில் குறைந்தபட்ச ஒன்றிணைவாவது இதுவரை ஏற்படவில்லை. இன்னும் எதிர்காலம் இருள் சூழந்ததாகவே உள்ளது.  தேசிய விடுதலை இயக்கங்கள் ஊடாகவும், தமிழர் கட்சிகள் ஊடாகவும் விதைக்கப்பட்ட அதே பிந்தங்கிய சிந்தனை இன்னமும் கோலோச்சுகிறது. இனப்படுகொலை நிகழ்த்தப்பட்டு ஒன்பது வருடங்களின் பின்பும் ஒரு அங்குலம் கூட முன்னோக்கி நகரவில்லை.

லெனின் மறைந்த ஜனவரியில் அவர் முன்வைத்த விடுதலைக்கான கோட்பாடுகளின் அடிப்படைகளையாவது புரிந்துகொள்ள முற்படுவோம்.

சூரியனை எரிக்கப்போன நாளில்… : எழிலன் தமிழ்

நாங்கள் சூரியனை எரிக்கப்போன நாட்களில் எனக்கு ஒரு சிங்கள தோழனின் அறிமுகம் கிடைத்தது. சிங்கள தேசத்தில் அவனுக்கு தேசத்துரோக பட்டம் சூட்டப்பட்டிருந்தமையும் அவனது மனைவி தமிழ் காரணமும் அவன்பால் என்னை ஈர்த்தன.

2001 ஏப்ரல்; மாதத்தின் நடுப்பகுதியொன்றில் இப்படியான ஆச்சாரியமான சம்பவம் நடைபெற்றது. அன்று ஒரு மதிய நேரம் நாங்கள் சிலர் தங்கியிருந்த வீட்டுக்கு சைக்கிளை வேகமாக மிதித்தபடி இளையநம்பி அவசரமாக வந்திறங்கினான்.

இதற்கு முன்னர், 2001 ஆரம்ப மாதங்களின் யாழ்ப்பாண நிலைமைகளை சற்று சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது. ஈழப்போரில் நோர்வேயின் தலையீடுகளால் புலிகள் 2000 டிசம்பர் நத்தார் தினத்தை தொடர்ந்து ஒருதலைப்பட்சமாக யுத்த நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். இதனால் யாழ்ப்பாணத்தில் வழமைக்கு மாறான சூழ்நிலை காணப்பட்டது. வலிந்த மோதல்களை இருதரப்பும் தவிர்த்து வந்தன. இந்த வெற்றிடத்தை பயன்படுத்திய பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் பொங்கு தமிழ் போன்ற இன எழுச்சி நிகழ்சிகளை நடத்தி யாழ்ப்பாணத்தின் அரசியல் வெற்றிடத்தை நிரப்பியிருந்தனர்.

இந்த நாட்களில் யாழ்ப்பாண அரசியல் துறைப் பொறுப்பாளராக இளையநம்பி என்ற இளைஞன் செயப்பட்டு வந்தான்.

‘டேய் தம்பியள்! எங்கட அண்ணையை அரை நிர்வாணமாக படம் வரைந்து ஈ.பி.டீ.பி ஒரு பத்திரிகை வெளியிட்டிருக்கு.. கம்பஸ் பெடியள் எல்லாம் அதை எரிக்க போய் கொண்டிருக்கிறாங்கள்.. எங்கேயெல்லாம் அந்த புத்தகம் விற்கிறாங்களோ அங்கை எல்லாம் போய் பறித்து கொழுத்துங்கள்’ என கூறினான்.

நாங்கள் அனைவரும் உணர்ச்சி வசப்பட்டோம். எங்கள் தலைவர் பிரபாகரனை அரைநிர்வாணமாக வரைந்து அவமானப்படுத்திய பத்திரிகை எந்த இடத்திலும் விற்கபடகூடாது என்று முடிவு செய்துகொண்டு யாழ்நகரை நோக்கி புறப்பட்டோம்.

நாங்கள் பரமேஸ்வரா சந்தியை கடக்கும்போது பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் ஆவேசமாக ‘அமுது’ என்ற அந்த பத்திரிகையை எரித்து கொண்டிருந்தார்கள்.

யாழ்ப்பாணம் எங்கும் இராணுவம் காவலுக்கு நின்றபோதும் பல கடைகளில் அந்த பத்திரிகையை பறித்து எடுத்தோம். வர்தககர்களும் அச்சத்துடன் நாம் இனி அந்த பத்திரிகையை விற்கபோவதில்லை என கூறியமை எமக்கு மகிழ்சியை கொடுத்தது.

அந்த பத்திரிகையில் தலைவரை எப்படி வரைந்தார்கள் என்று இன்றுவரை எனக்கு தெரியாது. ஏனெனில் நிர்வாணம் என்பது அவமானமா? என சிந்திக்க முடியாத அந்த நாட்களில் முழு பத்திகையையும் நாங்கள் எரித்துவிட்டோம்.

அன்றுவரை அமுது என்ற பத்திரிகை வெளிவரும் விடையம் எனக்கு தெரியாது. எனக்கு மட்டுமல்ல பல மக்களுக்கும்தான். நாங்கள் எரித்தது தொடர்பாக அவர்கள் என்ன எழுதியுள்ளார்கள் என்ற ஆர்வத்தில் அடுத்த பதிவை நான் வாங்கிப்படித்தேன். ‘சூரியனை எரிக்கபோய் கைகளை சுட்டுக்கொண்டவர்கள்’

என்ற தலைப்பில் எரித்தவர்கள் தொடர்ப்பில் ஒரு கட்டுரை வந்திருந்தது.

அவர்களுடைய அடுத்த பதிப்புகள் பன்மடங்கு அதிகமாக விற்கபட்டது இப்படித்தான். அவர்களுக்கு நாங்கள் இலவசமாக விளம்பரம் தேடிக்கொடுத்து விட்டோம்.

அமுதின் அடுத்த சில பதிப்புகளினூடகாகதான் இந்த ‘உதுவன்கந்த சரதியல்;;;’ என்ற இளைஞன் எனக்கு அறிமுகமானான். ‘வரலாறு செய்த குற்றம்’ என்ற தலைப்பில் அவன் தொர்பான தொடர் கட்டுரை வெளிவந்திருந்தது.

150 வருடங்களின் முன்னர் இவன் வாழ்ந்த நாட்களில்தான் பிரித்தானியா இலங்கையை முழுவதுமாக தமது கட்டுப்பாட்டிலுள் கொண்டு வந்திருந்தது. சிங்கள தாழ்ந்த குடியில் பிறந்த சரதியில் ஏழைமக்களுக்காக புரட்சி செய்து ஏழைப்பங்காளனாக விளங்கினான், படை திரட்டி பிரித்தானிய அரச வர்த்தகத்தை சீர்குலைத்து பிரித்தானிய அரசுக்கே சவால் விட்டான். அவர்களின் பிரித்தாளும் தந்திரம் இவனிடம் பலிக்கவில்லை. ஒரு தமிழ் பெண்ணை மணம் முடித்த இவனுடன் மரக்கார் என்ற ஒரு இஸ்லாமியன் தோழனாக உடனிருந்து போராடினான்.
இந்த செய்திகள் எனக்கு ஆச்சரியத்தை கொடுத்தன. இவன் கொல்லபட்டு 150 வருடம் முடிந்த நிலையிலும், இலங்கை பிரித்தானியவிலிருந்து விடுதலைபெற்று 60 வருடங்கள் ஆகிய நிலையிலும் இவனின் மீது விதிக்கபட்டிருந்த தேசதுரோக குற்றச்சாட்டு நீங்கபடவில்லை.

கடந்தவாரம் தமிழ் இணையத்தளம் ஒன்று மைத்திரி அரசு, சரதியல் மீதான தேசத்துரோக குற்றச்சாட்டை விலக்கிகொண்டுள்ளதாக ஒரு வரியில் செய்தி வெளியிட்டிருந்தது. சரதியலும் அவன் இஸ்லாமிய தோழன் மரிகாரும் 1864 இல் தூக்கில் போடமுன்னர் அரைநிர்வாணமாக்கபட்டு எடுக்கபட்ட அரிய புகைப்படத்தை அந்த இணையத்தில் தற்செயலாக பார்த்த ஒரு தமிழ் நண்பர,; ஆ! யார் இவன்? ஊரில் ஆடு கோழி திருடுபவன் போல! என தனது அபிப்பிராயத்தை தெரிவித்தார்.

ஆள்பவனுக்கு வேண்டுமானால் மானத்தை காக்க ஆடை அலங்காரங்கள் தேவைப்படலாம். ஆனால் மக்களுக்காக புரட்சி செய்பவனுக்கு புரட்சிதான் அவனது ஆடை என்பதை விளக்க முடியாமல் திகைத்து நின்றேன்.

(உதுவன் கந்த சரதியல் தொடர்பான எனது பதிவு. இவை கற்பனையில்லை. உண்மையில் நடந்தவையே! -எழிலன் தமிழ்)