தமிழ்த் தேசிய முற்போக்கு வாதம்(3) – உரையாடலின் தேவை : விஜய்

//இந்தக் காலத்தில் விசுவானந்த தேவாவினைச் சந்திக்கிறோம். அவர் இயக்கத்தில் முரண்பாடுகள் வலுவடைந்து பிழவும் ஏற்பட்ட நிலையில் அதனை சனநாயக வழியில் தீர்வு கண்டதாக அறிந்தோம். அக்காலத்தில் அது முக்கிய செய்தி. அவர் தொடர்ந்தும் விடுதலைப் போரட்டத்தில் முனைப்புடன் ஈடுபடும் வழிவகைகள் பற்றி ஆரோக்கியமான கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தார். விசு பற்றி பின்னூட்டத்தில் குறிப்பிட்ட விடயங்களை நான் அறிந்திருக்கவில்லை. விடயம் தெரிந்தவர்கள் சரியான விடயங்களை பதிவு செய்வதினூடாக அதனை அறிந்து கொள்ள முடியும்// அக்காலத்தில் விசுவினுடைய செய்தி முக்கிய செய்தி என்று குறிப்பிடும் நீங்கள் கட்டுரையைத் தொடருமுன்பே அவைபற்றித் தெட்டதெளிவாகத்  தெரிந்து கொண்டிருக்க வேண்டும். பின்னூட்டவிடயங்களை நீங்கள்அறிந்திருக்கவில்லை என்று பாதியில் கை விரிப்பது என்பது தப்பித்துக்கொள்ளுதலுகான ஒரு ஒழுங்கு முறை என்று நீங்கள் நினைக்கின்றீர்கள்.  அரைத்த மாவையே திருப்பி அரைப்பதற்கும்,துவைத்த துணியையே திருப்பித் துவைப்பதற்குமாக நீங்கள் வார்த்தைகளைக் கோர்க்கின்றீகள். எல்லாரும் ஏறி இளைத்த குதிரையில் நீங்களும் ஏறி இறங்குங்கள் தப்பில்லை.ஆனால் வாதப் பிரதிவாதங்களுகப்பாற்பட்டுஎவராலும்  தமிழ்மானிடத்திற்கான அடிப்படைப் பிரச்சனை கணக்குப் பண்ணாமலேயே இன்னமும் கிடப்பில் கிடக்கிறது.

விவாதங்கள் தொடர்பாக இரண்டு விடயங்கள்.

முதலாவது விடயம்.

பொதுக் கலந்துரையாடல்களை நடாத்தி, விவாதங்களில் ஈடுபட்டு, முழுமையான தகவல்களைப் பெற்று எந்தப்பிழைகளும் – தவறுகளும் இல்லாமல் கருத்துக்களை வெளியிடும் ஒரு நிலைமை இன்னமும் வாய்க்கவில்லை. ! ஒரு பத்திரிகையை வெளியிடும் சுதந்திரம் கூட இன்னம் கிடைக்கவில்லை.

வழமையான ஒன்று கூடல்களுக்கான – கருத்துப் பரிமாறல்களுக்கான சனநாயகச் சூழல் இன்னமும் இலங்கையில் நிலவவில்லை. ‘இனியொரு” வே அதற்கான வாய்ப்பினை வழங்கிவருகிறது. சுதந்திரமான கருத்து வெளியீட்டிற்கு ‘இனியொரு” வழங்கியிருக்கிற ஆதரவு தொடர்ந்தும் சுதந்திரமான கருத்துப் பகிர்வுகளை மேற்கொள்ள இடம் தரும் என்றே கருதுகின்றேன்.
இதனால் எனது கருத்துக்களையும் இனியொருவில் பதிவு செய்து – தொடர்ந்து கலந்துஇயாடல்களில் ஈடுபடும் வழிமுறையினூடாக முன்னேறிச் செல்லலாம் என்கிற நினைப்புடன் பதிவுகளை மேற்கொள்ள முனைந்தேன்.

எமது தனிப்பட்ட அரசியல் தேடலில் விசுவானந்த தேவா முக்கியமான கருத்துப் பகிர்வுகளை மேற்கொண்டவர் என்ற வகையில் அவரைப்பற்றியும் குறிப்பிட விரும்பினேன். மேலதிகமாக அவரது அரசியல் செயற்பாடுகள் பற்றி – அவரது அரசியல் சிந்தனைகள் பற்றி அறிந்து கொள்ள முடியாத நிலையிலேயே இருக்கிறேன் என்பதே உண்மை. எனது கட்டுரையில் அவரது அரசியல் பற்றி விரிவான ஒரு விவாதத்தினை நான் முன்னெடுக்கவில்லை என்பதனால் இக்குறிப்பு போதும் என்றே நினைத்தேன்.

நிச்சயமாக விசு பற்றி மட்டுமல்ல அக்காலத்தில் வட, கிழக்கில் பணியாற்றிய மாக்சிய அரசியல் சிந்தனை கொண்டவர்களின் கருத்துக்களையும் நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இப்போதுதான் அந்தவகையிலான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கிற நிலையில் அவர்கள் பற்றி அறிந்து கொள்வதற்கான வாய்ப்புக்கள் இனித்தான் கிடைக்கும் எனக்கருதுகின்றேன்.
முக்கியமாக “பாசறை” பற்றி நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இது குறித்து உரியவர்கள் கருத்துக்களை முன்வைப்பார்கள் என்று கருதியே நான் அதிகம் குறிப்பிடவில்லை. அதுவே பொருத்தமாக இருக்கும்.

மாற்று அரசியலுக்கான தேடல் ஒரு பெரும் கூட்டு முயற்சியாக அமைய வேண்டும் என்ற கருத்துடன் இருக்கும் அதே வேளை அதனைப் பலரிடம் கூறியும் வந்திருக்கிறேன்.

இவ்விடயம் தொடர்பாக ராகவன் அவர்களின் கருத்துக்கள் நமக்கு வழிகாட்டல்களை வழங்குவனவாக அமைகின்றன.

கருத்துக்களால் மோதுங்கள் வழி பிறக்கும். ஆனால் மோதலின் போது அடம் பிடித்தலி வக்கிரம் கொள்ளலி உதாசீனம் கொள்ளலி பகைமை உணர்வை வெளிப்படுத்தல் என்பவற்றை கை விடுவோம;

ராகவன் அவர்கள் மாக்சிச – லெனினிசம் பற்றிக் கூறியிருப்பவையும் முக்கியமானவை

மாக்சிச லெனினிசம் பேசிய பலர் சிங்கள பெருந்தேசிய வாதத்திர்த்க்கு சோரம் போனதுண்டு. ஆனால் மாக்சிச லெனினிச கருத்துக்களை உள்வாங்கி சமூக விடுதலையும் இன விடுதலையும் பெற்று கொள்ள முடியும் என்ற நம்பிக்கையில் வேலைத் திட்டங்களில் தீவிரமாக இறங்கி பல்வேறு அக புற காரணிகளால் முனை மழுங்கி போனவர்களும் உண்டு.

இலங்கையில் இடதுசாரிகள் இனவாதி ரீதியாகப் பிளவுண்டு கிடக்கிறார்கள்: சிங்கள இடதுசாரி இயக்கங்கள் பல சிங்கள பெருந்தேசிய அடக்குமுறை – மக்கள் விரோத அரசை ஆதரித்து நிற்கிறார்கள். தமிழ் இடதுசாரி இயக்கம் தமிழ் பிற்போக்கு வாதம் குறித்து விமர்சனங்களை முன்வைக்காமல் இருந்து வந்துள்ளார்கள்.

மாக்சிய – லெனினிய வாதிகள் கூறியது போல சிங்கள – தமிழ் இனவாத முரண்பாடுகள் முடிவுக்கு வராமல் தொடர்ந்தும் தீவிரப்பட்டுக் கொண்டு செல்கிறது. இலங்கையில் பாட்டாளி வர்க்கப் புரட்சிக்கான ஆரம்ப மூலங்களை காணமுடியாமல் இருக்கிறோம்.

இரண்டாவது விடயம்.

மக்களின் அவல வாழ்வு பற்றி நிறையவே எழுதவேண்டும். இலங்கையில் பத்திரிகைகள் தொடர்ந்தும் செய்திகளை வெளியட்டு வருகின்றன. பலர் அதனைப்பற்றி எழுதத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். பலர் எழுதப்பேவாதாகக் கூறிவருகிறார்கள்.
வட, கிழக்கில் மீள் குடியேற்றம், புணர்வாழ்வு, உளநலமீட்பு, அபிவிருத்தி எனப் பல பணிகளை அரசு கையகப்படுத்தி அவர்களின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கேற்பவே மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது. அரசுடன் இணைந்து புலி எதிர்ப்பாளர்கள் மற்றும் முன்னாள் புலிகளும் அவற்றில் பங்கு கொண்டிருக்கிறார்கள். கிழக்கு மாகாண முதலமைச்சர், கருணா, டக்ளஸ் போன்றோர் இருக்கிறார்கள். அரசுடன் புலம் பெயர் குழுவினரும் இணைந்து செயற்படுவதாக தெரிவிக்கப்படுகிறது.
தனிப்பட்ட ரீதியில் உறவினர், நண்பர்கள், அயலவர் என்ற ரீதியில் உதவிகளைப் பலரும் புரிந்து வருகிறார்கள்.
புலிகளின் அழிவின் பின் எல்லாம் சுபமாக முடியும் என்ற வாதம் பொய்யானது என்பது தெளிவாக நிருபிக்கப்பட்டு வருகிறது. இன ஒடுக்குமுறை மேலும் மேலும் தீவிரமயப்படுத்தப்படுகிறது என்ற கருத்தே வலிமையடைந்து வருகிறது. இணக்க அரசியல் மூலம் அவற்றினை தணிக்கக் கூட முடியவில்லை. கிழக்கில் அரச ஆதரவாளர்கள் கவலையுற்று வெளிப்படையாகவே இது பற்றிப் பேசி வருகிறார்கள்.
எதிர்ப்பு அரசியலில் த.தே.கூட்டமைப்பு முடிந்தவரை அதன் அரசியல் வரையறைக்குட்பட்டவரை செயலாற்றி வருகிறது. சிங்கள அரசியல் வாதிகள் குறிப்பாக ஆளும் கட்சி தமிழ் மக்களின் அரசியல் தலைமையாக வருவதற்கு பெரும் முன்னெடுப்புக்களை மேற்கொண்டு வருகிறது. ஐ.தே.க. வும் தனது அரசியலை விரிவாக்க முற்படுகிறது. ஜே.வி.பி. முனைப்புடன் செயலாற்றி வருகிறது. இணக்க அரசியல் பேசுகிற அரச ஆதரவு தமிழ்த் தலைவர்கள் செயற்பட்டு வருகிறார்கள். தனிப்பட்ட நபர்களும் அமைப்புக்களும் பணியாற்றி வருகின்றன.
இனப்பிரச்சின உட்பட சமூகப் பிரச்சினைகள் யாவும் மீள எழுகிற நிலையில், தென்னிலங்கையில் அபிவிருத்தி சனநாயகம் தொடர்பான அரசியல் எதிர்ப்பு இயக்கங்கள் (விரிவாக எழுதவில்லை) வலுவடையத் தொடங்கிய நிலையில் மக்கள் அரசியல் விடுதலைக்கான வழிமுறைகள் பற்றி ( இது எதுவாக இருக்கலாம் என்பது வேறு விடயம் ) விவாதிக்கும் ஒரு பொறுப்பு மிகு பணியில் ஈடுபடவேண்டியிருக்கிறது.
தமிழ்ச் சமூகம் – எந்த வளர்சியுற்ற சமூகங்களும் – அரசியல் இன்றி இருக்கமுடியாது. தீவிரமான அரசியல் பணியாற்ற வேண்டிய காலத்தில் தமிழ் மக்கள் இருக்கிறார்கள்.
இப்போதுள்ள பிரச்சினையே ராகவன் குறிப்பிடுகிற இவ்விடயம் தொடர்பானதே.
தமிழ் மக்களின் அரசியல் தொடர்ச்சியாக தவறான பக்கங்களின் ஊடாக நகரக் கூடாது என்பதே எல்லோரினதும் அவா.
எனவே சுதந்திரமான கருத்துப் பரிமாற்றச் சூழலைப் பேணிக்கொண்டு, அதற்கான நியமங்களைப் – பெறுப்புக்களை சுயமாக கடைப்பிடித்துக் கொண்டு சுதந்திரமான விவாதங்களில் ஈடுபடுவோம்.
புலிகள் போராட்டத்தில் முக்கியமான பங்காற்றலை வழங்கிருக்கிறார்கள் என்பதை தக்க ஆதாரங்களுடன் முன்வையுங்கள். புலிகளை விமர்சிக்கக் கூடாது என்றால் அதற்கான காரணங்களை முன்வையுங்கள். த.தே.கூ. விமர்சிக்கக் கூடாது என்றால் அதற்கான காரணங்களை முன்வையுங்கள். அல்லது அரசியல் பேசக்கூடாது என்றால் அதற்கான காரணங்களை முன்வையுங்கள்.
நட்புடன்
விஜய்

“ஜெயபாலன்” (நீங்கள் வ.ச.ஐ ஜெஜபாலனா?) – “இத்தனை பெரிய தமிழ் மானிட அவலம் நடந்த பிறகு சர்வதேச நாடுகள் அனைத்தும் எம்மைக் கைவிட்ட பிறகு கிளிநொச்சியில் ஸ்ரீதரனும் கோப்பாயில் சுரேஷ்பிரேமச்சந்திரனும் இளைஞரைக் கூட்டி இராணுவத்திடம் கொடுக்கப் போகிறார்களா.? இதைத்தானே முன்பிருந்த வலியவர்களும்? செய்து எல்லாவற்றிற்கும் வாய்க்கரிசி போட்டுச் சென்றார்கள்.”

ஜெயபாலன் நான் குறிப்பிடுவது எல்லாம் முடமாகிப் போயிருக்கும் மீதமுள்ள மக்களுக்கு நாம் வாய்கரிசிபோடாமல் பார்த்து கொள்வதைத்தான். இருப்பதை பாது காத்து கொள்ளல், மறுக்கப் பட்டதை எது என அறிந்து கொள்ளல், எவை எவை தமது உரிமைகள் என அறிந்து கொள்ளல், உரிமை மறுப்பை மனித உரிமை மீறல்களை எதிர் கொள்ளல் என்பன, இன்று வாகரை, வன்னி, மூதூர் மக்களுக்கு முதலில் தேவையானதே. புலிகளின் ஆட்சி வன்னியில் மேலோங்கி இருந்த காலத்தில் கூட வன்னியில் வாழ்ந்த பெரும்பாலான ஏழை விவசாயிகளுக்கு பல்வேறுபட்ட அடிபடைத்தேவைகள் குறித்த, தமது காணி இருப்பிட உரிமங்கள் குறித்த அறிவு கூட இருந்திருக்கவில்லை. புலிகளின் வால்பிடிகள், வலியோர், சில அரசாங்க அதிகாரிகள், ஏன் சில இடங்களில் புலிகளும் கூட, எவ்வாறு ஏய்த்து பிழைத்தார்கள் என்பதை நான் விலாவரியாகச் சொல்ல முடியும். புலிகளின் காலத்திலேயே அப்படி நடந்திருப்பின் தற்போது சொல்லவேண்டியதில்லை. இப்போது இப்பகுதிகளில் வசிப்போர் மிக வலுவிழந்தத மக்களே. இவர்களை வலிமையானவர்களாக மாற்ற வேண்டுமெனில் அவர்களை அணிதிரட்டி ஆற்றலும் ஆளுமையும் உள்ள மக்களாக உருவாக்கவேண்டும். அவர்களுக்கு மீண்டும் வாய்கரிசி போடாமல் நிலைமையை உருவாக்கும் பொறுப்பு ஒவ்வொரு ஜெஜபாலனுக்கும் ராகவனுக்கும் இருக்க வேண்டும். செல்வநாயகத்தை ஓட விட்டு நாம் பறைமேளம் கொட்டினோம் செல்வா பின்னர் எல்லோருக்கும் பறை தட்டினார் உமா, ஸ்ரீ, நாபா என்று எல்லோருக்கும் மாறி மாறி பறை தட்டினோம் அவர்களும் நமக்கு பறை தட்டினார்கள் இறுதியில் பிரபாகரனுக்கு எல்லோரும் சேர்ந்து பறை தட்டினோம் (நானும் தான் மிக விருப்பத்துடன்) பின்னர் அவரும் அவரது பரிவாரங்களும் எங்கள் எல்லோருக்கும் சேர்த்து பறை தட்டி முள்ளிவாய்க்கால் வரை கூட்டிச்சென்றார்.
இறுதியாக நாம் அனைவரும் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டிய விடயம் புலிகள் என்று ஒரு இனம் இல்லை மாற்று குழுக்கள் என்று ஒரு இனம் இல்லை எல்லோரும் நம்மவரே என்று சிந்திப்போம். நான் கொழும்பில் இருந்த சமயம் கிளிநொச்சி புலிகளிடம் வீழ முன்னர் எனது நண்பர் ஒருவரின் சிங்கள நண்பர் கூறிய விடயம் இப்பத்திக்கு பொருத்தம் இல்லாதுவிடினும் கூற விரும்புகிறேன். அவர் சொன்னார், புலிகள் தோற்று போவதை நான் விரும்பவில்லை புலிகளிடம் அரசியல் வியூகம் இல்லை என்பதை நான் அறிவேன் அவர்களிடம் ராணுவ வியுகமும் அற்று போவதை பார்க்கக் கூடியதாக இருக்கின்றது புலிகள் இப்போரில் வெல்லப் போவதில்லை அவர்கள் மகிந்தவின் ராணுவ அரசியல் வியூகத்தில் சிக்குண்டு விட்டார்கள் என்று. (அவர் புலிகள் தோற்று போவர் என்பதற்கு வேறு பல விடயங்களையும் ஆய்வு முறையில் சொன்னார்) . இருப்பினும் இறுதிவரை எங்களின் மனங்களில் குடிகொண்டிருந்த ஏதொ ஒரு நிலை அவர்கள் விடமாட்டார்கள் என்றே சொன்னது. 2009 ஏப்ரல் நான் லண்டன் இல் நிற்கும் போது நேரிலும் தொலைபேசியிலும் கதைக்கும் எனது நண்பர்களும் உறவினர்களும் என்ன புலிகளை சுற்றி வளைத்து விட்டார்களாம் எனக் கேட்டார்கள் நான் சொன்னேன் அது உண்மை ஆனால் புலிகளின் தலைமையும் அவர்களின் பெரிய அணியும் அதற்குள் மாட்டுப்பட சந்தர்ப்பம் இல்லை என்று எனது ராணுவ மூளையை கசக்கி பிழிந்து சொன்னேன். முத்தையன் கட்டு, ஒட்டு சுட்டான், மணலாறு காடுகளில் புலிகள் நிலை எடுத்து இருப்பார்கள் என்று சொன்னேன். (அக்காடுகளில் இலங்கை ஆழ ஊடுருவும் படை நிலை எடுத்து விட்டிருந்தது நான் இலங்கையில் இருக்கும் போதே அறிந்த விடயம்) மே 13 , 2009 டொரோண்டோவில் மக்கள் உணர்வு பூர்வமாக கலந்து கொண்ட மாபெரும் ஊர்வலத்தில் நானும் கலந்து கொண்டேன் (பிரமுகராக அல்ல) அங்கு என்னைச் சந்தித்த பலர் என்னை கேட்டார்கள் தலைவரை சுத்தி வளச்சிட்டாங்களாம் உண்மையோ? நான் சொன்னேன் கடற்கரையில் குந்தி கொண்டிருக்க அவர் என்ன முட்டாளோ எப்படியும் அவர் அந்த வளையத்திற்குள் இருக்க மாட்டார் அரசியல் துறையை சேர்ந்தோர் இருக்கக் கூடும் என்று. மே 19 எல்லாம் மெல்ல மெல்ல வெளிச்சமானது. ஐயகோ அப்போது தான் அந்த சிங்கள நண்பர் சொன்ன விடயம் உறைப்பாக நினைவில் வந்தது, ஒரு சிங்களவனிடம் இருந்த அரசியல் ராணுவ பட்டறிவு கூடவா போராடும் தமிழினத்தில் இருந்திருக்கவில்லை என்பதுதான் என்னை மேலும் வேதனையில் ஆழ்த்தியது.

இலங்கையில் நடந்த கொடூரம் பற்றி நான் அறிந்த ஊகம் சிலர் அறிந்த ஊகம் அல்லது உண்மை அல்லது வதந்தி பற்றி கனடா டொராண்டோவில் நடந்த ஈழத் தமிழர் படுகொலை பற்றிய ஆர்பாட்ட ஊர்வலத்தில் (மே 13 , 2009) நான் பெற்ற அனுபவம் பலத்த சந்தேகம் ஒன்றை என்னில் கிளப்பியது அதனை இந்த வெளியில் நான் சொல்லியாகவேண்டும். (தயவு செய்து இதனை யாரும் தங்கள் சுத்து மாத்து விமர்சனங்களுக்கு பயன்படுத்த வேண்டாம்). விடயத்துக்கு வருகின்றேன் பேசாலையில் இலங்கை கடற்படையால் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தகப்பன் தாய், பிள்ளைகள் இருவர் குருரமாக கொல்லப்பட்ட படம் எங்கள் எல்லோரையும் ரத்தம் கொதிக்க வைத்திருக்கும் ஆனால் மன்னார், நானாட்டான் பகுதியில் நான் தொழில் நிமித்தம் நின்றிருந்த போது சிலர் கூறினர், பேசாலைச்சம்பவம் அவர்களின் பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதி என, இங்கே கனடாவில் துரதிட்டவசமாக நான் ஏந்தியிருந்த பதாகையில் பேசாலையில் கொல்லப் பட்டு தூக்கில் தொங்கும் நிலைமையில் காணப்பட்ட அக்குழந்தைகளின் புகைப்படம். நான் அதனை ஏந்தி சென்ற சில நிமிட நேரத்தில் ஊர்வல ஒழுங்கமைப்பாளர் ஒருவர் மிரட்டும் தொனியில் உந்த அட்டையை ஏந்த வேண்டாம் என்றார் ஏன் எனக் கேட்டேன் அவர்கள் சொன்னார்கள் சொல்லுறது விளங்கேலேயோ ஏந்த வேண்டாம் என்றால் ஏந்த வேண்டாம் என்றார்கள் நானும் ஆம் என்றேன் பின்னர் அவர்கள் சொன்னார்கள் உந்த அட்டை படம் இலங்கை புலனாய்வாளர்களால் ஊடுருவல் செய்யப் பட்ட படமாம் என்று. நான் சொன்னேன் உங்களது ஏற்பாட்டாளர்களே என்னிடம் தந்தார்கள் என்று. நான் கேட்பது இந்த வெளியில் அந்த ஊர்வலத்தின் ஏற்பாட்டாளர்களாக பங்கு கொண்ட எவரும் வரின் அந்த படத்தை ஏந்தாமல் தடுத்தவர்கள் புலிகளா? இலங்கை புலனாய்வுத்துறையா?