சர்வதேச எழுத்தாளர் மாநாடின் பின்னணியில் .. : சபா நாவலன்

நாவலன்,இன்னுமொன்றைச் சுட்டிக் காட்ட விரும்புகிறேன்”சர்வதேச” அரசுகளுக்கெல்லாம் கொலைசெய்வது எப்படி என்ற முன்னுதாரணத்தை வழங்கியிருக்கும் இலங்கை அரசின் எல்லைக்குள், அது வரித்திருக்கும் சர்வாதிகார வரம்புக்குள்”என்ற தங்கள் கருத்தானது இன்று உலகத்தில் அமெரிக்காவினது தலைமையில் இயங்கும் நேட்டோ சர்வ நாசகார இராணுவ ஒடுக்குமுறையைச் சந்திக்கும் மக்களது வலியைக் குறித்துக் கணக்கெடுத்திருக்கிறதாவென என்னிடம் கேள்வி வரிகிறது.

இதன் பொருட்டு, மூலவளக் கொள்ளைக்காக கொங்கோவில் இன்றுவரை 3 மில்லியன்கள் மக்கள்,சோமாலியாவில் 4 மல்லியன் மக்கள்,ஈராக்கில் 1.5 மில்லியன் மக்கள்,அவ்கானில் இதுவரை இரண்டு இலட்சங்கள் மக்கள்வரைப் படுகொலை செய்யப்பட்டதும்,அவர்களது கொலைகளை எங்ஙனத் திட்டமிடப்பட்ட தொழில் ரீதியான கொலையென்பதையும் நாம் உணர வேண்டும்.இவர்களிடமிருந்தே இலங்கை ஆளும் வர்க்கம் இதை முன்மாதிரியாகவைத்துத் தமிழ்பேசும் மக்களை-புலியழிப்பை அரங்கேற்றியது.ஈராக்கில் சீனாவுக்கு மூக்குடைத்த அமெரிக்காவை,சீனா இலங்கையில் புலியழிப்பைச் செய்து மூக்குடைத்தது.இதை விரிவாக உணர்வது அவசியமே.புலிகளது மேற்குலகச் சேவகத்தைத் தகர்ப்பதால் சீனா தனது வர்த்தகத் தொடர்பாடலது கடல்வழிப் பிரயாண வசிதியில் சில நிர்ணயமான ஒழுங்கைக் கைப்பற்றியுள்ளது.

இப்போதைய மூலவள-வர்த்தக யுத்தமானது மூன்றவது உலக யுத்தமாகவே பொருளாதார வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளது ஆளும் வர்க்கத்தால் திட்டமிடப்பட்டு நகர்த்தப்படுகிறது. கடந்த இரண்டு உலக யுத்த வடிவத்தையும் உடைத்து விட்டுப் புதிய முறைமைகளில் அணிபிரிந்துள்ள ஆளும் வர்க்கங்கள் தத்தமது மூலவளத் தேவைக்காகப் போட்டியிட்டு மூன்றாம் உலக யுத்தத்தை நடாத்துகின்றன. இனிமேல் பழைய பாணி உலக யத்தம் நடைபெறவதின்றி இந்தப்பாணியில்(ஈhராக்-அவ்கான்,கொங்கோ இன்னபிற) உலக யுத்தம் நடைபெறுவதை உணரவேண்டும்.இவ் யுத்தத்தில் ஆசிய-மேற்குலக மூலதனம் தன் முரண்பாடுகளை யுத்தத்தின்வழி நடாத்துவதை ஏற்காதுபோனால் சரியான தரவுகளுக்கு நாம் முகம் கொடுப்பதைத் தவறவிடுவோம்.

ஆசிய மூதனத்தோடு கஸ்பியன்வலைத் தேசங்களை இணைப்பதும் அவசியம்.அதாவது இருஷ்சியக் கூட்டணி.இலங்கையில் நடாத்தப்பட்டது-படுவது இதன் ஒரு தெரிவே!இலங்கையின் அரசியற் சூழலானது இனிமேல் மெல்லிய-தாழ் வகைப்பட்ட புதியபாணி மூன்றாவது உலக யுத்தத்துள் ஈர்க்கப்பட்டே இருக்கும்!நேட்டோவினது சமீபத்திய மாநாடு இதை உறுதிப்படுத்துகிறது. 2014 ஆண்டில்நேட்டோத் துருப்புகளது அவ்கான் வெளியேற்றமானது தென்னாசிய அரசியல் வியூத்தைத் மீளத் தகவமைத்துக்கொள்வதற்கான காலக்கெடூவாகும்.இதுள் நேட்டோவானது நான்கு ஆண்டுகளுக்குள் ஈரானை முற்றுகையிட்டே முடிக்க வேண்டும்.துருக்கியை ஐரோப்பியக் கூட்டமைப்புக்குள் இணைக்கவேண்டும்.இவை இரண்டும் நபுக்கா எண்ணை-எரிவாயுக்குழாய்களது ஒப்பந்தத்தில் நோர்த் ஸ்ரீம் இருஷ்சியக் குழாய்களுகஇகு ஆப்பு வைப்பதன் தொடரில் ஈரானிய எண்ணை நபுக்காவுக்கு உறுதிப்பட்டாலேதாம் துருக்கியை ஊடறுத்து இது சாத்தியமாகும்.எனவே,மூன்றாவது உலக யுத்தம் புதிய பாணியில் நடைபெறுவதை இனம் காணுங்கள்.இங்கே அணிகள் ஒவ்வொரு தேசதஇதுக்ப் பின்னும் இயங்கும்போத அங்கே பலியாவது பரந்துபட்ட மக்களே-இனங்களே!தமிழ்பேசும் மக்களது தலைவதியும் இதற்கு விதிவிலக்கற்றுப் போகிறது.

;இம்மாநாடு ஓர் புரட்சிகர அமைப்பின்>கலை இலக்கிய மாநாடல்ல! இம்மாநாட்டை நடாத்துபவர்களும் கலந்து கொள்பவர்களும் மிதவாதப் போக்குடையவர்கள். இவர்களிடம் போய் என்னோ>என்னவெல்லாம் கேட்கின்றேம். நாம் கடந்தகாலக் கணிப்பீடுகளில் விட்ட தவறுகளில் இருந்து இன்னும் விடுபடவில்லை.

மயூரன் நீங்கள் நான் சொல்வதை விட்டு, மானுட வாழ்வியக்கப் போக்கில் தொங்குகிறீர்கள்.இன்று, இலங்கை அரசினது வியூகங்களை மிக இலகுவான முறையில் மலினப்படுத்தி ஒன்றோடொன்றைக் குழப்பாதீர்கள்.நீங்கள் எழுதுங்கோ-படையுங்கோ,கணினியில் புரட்டுங்கோ, அவையாவும் சமூக அசைவியக்கத்தின் உறுப்புகளே.

ஆனால்,நிறுவனப்பட்ட அரச ஆதிக்கத்துக்குள்ளிருந்து சர்வதேசத்தில் புலம் பெயர்ந்த படைப்பாளிகளை இணைத்து மாநாடு நடாத்துகிறோமெனக் கூவிக்கொண்டியங்கும் பேர்வழிகளைக் குறித்து நீங்கள் நியாயப்படுத்துவதை நாமும் ஏற்க வேண்டுமென்பதல்ல.அதேபோன்று, நாம் கூறுவதற்கும் நீங்கள் தலையாட்டவேண்டுமென்றுமில்லை!

என்றபோதும்,கடந்தகால நடாத்தையில், இத்தகைய “எழுத்தாளர்கள்”எந்தத்திசையில் அரசியலோடியங்கியவர்கள் என்பதைவிட நமது பிரச்சனைகளை அரசியல்ரீதியாகத் தீர்க்க முடியாதவொரு சிக்கலில் மக்கள் தவிக்கும்போது அவற்றைக் கிடப்பில் போட்டுவிட்டு,அல்லது அதைத் திசை திருப்பி மழுங்கடிக்கும் திசைகளில் இத்தகைய மாநாட்டரங்குகளெல்லாம் இலங்கையில் திடீரெனப் பத்திப்படர்வதும்,தமிழ் மக்களது புறமுரண்பாடுகளையும்,அவர்கள்மீது சுமத்தப்படும் இராணுவ அழுத்தங்களையும் மிக இலகுவாக சகஜமாக்கவும்,அதையே தொடர்ந்து நிலைப்படுத்தவம் மக்களது கவனம் மட்டுமல்ல அத்தகைய மக்களுக்கும் படைக்கிறோம்-புடைக்கிறோமெனும் பேர்வழிகளையும் ஒரு ஒழுங்குக்குள் அமுக்கியெடுக்க வேண்டிய வியூகத்துக்குப் பெயர் “சர்வதேசத் தமிழ் எழுத்தாளர் மாநாடு”என்று நாம் புரிகிறோம்.

இதன் தெரிவில் அணிச் சேர்க்கையாகும் ஒவ்வொரு தளத்திலும் பத்திப்படரும் இலங்கை அரசினது மையச் சிந்தனையோட்டத்தின் ஆதாரமான “ஆதிக்கம்”அதன் வினைத் தொடரைப் புலம் பெயர் தளங்களில் மிக இலகுவாக நிலைப்படுத்தப்படுவதற்கும்,அந்த ஆதிக்கத்தைத் தகர்க்க முடியாதவொரு சூழலை உருவாக்கவும் இங்கே கொட்டை போட்டு நீரூற்றுகிறது.இதையெல்லாம் இலங்கையிலிருப்போர் எதைக்கொண்டு அழைத்தால்மட்டும் அது மகிந்தாவைப் புடுங்கும்,சிங்கள அரச ஆதிக்கத்தையும்-அரச வன்முறை ஜந்திரத்தின் கெடுபிடிகளையும் இல்லாதாக்கித் தமிழர்களது சுய நிர்ணயவுரிமையை அங்கீகரக்க ஏதுவாகிவிடுமெனும் கூத்து முற்று முழுதான போக்கிரித்தனமாகும்.அங்கே,ஆதிக்கச் சக்திகளது தெரிவுக்கான வியூகங்களைத் தம்மையறியாது ஒப்புதலோடு தொடர முனையும் “எழுத்தாள”நாயகர்களை எண்ணி வருந்தத்தாம் முடியும்.முள்ளிவாய்க்காலுக்கும்,கொழும்பு மாநாட்டுக்கும் முடிச்சுப்போடுவதன் தொடரில் எதை நியாயப்படுத்த நீங்கள் புதிய மாதிரிகளை உருவாக்குகிறீர்கள்?

உலகம் உருண்டையென்பது உண்மைதாம் மயூரன்!

மயூரன் அவர்களே, இன்று எழுத்தாளர் மாநாடு தொடர்பாக இங்கு எழுந்து கொண்டிருக்கும் எதிர்வினைகள் நமது சமுதாயம் அனைத்து வளமும் பெற்று வாழும் நிலையில் மட்டுமே இலங்கையில் ஓர் எழுத்தாளர் மாநாடு நடைபெற வேண்டும் என்ற தர்க்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதல்ல. மாற்றாக அவ்வாறான மாநாடு நடைபெறும் காலச்சூழலும், அதன் மூலம் இலங்கை அரசானது இலங்கையில் வாழும் தேசியச்சிறுபான்மை இனங்களுக்கான குறைந்தபட்ச அரசியல் தீர்வை முன்வைத்தல் என்ற அரசியலில் இருந்து தப்பிப்பிழைப்பது குறித்த சாத்தியங்களை ஆய்வதும் அதற்கான அழுத்தங்களையும், கோரிக்கைகளையும் இலங்கை அரசின் மீது முன்வைப்பதற்கான வாய்ப்புக்ளையும் உள்ளடக்கிய செயற்பாடு என்ற தளங்களிலேயும் அணுகப்பட முடியும்.
அடக்குமுறை வேரோடு பிடுங்கி எறியப்படும் வரைக்கும் வேறு தேசத்தவர்கள் (இந்தியத்தமிழர் உட்பட) மட்டுமே ஆய்வரங்குகளை, மொழி சார்ந்த, இலக்கியம் சார்ந்த, திரைப்படம், கணினி சார்ந்த ஆய்வுகளைச் செய்யப் பாத்தியதை உடையவர்கள் என்றா நான் புரிந்துகொள்வது என்ற வாதம் ஏற்புடையதன்று. ஏனெனில் யுத்தம் முனைப்புப் பெற்றிருந்த கடந்த 30 ஆண்டு கால வரலாற்றிலே பல்வேறு அமைப்புக்கள், குழுக்கள் சார்ந்த, தமிழ் மொழியொடு, தமிழ் இலக்கியத்தோடு தொடர்புடைய பல்வேறு துறைகள் சார்ந்த தமிழ் மாநாடுகள் பெரிய, சிறிய அளவுகளிலே தமிழ் பேசும் ஈழத்தவர்கள் வாழ்ந்து வரும் நாடுகளிலே நடைபெற்று வந்துள்ளன என்ற உண்மையையும் நாம் இங்கு விட்டுச் செல்ல முடியாது.
அடுத்து சமூகப் பிரக்ஞையுடைய ஈழத்து எழுத்தாளன் உலகின் எந்தத் திக்கில் வாழ்ந்தாலும் இலங்கை அரசின் அரச பாசிசத்தை நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ எதிர்ப்பதற்கான கட்டுமானங்களைத்தான் தேடியலைந்து கொண்டிருப்பான். அதுவல்லாத எந்தவொரு வேலைத்திட்டத்தைக் கொண்டிருக்கும் எழுத்தாளனோ, நிகழ்வோ அடக்குமுறையாளர்களை வலுப்படுத்தும் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு உதவுவதாகவே அமைந்து விடுவது வழக்கம். தமிழ் எழுத்தாளர்களே! இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சினை குறித்த விடிவு கிடைக்கும்வரை வேறு எந்தவொரு வேலையிலும் ஈடுபடாதீர்கள் என்று இங்கு யாரும் கூப்பாடு போடவுமில்லை, கோசம் எழுப்பவும் இல்லை. அரச அடக்குமுறைக்கு எதிரான முழுமூச்சான எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளிலேயே காலம் கழிப்பதில் உங்களுக்குச் சிரமம் இருப்பின் குறைந்த பட்சம் இது போன்ற நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடாமல் இருப்பதன் மூலம் இலங்கை அரசுக்கு மறைமுக உதவியை ஏற்படுத்துகின்ற திட்டங்களிலிருந்து தப்பிப் பிழைக்க முடியும் என்றுதான் கூறுகிறோம்.
முள்ளிவாய்க்கால் காலத்தில் இராணுவத்திடம் அடைக்கலம் கோரி இராணுவக்கட்டுப்பாட்டுப்பிரதேசங்களுக்கு தப்பி ஓடிய சனங்கள் பற்றிய உரையாடல் ஒன்றில், யாரோ சொன்னார்களாம், ‘அந்தச்சனங்கள் துரோகிக்கூட்டங்கள். மண்ணுக்காகப் போராடி வீரமரணம் அடைந்திருக்க வேண்டாமா” என்று மேற்கோள் காட்டுகிறீர்கள். அப்படியாhயின் நீங்கள் குண்டு மழையிலிருந்து உங்களைத் தற்காத்துக் கொள்வதற்காகத் தற்போது இலங்கை அரசிடம் தஞசம் கேட்டிருப்பதாகக் நாங்கள் பொருள் கொள்வதா?
மற்றும் மாநாடுகள் என்பது பெரும் பொருட்செலவில் நடைபெறும் திருவிழாக்களாகவே நடைமுறையில் பெரும்பாலும் அமைந்து விடுகிறது. அதற்கான பணச்செலவில் தமிழ் இலக்கியத்திற்கும், தமிழ் மொழிக்கும் எத்தனையோ மடங்கு சேவை செய்வதற்கான வாய்ப்புக்கள் எம்முன்னே விரிந்து கிடக்கின்றன.

ஈழத்து மக்களின் வாழ்வியல் அவலம் குறித்து “பேசாத” இலக்கியம் ஒன்றை பேசுவற்கே நாங்கள் கூடுகின்றோம் நீங்கள் ஏன்தான் வில்லங்கப் படுகிறீர்கள். எங்களை எல்லாம் முற்போக்கு எழுத்தாளர்களாக பார்த்தது எங்களின் தவறு இல்லையே! நாங்கள் என்ன அருந்ததி ராயா? காஸ்மீர் மக்கள் பற்றி பேசுவதற்கு!. எத்தனையோ சிங்கள, முஸ்லிம் எழுத்தாளர்கள், பத்திரிகையாளர்கள் நாட்டை விட்டு தப்பிச்சென்று தமிழ் மக்களிற்கு எதிரான இன அழிப்பை, அடக்குமுறைகளை அம்பலப் படுத்திவருகிறார்கள், நாங்கள் சுத்த இலக்கியவாதிகள் விவேகமானவர்கள் அவர்களை மாதிரி மடையர்களா? என்ன? நாம் சர்வதேச அளவில் புகழ் பெற்ற சர்வதேச இலக்கிய வாதிகள், எங்களை இகழ் வதற்கும் புகழ் வதற்கும் எங்களது செயல்பாடுகளை விமர்சிபதற்கும் தகுதியானவர்களே அதனைச் செய்யவேண்டும் எதற்கும் லாயக்கற்ற ஈழத்தமிழர்களுக்கு என்ன தகுதி இருக்கின்றது?

இந்த மாநாட்டை வைத்து இணையச்சூழலில் இலகுவாக Team பிரித்து முத்திரை குத்தி விடுகிறார்கள்.

மூன்று அணிகளைப் பிரிக்கிறார்கள்.

1. மாநாட்டை எதிர்க்கும் அணி

2. மாநாட்டை ஆதரிக்கும் அணி

3. கருத்துத்தெரிவிக்கவோ, மாநாட்டில் கலந்துகொள்ளவோ அக்கறைப்படாத, விரும்பாத அணி.

இன்னும் நம்முடைய ஆட்கள் தமது வசதிக்காக இவ்வணிகளை இரண்டாகப் பிரிக்கிறார்கள். (எப்போதும் இரண்டாகப்பிரித்து நிற்பாட்டிவிடுவது சில அரசியற்போக்குகளில் வசதியானது).

1. மாநாட்டை ஆதரிப்போர். (மகிந்தவின் கைக்கூலிகள்)

2. மாநாட்டை எதிர்ப்போர். (விட்டுக்கொடுக்காக தன்மான உணர்வுள்ள போராளிகள்)

இந்த அணிப்பிரிப்பு எனக்கு அளவற்ற கோபத்தை வரவழைக்கிறது.

ஏனென்றால் நான் இந்த மூன்று அணிகளுக்குள்ளும் அடங்கப்போவதில்லை. இங்கே என்னுடைய பிரச்சினையே வேறு.

இந்த மாநாட்டை நடத்துவோரோடோ, மாநாட்டோடோ எனக்கு சம்பந்தமெதுவுமில்லை. மாநாட்டுக்காரர்கள் பலரோடு எனக்கும் நான் சார்ந்த அமைப்புக்களுக்கும் முரண்பாடுகள் பலவுண்டு.

நான் மாநாட்டை எதிர்த்து அரசியல் பண்ணுவோரின் அரசியல் மீதான ஐயங்களோடும் உடன்பாடின்மைகளோடும் கோபத்தோடும்தான் இதற்குள் வந்துசேர்ந்தேன்.

என்னுடைய பிரச்சினை மாநாடோ, அதை ஆதரிப்பதோ அல்ல, மாறாக மாநாட்டை எதிர்க்கும் முறையும் அதன் அரசியலும் தீங்கானது என்பதுதான்.

மாநாட்டினை எதிர்ப்போருக்கு பதில்சொல்லுபவர்கள், எதிர்ப்போரை விமர்சிப்பவர்கள் என்ன சொல்லுகிறார்கள் என்பதைக் காது கொடுத்துக் கேட்பதற்கும் முற்சாய்வுகளின்றிப் படிப்பதற்கும் இங்கே எவரும் தயாராயில்லை. எந்தப்புள்ளியின் நின்றுகொண்டு பதில்கள் சொல்லப்படுகின்றன என்பதை ஆராய்வாரில்லை.

இங்குள்ள பின்னூட்டங்கள் பல எடுத்த எடுப்பில் முதல் வேலையாக ஒருவருக்கு முத்திரைகுத்தி இரண்டில் ஒரு அணிக்குள் தள்ளி அதன்பிறகு கதைக்க வருபவையாகவே உள்ளன.

சோபாசக்தியும் ராகவனும் சொல்வதைத்தானே நீயும் சொல்லிறாய், நீ அவர்களைப்போல் டக்ளசின் ஆளா என்ற தொனியில் என்னுடன் பேச வருகிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் இதையே தமக்குத் திருப்பிப்போட்டுப் பார்ப்பதில்லை. எஸ் பொ, டி. அருள் எழிலன் போன்ற மக்கள் விரோதப்போக்குடைய அரசியல் கருத்துடையவர்கள் சொல்வதைத்தானே நாங்களும் சொல்கிறோம், நாம் அவர்களுடைய ஆட்களா என்று நினைத்துப்பார்ப்பதில்லை.

இரண்டுவகை அணிப்பிரிப்போடும் எனக்கு உடன்பாடில்லை.

“ஈழத்தமிழர் அவலம்” “மகிந்தவின் போர்க்குற்றம்” எனும் கோசங்களைப்போட்டால் போதும் எவரையும் எம்பின்னால் அணிதிரட்டிவிடலாம் என்கிற போக்கே என்னுடைய கோபத்துக்கு மிக அடிப்படையான காரணம். டி. ராஜேந்தர் அடிக்கடி “நான் தமிழண்டா” என்று சொல்லும் அதே அரசியல் இது.

இந்தக்கோசங்களுக்குப்பின்னல் எந்தக்கேள்வியும் இல்லாமல் ஆட்கள் அணிதிரள்கிறார்கள். இந்தக்கோசங்களைப்போட்டுக்கொண்டு சனத்தை எந்தத்திசையிலும் அழைத்துக்கொண்டு போகலாம் என்ற நிலை உருவாகியிருக்கிறது.

இந்தக்கோசங்களைப்போட்டுக்கொண்டு, வன்னியில் போரினை இந்தியா நடத்திக்கொண்டிருந்தபோது ஒட்டுமொத்த தமிழக மக்களையே “இந்தியாவே இலங்கை விடயத்தில் தலையிடு” என்று மந்தைகள் போக கேட்டுக்கேள்வியில்லாமல் கத்தவைக்க முடிந்தது இதே அரசியலால்தான்.

இன்று நாடுகடந்த தமிழீழமென்றும் வட்டுக்கோட்டைத்தீர்மானம் என்றும் அணிதிரட்டுவதும் இதே அரசியலாற்றான்.

எஸ் பொ தன்னுடைய சொந்தப்பிரச்சினைகளை சொறிந்துகொள்ள இந்த மாநாட்டுக்கதையை கிளப்பி அதற்கொரு “ஈழத்தமிழர் அவலம்” கோசத்தை பூசிக்கொண்டதும் இதே அரசியலைச்செய்யக்கிடைத்த சூழல் தயாராயிருப்பதாற்றான்.

அவர் கிளப்பிய 75 லட்சம் கதையை எவரும் கேள்விகளில்லாமல் நம்ப முனைந்தது எந்த அரசியலால்? (இப்போது அந்த லஞ்ச ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்காக அவர் நீதிமன்றத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டியதாகியிருக்கிறது)

அந்த அரசியல் மீதானதே என்னுடைய எதிர்வினைகள் அனைத்தும். இதில் மாநாடெல்லாம் எனக்கொரு பொருட்டே இல்லை.

இந்த மாநாட்டுக்கும் மகிந்தவுக்கும் தொடர்பிருப்பதாக எஸ் பொ, பா செய்யப்பிரகாசம், தாமரை முதல் இன்று பின்னூட்டமிடுபவர்கள் வரை சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்களே, இதுவரை எவராவது அதற்கு ஆதாரமொன்றினை முன்வைத்தார்களா?

ஆதாரமே இல்லாத கதை ஒன்றின் பின்னால் ஆட்களைத்திரட்ட முடிகிறதென்றால் அது ஆரோக்கியமான அரசியலா?

ஆதாரம் கேட்டு எதிர்வினையாற்றத்தொடங்கியவுடன், மகிந்த நடத்துவதாக நாம் சொல்லவில்லை, இந்த ,மாநாடு மகிந்தவுக்குச் சாதகமானது என்றுதான் சொல்லவந்தோம் என்று கரணமடித்தார்கள்.

இப்படிக் கரணமடித்த update இன்னும் எதிர்ப்பாளர் பலருக்குப் போய்ச்ச்சேரவில்லை. இன்னும் மகிந்த நடத்தும் மாநாடு, மகிந்தவின் கைக்கூலிகளின் கூட்டம் என்று கும்மியடித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இதில் சீன உளவாளிகள் கணிசமான அளவு பங்கெடுப்பதாக அன்றொருவர் என்னிடம் வாதிட்டுக்கொண்டிருந்தார். 🙂

(எஸ் பொ வும் “சீனசார்பு கம்யூனிஸ்டுக்கள்” என்ற வார்த்தையையே மீண்டும் மீண்டும் அழுத்தி உச்சரித்தார்).

எஸ் போ எதுக்கோ கிளப்பிய பூதத்தை எவரெவரோ; ஏதேதோ நோக்கங்களுக்காக; எங்கெங்கெல்லாமோ ஏவிவிட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதாகத்தான் இந்த ஒட்டுமொத்த விவாதத்தையே நான் பார்க்கிறேன்.

இந்ந மாநாட்டின் அடிப்படை குறித்த கேள்விகள் உண்டு. ஆனால் கூட்டத்தை இங்கே நடத்தாதே அங்கு நடத்து என்பவை முட்டாள் தனமானமை. 1974 தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டில் கூட்டணியும் சுதந்திரக் கட்சியும் இழுபறிப்பட்டு அரசியல் செய்த பயம் இன்னமும் உண்டு.
அரசியல் இல்லாத ஒன்றும் இல்லை. இங்கு அரசியல் பேசாதே என்பதும் ஒரு அரசியல்

மயூரன் அவர்களே! நீங்கள் மூன்று அணிகள் இ பின்பு இரண்டு அணிகள் என்றெல்லாம் அட்டவணை வாய்ப்பாடு நடத்துவது சுற்றிவளைத்து மாநாட்டை நியாயப்படுத்துவதற்குப் போடுகிற ஒர் உத்தி போன்றே எனக்குத் தோற்றமளிக்கிறது.
இந்த அணிப்பிரிப்பு எனக்கு அளவற்ற கோபத்தை வரவழைக்கிறது என்று அணியைப் பிரித்த நீங்களே முறையிடுவது உங்களுக்குக் கோபத்தை ஏற்படுத்துவதற்காகவே நீங்கள் புரிந்து கொண்ட செயல்முறையாகவும் இங்கே கொள்ளுவதற்கு வாய்ப்பு உண்டு. இங்கே என்னுடைய பிரச்சினையே வேறு என்று நீங்கள் கூறிக்கொண்டாலும் இந்த மாநாடு நடைபெறுவதற்கான ஆதரவு வெளிப்பாட்டில் நீங்கள் உறுதியாக இருப்பதை அப்பட்டமாக உங்கள் வாதங்கள் வெளிப்படுத்தி நிற்கின்றன. அதை அடிப்படையாக வைத்துக்கொண்டே இங்கு நாங்கள் உரையாட முற்படுகின்றோம்.
இந்த மாநாட்டை நடத்துவோரோடோஇ மாநாட்டோடோ எனக்குச் சம்பந்தமெதுவுமில்லை என்று நீங்கள் கூற முடியாதென்பதே இங்கு நான் முன்னிறுத்த விழைவதாகும். மாநாட்டுக்காரர்கள் பலரோடு உங்களுக்கும் நீங்கள் சார்ந்த அமைப்புக்களுக்கும் மாநாடு தவிர்ந்த விடயங்களில் முரண்பாடுகள் பலவிருக்கலாம். அதை நாங்கள் புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்கின்றோம். ஆனால் மாநாடு நடைபெறுவது என்ற விடயத்தில் உங்களுக்கும் இ அவர்களுக்கும் இருக்கும் கருத்தொருமிப்பை எந்தக் கொம்பனாலும் அசைத்துவிட முடியாது.
மாநாட்டை எதிர்த்து அரசியல் பண்ணுவோரின் அரசியல் மீதான ஐயங்களோடும் உடன்பாடின்மைகளோடும் அதனால் விழைந்த கோபத்தோடும் இதற்குள் வந்து சேர்ந்த நீங்கள் மாநாடு நடத்த முற்படுபவர்களது அரசியலையும் அது சார்ந்த தார்மீக அறங்களையும் கேள்விக்கு உள்ளாக்க விரும்புவதில்லை. வெகு சாதுரியமாக அதனைத் தவிர்த்து விட்டுக்கொண்டு உங்கள் பயணத்தை நிகழ்த்துவதில் குறியாய் உள்ளீர்கள்.
என்னுடைய பிரச்சினை மாநாடோஇ அதை ஆதரிப்பதோ அல்லஇ மாறாக மாநாட்டை எதிர்க்கும் முறையும் அதன் அரசியலும் தீங்கானது என்பதுதான் என்று நீங்கள் மொழிவதன் அர்த்தத்தை எதுவாக நாங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று எண்ணுகின்றீர்கள் மயூரன் அவர்களே! இதன் அப்பட்டமான வெளிப்பாட்டு அர்த்தம் மாநாட்டு ஆதரவென்பதுதான். இதை இப்போதும் மறுப்பதென்பது எவ்வகையுள் அடங்கும் ? ஆரம்பத்தில் இந்த மாநாடு தொடர்பாக நடைபெற்ற ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்ட நீங்கள் சார்ந்த தேசிய கலை இலக்கியப் பேரவை தொடர்ந்து அது சார்ந்த வேலைத்திட்ங்களில் ஏன் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளவில்லை என்ற காரணத்தை பகிரங்கமாக எழுத்தில் பதிவுக்குள்ளாக்கி இருக்கின்றதா ? அதன் அர்த்தம் பல்வேறு வகைப்பட்ட அரசியல் காரணங்களுக்கப்பால் மாநாட்டுக்குத் தொலைதூரப் பின்னணியில் இருந்துகொண்டு அரசு வழங்கும் ஆதரவும் ஓர் காரணமா?
மாநாட்டினை எதிர்ப்போருக்குப் பதில் சொல்லுபவர்கள்இ எதிர்ப்போரை விமர்சிப்பவர்கள் என்ன சொல்லுகிறார்கள் என்பதைக் காது கொடுத்துக் கேட்பதற்கும் முற்சாய்வுகளின்றிப் படிப்பதற்கும் இங்கே எவரும் தயாராயில்லை என்று மனக்குறைப்படும் தாங்கள் இதே கூற்றுக்கள் மறுதலையாக உங்களையும் நோக்கிச் சுட்டப்படுகின்றதுஇ ஏவப்படுகின்றது என்பதை உணரத் தலைப்படுவதில்லை. எந்தப்புள்ளியில் நின்றுகொண்டு பதில்கள் சொல்லப்படுகின்றன என்பதை ஆராய்வுக்குட்படுத்தினால் உங்களுடனான இந்த வாதத்தில் தேசிய கலை இலக்கியப் பேரவை இவ்விடயத்தில் தள்ளாடிக் கொண்டு உத்தியோகபூர்வ நிலைப்பாடு எடுக்காமல் இருப்பது மிக மிக முக்கியமானது.
எடுத்த எடுப்பில் முதல் வேலையாக ஒருவருக்கு முத்திரை குத்தி இரண்டில் ஒரு அணிக்குள் தள்ளி அதன் பிறகு கதைக்க வருபவையாகவே உள்ளன என்ற வாதத்தைக் கருத்துக் கூறும் எல்லோருக்கும் பொதுமைப்படுத்துவதை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதுள்ளது. மயூரனே இந்த மாநாடு தொடர்பாக நாம் உங்களோடு முரண்படுவதால் உங்களை அரச ஆதரவாளனாகப் பட்டியல் இடுவதாகக் கருதத் தேவையில்லை. ஆயினும் நீங்கள் எடுக்கும் நிலைப்பாட்டினால் சிறிலங்காவின் அரச இயந்திரம் அடையக் கூடிய அரசியல் இலாபங்ளே மிகுந்து காணப்படுகின்றன. எனவேதான் கலைஇ இலக்கியம் இ அரசியல் என்ற தளங்களிலே மேம்பட்ட கருத்தியல் சார்ந்து இயங்கக்கூடியவர்களான உங்களைப் போன்றோரே இவ்வாறான நிலைப்பாட்டை மேற்கொள்ளுகின்ற போது எவ்வாறான ஏமாற்றத்திற்கு நாங்கள் உள்ளாகின்றோம் தெரியுமா?
‘ஈழத்தமிழர் அவலம்”இ ‘மகிந்தவின் போர்க்குற்றம்” எனும் கோசங்களைப் போட்டால் போதும் – எவரையும் எம்பின்னால் அணி திரட்டிவிடலாம் என்ற போக்கில் செயல்படுகின்ற டி. ராஜேந்தர் போன்றோரின் ‘நான் தமிழண்டா” என்ற கோச அரசியலைப் புறந்தள்ளக் காத்திரமாக அரசியல் நிலைப்பாடுகளை முற்போக்கு அரசியல் பேசுவோரும் எடுத்தல் அத்தியாவசியமல்லவா? அதை விடுத்துச் சந்தர்ப்பவாத அரசியல் அலைகளினால் வர்க்க அரசியல் பேசுவோரும் அடித்துச் செல்லப்படுவார்களேயானால் மீண்டும் ‘உணர்ச்சி அரசியல்” தழைத்தோங்குவதற்கு உங்களைப் போன்றோர் சந்தர்ப்பத்தை வழங்குவதாக அமையாதா?
‘உணர்ச்சி அரசியல்” எழுப்புகின்ற கோசங்களுக்குப் பின்னல் எந்தக் கேள்வியும் இல்லாமல் ஆட்கள் அணிதிரள்கிறார்கள். இந்தக் கோசங்களைப் போட்டுக் கொண்டு சனத்தை எந்தத் திசையிலும் அழைத்துக்கொண்டு போகலாம் என்ற நிலை உருவாகியிருக்கிறது என்ற நிலை முள்ளிவாய்க்கால் தோல்வியின் பின்னரும் தொடருவதை நீங்கள் ஒத்துக்கொள்வதாக இருந்தால் இலங்கையில் தேசியச் சிறுபான்மை இனங்களுக்கான அரசியல் குறித்து சமூக அரசியல் தளங்களிலே இன்றும் முற்போக்குச் சிந்தையாளர்கள் தவறிழைத்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் என்பதுவே இன்று உங்களைப் போன்றோர் இந்த மாநாடு தொடர்பாக எடுத்திருக்கும் நிலைப்பாட்டால் சுட்டப்படுகின்றது.

பார்ப்பனர்கள் சதிசெய்து நந்தனாரைத் தில்லைக்கு அழைத்து தீக்குள் தள்ளிவிட்டது போன்ற சதியே இந்த சர்வதேச எழுத்தாளர் மாநாடு. இதில் முக்கியமாக கவனிக்கப்பட வேண்டியவை யாதெனில் இலக்கியம் என்பது அரசியலின் அடிக் கட்டுமானம் ஆகும். இதில் இந்த “சர்வதேச எழுத்தாளர் மாநாடு” என்பதைத் தவிர்த்து “புலம் பெயர்ந்த எழுத்தாளர் முருகபூபதியின் தலைமையில் எழுத்தாளர் மாநாடு”  என எழுதியிருந்தால் இந்த எதிர்ப்பு வந்திருக்காது. சர்வதேசம் என வரும்போது அத்தனை தமிழ்ப்பிச்சைக்கார எழுத்தாளர்களும் இதனை எதிர்க்கிறார்கள். பணக்கார தமிழ் எழுத்தாளர்களும் அவர்களது அடிவருடிகளும் கொழும்பில்..! இணைகிறார்கள். வாழ்க தமிழ்த் தேசியம். ஏந்துக அதே குண்டுச் சட்டியை. வெளிநாட்டில் கொஞ்சத் தமிழர் ஒபாமாவுக்கு கழுவுகிறார்கள்.. 
சரி.. சரி… தமிழின அழிப்பு தொடரட்டும். சர்வதேச தமிழ் எழுத்தாளர்களே அமைதி.. அமைதி… முருகபூபதி குழுவினர் எம்மை வித்துவாங்கி வருவார்கள். அதுவரை புலிகளின் பெயரால் தங்களுக்கு பிச்சா பாத்திரம் தரப்பட்டிருக்கிறது.

ஒரு காரியம் திட்டமிடப்படுகிறது. அதன் பின்னால் தவறான நோக்கங்கள் உள்ளதாகச் சிலர் கூறுகின்றனர்.

திட்டமிட்டோர் சார்பாக விளக்கங்கள் தரப்படுகின்றன. காரியம் திட்டமிட்டபடி நடந்தால் விளைவுகள் சில கேடாக அமையலாம் என அவை எண்ணத் தூண்டுகின்றன.

ஒருவர் மேலும் விளக்கங்களைக் கேட்டுத் திட்டமிட்டோரை விசாரிக்கிறார்.

வேறு சிலர் திட்டமிட்டோரக்குத் தீய நோக்கங்கள் உள்ளதாகக் குற்றஞ் சாட்டுகின்றனர்.

ஓரிருவர் அக் குற்றச்சாட்டுக்களுக்கான ஆதாரங்களைக் கோருகின்றனர்.
அக் காரியம் தவறான வழியில் போகாதிருக்க வழி தேடுமாறும் கோருகின்றனர்.

ஏந்த ஆதாரமுமின்றித் தனிமனிதர் மீது குற்றஞ் சாட்டுவோரிடம் ஆதாரங்களைக் கேட்டுத், தவறுகள் நேராது தவிர்க்குமாறு வேண்டுவோருக்கும் சிலர் நோக்கம் கற்பிக்கின்றனர்.
(திட்டமிட்டோரிடம் மேலதிக விளக்கம் கேட்டவர் குற்றஞ் சாட்டியோரையும் விரிவாக விசாரிக்காமை ஒரு குற்றமாக்கப்பட்டு அதற்கும் நோக்கம் கற்பிக்கப்பட்டுள்ளது.)

இவ்வாறு முறையாக விசாரிப்பதையும் தவறு நேராமல் தவிர்க்கும் விருப்பையும் தீய நோக்குடைய செயல்களாகக் காணும் போக்கு எனக்கு ஐயரின் கட்டுரையின் சில பகுதிகளை நினைவூட்டியது.
அதை விட, 1995இல் முஸ்லிம்களின் நோக்கங்கள் பற்றிய பிரகடனங்களையும் ஆதாரங்கள் கேட்டோர் மீது சுமத்தப்பட்ட பழிகளையும் நினைவூட்டியது.

எதையுமே விசாரியாமல் பழிகூறிக்கொண்டு போவோர் எல்லாரும் ஒரே “பொது நோக்கத்துடன்” தான் அவ்வாறு செய்கிறார்களா என்பதை, அவர்களுள் நிதானமாகச் சிந்திப்போர் சிலரேன் கவனத்தில் எடுப்பார்களா?

ஏப்படியாயினும், கவனமான விசாரணைகளைத் தவிர்க்கும் போக்கும் விசாரணைகளைக் கோருவோருக்குக் களங்கங் கற்பிக்கும் போக்குங் கொண்ட ஒரு அணுகுமுறை நாம் மறந்துபோக விரும்பும் ஒரு காலத்துக்கே நம்மை மீளக் கொண்டு செல்லலாம் என்பதே என் அச்சம்.

இதற்கும் மேல் இவ் விடயம் பற்றி மேலும் கூற எதுவுமில்லை.

எனினும் வேறு பொதுப்பட்ட வினாக்கள் உள்ளன.
அவற்றை இதனுடன் குழப்பாமற் பின்னர் வேறாக எழுப்புகிறேன்.

இப் பதிலைக் கட்டுரையாளர் என்ற முறையில் இப்போது நீங்கள் குறுக்கிட்டுள்ளதால் எழுதுகிறேன். மற்றப்படி, என் ஆதங்கங்கள் இருந்தவாறே உள்ளன. சொன்னதற்கும் மேல் எதையும் சொல்லத் தேவையுமில்லை.
மேற்கொண்டு இதை இன்னொரு விவாதமாக முன்னெடுக்க நான் விரும்பவில்லை.

இப் பிரச்சனை பற்றிய விவாதத்தில், இங்கு உண்மையிலேயே யாருக்கும் நோக்கம் கற்பிக்கப்படவில்லை என்று நீங்கள் நினைத்தால் தயவு செய்து பின்னூட்டங்களை மீளவும் பார்க்கக் கோருகிறேன்.

ஒருவர் அரச ஆதரவாளரா என்று கேட்பது முக்கியமானதென்றால், வேறு பலவற்றினதும் ஆதரவாளரா எதிர்ப்பாளரா என்ற கேள்விகளும் அதே அளவு முக்கியமானவை.
இவ்வாறான கேள்விகள் தேனீ, தமிழரங்கம், சீரங்கம், தேசம், நிதர்சனம் போன்ற இணையத் திருத்தலங்களின் சிறப்பு.
கேள்விகள் எங்கே எவ்வாறு எழுப்பப்படுகின்றன என்பது முக்கியமானது. கேள்விகள் எதைச் சுட்டிநிற்கின்றன என்பதும் முக்கியமானது. கேள்விகளின் நோக்கம் அவை கேட்கப்படும் இடம், விதம், தொனி எனப் பலவற்றிலும் புலனாவது.

நான் தொடக்கத்திற் கூறியது சாத்தியப்பாடுகள் நோக்கங்களாகக் காட்டப்பட்டமையைப் பற்றி மட்டுமே.

இங்கே நடப்பது, முருகபூபதியினதும் அவரது கூட்டாளிகளதும் நோக்கம் பற்றிய விவாதமாகியமையாலேயே என் கருத்துக்களைக் கூற நேர்ந்தது. இதுவரை முருகபூபதியுடன் நான் கடிதத் தொடர்பு கூடக் கொண்டிருந்ததில்லை. ஞானசேக்கரனுடைய “அரசியலின்மையின் அரசியல்” பற்றிப் பகிரங்கமாகவே பலரும் கடிந்து பேசியுள்ளோம். அவருடன் எனக்கு எவ்வித உறவுமிலை.

அவர்களது “அரசியல் தவிர்ப்பு” ஆபத்தானது என்பதற்கு மேலாக அவர்களது முயற்சி பற்றி ஆதாரபூர்வமாக என்னால் எதையும் குறைகூற இயலவில்லை.

என்னுடைய பதிலை வைத்து என்னுடைய நிலைப்பாட்டை விளங்கிக் கொள்ள இயலாதவர்களின் என்னைப் பற்றிய கேள்விகட்குப் பதில் சொல்ல முற்படுவது என்னையே நான் குற்றவாளிக் கூட்டில்நிறுத்துவதாகும்.
இது இயக்கப் பாரம்பரியத்துக்குரிய ஒன்றாக இருக்கலாம். ஒரு பொது விவாதக் களத்துக்கு உரியதல்ல.

தயவு செய்து, அருள் எழிலன் பற்றி மயூரனின் கருத்தை இவ் விவாதத்துக்குள் ஏன் கொண்டுவர வேண்டுமோ தெரியவில்லை.
மயூரன் அருள் எழிலன் பற்றித் தவறாக எதையும் கூறியிருந்தால் இரண்டு காரியங்கள் செய்யலாம்: ஓன்று அவரிடம் ஆதாரங்களைக் கேட்பது. மற்றது அவரது ஆதாரமற்ற கூற்றுக்களை மறுப்பது.

சர்வதேந தமிழ் எழுத்தாளர் மாநாடு தொடர்பான சபாநாவலன் அவர்களின் கட்டுரை மக்கள் நலன் சார்ந்த ஒரு அக்கறையாளனின் கருத்தாக வெளிப்பட்டுள்ளது. இக் கட்டுரையாளருக்கு நன்றி. அவரின் தார்மிகக் கோபம் நியாயமானது.ஆனால் இந்த மாகாநாடு தொடர்பாய் கருததுச் சொல்வோரில் ஒரு சாரார் மிகவும் தேர்ந்த புத்திசீவி சந்தர்ப்பவாத கருத்து நிலையோடு தங்கள் நிலைப்பாட்டை தெரியப்படுத்துகின்றனர். குறிப்பாக மூன்று எக்ஸ் அடையாளமிட்டு எழுதும் அன்பர் மாநாட்டை எதிர்ப்போரை நோக்கி பல்வேறு கேள்விக் கணைகளை எழுப்புவதன் மூலம் அவரின் சாதுரியமாக மாநாட்டை ஆதரித்து நிற்கும்போக்கை காணக்கூடியதாக உள்ளது. இந்த எழுத்து முறைமை ஒரு கைதேர்ந்த அரசியல்வாதிக்கு வாய்க்கப்பெற்றதாகும். இது இந்த அன்பருக்கும் கிடைக்கப்பெற்றமை அவர் செய்த பாக்கியமே. இப்படித்தான் நமது பேராசிரியர் கார்த்திகேசு சிவத்தம்பி செம்மொழி மாநாடு தொடர்பாய் இந்த அன்பரைப்போன்று சாதுரியமாக வார்த்தை யாலங்களால் மாநாட்டை நியாயப்படுத்தி இறுதியில் பேராசிரியர் அம்பலமாகி பரிதாபப்பட்டு நின்றதை நாம் கண்டோம். எதிர்காலத்தில் இந்த மூன்று எக்ஸ் அன்பரும் இதே நிலையை அடையக்கூடிய சாத்தியப்பாடுகள் இருப்பதுபோன்றே தென்படுகின்றது.

ஆனால் சிங்கள பேரினவாதம் அவர்களை நிம்மதியாக இருக்கவிடவில்லையே! ஏதோ மக்களின் பிரதிநிதி போல் இங்கு எழுதும் நீங்கள் எப்படி இங்கு கருத்தெழுதும் சுதந்திரத்தை கையில் எடுத்துக்கொண்டீர்களோ அதேபோல்தான் நாவலனுக்கு மாத்திரமல்ல தனிழனின் நல்வாழ்க்கையில் அக்கறையுடைய ஒவ்வொரு தமிழனுக்கும் பின்னூடம்விடும்  உரிமையிருக்கிறது. 
“அவர் பத்திரமாய் வெளிநாடு ஒன்றில் குடியிருக்கிறார்” என்ற வாதம் வெறும் வெட்டிப்பேச்சு. உள்நாட்டில் ஆபத்துக்குள் இருந்துதான் கருத்து எழுதமுடியும் என்பது வெரும் பெருமை. அப்படி எழுதுபதென்றால் முழுப்பெயர், முகவரியுடன் எழுதுங்கள்.