கர்நாடக இசை தமிழிசையே (இறுதிப்பாகம்) : T.செளந்தர்

நண்பர் துரை இளமுருகு
நீங்கள் பல கேள்விகளை இங்கே எழுப்பியுள்ளீர்கள் .உங்கள் கேள்விகளுக்கு பதிலாகவும் இக்கட்டுரை சம்பந்தமாகவும் எனது இறுதியான கருத்தை தெரிவிக்கவிரும்புகிறேன்.

கீர்தனை இசை வடிவம் தமிழரெளடையது என்பதர்கு வேறு சான்றுகள் எது உளதா?.
இன்று நமக்கு கிடைக்கின்ற கீர்த்தனை இசை வடிவம் என்பதை முத்து தாண்டவர் (1525- 1605) என்பவர் ஆரம்பித்து வைத்தார்.கீர்த்தனை இசையின் அடித்தளம் என்பது தேவார இசையிலிருந்தே தொடங்குகிறது.
சீர்த்தி = கீர்த்தி = கீர்த்தனை . சீர்த்தி செய்யப்பட்டது கீர்த்தனம்.சீர்த்தி அடி ஒற்றி கீர்த்தனம் வந்தது என்பார் டாக்டர்.வி.ப.சுந்தரம் என்ற இசையறிஞர். கீர்த்தனை என்பதும் தமிழ் சொல்லே.பழங் காலத்தில் செந்துறை, வெண்முறை ,வரி , உரு என இசைப் பாட்டுகள் இருந்ததென்றும் இன்றைய கீர்த்தனை உரு என்ற வடிவத்துள் அடங்கும் என்பார் இசை ஆய்வாளர் மேரிமனோகரன். அது பற்றி பழந் தமிழ் இலக்கண நூலான தொல்காப்பியம் உரு பற்றிய குறிப்புக்களை தருகிறது.
“சங்கத் தமிழும் பிற்கால தமிழும்” என்ற தனது நூலில் வ.உ.சாமிநாதையர் 100 வகை இசை பற்றி கூறுவதுடன் இன்று நடைமுறையில்உள்ள கீர்த்தன வடிவம் அதில் ஒன்று என்கிறார்.பழைய இசை வடிவங்களைப் பற்றி அந் நூலில் விபரிக்கிறார்.பழைய உரு தான் கீர்த்தனை என்பார் உ.வே .சா.
கீர்த்தனையில் வரும் பல்லவி என்பதும் தமிழ் சொல்லே . முதலில் தளிர்ப்பது என்பது அதன் பொருள் .சூடாமணி நிகண்டு பல்லவிக்கு தளிர் என விளக்குகிறது.பல்லவி = தளிர்த்தல் .
அனு ( வட சொல் ) என்பது பின்னால் வருவது , சரணம் ( வட சொல் ) பாதம் என்ற பொருளில் வரும்.

இசையும் ,கவிதையும் என்றென்றும் கடவுளுக்கானதாக என்றென்றும் இருந்ததில்லை .இசை, ஓவியம், சிற்பம்,நடனம் ,கவிதை போன்ற நுண்கலைகள் எல்லாவற்றையும் இறைவனோடு சேர்த்து பேச பார்ப்பனீயம் பழக்கியுள்ளது. பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் இறைவனைப் பற்றி அங்கங்கே பேசப்பட்டாலும் ,முற்று முழுதாக பக்தி இயக்க காலத்திலேயே அவை எல்லாம் I இறைவனை மட்டும் பாடும் படி ) சைவத்துள் அமுக்கபாட்டன என்பதை தெரிவிக்கவே அக் கருத்து கூறப்பட்டது.

சினிமாவில் காட்டுவதை யெல்லாம் நம்பினால் எப்படி? ராசராச சோழன் தேவர்ரப் படல்களை மீட்டான் என்பதற்கு எந்த சான்றும் கிடையாது .பெரிய புரானத்தில் நம்பியைப் பற்றி வருகிறது ,. ராச ராச சொழனைப் பற்றி ஒரு வரி கூட இல்லை ஏண் ? (சேக்கிழார் பார்ப்பனர் இல்லை }

ராஜா ராஜா சோழனை பற்றி ஒரு வரி கூட இல்லை என்பதால் அப்படி ஒரு சம்பவம் நடக்கவில்லை என்று முடிவு எடுப்பது எவ்வளவு பொருத்தம் என்பதை அடியேன் அறியேன்.நம்பியாண்டார் நம்பி தான் இப்போது நமக்கு கிடைக்கின்ற இசைக்கருவூலமான தேவாரங்களை பன்னிரு திருமுறைகளாக தொகுத்து தந்தவர் என்கிறார்கள்.அவர் தான் தொகுத்தாரா ? என்று நீங்கள் கேட்டால் அதற்க்கு வரலாற்று சான்றுகள் என்னிடம் கிடையாது.!!!
நம்பியின் வாழ்க்கையை வித்துவான், திரு. வி. சா. குருசாமி தேசிகர் அவர்கள்( முதல்வர், தருமையாதீனப் பல்கலைக் கல்லூரி.) தொகுத்ததில் சிலவற்றை கீழே தருகிறான்.இது தொடர்பில் ஏதும் ஐயம் இருப்பின் அங்கேவிசாரிக்கவும்.

.”……..மன்னன் விரும்பிய வண்ணம் நம்பிகள் பிள்ளையார்க்கு அபிடேக ஆராதனை கள் புரிந்து மன்னன் கொண்டு வந்த நிவேதனப் பொருள்களைப் படைத்து அமுது செய்தருளுமாறு
வேண்டிய அளவில் பிள்ளையார் அவற்றை ஏற்றருளினார்.
அது கண்டு மகிழ்ந்த மன்னன் தன் நெடு நாளைய கவலையை நம்பிகளிடம் தெரிவித்தான். மூவர் அருளிய தேவாரத் திருமுறைகளும், திருத்தொண்டர் வரலாறும் தமிழ் மக்க ளுக்குக் கிடைக்குமாறு செய்தருள வேண்டுமெனக் கேட்டுக் கொண் டான். நம்பிகள் மன்னனின் வேண்டுகோளைப் பிள்ளையாருக்குத் தெரிவித்தார். அவர் வேண்டுகோளை ஏற்ற பொல்லாப் பிள்ளையார் `தில்லையில் தேவாரமூவர் கையடையாளத்துடன் ஒரு அறையில் தேவாரத் திருமுறைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன` எனக் கூறியதோடு திருத்தொண்டர் வரலாறுகளையும் நம்பியாண்டார் நம்பிகளுக்கு உணர்த்தியருளினார்.

அவற்றைக் கேட்டு மகிழ்ந்த நம்பிகளும் அபய குலசேகரனாகிய சோழ மன்னனும் மகிழ்ந்து தில்லையை அடைந்து அவ்வறையைத் திறக்கு மாறு தில்லைவாழ் அந்தணர்களைக் கேட்டுக் கொண்டனர். தில்லைவாழ் அந்தணர்கள் தேவாரமூவர் கையடையாளம் இட்டுள்ளதால் அவர்கள் வந்தால் அன்றி அவ்வறைக் கதவைத் திறத்தல் இயலாது எனக் கூறக்கேட்ட மன்னன் மூவர் திருவுருவங் களுக்கும் அபிடேக ஆராதனைகள் செய்வித்து எழுந்தருளச் செய்து அவ்வறைக்கு எதிரே நிறுத்திட மூவரும் வந்துவிட்டனர். கதவைத் திறக்கலாமே எனக் கூறத் தில்லைவாழ் அந்தணர்கள் வேறு வழியின்றிக் கதவைத் திறந்தனர். அங்குப் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பெற்றிருந்த ஏடுகளைக் கறையான் புற்று மூடியிருக்கக்கண்ட மன்னன் மனம் வருந்தி எண்ணெய் சொரிந்து புற்றை அகற்றிப் பார்த்த அளவில் ஏடுகளில் பல செல்லரித்திருந்ததை அறிந்து அளவிலாத துயருற்றான். அந்நிலையில் `தேவார ஏடுகளில் இக்காலத்துக்கு வேண்டுவனவற்றை மாத்திரம் வைத்து விட்டு எஞ்சியவற்றைச் செல்லரிக்கச்செய்தோம் கவலற்க` என்றொரு அசரீரி அனைவரும் கேட்க எழுந்தது. மன்னன் ஆறுதல் அடைந்து அவ்வேடுகளைச் சிதையாமல் எடுத்து அவற்றைத் தொகுத்துத் தருமாறு நம்பியாண்டார் நம்பிகளை வேண்டிக் கொண்டான்.,,,,,, ”
என்றும் ,மேலும்

“…..நம்பியாண்டார் நம்பிகள், திருமுறைகளை வெளிப்படுத்திய முதல் இராசேந்திர சோழன் காலத்திலும் வாழ்ந்தவர் என்றே சமய உலகில் இராசராச சோழன் (கி.பி. 985-1014) காலத்திலும், முதல் இராசேந்திர சோழன் காலத்திலும் வாழ்ந்தவர் என்றே சமய உலகில் பலரும் கருதுவர். உமாபதி சிவாசாரியார் திருமுறைகண்ட புராணத் துள் அபயகுல சேகரன் இராசராசன் என்றே குறிப்பிடுகின்றார். பன்னிரு திருமுறைகளில் பதினொரு திருமுறைகளை நம்பியாண்டார் நம்பிகளே தொகுத்தருளினார் என்பதாலும், அவரால் தொகுக்கப் பட்ட ஒன்பதாம் திருமுறையில் இராசராசசோழன் கட்டிய தஞ்சைப் பெரிய கோயிலும் கங்கை கொண்ட சோழபுரத்தில் இராசேந்திர சோழன் எடுப்பித்த கோயிலும் இடம் பெற்றுள்ளமையாலும் இவ்விரு மன்னர் காலங்களிலும் நம்பிகள் வாழ்ந்தவர் என்று கொள்ளலே முறை. அங்ஙனமாயின் நம்பிகள் காலம் கி.பி. 10-11 ஆம் நூற்றாண்டுகட்கு இடைப்பட்ட காலம் எனக் கோடலே பொருந்துவதாகும்.”
என்றும் முடிக்கிறார். பூட்டப்பட்ட பாடல்களை மீட்டார் என்பதை மட்டும் எடுக்கவும் . மற்றப்படி தமிழ் சினிமாவை வரலாற்று ஆதாரங்களுக்கு அழைக்கும் “ஆபத்தை” அறியாதவனல்ல .

கர்நாடக இசையும் பெரும்பாண்மையான மக்களைச் சென்றடைய வேண்டுமாயின் அது பக்திஉணர்ச்சி என்ற தடையை கடக்க வேண்டும்.”
தேவை இல்லை என்பது நமது கருத்து . இப்பொதிய வடிவில் உள்ள தமிழிசையோ அல்லது கரு நாடக இசையோ தமிழருக்கு தேவை இல்லை ….
இந்த கருத்திலிருந்து நான் சற்று முரண் படுகிறேன் .கர்னாடக இசையும் ,சிம்போனி இசையும் பெரும்பானமையான மக்களுக்கு புரியவில்லை என்பதால் அவை எல்லாம் வீணான கலைகளா ? இன்று நாம் ரசிக்கும் மெல்லிசை ,நாட்டுப்புற இசை என்றென்றும் தமிழ் மக்கள் ரசித்து வந்தவை தான். சிந்துப் பாடல்களை எண்ணிப் பாருங்கள் .நம்மிடம் எல்லாம் உண்டு.பார்ப்பனீயம் எல்லாவற்றிலும் புகுந்து ,அவற்றில் ஏறி மிக இலகுவாக சவாரி செய்து வருகிறது.அதற்கு எதிர் திசையில் சிந்திக்கிறவர்களின் மத்தியில் தான் பல குழப்பங்கள்.அவர்கள் இசையை எவ்வித சலனமும் இன்றி கையாளுகிறார்கள்.நாட்ட்ப்புற பாடல்கள் என்று சொல்லப்படுகின்ற விஜயலட்சுமி நவநீத கிருஷ்ணனின் பாடல்களில் வரும் பக்தியை ஒரு தடவை எண்ணி பாருங்கள்.அதற்காக நாட்டுப் புற இசையை “அவர்கள் கட்டி அழட்டும் ” என்று விட்டு விடுவதா. மக்கள் கலை இலக்கிய கழகம் வெளியிட்ட சில பாடல் தொகுப்புக்களை புஷ்பவனம் குப்புசாமி என்பவர் நாட்டுபுற இசையில் கம்யூனிஸ கருத்துக்கள் பாடக் கூடாது என்று கூறியதாக அறிந்தோம்.அதற்க்கு தோழர் மருதையன் உழைக்கும் மக்களிடமிருந்து பிறந்த இசையை உழைக்கும் மக்களின் விடுதலைக்கு தான் பயன் படுத்த வேண்டும் என்றும் ,குப்புசாமி போல ஒரு கச்சேரிக்கு 30 ,000 ருபாய் வாங்கவா நாட்டுபுற இசை இருக்கிறது ? என்று பதிலடிகொடுத்தார்.

உங்கள் பின்னூடங்களில் இருந்து நீங்கள் பழைய இலக்கியங்களில் பரீட்சயம் உள்ளவர் என்பது தெரிகிறது.இதைப்பற்றி எல்லாம் ஒரு சாதாரண ,சாராசரி தமிழனிடம் கேட்டால் என்ன பதில் சொல்லுவான் என்பது உங்களுக்கேபுரியும்.
உலக நாகரீகங்களை அங்கு உண்டாகிய கலை வடிவங்களை வைத்துத் தானே அளவிடுகிறார்கள்.அந்த நாகரீகங்களின் ஓவியம் ,சிற்பம் ,நடனம், கட்டிடம் போன்ற கலைகள் தானே அதன் உயர்வின் அளவுகோலாக உள்ளது என்பதை உலகம் முழுவதும் உள்ள அறிஞர்கள் ஒப்பு கொள்கிறார்கள்.அப்படி உலகம் வியக்கும் கலைகளை நமது முன்னோர்கள் படைத்திருக்கிறார்கள் .இவற்றை எமது சோம்பேறி தனத்தினாலும் ,தாழ்வு மனப்பான்மையாலும் ,இரவல் கொடுப்பின்னாலும் பரி கொடுத்து ஓர் இரங்கத்தக்க நிலையில் நாம் உள்ளோம்.
இன்றைய சினிமா இசையில் நமதுதமிழ் செவ்வியல் இசையின் தாக்கத்தை குறைத்து மதிப்பிட முடியுமா? பழைய படங்களில் வந்த ஏராளமான் பாடல்கள் இன்றும் நிலைத்து நிர்ப்ப்தர்க்கு காரணம் அவற்றின் முதுகெலும்பு தமிழ் செவ்வியல் இசை தான்.மெல்லிசையும் ,செவ்வியல் இசையும் ,நாடுப்புற இசையும் என்றென்றும் நம்மவர்கள் ரசித்து வந்தவை தான்.தமிழ் செவ்வியல் ( கர்னாடக இசை ) இசையையும் பாமரர்களும் ரசிப்பார்கள்.
“…….அது சினிமா இசையே அதைத்தரப் படுத்தி வணிகத்தின் கோரப் பிடியிலிருந்த்து விடுவித்து வீட்டாலே போதுமானது ”
அது போலவே தமிழிசையையும் ( கர்னாடக இசை ) பார்ப்பனீயத்தின் கோரப் பிடியிலிருந்து நீக்க வேண்டும்.

இறுதியாக தமிழிசையை தமிழ் மன்னர்களும் சேர்ந்து அழித்தார்கள் என்பது தொடர்பாக … மன்னனுக்கு மக்களை சுரண்டுவது தலையாய பணியாக இருந்தது.அதன் தத்துவம் பிராமணீயம்.அந்நாளைய மன்னர்களும் புலவர்கள் பாடும் புகழ் பாட்டிலே மயங்கி இருந்திருக்கலாம். ஆனால் பார்ப்பனர்களின் எப்போதும் தமிழர் விரோதம் என்பதை எப்போதும் உள்ளீடாக வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை நீங்கள் மறுக்க மாட்டீர்கள்.இன்று வரை அதன் தொடர்ச்சியை நாம் அனுபவிக்கிறோம்.அவர்கள் அந்த விடயத்தில் மிக தெளிவாகவே உள்ளார்கள்.அன்றுதமிழில் பாடிய தேவாரங்களை எல்லாம் தலையில் வைத்துக் கொண்டாடினார்கள்.அது அன்றை அவர்களது தேவை. இன்று தமிழில் அதே தில்லையில் தமிழில் பாடிய சிவனடியாரை அடித்து முறித்தார்கள்.அன்று மன்னன் அவர்களுடன் சேர்ந்து தமிழிசையை அழித்தான் என்றால் இன்று நாம் இதையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதையும் வருங்கால சந்ததியினர் நாமும் சேர்ந்து தான் அழித்தோம் என்பார்கள்.

உங்கள் பின்னூட்டங்கள் இவை தொடர்பான என் ஆவலை மேலும் ஊக்கியுள்ளன.
நன்றி வணக்கம்.

ந்ணபர் சவு ந்தர் தன்னுடைய கட்டுரையை முடித்துக் கொண்டதாகச் சொல்லிவிட்டார் ஆயின் வாததை தொட்ர்வது நல்லது என்று நினைக்கிறேன் .
ராச ராச் சோழன் தன்னுடையை காலத்தில் நடந்தசிறு நிகழ்வுகளையும் கல்வெட்டுகளாக்ப் பதித்து விட்டு சென்றுள்ளான் தன்னுடைய கோவிலில் பணிபுரியும் ஆடற் பெண்டுகள் முகவரி முதல் அவர்களுக்கு எத்தனை மரக்கால் நெல் கொடுக்கவேண்டும் . என்த மரக்காலால் அளக்க்வேண்டும் , தான் வடித்த செப்பு மேனிகளின் சிலை அதன் உயரம் அகலம் எடை இதுபபோன்ரற தகவல்களைக் கூட துல்லியமாக குறித்த மன்னன் . தன்னுடைய காலத்தில் தேவாராத்தை மீட்டது குறித்து எழுதாமல் விட்டிருப்பானா/வாத்த்திற்கு பொருத்த்மாக இல்லையே .
நம்பி , பொல்லப் பிள்ளையார் கதையை நானும் சிறு வயது முதல் கேட்டு வருகிறேன் ஆனால் சான்றுகளதான் கிடைக்கவில்லை உமாபதி சிவாச்சாரியரை விட சேக்கிழார் உண்மையைச் சொல்லக்கூடியவர் என்பது எமது கருத்து அபயகுல சேகரன் என்றால் தேவாராத்தை மீட்டவன் என்று பொருளா விளங்கவில்லையே / அது செல்க
கருனாடக் இசையை மிக்க உழப்பை செலுத்திமீட்டாலும் அதன் பலன் வெகு சனங்க்ளுக்கு போய் சேராது என்பது எனது வாதம் எப்படியுரு ந்தாலும் பழமையை மீட்டுத்தான் எடுப்பன என்று முயல்வோருக்கு எமது வாழ்த்துகள் கரு நாடக / தமிழ் இசையி இருந்து பக்தியைப் பிறித்து எடுத்தால் ஒன்றும் மிஞ்சாது மிஞ்சுவதும் மக்களுக்குப் பயந்த்ராது / பேத்தொவனின் கடைசி சிம்பொனியை மேல் நாட்டினரில் மேட்டுகுடியனர் மட்டுமே ரசிகின்றனர் பாப்பிசை அப்படி இல்லை கலக இசை அனவ்ருக்கும் புரிகிறது பீட்டில்ஸ் முதல் மைக்கேல் ஜஷ்சொன் வரை மக்கலளுக்குப்,புரிகிறது பிடிக்கிறது ஏறத்தாழ
அந்த நிலயில் உள்ள திரை இசையை ப் ப்யன் படுத்தாமல் கரு நாட்க இசையை மீட்டுக் கொணர்வது பழமை வாத்தைப் புதுமையாக காட்ட முயலும்முற்சியாகும் சொல் புதிது , சுவை புதிது என் நவ நவமாய் க் கலைச் செல்வங்களைக் கொணரச் சொன்னான் பாரதி. இல்லை என் பாட்டன் கிணறு உப்பாய் இருந்தாலும் அதைதான் உண்பேன் என்பது அவர்ரவர் விருப்பம்
புஷ்பவனம் கச்சேரிக்கு 30,000 வாங்கு வதிகல் தவறீல்லை ஒரு பாட்டுக்கு பல இல்லகம் வாங்கும் பாட்கி/ப்படகர்கள் உள்ளனர்
பாதி கூட நிரம்பாத கரு நாடக் இசை அரங்குளை கண்ட எவரும்தை ஒரு வெகு சனங்களுக்கு உரிய கலைய்யாக் க் கருதமட்டர்ர் மேலாணமைச் சாதியிணரும் , மேட்டுகுடி மக்களும் கரு நாடக இசையை பார்பனர்களைட்மிரு ந்து காத்து தமிழரின் இசை என்று நிலை நிறுத்த முயன்றால் எமக்கு அக்கறை இல்லை எப்படி தமிழர் என்பது
வர்க்கங்களுக்கு அப்பற் பட்ட ஒன்று இல்லையோ அது போன்றே தமிழ் இசை என்பதும் வர்க்கஙகளூக்கு அப்பாற்பட்ட ஒன்று அல்ல :

When the great leader Selva approached EVR, he told him that the Tamil in India are slaves of Delhi and a slave can not help another slave. The total Tamil people forgotten these words of Periyar. That is the reason we are failing in all fronts including Tamil Ealam issue.

The logic we should always remember and propagate is that all brahmins are not intellectuals. There are people with different level of I.Q from bottom to top within brahmins. Similarly there are people with different level of I.Q from bottom to top within other communities. But, when education and job opportunities are concerned lion share is taken away by brahmins in the guise of competency. It is perfectly against natural justice and solid proof that the system is fault and it allows incompetent people only to climb up. In order to clean the system, proportionate reservation for F.C., B.C., S.C. S.T. and Religious minority in proportion to their population should be given. By this system the brahmins whose I.Q. is low should be forced to do unskilled low paid jobs. Similarly oppressed people whose I.Q is high should be given top level jobs. if the jobs at all levels are not represented by people of all communities it should be clearly declared that malpractices have been played. Those who don’t accept low I.Q brahmins for low level jobs or that there is no brahmin with low I.Q. they should be declared as criminals against nation. It is not enough, if oppressed people are given place at decision making level. it should be clearlay ensured that brahmins are not over represented at decision making level. Unless we complete this duty, all our other exercises will meet only failure. So, first let us relieve ourselves from all other unnecessary works and concentrate only on proportionate reservation for F.C., B.C., S.C., S.T.& Religious minorities according to their population at all levels.

Why I am pointing out here is there is no use of arguing whether Karnatic music is of Tamil origin or else. All arguments however truth / logic / strong (and what not) they may be, it will be of no use as far as net result for the oppressed class people.
If only we succeed to snatch our share in the nations wealth and only if the brahmins (whose I.Q. is less) are forced to do low level jobs correct and good decisions will be taken and implemented.. If we don’t succeed in this issue then we will never succeed in any issue. Please remember that Tamil Ealam failed only because brahmins did not like it and only brahmins and people subverted to them alone are at decision making level.

Please understand Periyar’s words in letter and spirit.

நானும் நண்பர் சவுந்தரும் ஒரெ விடயத்தை சொல்லுவதைப்ப்போல் தோன்றினாலும் இரண்டிற்கும் மிக்க் வேறுபாடு உணடு
1 சவுந்தர் எப்பாடு பாட்டயினும் கருடாக இசை / தமிழ் இசையை மீட்டு தமிழப் படுத்த வேண்டும் என்கிறார்
நான் அது தேவை இல்லை எனகிறேன். ஏன்?
1 அதில் இருந்து பக்தியையும் பார்ப்பனியத்தையும் , நீக்கிவிட்டால் மிஞ்சுவது வெறும் சக்கையாகத்தான் இருக்கும்
2 அதைவிட க்வனத்தில் கொள்ளவேண்டியது அது வெகு சணங்கக்ளுடைய ஊடகம் அன்று மிக உழைப்பையும் பயிற்சியையும் செலுத்திதான் ஒரு ஊடகதை /இசையை ரசிக்கமுடியும் என்றால் அது வெகு சணங்கக்ளுக்கு உவப்பாயிருக்காது அதற்கான நேரமும் பொறுமையும் இ ந்த கணினி உலகில் கிடைய்யாது. என்வே மீட்டாலும் அது மக்களுக்கு பயன் பட்ப்போவதில்லை .
3 அதற்கு மாற்றக ஒரு இசை வடிவம் ஆயதத்மாக திரை இசை என்ற வடிவில் உள்ளது அதைப் பயன் படுத்திக் கொள்ளுதல் எளிது . மக்களிடம் எளிதில்போய்ச் சேரும்
இலக்கிய உலகில் இசை , இலக்கியம் இவை துய்ப்பதற்காக்வே .அது வெகு சிலருக்குத்தான் முடியும் அதுவே உயர்ந்தது .வெகு சணங்கக்ளுக்கு புரியாது
புரிந்த்து விட்டால் அது சிறன்த இலக்கியமே/ இசையே அல்ல என்ற ஒரு கருத்து உண்டு
இதற்கு மாற்றாக வெகு சணங்கக்ளுக்கு சென்று அடைவதே இலக்கியத்தின் பணி. வெகு சணங்கக்ளுக்கு மகிழச்சியையும் , புரிதலையும் . அவர்கள் உணர்வு நிலையினை மேம்படுத்தாத இலக்கிய/ இசை வடிவம் முன்னிறுத்தபட வேண்டிய தேவை இல்லை என்று இர்ண்டு பிரிவுகள் உண்டு நான் இரண்டாம் வகை நண்பர் சவுந்தர் முதல்வகையை சேர்ந்தவராய் இருக்கலாம்
பழைய இலக்கியங்களுடன் எமக்கு ஈடுபாடு உணடு என்பது உண்மையே. . பழைய இலக்கியங்களைக் கற்றால்தான் பழமை வாதிகளின் கருதுகளீல் உள்ள பொயகளைக் கண்டுபிடிக்கமுடியும் என்பதற்காக்வே அதை நான் கற்று வருகிறன் மற்றபடி அதைக் கற்றல் தான் தமிழுக்கு விடியல் கிடைக்கும் என்ற கருத்து எல்லாம் எனக்கு கிடையாது

பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் சினிமாவுக்காக எழுதினார்.ஆந்திரா நக்சல்பாரி கத்தார் எந்த சினிமாவுக்கு எழுதினார் ?

மிரொஸ்லாவ் ஹொலுப் (Miroslav Holub) என்ற செக் கவிஞர் எழுதியது:
‘பூமி சுழல்கிறது’ என்கிறார் மாணவர்.
‘அப்படியில்லை, பூமி சுழல்கிறது’ என்கிறார் ஆசிரியர்.
‘மலைகள் பசுமையாகின்றன’ என்கிறார் மாணவர்.
‘அப்படியில்லை, மலைகள் பசுமையாகின்றன’ என்கிறார் ஆசிரியர்.
‘ஈரிரண்டு நான்கு’ என்கிறார் மாணவர்.
‘அப்படியில்லை, ஈரிரண்டு நான்கு’ என்று திருத்துகிறார் ஆசிரியர்.
ஏனென்றால் ஆசிரியருக்கே அதிகம் தெரியும்.
. (நன்றி: “பணிதல் மறந்தவர்”, தமிழாக்கக் கவிதைகள்)

இது யாரையாவது, எதையாவது, நினைவூட்டுகிறதா?
தெரிந்தாலும் சொல்லாதீர்கள் — இன்னொரு நீன்ட வி(தண்டா)வாதம் தொடங்கக் கூடும்

போச்சடா!
சொல்லாமலே தொடங்கி விட்டது.

நண்பர்களே !
உழைப்பாளி மக்களின் விடுதலைக்கு கர்னாடக இசையோ அல்லது ரகுமானின் மேற்க்கத்திய இசையோ உதவ போவதில்லை.கர்னாடக இசை மதத்தின் கோரப்பிடியில் சிக்கியுள்ளது.சினிமா இசை பெரு முதலாளிகளின் கையில்
கையில் சிக்கியுள்ளது.இன்றுள்ள மதமும் ,சினிமாவும் மக்களை ஏமாற்றி வரும் இரண்டு மிகப் பெரிய சுரண்டல் ஸ்தாபனங்கள்.வெளியே இரு துருவங்களாக போல தெரிந்தாலும் மக்களை ஏமாற்றுவதில் அவர்கள் ஒற்றுமை உள்ளீடாக இருக்கிறது.
மதம் மக்களிடம் இல்லாத ( சொர்க்கம் – நரகம் ) ஊரைப் பற்றி பேசுகிறது/ வழிகாட்டுகிறது .சினிமாவோ இருக்கிற ஊருக்கு தவறான வழியை காட்டிக்கொண்டிருக்கிறது.

தம்பி ராசா முருகு !

நீர் முதலில் நான் எழுதிய கருத்தை ஊன்றி வாசியும்.இங்கு நடப்பது இசை பற்றிய வாதம்.நீர் இப்போ வேறெங்கோ போகப் பார்க்கிறீர்.

ஐயா. துரை இளமுருகு அவர்களே! வர்ககம் சாதிக்குள் முடங்கிப் போயிருப்பது தான் இந்திய நாட்டின் விஷேஷ நிலைமை. ஜெர்மானியர்களிடையேயும் பிரெஞ்சுக்காரர்களிடையேயும் இல்லாத பிரச்சினை. கத்தோலிக்க கிருத்தவர்களிடையேயும் புராட்டஸ்டண்ட் கிருத்தவர்களிடையேயும் இல்லாத பிரச்சினை நம் நாட்டிலுள்ள சாதிகளிடையே இருக்கிறது. ஜெர்மானியர்களில் அனைத்து நிலைகளிலும் வேலை செய்பவர்கள் உண்டு. அது போல் பிரெஞ்சுக்காரர்களிலும் கத்தோலிக்க மற்றும் புராடஸ்டண்ட் கிருத்தவர்களிலும் அனைத்து நிலைகளிலும் வேலை பார்ப்பவர்கள் உண்டு. ஆனால் நம் சாதிகளின் நிலைமை அப்படியா? பார்ப்பனன் என்பதற்காக அதிகாரம் கொண்ட அதிக ஊதியம் உள்ள உடல் உழைப்பு தேவைப்படாத தொழில்கள் (அவர்களுக்குத் திறமை இலலாவிட்டாலும்) கிடைக்கும். மற்றவர்களுக்கு அந்த வசதி கிடைக்காது. சுரண்டலை ஒழிக்கப் போவதாக மார்தட்டும் கம்யூனிஸ்டுகள் இந்தியாவில் நிலவும் இக்கொடுமைகளுக்கு முடிவு கட்டுவதைப் பற்றி அக்கறை காட்டாத பொழுது அம்பேத்கர் அவர்களைச் சாடியதில் தவறு என்ன இருக்கிறது? சாதியையும் வர்ணத்தையும் ஆதரித்த காங்கிரஸ் எதிரி என்றால் சுரண்டலை எதிர்ப்பதாகக் கூறிக் கொண்டு சாதிக் கொடுமைகளைக் களைவதைப் பற்றிப் பின்னால் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்றால் அவரகள் கூட இருந்தே குழி பறிக்கும் துரோகிகள் அல்லவா? எதிரியை நம்பினாலும் துரோகியை நம்பக் கூடாது என்ற அடிப்படையில் அம்பேத்கா; சொன்னதில் என்ன தவறு இருக்கிறது?

அம்பேத்கரின் வர்க்கம் பற்றிய பார்வையில் தவறு இருக்கிறதா இல்லையா என்ற வாதம் எப்பொழுது எழும்? சாதி அடிப்படையில் வேலையின் தன்மை நிர்ணயிக்கப்பட முடியாமல் போகும் பொழுது தான். இன்று வரையிலும் இது முடியவில்லை. உயர்நிலை வேலைகள் அனைத்திலும் பார்ப்பனர்கள் ஆக்கிரமித்து இருக்கிறார்கள். இடஒதுக்கீடு முழுமையாகச் செயல்படாத நிலையில் அதிகார வட்டத்திற்குள் சென்றுள்ள மிகக் குறைந்த அளவிலான ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் தங்களுடைய வலுவற்ற நிலையில் பார்ப்பனர்களை எதிர்த்துப் போராட முடியாததைச் சுட்டிக் காட்டி இட ஒதுக்கீடே கூடாது என்று கூக்குரலிட வைக்கும் உயர்சாதிக் கும்பல். மொத்தத்தில் பார்ப்பனர்கள் (திறமையில்லாவிட்டாலும்) சுகம் அனுபவித்தே தீர வேண்டும் என்பதில் எந்த இடையூறும் இருக்கக் கூடாது. மற்றவர்கள் மனித வாழ்வின் இன்பங்களை அனுபவிக்க வேண்டும் என்று ஆசையே படக் கூடாது. பாருக்குள்ளே நல்ல நாடு நம் பாரத நாடு தான்.

சரி! வாதத்திற்காக வர்க்கப் போராட்டம் நடைபெறுகிறது என்றே வைத்துக் கொள்வோம். இன்று திறமையற்ற பார்ப்பனர்களை தாழ்நிலை வேலைகளுக்கு அனுப்பமாட்டோம் என்று அடம் பிடிக்கும் கும்பல் புரட்சி முடிந்த பின் மட்டும் சாதியை அடிப்படையாகக் கொள்ளாமல் திறமையை மட்டும் அடிப்படையாக் கொண்டு வேலைகளை நிர்ணயிக்கும் என்று எப்படி ஏற்றுக் கொள்வது? பழைய வர்ணாசிரம முறையை அமல்படுத்திவிட்டு வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் இல்லை பாருங்கள் இது தான் சோஷலிச சமுதாயம் என்று மார்தட்டமாட்டாரகள் என்பது என்ன நிச்சயம்?

இன்றைய பொதுப் போட்டி முறை உயர்நிலை வேலைகளுக்குத் திறமைசாலிகளைத் தெரிந்தெடுக்காமல் உயர்சாதிக் கும்பலையே தெரிந்தெடுக்கும் புற்று நோயால் பீடிக்கப்பட்டுள்ளது. குணப்படுத்த முடியாத இந்த புற்று நோயை ஒரேயடியாக அழித்து விட்டு விகிதாசார ஒதுக்கீடு முறையை அமல்படுத்தினால் தான் அனைத்து நிலைகளிலும் அனைத்து சாதியினரும் பிரநிதித்துவம் செய்ய முடியும். அப்படி நிகழும் போது ஜெர்மானியர்களுககிடையிலும் பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கிடையிலும் கத்தோலிக்க மற்றும் புராட்டஸ்டண்ட் கிருத்தவர்களிடையேயும் வேலைப் பிரிவினையில் கொடுமைகள் நிகழாதது போல இந்தியாவிலும் சாதிகளுக்கு இடையே கொடுமைகள் நிகழாது. அப்புறம் வர்க்க முரண்பாடுகள் முன்னணிக்கு வரும். அதற்கு உடனடித் தேவை பொதுப் போட்டி முறையைப் பீடித்துள்ள புற்று நோயைப் பற்றியும் விகிதாசார ஒதுக்கீடு மட்டுமே திறமைசாலிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் ஒரே வழி என்பதைப் பற்றியும் விழிப்புணர்வையும் பொதுக் கருத்தையும் உருவாககுவதே.

அப்படிப்பட்ட நிலை உருவானால் இப்பொழுது துரோகம் இழைத்துக் கொண்டு இருக்கும் அரசியல்வாதிகள் தங்களை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டியிருக்கும். உயர்சாதிக் கும்பலும் மக்கள் சக்திக்கு முன் மண்டியியிட வேண்டி வரும்.

இதை நன்றாகப் புரிந்து கொண்டுள்ள உயர்சாதிக் கும்பல் இக்கருத்தின் பால் மக்கள் சிந்தனை சென்றுவிடக் கூடாது என்று படாத பாடு பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. உயர்சாதிக் கும்பலின் சாகசத்தில் மயங்கப் போகிறோமா அல்லது நம் நலன்களை நாம் முன்னெடுத்துக் கொண்டு செல்லப் போகிறோமா?