Tag Archives: மூலதனம்

மைக்ரோ சொப்ட், சிஸ்கோ, இன்டல்: ஸ்னோடெனின் புதிய தகவல்கள்

NSA-Partnersஉலகத்தை ஆட்சி செய்யும் பல்தேசிய வியாபார நிறுவனங்கள் மக்களை உளவுபார்க்கும் செயற்பாட்டிலும் ஈடுபட்டுவருகின்றன. அமெரிக்க அரசின் தேசிய பாதுகாப்பு முகவர் நிலையத்திற்கு மக்களை உளவுபார்த்து அவர்களின் அரசியல் நடவடிக்கைகள் தொடர்பான தகவல்களை வழங்கும் நிறுவனங்களில் AT&T, Verizon, Microsoft, Cisco, IBM, Oracle, Intel, Qualcomm, Qwest and EDS போன்ற பல்தேசிய வியாபார நிறுவனங்களும் அடங்கும் என எட்வார்ட் சினோடென் வெளியிட்ட தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

ஆளும் அரசுகளின் முழுமையான ஆதரவோடும் பங்களிப்போடும் உழைக்கும் மக்களைச் சுரண்டிக் கொழுக்கும் இந்த நிறுவனங்கள் தமது நாட்டு மக்களையே உளவு பார்க்கும் செயற்பாடுகளிலும் ஈடுபட்டு வருகின்றன. இவ்வாறான நிறுவனங்களுக்காகப் உலகம் முழுவதும் போரைக் கட்டவிழ்த்துவிட்டு கொத்துக்கொத்தாக மக்களைக் கொன்றுகுவிக்கும் அமெரிக்கா உட்பட்ட ஏகாதிபத்திய நாடுகள் அதே நிறுவனங்களுடன் இணைந்து தமது சொந்த நாட்டு மக்களையும் உளவு பார்க்கின்றன.

உலகின் ஏகபோக முதலாளித்துவ நாடுகள் தம்மைச் சுற்றி இரும்புத் திரை ஒன்றை எழுப்பியுள்ளன. சாமான்ய மனிதன் அறிந்துகொள்ளத்தக்க நாளாந்த தகவல்களைக் கூட தமது இரும்புத்திரைக்குள் பூட்டிவைத்து சர்வாதிகாரச் சிறை ஒன்றை அவை எழுப்பியுள்ளன. இந்தத் திறந்தவெளிச் சிறைக்குள் தமது அடிப்படை உரிமைக்காகப் குரல்கொடுக்கும் அனைவரையும் உளவுபார்த்துக் கண்காணிக்கும் பொறிமுறை ஒன்றை இந்த அரசுகள் ஏற்படுத்தியுள்ளன.

மிகவும் பலம் மிக்க பல்தேசிய வியாபார நிறுவனங்கள், தன்னார்வ நிறுவனங்கள், இராணுவம், அதிகாரஅமைப்பு போன்ற அனைத்தும் இணைந்த ஆளும் அரசுகள் ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் ஏற்பட்டுவரும் பொருளாதார நெருக்கடியின் விளைவாகப் போராட முனையும் அனைவரைம் முளையிலேயே அழிக்கும் கண்காணிப்புப் பொறிமுறை ஒவ்வொரு மனிதனையும் திறந்தவெளிச் சிறைக்குள் பூட்டிவைத்திருக்கிறது.

போராடுவதைத் தவிர வேறு வழிகள் இல்லை என்ற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட மக்கள் கூட்டம் ஐரோப்பாவில் உருவாகி வருகின்றது. அரசுகளைப் பொறுத்தவரை அவர்களை அழிப்பதைத் தவிர வேறு வழி இல்லை என்ற நிலைக்குத் வந்தடைந்துள்ளன.

இவை அனைத்தையும் உடைத்துக்கொண்டு மக்கள் போராடத் தலைப்படுகிறார்கள். தம்மை ஆளும் முதலாளித்துவ அரசுகள் தமக்கானவை அல்ல, மில்லியன்களைக் கொள்ளையிடும் பல்தேசிய வியாபார நிறுவனங்களுக்கானவை என மக்கள் உணர ஆரம்பித்துள்ளனர்.’ஒளிந்து கொள்வதற்கு இடமில்லை’ என்ற தலைப்பில் கிளென் கிரீன்வால்ட் எழுதிய நூலில் ஸ்னோடென் வெளியிட்ட இத்தகவல்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

மார்க்சியம் தேவை தானா? : இராமியா

karl-marxசோவியத் ஒன்றியமும், கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளும் வீழ்ந்து விட்டன. சீனா சோஷலிசப் பாதையில் இருந்து மெதுவாக விலகத் தொடங்கி, இப்பொழுது முழுவதுமாக முதலாளித்துவப் பாதைக்குத் திரும்பி விட்டது. சோஷலிசப் பாதையை மறுத்து முதலாளித்துவப் பாதைக்குத் திரும்பிய பின், பொருளாதார வளர்ச்சியில் சீனா மிகப் பெரும் சக்தியாக உருவெடுத்து இருக்கிறது.

சோஷலிசப் பாதையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள, கியூபா, வடகொரியா, வியட்னாம் போன்ற நாடுகள் போராடிக் கொண்டு இருக்கின்றன. இந்நிலையில் மார்க்சியம் தேவை தானா என்று முதலாளித்துவ அறிஞர்கள் வினாவை எழுப்புகின்றனர். அது மட்டுமல்லாமல் இனி மார்க்சியம் வெற்றி பெறாது என்றும், மார்க்சியத்தை நம்புசிறவர்கள் கானல் நீரை நம்புவதைப் போல் ஏமாற்றம் அடைவார்கள் என்றும் ஆருடம் கூறுகிறார்கள்.

இவர்கள் கூறுவது சரி தானா? சோவியத் ஒன்றியம் உலகிலேயே வலிமையான நாடாக அன்று இருந்தது. சோவியத் குடிமக்கள் என்றாலே மற்ற நாடுகளின் மக்கள் ஒருவித மரியாதையுடன் தான் நோக்கினார்கள். தன் தேவையை நிறைவு செய்து கொண்டதோடு மட்டுமல்லாமல், வளரும் நாடுகளுக்கு உயர்தொழில் நுட்பங்களை அளிக்கவும் செய்தது.

இந்தியாவில் இருந்து வெள்ளையர்கள் வெளியேறிய பின் இரும்புத் தொழிற்சாலை அமைக்க வேண்டும் என்று துடியாய்த் துடித்துக் கொண்டு இருந்த பொழுது, அமெரிக்க, மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகள் இரும்புத் தொழில் நுட்பத்தை, பணம் பெற்றுக் கொண்டு அளிப்பதற்கும் மறுத்தன. ஆனால் சோவியத் ஒன்றியம் அதே தொழில் நுட்பத்தை இலவசமாக அளித்து, இந்தியாவில் இரும்புத் தொழிற் சாலைகள் அமைய உதவியது.

இப்பொழுது சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்து, அதன் உறுப்பு நாடுகள் முதலாளித்துவப் பாதைக்குத் தள்ளப்பட்ட பின் ஏறபட்டுள்ள நிலை என்ன?

வேலை உத்தரவாதம் செய்யப்பட்ட அந்நாடுகளின் மக்கள், இப்பொழுது வேலை தேடி உலகெங்கும் அலைந்து கொண்டு இருக்கின்றனர். சோவியத் ஒன்றியத்தில் ஓய்வூதியம் பெற்றுக் கொண்டு இருந்த முதியவர்கள் தங்கள் தேவைகளுக்குச் செலவு செய்தது போக மீதம் இருந்த பணத்தில் தங்கள் பேரக் குழந்தைகளுக்கு விளையாட்டுப் பொருட்களை வாங்கிக் கொடுத்து மகிழ்ந்து இருந்தனர்.

ஆனால் இன்று அவர்களுடைய ஓய்வூதியம் அவர்களுடைய அன்றாடத் தேவைகளை நிறைவு செய்வதற்கும் போதவில்லை. ஓய்வூதியக்காரர்களை விட்டு விடுங்கள்; பணியில் இருப்பவர்களுக்கே அவர்களுடைய ஊதியம் போதாமல் தவிக்க வேண்டியுள்ளது. தொழில் வளர்ச்சியில் முன்னணி நாடாகவும், மற்ற நாடுகளுக்கு உதவி புரியும் உயர்ந்த நிலையிலும் இருந்த நாடு, இன்று மூலப் பொருட்களை விற்றுப் பிழைப்பு நடத்த வேண்டிய கேவலமான நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டு இருக்கிறது.

சோவியத் ஒன்றிய உறுப்பு நாடுகளின் நிலைமை இவ்வாறு என்றால், முதலாளித்துவ அறிஞர்களால் பொருளாதார வளர்ச்சியில் ஏற்றம் பெற்றுள்ளது என்று புகழப்படும் சீனாவின் நிலைமை என்ன? முன்பெல்லாம் சீனாவின் அனைத்து மொழிகளும் சமமாக மதிக்கப்பட்டன. ஆனால் இன்று சீன நாட்டில் முதலீடு செய்பவர்களின் வசதியை முன்னிட்டு, மாண்டரின் மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொள்ளாத 50%க்கும் அதிகமான சீன மக்கள் அம்மொழியைப் பயில வேண்டும் என்று வற்புறுத்தப்படுகிறார்கள்.

அன்று உழைக்கும் மக்கள பெற்ற ஊதியம் அவர்களுடைய தேவையை நிறைவு செய்யப் போதுமானதாய் இருந்தது. இன்று அது போதவில்லை; அது மட்டுமல்ல, ஊதிய உயர்வு வேண்டும் என்று கேட்பவர்கள் முதலாளிகளின் அடியாட்களால் தாக்கப்படுகிறார்கள்; சில சமயங்களில் கொலையும் செய்யப்படுகிறார்கள். அப்படிக் கொலை செய்யப்பட்டவர்களின் தாய் / தந்தை / மகன் / மகள் / மனைவி / கணவன் யாராவது கவல் துறையில் புகார் செய்தால் அவர்களும் தாக்கப்படுகிறார்கள். பணம் கிடைக்கும் என்பதற்காகவும், இலாபம் சம்பாதிக்கம் வழி என்பதற்காகவும் விதிகளை மீறுவது சீனாவில் பெருகி வருகிறது.

முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையில், மக்கள் செல்வர்களாக இருக்க முடிகிறது என்றும், சோஷலிச உற்பத்தி முறை மக்களை வறுமையில் வாட்டுகிறது என்றும் கூறி -இவற்றுக்கு – அமெரிக்க, ஐரோப்பிய நாடுகளையும், கியூபா, வடகொரியா, வியட்னாம் நாடுகளையும் எடுத்துக் காட்டாகக் காட்டுகின்றனர். ஆனால் சோஷலிச நாடுகளில் தொழில் வளர்ச்சி ஏற்பட்டு விடக் கூடாது என்று சதித் திட்டம் போடுவதை மறைக்கின்றனர். இதைப் புரட்சி வீரர் ஃபிடல் காஸ்ட்ரோ ஒரு முறை எளிமையாக விளக்கினார். யாராவது கியூபாவில் ஒரு தொழிலை ஆரம்பிக்கலாம் என்று எண்ணினால், அவர்களுக்கு மிரட்டல் வரும் என்றும் அவ்வெண்ணத்தை அவர் கைவிடும் வரையில் அம்மிரட்டல் தொடரும் என்றும் இத்தகைய சூழலில் தான் சோஷலிச நாடுகள் தங்கள் நிலையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளப் போராடுகின்றன என்றும் அவர் கூறினார்.

ஆனால் அப்படிப்பட்ட கடினமான சூழ்நிலையிலும், 2005ஆம் ஆண்டில் கத்ரினா சூறாவளியின் பொழுது, கியூபா தங்கள் நாட்டு மக்களில் ஒருவரைக் கூட உயிரிழக்காமல் பாதுகாத்தது மட்டுமல்ல; ஒரு வளர்ப்புப் பிராணி கூட உயிரிழக்காமல் கியூபா பாதுகாத்தது. ஆனால் செல்வச் செழிப்பு மிகுந்த, அனைத்து அறிவியல் தொழில் நுட்ப வசதிகளையும் தன் வசம் கொண்ட அமெரிக்காவோ, அதே சூறாவளிக்கு ஆயிரக்கணக்கில் தன் மக்களைக் காவு கொடுத்தது.

இவையெல்லாம் மக்கள் நலனுக்கு, சோஷலிச முறை தான் ஏற்றது என்றும், முதலாளித்துவ முறை மக்களின் நல்வாழவிற்கு ஏற்றதல்ல என்றும் தெளிவாகக் காட்டும் எடுத்துக்காட்டுகள்.

இப்படி எல்லாம் எடுத்துக் காட்டுகளுடன் பேசும் பொழுது, சில முதலாளித்துவ அறிவு ஜீவிகள், கருத்தியல் ரீதியில் பேச வேண்டும் என்று கூறுகின்றனர். மார்க்சும் லெனினும், தங்கள் மூலதனம் (Capital), ஏகாதிபத்தியம் – முதலாளித்துவத்தின் இறுதிக் கட்டம் (Imperialism – Moribund Capitalism) ஆகிய நூல்களில் கருத்தியல் ரீதியில் தெளிவாக விளக்கி இருப்பதைப் பற்றிப் பேச மறுக்கின்றனர். இன்றைய கணினி, மற்றும் மின்னணு யுகத்தைப் பற்றிமார்க்சும் லெனினும் அறிய மாட்டார்கள் என்று விதண்டாவாதம் செய்கிறார்கள். முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை, அதாவது இலாபம் தரும் பொருட்களை மட்டுமே உற்பத்தி செய்வது என்ற அடிப்படை மாறாத வரையில் மார்க்சின், லெனினின் பகுப்பாய்வுகள் இன்றும் பொருந்தும் என்பதை வேண்டுமென்றே மறைக்கப் பார்க்கின்றனர்.

ஆனால் உண்மை நிலை மார்க்சியத்தின் தேவையை இன்னும் வலுவாக வலியுறுத்திக் கொண்டுள்ளது. மார்க்சின் காலத்திலும், லெனினின் காலத்திலும் – ஏன் – மாவோவின் காலத்திலும் தெரியாத, இன்று உலகையே அச்சுறுத்திக் கொண்டு இருக்கும் சுற்றுச் சூழல் கேடும், புவி வெப்ப உயர்வும், இவ்வுலகம் உய்வதற்கு மார்க்சியத்தைத் தவிர வேறு தீர்வே இல்லை என்று கடைக்கோடி அறிவிலிகளும் புரிந்து கொள்ளும் விதத்தில் உரக்கக் கூவிக் கொண்டு இருக்கின்றன.

பொருள் உற்பத்தியின் போது பக்க விளைவாக திட, திரவ, வாயு மாசுக்கள் உமிழப்படுகின்றன. இந்த மாசுக்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு மிகுந்த செலவினங்களை மேற்கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது. திட்ட முதலீட்டுடன் மாசுக் கட்டுப்பாட்டுச் செலவினங்களையும் சேர்த்துப் பார்க்கும் பொழுது, இலாப விகிதம் குறைந்து விடுகிறது. சில சமயங்களில் இலாபமே இல்லாமல் போய் விடுகிறது. இலாபம் வராது எனில் அத்தொழிலில் முதலீடு செய்ய முடியுமா? இந்நிலையில் ஒரு முதலாளி மாசுக் கட்டுப்பாட்டிற்காகச் செய் வேண்டிய செலவினங்களைக் குறைக்கவோ தவிர்க்கவோ முயல்கிறார். முதலாளியின் இம்முயற்சிக்கு ஆதரவு கிடைக்காத பகுதிகளில் (அதாவது நாடுகளில் அல்லது மாநிலங்களில்) முதலீடு செய்ய அவர் முன்வருவதில்லை. அப்படி ஆதரவு கொடுக்காத அப்பகுதி ஆட்சியாளர்கள், மூலதனத்தை ஈர்க்கத் தெரியாத மடையர்கள் என்று ஊடகங்கள் பரப்புரை செய்கின்றன.

சுற்றுச் சூழல் எக்கேடு கெட்டுப் போனாலும் போகட்டும் என்று நினைத்து, மாசுக் கட்டுப்பாட்டிற்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்கப்படாத பகுதிகளில் தொழில்கள் செழித்து வளர்கின்றன. அப்பகுதி ஆட்சியாளர்கள் மூலதனத்தை ஈர்க்கத் தெரிந்த அறிவாளிகள் என்று முதலாளித்துவ ஊடகங்களால் புகழப்படுகின்றனர். மொத்தத்தில் தொழில்கள் வளர்கின்றன என்றாலே சுற்றுச் சூழல் மாசு அடைவது என்பது தவிர்க்க முடியாதது என்று ஆகிவிடுகிறது. ஆகவே தான் வளர்ந்த நாடுகளில் தடை செய்யப் பட்டுள்ள பல தொழில்கள் வளரும் நாடுகளில் இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றன. இந்த முரண்பாடு முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் தவிர்க்க முடியாத உட்கூறு ஆகும். ஆனால் சோஷலிச உற்பத்தி முறையில் தனி மனிதனுக்கு இலாபம் என்பதைக் கணக்கில் கொள்ளாமல், அனைத்து உழைக்கும் மக்களின பொது நலன்களே கணக்கில் கொள்ளப்படும் என்பதால் மாசுக்களை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது எந்தத் திட்டத்திலும் தவிர்க்க முடியாத உட்கூறாக இருக்கும். அதாவது இப்புவியில் சுற்றுச் சூழல் கேடு அடையாமல் இருப்பதற்கு மார்க்சியம் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகத் தேவைப்படுகிறது.

இன்று புவி வாழ்வை அச்சுறுத்திக் கொண்டு இருக்கும் இன்னொரு விஷயம், புவி வெப்ப உயர்வு ஆகும். மனிதர்கள் தாங்கள் வாழ்வதற்காக உற்பத்தி செய்யும் பொருட்களும், மற்றும் சேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்தும் எரிபொருட்களும், இரசாயனப் பொருட்களும், கரியமில வாயு (carbon -di- oxide) பச்சை வீட்டு வாயுக்கள் (Green House Gases) மற்றும் பிற நச்சுக் கழிவுகளை உமிழ்கின்றன. இந்த நச்சுப் பொருட்கள் புவியின் வெப்பத்தை உயர்த்திக் கொண்டே போகின்றன. இப்படிப் புவியின் வெப்பம் உயர்வதால் பனிமலைகள் உருகிக் கடல் மட்டம் உயர்ந்து நிலப் பரப்பு குறையும்.

நாளடைவில் நிலத்தில் வாழும் உயிரினங்கள் வாழ்வதற்குப் போதுமான நிலப் பரப்பு இல்லாமல போய்விடும். ஒருவேளை நிலப் பரப்பு சிறிதளவும் இல்லாமல் போகலாம். அப்போது மனித இனம் உட்பட நிலத்தில் வாழும் உயிரினங்கள் அனைத்தும் அழிந்து போய்விடும். அது மட்டுமல்ல; இப்போது உமிழப்படும் நச்சுப் பொருட்கள் நீரில் கரைந்து நீரும் அமிலத் தன்மை பெற்றுவிடும். அந்நிலையில் நீர்வாழ் உயிரினங்களும் மடிந்து விடும். அதாவது இப்புவியில் உயிரினங்களின் சுவடே இல்லாமல் போய்விடும். இன்றைய நிலைமை இப்பேரழிவை நோக்கித் தான் வேகமாகப் போய்க் கொண்டு இருக்கிறது.

இதைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாதா? முதலாளித்துவப் பொருளாதார உற்பத்தி முறை ஆட்சி செய்யும் போது இப்பேரழிவைத் தடுத்து நிறுத்த முடியவே முடியாது. ஏனெனில் முதலாளித்துவ முறை அதிக இலாபம் கிடைக்கும் தொழில்களில் தான் மூலதனத்தையும் இயற்கை மூலாதாரங்களையும் ஈடுபடுத்து வேண்டும் என்று வழிகாட்டுகிறது. வழி காட்டுவது மட்டுமல்ல; கட்டாயப்படுத்தவும் செய்கிறது. புவி வெப்பத்தை உயர்த்தும் கழிவுகளை உமிழும் ஆயுத உற்பத்தி, வாகன உற்பத்தி, வாகனங்களின் பயன்பாட்டை அதிகரிக்கும் தொழில்களை வளர்த்தல், நகரமைப்புத் திட்டத்தையும் அதன் வழியிலேயே செயல்படுத்தல் ஆகியவற்றால் தான் சந்தையில் மூலதனத்திற்கு இலாபம் கிடைக்கிறது. ஆகவே முதலாளித்துவ முறை ஆட்சி செய்யும் வரையில் இத்தொழில்கள் மேலும் மேலும் செழித்து வளரும். அதன் விளைவாகப் புவி வெப்பம் மேலும் மேலும் உயர்ந்து கொண்டே போகும். அழிவுப் பாதையில் உலகம் இன்னும் வேகமாகச் செல்லும்.

ஆனால் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையைக் கைவிட்டு விட்டு, சோஷலிச உற்பத்தி முறையை ஏற்றுக் கொண்டால், புவி வெப்ப உயர்வை அதிகரிக்கும் தொழில்களை வெகுவாகக் குறைத்து விட முடியும். சோஷலிச ஆட்சி முறையில் போர்கள் தேவையாய் இராது எனபதால் ஆயுத உற்பத்திக்கு அவசியமே இல்லாமல் போய்விடும்.

உலகத்தை அழிவுப் பாதையில் இருந்து திருப்ப வேண்டிய அவசியத்தின் காரணமாக, அவசர அவசியத் தேவைகளுக்குத் தவிர மற்ற எல்லாப் பயணத் தேவைக்கும் பொதுப் போக்குவரத்து முறையையே பின்பற்ற வேண்டும் என்று ஏற்பாடு செய்து விட்டால், புவி வெப்ப உயர்வின் வேகத்தை நூற்றில் ஒரு பங்காகக் குறைத்து விட முடியும்,

மேலும் மரம் வளர்த்தலையும் விவசாயத்தையும் அதிக அளவில் மேற்கொண்டால் கரியமில வாயுவை உறிஞ்சி உயிர் வளியை (oxygen) வெளியிடும் செயல்கள் நடக்கும். இது ஏற்கனவே உயர்ந்துள்ள புவி வெப்பத்தைப் படிப்படியாகக் குறைக்கும். இந்த மரம் வளர்த்தலையும் , விவசாயத்தையும் முதலாளித்துவ முறை அட்சி செய்யும் வரை ஊக்குவிக்க முடியாது என்பது மட்டுமல்ல; அவற்றில் நஷ்டம் வருவது உறுதி என்பதால் அச்செயல்கள் நடக்காமல் இருப்பது உறுதி செய்யப்படும். கருத்தியல் ரீதியாக மக்களை மயக்கத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக மரம் நடு விழா கொண்டாடப்படுமே ஒழிய உண்மையில் தேவையான அளவில் ஆயிரத்தில் ஒரு பங்கு மரங்கள் கூட வளர்க்கப்பட மாட்டாது.

ஆனால் சோஷலிச ஆட்சி முறையில் மக்கள் நலனே அடிப்படை என்பதால் பட்டினி கிடக்கும் மக்களுக்காகவும், ஊட்டச் சத்து இல்லாத மக்களுக்காகவும், விவசாயமும் மரம் வளர்த்தலும் வெகுவாக ஊக்குவிக்கப்படும். அதன் பக்க விளைவாக வெகுவாகக் கரியமில வாயு உறிஞ்சப்பட்டு, உயிர் வளி வெளியிடப்பட்டு புவி வெப்பம் குறையத் தொடங்கும். இவ்வுலகம் அழிவுப் பாதையில் சென்று கொண்டு இருக்கும் வேகம் குறைப்பது மட்டுமல்லாமல், எதிர்த் திசையிலும் பயணிக்க வைக்க முடியும். அதனால் இப்புவியில் உயிரின வாழ்வு தொடர்வதை உறுதி செய்ய முடியும்.

இதுவரையிலும் உழைக்கும் மக்களின் சுதந்திரத்திற்காகவும் பொது மக்களின் நல்வாழ்விற்காகவும் மட்டுமே மார்க்சியம் தேவை என்ற நிலைமை இருந்தது. ஆனால் இப்பொழுதோ, இப்புவியில் உயிரினங்கள் தொடர்ந்து வாழ வேண்டும் என்பதற்கே கூட மார்க்சியம் அவசியமான ஒன்றாக ஆகி இருககிறது.

மார்க்சியப் பகுப்பாய்வு தேவை தானா? : கோசலன்
திட்டமிடும் தத்துவங்கள் – எச்சரிக்கைக் குறிப்பு : சபா நாவலன்
மார்க்சியம், தேசியம், அடையாளம் : சபா நாவலன்

பாகிஸ்தானில் காத்ரியின் மக்கள் எழுச்சி – தங்கச் சுரங்கம் பின்னணியில் : சபா நாவலன்

PAKISTAN-UNREST-POLITICSஉலகம் முழுவதும் போராட்டங்களும் எழுச்சிகளும் நடைபெறுகின்றன என்றால் அதன் அடிப்படைக்காரணம், அதற்கான அரசியல் புறச்சூழல் காணப்படுகின்றது என்பதே. அதிகாரவர்க்கமும், பண முதலைகளும் தமது அப்பாவி மக்களைக் கொள்ளையிட்டு உலகம் முழுவதும் பணப்பதுக்கலில் ஈடுபடுகின்றனர். உழைப்பையும் மூலதனத்தையும் சொந்தமாக்கிக் கொள்கின்ற உலகின் விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய சில நிறுவனங்களும் அவற்றைச் சார்ந்தவர்களுமே உலகில் ஒவ்வொரு மனிதனதும் வீட்டு நுளைவாசல் வரை வந்து கொள்ளையடித்துச் செல்லும் அளவிற்கு உலகம் அநாகரீகம் அடைந்துள்ளது. இவர்கள் விட்டுச் செல்கின்ற வறுமையும் மனித அவலமும் மக்கள் எழுச்சிகளைத் தூண்டுகிறது.

அந்த மகள் எழுச்சிகளைக்கூட மக்களை அவலத்துள் அமிழ்த்திய அதே குழுவினரே பயன்படுத்திக்கொள்கின்றனர். மக்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொண்ட ஏகாதிபத்திய அரசுகள் அவர்களுக்கான எழுச்சிகளை திட்டமிட்டு நடத்துகின்றனர். எழுச்சிகளை நடத்துவதற்காக பயிற்சி வழங்கப்பட்ட புரட்சி வியாபார அமைப்புக்களையும், தன்னார்வக் குழுக்களையும் தயார் நிலையில் வைத்திருக்கிறார்கள். அரசுகளதும், பல்தேசிய நிறுவனங்களாதும் பண வழங்கல்களைப் பெற்றுக்கொள்ளும் அரசு சரா நிறுனனங்கள் என தம்மைத் தாமே அழைத்துக்கொள்ளும் தன்னார்வ நிறுனனங்களும் தனி நபர்களும் புரட்சியைத் திட்டமிட்டு புதிய பொம்மை அரசுகளை நிறுவிக்கொள்கிறார்கள். இவை அனைத்தும் பல்தேசியக் கம்பனிகளின் நலன்களுக்காகவும் அரவணைப்பில் இயங்கும் அரசுகளின் நலன்களுக்காகவுமே நடைபெறுகின்றன.

மக்களின் மேலோட்டமான அவ்வப்போது தோன்றும் பிரச்சனைகளை முன்வைத்து புதிய குழுக்களும், திடீர் எழுச்சிகளும் தோன்றுகின்றன.

அவ்வாறான திடீர் மக்கள் எழுச்சிகளில் ஒன்றே பாகிஸ்தானில் இன்று உருவாகியிருக்கும் மக்கள் போராட்டமும்.

மக்கள் எழுச்சிகள் அனைத்தும் மக்களுக்கானவையோ அல்லது விடுதலை முற்போக்கானவையோ அல்ல. ஹிட்லர் உருவாக்கிய மாபெரும் மக்கள் எழுச்சிகளையும், போலந்தில் அமரிக்க கிறீஸ்தவ திருச்சபைகளின் பின்னணியில் வலேசா தோற்றுவித்த எழுச்சிகளையும், நமது காலத்தில் அமரிக்க அரசின் ஆக்கிரமிப்பு நோக்கத்திற்காக அரபு நாடுகளில் தோன்றிய எழுச்சிகளையும் பார்த்திருக்கிறோம். இந்தியாவில் பாரதீய ஜனதா போன்ற மத அடிப்படைவாதிகள் தோற்றுவித்த எழுச்சிகளைக்கூட நமது காலத்தில் பார்க்கிறோம்.

இன்று உலகம் முழுவதும் அங்குள்ள புறச்சூழலைக் கற்றுக்கொள்ளும் ஏகாதிபத்திய அரசுகள் தாம் சார்ந்த பல்தேசிய நிறுவனனங்களின் மூலதனச் சுரண்டலுக்காக எழுச்சிகளைத் திட்டமிட்டு உருவாக்கி வருகின்றன.

தமது தேவைக்காக தேசிய இனப்பிரச்சனை, அடையாளம் சார்ந்த அரசியல், போன்றவற்றைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் ஏகாதிபதிய அரசுகள் திட்டமிட்ட திடீர் எழுச்சிகளையும் போராட்டங்களையும் பெரும் பணச்செலவில் நடத்திவருகின்றன.
பாகிஸ்தானிய அரசு பலோசிஸ்தான் தேசிய இனத்தின் சுயநிர்ணய உரிமைய மறுத்து அதன் மீது இராணுவ ஒடுக்குமுறையைக் கட்டவிழ்த்துவிட்டுள்ளது. பலோச்சிஸ்தானியர்கள் பாகிஸ்தானிய அரசுக்கு எதிராக சுயநிர்ணய உரிமைகோரிப் போராட்டம் நடத்திவருகிறார்கள். 2012 ஆம் ஆண்டு பெப்ருவரி மாதம் அமரிக்க செனட் சபையில் பலோச்சிஸ்தான் -Balochistan-மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமையை அங்கீகரிக்கக் பாக்கிஸ்தான் அரசைக் கோருவதாகத் தீர்மானம் கொண்டுவரப்படுகிறது.

இலங்கையில் ஒடுக்கப்படும் தமிழ்த் தேசிய இனம் திட்டமிட்ட இனப்படுகொலைக்கு உட்பட்த்தப்பட்ட போது அதுகுறித்து கண்டுகொள்ளாது ராஜபக்ச அரசோடு உடன்படிக்கைகள் செய்துகொண்ட ஏகாதிபத்தியங்கள் பாகிஸ்தானிய அரசுக்கு எதிராக பலோசிஸ்தானை விடுதலை செய்யக் கோருகின்றன.

goldbalochistanபலோச்சிஸ்தானின் ஷாகாய் மாவட்டத்திலிருக்கும் ரெக்கொ டிக் – Reko Diq- என்ற சிறிய நகரம் அண்மைக்காலமாக உலகின் கண்களை உறுத்துகின்ற குவியப் புள்ளியாகக் காட்சிதந்தது. அமரிக்காவின் பலோச்சிஸ்தான் மீதான அக்கறையினதும் ஐரோப்பாவினதும் ஐக்கிய நாடுகள் நிறுவனத்தினதும் மனித உரிமை அக்கறையினதும் பின்புலத்தில் ரெக்கொ டிக் காணப்பட்டது. உலகத்தின் மிகவும் தரமான தங்கச்சுரங்கம் ஒன்றை ரிக்கோ டிக் கொண்டிருப்பதுவே இதன் பிரதான காரணம்.

சிலி நாட்டின் எஸ்கடோடியா தங்கச் சுரங்கத்தில் பெறப்படும் தொகையை விட அதிகளவான தங்கத்தை பலோச்சிஸ்தானில் பெறமுடியும் என்று கணிப்பிடுகிறார்கள். எரிமலை குளிர்வடைந்த இடங்களில் ஒன்றான ரேக்கோ டிக் 12.3 மில்லியன் செப்புத் தாதுக்களையும் கொண்டுள்ளது எனக் கணிப்பிடப்படுகிறது.

தங்க வியாபாரம் மேற்கொள்ளும் மேற்கின் பல்தேசிய நிறுவனங்கள் அங்குள்ள தங்கத்தைச் சுரண்டி எடுப்பதற்காக அருவருக்கத்தக்க மோதலில் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக ஈடுபட்டுவருகின்றன.

கனடா நாட்ட்டைத் தளமாகக் கொண்ட உலகின் மிகப்பெரிய தங்க உற்பத்தி நிறுனமன பாரிக் கோல்ட் -Barrick Gold mine- பலோச்சிஸ்தான் தங்கச் சுரங்கத்தில் தங்கம் அகழ்வதற்காக விண்ணப்பித்திருந்தது. இந்த விண்ணப்பத்தை பலோச்சிஸ்தான் மாநில அரசும் பாகிஸ்தான் மத்திய அரசும் 2011 ஆம் ஆண்டின் இறுதிப் பகுதியில் நிராகரித்தன.

அதே வேளை பலோச்சிஸ்தானில் துறைமுகக் கட்டுமானப் பணிகளுக்கும் ஏனைய அபிவிருத்திப் பணிகளும் சீனாவிற்கு வழங்கப்பட்டது.

மேற்குலக ஊடகங்கள் பாகிஸ்தான் தங்கம் அகழ்வதற்கு கனேடிய நிறுவனத்தை அனுமதிக்க மறுத்தது குறித்து இஸ்லாமிய அரசின் சர்வாதிகாரம் என்று பிரச்சாரங்களை ஆரம்பித்தன. இதன் தொடர்ச்சியாக ஒடுக்கப்படும் பலோச்சிஸ்தானியர்களின் மனித உரிமை மற்றும் சுய நிர்ணய உரிமைக் கோரிக்கைகள் போன்றவற்றைப் பிரச்சாரம் மேற்கொள்ள ஆரம்பித்தன.

இதுவரை யாராலும் கண்டுகொள்ளப்படாத பலோச்சிஸ்தான் இன்று உலகின் கண்களை உறுத்தியது. இந்த நிலையில் தான் கனடாவில் வசிக்கும் கனேடியப் பிராஜா உரிமை பெற்ற பாகிஸ்தானியரான பணக்காரர் தாகீர் உல் காட்ரி முன்னிலைக்கு வருகிறார். பாகிஸ்தானிய அரசின் ஊழல், மக்களின் வறுமை ஆகிய சுலோகங்களை முன்வைத்து பாகிஸ்தானிய அரசியலில் தலையிடுகிறார்.

கடந்த ஜனவரி மாதம் பதின்நான்காம் திகதி நான்கு பல்லாயிரம் மக்களைத் திரட்டி திடீர் எழுச்சி ஒன்றை காட்ரி நடத்தினார்.

நாடாளுமன்றம் மற்றும் மாகாண அரசுகளைக் கலைக்க வேண்டும், தேர்தல் சீர்திருத்தங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பது உள்ளிட்ட கோரிக்கைகளை முன்வைத்து கடந்த சில நாட்களாக இஸ்லாமாபாத் அருகே தமது ஆதரவாளர்களுடன் தொடர் போராட்டத்தை காத்ரி நடத்தி வந்தார். இது தொடர்பாக அரசுக்கும் கெடு விதித்திருந்தார்.
இப்போது அரசு காத்ரியின் கோரிக்கைகள் பலவற்றை ஏற்றுக்கொள்ள மக்கள் போராட்டம் தற்காலிகமாக இடை நிறுத்தப்பட்டது.

கனேடிய மில்லியனியரான காத்ரிக்கும் கனடாவின் பாரிக் கோட்ல் நிறுனதிற்கும் நெருங்கிய வியாபாரத் தொடர்புகள் நிலவிவந்தன. இத்தகவலை பல ஊடகங்கள் வெளிப்படுத்தியிருந்தன.

ஏகாதிபத்தியத்தின் அடியாளாக கனாவிலிருந்து ‘கடவுள்’ போலத் தோன்றிய காத்ரி தங்கச் சுரங்கத்தில் மேற்கு நிறுவனனங்கள் கைவைக்கும் வரைக்கும் அரசியலில் தலையிடுவார் என்றே எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதற்கும் மேலாக இந்தியாவைச் சூழவுள்ள நாடுகளில் நடைபெறும் அரசியல் சதுரங்கத்தில் அந்த நாடுகளிலிருந்து சீன ஆதிக்கத்தை அகற்றுவதற்கு அமரிக்க ஏகாதிபத்தியம் அனைத்தையும் மேற்கொள்ளத் தாயாரகிறது.

ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு எதிராகவும் அதிகாரவர்க்கதிற்கு எதிராகவும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட அரசியல் கட்சி ஒன்றினால் முன்னெடுக்கப்படாத எந்தப் போராட்டமும் இனிமேல் அதிகாரவர்கம் சார்ந்ததாக மட்டுமே அமையும்.

இலங்கையிலும் இதேபோன்ற எழுச்சிகளையும் ஆட்சி மாறத்தையும் ஏற்படுத்தவும் புதிய பேரினவாதிகளால் ராஜபகசவைப் பிரதியிடவும் அமரிக்கா நேரடியாகவே முயன்று வருகிறது.

சில்லரை வணிகத்தில் அன்னிய முதலீட்டு கொள்ளை : ப.ஜ.க தலைவர் பாராட்டு

அன்னிய நேரடி முதலீடு, டீசல் விலை உயர்வு போன்றவற்றுக்காக பிரதமர் மன்மோகன் சிங்கை பா.ஜ. மூத்த தலைவரும் முன்னாள் மத்திய அமைச்சருமான அருண் ஷோரி பாராட்டியுள்ளார்.
கருத்தரங்கு ஒன்றில் கலந்து கொள்வதற்காக மத்திய பிரதேச மாநிலம் போபாலுக்கு நேற்று வந்த அருண் ஷோரி கூறியதாவது: எண்ணெய் நிறுவனங்களின் நஷ்டத்தை தவிர்க்க டீசல் விலையை உயர்த்துவது இப்போது அவசியமாகிவிட்டது. மேலும், சில்லரை வர்த்தகத்தில் அன்னிய நேரடி முதலீட்டை மத்திய அரசு அனுமதித்ததற்கு தேவையில்லாமல் எதிர்ப்பு எழுந்துள்ளது.
அன்னிய நேரடி முதலீட்டால் சில்லரை வர்த்தகர்கள் பாதிக்கப்பட மாட்டார்கள். நாட்டின் பொருளாதாரம் மேம்பட இதுபோன்ற சீர்திருத்த நடவடிக்கைகள் தேவை. பிரதமர் மன்மோகன் சிங் முதல் முறையாக இப்போதுதான் தனது பலத்தை காட்டியுள்ளார். இவ்வாறு அருண் ஷோரி கூறினார்.
ஐரோப்பாவில் பல்தேசிய நிறுவனங்கள் சில்லறை வணிகத்தை ஆக்கிரமித்து, அழித்து மீள முடியாத பொருளாதார நெருக்கடிகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. இதுவரை ஐரோப்பா சந்தித்திராத வறுமைச் சமூகம் ஒன்றை பல்தேசியக் கம்பனிகள் தோற்றுவித்துள்ளன. அதே பல் தேசிய நிறுவனங்கள் இப்போது இந்தியாவின் சில்லறை வணிகத்தை ஆக்கிரமிக்க இந்திய அரசு அனுமதி வழங்கியுள்ளது. ஏற்கனவே வறிய நாடுகளில் ஒன்றாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ள இந்தியாவின் எஞ்சியிருக்கும் மூலதனத்தையும் ஒட்டச் சுரண்டுவதற்கு, சட்டரீதியாகக் கொள்ளையடிப்பதற்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது.மிகப்பெரிய சில்லரை விற்பனை அங்காடியான வால்மார்ட் கம்பெனிக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து அமெரிக்காவின் பல்வேறு நகரங்களில் போராட்டங்கள் வலுத்து வருகின்றன
அமரிக்க ஜனாதிபதி ஒபாமா கொள்ளையடிப்பதற்கு அனுமதி வழங்குமாறு இந்திய அரசை மிரட்ட இந்திய அரசு தன்னை அமரிக்காவின் அடிமை எனப் பிரகடனம் செய்துகொண்டது.
இப்போது அன்னிய முதலீட்டை எதிர்த்து போலி வேடமிட்ட பாரதீய ஜனதா என்ற மதவெறிக் கட்சியும் அதனை ஆதரிக்க ஆரம்பித்துள்ளது. அத்தனை தேச விரோதிகளும் இணைந்து இந்தியாவை அன்னிய நாடுகளுக்கு விற்பனை செய்கிறார்கள்.

புதைமணலில் சிக்கியது இந்தியப்பொருளாதாரம்.!

இந்தியப் பொருளாதாரம் மீளமுடியாத நெருக்கடியில் சிக்கிப் பாதாளத்தை நோக்கிப் பாய்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அந்நிய நேரடி முதலீடு கடந்த ஆண்டைவிட 36% அளவுக்கு வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது என்கிறது ரிசர்வ் வங்கி. 7% அளவுக்கு உயர்ந்துள்ள பணவீக்கம் மேலும் அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது. டாலருக்கு நிகரான ரூபாய் மதிப்பு 56, 57 ரூபாயாக வீழ்ச்சியடைந்து, மேலும் சரிவை நோக்கிப் பாய்ந்து கொண்டிருக்கிறது. ரூபாய் மதிப்புச் சரிவினால் அந்நிய நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதியாகும் பொருட்களின் விலைகள், குறிப்பாக இறக்குமதியாகும் எண்ணெயின் விலை உயர்ந்து வர்த்தகப் பற்றாக்குறை அதிகரித்துள்ளதோடு, நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறை 19.6 பில்லியன் டாலர் அளவுக்கு அதிகரித்துள்ளது என்கிறது அரசு.

முந்தைய ஆண்டுகளில் இந்தியப் பொருளாதார வளர்ச்சி விகிதம் 8.4 சதவீதமாக இருந்து, கடந்த நிதியாண்டில் 6.5 சதவீதமாக வீழ்ந்து, இவ்வாண்டு ஏப்ரலில் 5.3% அளவுக்கு வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது. இது, கடந்த பத்தாண்டுகளில் கண்டிராத அளவுக்கு மிகப் பெரிய சரிவாகும். நுகர்பொருள் உற்பத்தித் துறையின் வளர்ச்சி 8.1%லிருந்து 4.6% அளவுக்கு வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது. கடந்த ஆண்டு ஏப்ரல் 2011-இல் 5.7 சதவீதமாக இருந்த தொழிற்துறை உற்பத்தியின் வளர்ச்சி விகிதம் இவ்வாண்டு ஏப்ரல் மாதத்தில் 0.1 சதவீதமாக வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது என்று அரசே கூறுகிறது.

இவையெல்லாம் அரசாங்கம் அறிவிக்கும் புள்ளிவிவரங்கள்தான். உண்மைப் பொருளாதாரமோ இதைவிடப் பலமடங்கு வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது. குறிப்பாக, அரிசி, காய்கறிகள், பால், முட்டை, சமையல் எண்ணெய் முதலான அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலைகள் 150%க்கு மேல் உயர்ந்து, உழைக்கும் மக்களின் உண்மை ஊதியம் வீழ்ச்சியடைந்துள்ள நிலையில், உணவுப் பணவீக்கம் கடந்த ஏப்ரலில் 10.49% அளவுக்குத்தான் அதிகரித்துள்ளதாக புள்ளிவிவரக் கணக்குக்காட்டி அரசாங்கம் காதிலே பூச்சுற்றுகிறது.

ஏதோ, இப்போதுதான் இந்தியப் பொருளாதாரம் நெருக்கடியில் இருப்பது போல ஆட்சியாளர்கள் சித்தரிப்பதே அயோக்கியத்தனமானது. தனியார்மயமும் தாரளமயமும் திணிக்கப்பட்ட பின்னர், விவசாயமும் சிறுதொழிலும் நசிந்து விவசாயிகளின் தற்கொலைகள் அதிகரித்த போதிலும், அதனைப் பொருளாதார நெருக்கடியாக ஆளுங் கும்பல் ஏற்கவில்லை. பங்குச் சந்தை சரிவு, ரூபாய் மதிப்புச் சரிவு, அந்நிய முதலீடு வீழ்ச்சி என்றதும் இப்போது பொருளாதார நெருக்கடி பற்றி அங்கலாய்க்கின்றனர். பணவீக்கம் பற்றி பேசுகிறார்களே தவிர, விலைவாசி ஏறியதைப் பற்றி பேசுவதில்லை. பெட்ரோல் விலையேற்றம் பற்றி பேசுகிறார்களே தவிர, வாடகை, போக்குவரத்து, மருத்துவம், கல்விக் கட்டணங்கள் கிடுகிடுவென அதிகரித்திருப்பதைப் பற்றி பேசுவதில்லை. இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் தரம் தாழ்ந்துவிட்டதாக எச்சரிக்கும் ஸ்டேண்டர்டு அண்டு புவர், ஃபிட்ச் முதலான தர மதிப்பீட்டு நிறுவனங்களும்கூட, நாட்டின் தொழில் மற்றும் விவசாய நெருக்கடி பற்றி வாய்திறக்காமல், அந்நிய முதலீடு வீழ்ச்சியையும் நிதி நெருக்கடியையும் பற்றித்தான் பேசுகின்றன.

“தற்போதைய பொருளாதார நெருக்கடியைத் தீர்க்க, மன்மோகன்சிங் தலைமையிலான அரசாங்கம் தயக்கத்தையும் ஊசலாட்டத்தைக் கைவிட்டு, அந்நிய மூலதனத்தை ஈர்க்கும் வகையில் உறுதியுடன் கடும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்; வங்கி, காப்பீடு மற்றும் பென்சன் நிதிகளில் தனியார்மயத்தைத் தாராளமாக அனுமதிக்க வேண்டும்” என்கிறது, ஸ்டாண்டர்டு அண்டு புவர் எனும் தர மதிப்பீட்டு நிறுவனம். அந்நிய முதலீட்டாளர்களிடம் நம்பிக்கையின்மை நிலவுவதால், தாமதப்படுத்தாமல் நிதிச் சீர்திருத்தங்களைச் செய்ய வேண்டும் என்கிறார், அரசின் நிதித்துறை ஆலோசகரான கௌசிக் பாசு.

நிதிப் பற்றாக்குறையைப் போக்க அரசாங்கம் கடும் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப் போவதாக ஜி-20 மாநாட்டில் ஏகாதிபத்தியங்களிடம் அறிவித்த பிரதமர், அந்நிய முதலீட்டைப் பெருக்க அவசியமான நடவடிக்கைகளை எடுப்போம்; மானியங்களை மேலும் குறைப்போம் என்று உறுதியளித்துள்ளார். இதன்படியே, இந்தியாவின் அரசு பத்திரங்களில் அந்நிய அரசு நிதி நிறுவனங்கள், அந்நிய மத்திய வங்கிகள், காப்பீடு மற்றும் பென்ஷன் நிதி நிறுவனங்கள் 20 பில்லியன் டாலர் (ஏறத்தாழ ரூ.11 ஆயிரம் கோடி) அளவுக்கு முதலீடு செய்ய தாராள அனுமதி, உள்கட்டமைப்புத் துறைகளில் ஈடுபட்டுள்ள இந்திய நிறுவனங்கள் அந்நிய நாடுகளிலிருந்து திரட்டும் நிதிக்கான வரம்பு அதிகரிப்பு, நீண்டகால வைப்புள்ள உள்கட்டமைப்புப் பத்திரங்களில் வெளிநாட்டு நிதி நிறுவனங்கள் 25 பில்லியன் டாலர் அளவுக்கு முதலீடு செய்ய தாராள அனுமதி என அதிரடி அறிவிப்புகளை வெளியிட்டு அந்நிய முதலீடுகளைச் சிவப்புக் கம்பளம் விரித்து வரவேற்கிறது மன்மோகன் அரசு.

ஆளும் கும்பல் முன்வைத்துள்ள தீர்வுகள் மீண்டும் ஏகாதிபத்திய நிதிமூலதனம் மற்றும் தரகுப் பெருமுதலாளிகளின் நலனைத்தான் அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கிறதே தவிர, நெருக்கடிக்குத் தீர்வாக உள்நாட்டுச் சந்தையை வலுப்படுத்த திட்டம் ஏதுமில்லாததால், அது தவிர்க்கவியலாமல் மீண்டும் பொருளாதாரத்தை நெருக்கடிக்குத்தான் தள்ளும். உள்நாடுச் சந்தையை விரிவாக்கி வலுப்படுத்த வேண்டுமானால், புரட்சிகரமான முறையில் அரை நிலப்பிரபுத்துவ உறவுகள் வீழ்த்தப்பட்டு, நிலச்சீர்திருத்தமும் விவசாயத் துறையில் மாற்றங்களும் செய்வதோடு, அபிவிருத்தித் திட்டங்களுக்கு அரசாங்கம் பெருமளவில் முதலீடும் செய்ய வேண்டும். அதற்கு மாறாக, முதலீடு பற்றாக்குறை என்ற வாதத்தை வைத்து அந்நிய நிதி மூலதனத்துக்குக் கதவை அகலத் திறந்து விடுவதுதான் ஆளும் கும்பல் முன்வைக்கும் தீர்வு. “குடிகாரனின் கைகால் நடுக்கத்தை நிறுத்த இன்னொரு பெக் ஊற்றிவிடு” என்ற குடிகாரச் சிகிச்சையைத்தான் ஆட்சியாளர்களும் முன்வைக்கின்றனர்.

நெருக்கடியிலுள்ள அமெரிக்க, ஐரோப்பிய பொருளாதாரங்கள் மீண்டால்தான், அந்நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யும் இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகளின் பொருளாதாரமும் மீள முடியும் என்ற நச்சுச் சுழலில் இந்தியா சிக்கிக் கொண்டுள்ளதால், அங்கே தலைவலி என்றால் இங்கே பேதியாகிறது. ஐரோப்பிய பொருளாதாரச் சரிவை மீட்க விழையும் ஏகாதிபத்தியவாதிகள், அதன் சுமையை வளரும் நாடுகளின் தலையில் சுமத்துவதால், அதற்கு விசுவாசமாக இந்தியாவும் 1000 கோடி டாலர் நிதியுதவி வழங்கப் போவதாக மன்மோகன் சிங் அறிவித்துள்ளார்.

நான்காண்டுகளுக்கு முன்பு அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் வீழ்ச்சியடைந்த போதும், ஈராண்டுகளுக்கு முன்பு ஐரோப்பிய பொருளாதாரம் குப்புற விழுந்தபோதும், இந்தியப் பொருளாதாரம் நெருக்கடியில் சிக்காமல் வலுவாக யானை போல உறுதியாக நிற்கிறது என்று உள்நாட்டுப் பொருளாதார நெருக்கடிகளை மூடிமறைத்து ஆட்சியாளர்கள் பெருமை பேசினார்கள். ஆனால் இப்போது, உள்நாட்டுப் பொருளாதாரச் சரிவையும் தோல்வியையும் மூடிமறைத்து தப்பிக்கும் தந்திரமாக ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளின் பொருளாதாரச் சரிவால்தான் இந்தியப் பொருளாதாரம் நெருக்கடியில் உள்ளது என்று பழியை ஐரோப்பா மீது போட்டுத் தப்பிக்க முயற்சிக்கின்றனர்.

ஏற்கெனவே ஏகாதிபத்திய உலகப் பொருளாதாரத்தின் நெருக்கடி முதலாளித்துவக் கட்டமைப்புக்கே ஏற்பட்ட நெருக்கடியாக முற்றியிருக்கிறது. இந்தியாவிலும் தனியார்மயம்தாராளமயம் எனும் மறுகாலனியக் கொள்கை படுதோல்வியடைந்திருக்கிறது.

இந்தத் தோல்விக்கும் வீழ்ச்சிக்கும் பொறுப்பேற்று பதில் சொல்லும் யோக்கியதையோ, நாணயமோ இல்லாத மன்மோகன் சிங் கும்பல், ஐரோப்பிய வீழ்ச்சிதான் நம் வீழ்ச்சிக்குக் காரணம் என்று கூறி, ஐரோப்பாவுக்கு வேட்டி கட்டிவிடுவதற்காக நமது வேட்டியை உருவுகிறது.

நாட்டையும் மக்களையும் பேரழிவில் தள்ளிவிடும் இக்கொடிய மறுகாலனியத் தாக்குதலை எதிர்த்துப் போராடாவிட்டால், கிரீஸ் நாட்டுக்கு ஏற்பட்ட கதிதான் நமக்கும் ஏற்படும்.

__________________________________________
– புதிய ஜனநாயகம், ஜூலை – 2012.
___________________________________________

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 4 : சபா நாவலன்

கார்ல்ல் மார்க்ஸ் அனைத்தையும் இயங்குவதாகவே கூறுகிறார். ஒன்றின் இயக்கம் நிறுத்தப்படுகின்ற நிலையை நோக்கி நகரும் போது புதிய ஒன்றின் உருவாக்கத்தைக் காண்கிறோம். பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது கூடப் பொருளின் இயக்கத்தோடு தொடர்புடையது. ஒரு பண்டம் இன்னொன்றிற்குச் சமனாகப் பரிமாறப்படுகின்றது. பின்னர் அது மற்றொன்றோடு பரிமாறப்படுகின்றது. இவ்வாறு அது தொடர்ச்சியான இயக்கத்திற்கு உட்படும் போதே அந்தப் பண்டம் பரிவர்த்தனை மதிப்பு உடையதாகின்றது.

சமூகத்தின் ஒவ்வோரு கூறுகளிலும் இந்த இயக்கத்தை நாம் காணமுடியும். இலங்கையில் இனப்படுகொலை நடந்து முடிந்தபோது சமூகத்தின் இயக்கம் தடைப்பட்டிருந்தது. அந்த இயக்கம் தடைப்படும் போது சமூகம் புதிய சமூக மாற்றத்தை நோக்கிய இயக்கத்தை ஆரம்பிக்கும். இதை உணர்ந்து கொண்ட முதலாளித்துவ சங்கிலியின் உச்சத்திலிருந்த ஏகபோக நாடுகள் பல அபிவிருத்தித் திட்டங்களை உருவாக்கின. அந்த அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் இறுதியில் நாட்டைச் சுரண்டுவதற்கானவை என்றாலும். படுகொலைகளின் பின்னர் தடைப்பட்ட இயக்கத்தை மீளமைப்பதற்கான ஆரம்பமாக அவை அமைந்தன.

ஆக, பண்டங்களின் இயக்கம் என்பது பரிவர்த்தனை மதிப்பை உருவாக்குகின்றது. பண்டங்களின் பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது அதன் இயங்கும் திறனைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்கிறது. ஒரு பண்டம் மற்றொன்றோடு பரிவர்த்தனை செய்யப்பட முடியாத நிலையை எட்டும் போது அதன் இயக்கம் அற்றுப் போகிறது. அதன் பரிவர்த்தனை மதிப்பும் அற்றுப் போகிறது.

10 ஆண்டுகளின் முன்னர் நான் வாங்கிய கணணி இப்போது பயனற்றதாகிவிட்டது மட்டுமன்றி அது விற்பனை செய்யமுடியாததாகிவிட்டது. அதனால் பரிவர்த்தனை உலகில் அது இன்னொன்றோடு பரிமாற இயலாத நிலையிலுள்ளது. அதன் இயக்கம் பரிவர்த்தனை உலகில் நிறுத்தப்பட்டுவிட்டது. அதன் மதிப்பும் அற்றுப்போய்விட்டது.

எனது கணனிக்கு பயன் மதிப்பு அற்றுப் போய்விட்டது மட்டுமன்றி, அதாவது அதன் பாவனைக்கு உரிய தரம் அற்றுப் போய்விட்டது. இதனால் எவ்வள குறைந்த மதிப்புள்ள பொருளுக்கும் அதனைப் பரிமாற்றிக்கொள்ள முடியாது. அதே வேளஒ எனது புதிய கணணியை வேண்டுமானால் இரண்டு கைத் தொலைபேசிகளுக்கு ஈடாகப் பரிமாறிக்கொள்ள முடியும். ஆக, பயன் மதிப்பு என்பது பண்டங்களின் தரத்தோடும் அதேவேளை பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது அதன் அளவோடும் தொடர்புடையது. அதே வேளை பண்டங்களின் இந்த இரண்டு இயல்புகளும் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்புடையவை.

இப்போது பரிவர்த்தனை மதிப்பை அளவிடுவது எப்படி என்பது பிரதானமானதாகும். அந்த அளவீடு பொதுவான ஒன்றாக அமையவேண்டும். அந்த பொதுவான ஒன்று என்பது பயன் மதிப்பினால் உருவாக்கப்படுவது அல்ல. அனைத்துப் பண்டங்களினதும் பொதுவான இயல்பு என்பது மனித உழைப்பு என்பதே. எல்லாப் பண்டங்களும் மனித உழைப்பினால் உற்பதிசெய்யப்படுவதே. ஆக பண்டங்களின் மதிப்பை அளவிடுவதற்கு மனித உழைப்புப் பொதுவானதாக அமைகிறது. எனது கணனியை உருவாக்குவதற்கு தேவைப்பட்ட மனித உழைப்பின் அளவே அதன் பெறுமானமாகக் பிரதியீடு செய்யப்படுகிறது.

அடம் சிமித் பண்டங்களின் மதிப்பு என்பது குறித்த நேரத்தில் பண்டம் என்பது சமூகத்திற்குத் தேவைப்படுகின்ற அளவையும் அதன் வினியோகத்தையும் சார்ந்தே நிர்ணயிக்கப்படும் என மனித உழைப்பின் பெறுமானத்தை நிராகரிக்கின்றார். பணத்தை மூலதனமாகக் கொண்டு செயற்படும் சட்டரீதியான சூதாட்டமான பங்கு சந்தை வியாபாரம் அடம் சிமித்தின் கோட்பட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டே உருவானது.

ரிகார்டோ போன்ற பல பொருளியலாளர்கள் மனித உழைப்பு என்பதே பண்டங்களின் மதிப்பு என்பதைக் குறிப்பிடுகின்றனர்.

டேவிட் ரிக்கார்டோவை கார்ல் மார்க்ஸ் முற்றாக நிராகரிக்கவில்லை. பண்டங்களின் மதிப்பு என்பது மனித உழைப்பே என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளும் கார்ல் மார்க்ஸ், அந்த மனித உழைப்பு என்பது சமூக அளவில் தேவையான உழைப்பு என்கிறார். இந்த உழைப்பு என்பதே பண்டங்களில் உள்ளடங்கியுள்ள மதிப்பாகும். பண்டங்களின் பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது மனித உழைப்பினாலான பண்டங்களின் மதிப்பினாலேயே உருவாகின்றது. நாம் பண்டங்களை வாங்கும் போது உழைப்பு என்பது அதனுள் அடங்கியிருபதைக் காணமுடியாது.

எனது கணணியை 300 இற்கு வாங்கிய போது அதனுள் உள்ளடங்கியிருக்கும் மனித உழைப்பக் காணவில்லை. அந்த உழைப்பே பரிவர்த்தனை மதிப்பாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுததப்ட்டது.

இப்போது பண்டங்களைப் பொறுத்தவரை மூன்று முக்கிய இயல்புகள் பிரித்தெடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவை, பயன் மதிப்பு, பரிவர்த்தனை மதிப்பு மற்றும் மதிப்பு.
இங்கு பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது பண்டங்களின் மதிப்பை வெளிப்படுத்துவதற்குத் தேவையான முறைமையாகக் காணப்படுகிறது.

பண்டங்களை நாம் ஒவ்வொரு நாளும் வாங்குகின்றோம், விற்பனை செய்கிறோம். மூலதனம் என்ற மிகப் பெரும் ஆய்வகத்தின் மூலைக் கல்லே பண்டங்கள். அதற்குள் மறைந்திருக்கும் மர்மமான பகுதி தான் மனித உழைப்பு உருவாக்கும் பெறுமானம் அல்லது மதிப்பு. பண்டங்கள் பரிவர்த்தனைக்கு உட்படக் கூடியதாகவும், ஒரு பண்டம் மற்றொன்றோடு அளவிடத் தக்கதாகவும் அமைவதற்கு மனித உழைப்பால் அளவிடப்படும் மதிப்பு என்பதே அடிப்படைக் காரணமாக அமைகிறது.

இந்த மனித உழைப்பால் உருவாகும் பண்டங்களின் பெறுமானம் என்பதே பரிவர்த்தனை மதிப்பால் பிரதியீடு செய்யப்பட்டு விற்பனை செய்யப்படுகின்றது.
ஒவ்வொரு பண்டங்களையும் வாங்கும் போது அவற்றில் பொதிந்துள்ள மனித உழைப்புத் தொடர்பாக ஒரு கணமேனும் எண்ணிப் பார்ப்பதில்லை. எதனால்? எமக்கு உடனடியாகத் தெரிவதெல்லாம் அதன் பரிவர்த்தனை மதிப்புத் தான். மனித உழைப்புத் தான் பரிவர்த்தனை மதிப்பாக பிரதியிடப்பட்டுவிட்டதே.
இங்கு மிக குறிப்பிடத் தக்க ஒன்று, மதிப்பு என்பது பரிவர்த்தனை மதிப்பால் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தப்படுகிறதே தவிர, மதிப்பு என்பது பரிவர்த்தனை மதிப்பிற்குச் சமனான ஒன்றல்ல. இரண்டும் வேறுபட்டவை. பண்டங்களை உற்பத்தி செய்வதற்கான உழைப்பு சக்தி அதிகரிக்கும் போது அதன் மதிப்பு அதிகரிக்கும். அதே வேளை பரிவர்த்தனை மதிப்பும் ஒப்பீட்டளவில் அதிகரிக்கும்.

மனித உழைப்பு என்ற பண்டங்களை உற்பத்தி செய்யும் செயற்பாடு சந்தைக்குப் போவதற்கு முன்பதாக அவற்றின் பெறுமானத்தை அல்லது மதிப்பை க் அளவிடுவதற்கான முறை.

உழைப்பின் அளவு எவ்வளவு என்பதில் இருந்தே பண்டங்களின் மதிப்பு உருவாகிறது. சரி, எவ்வளவு உழைப்பு என்றால் என்ன? அது பண்டங்களை உற்பத்தி செய்ய மனித உழைப்புத் தேவைப்படும் நேரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையில் காலம் என்பது உழைப்பின் உள்ளே அடங்கியிருக்கும் அடிப்படையகும் பிரதான காரணியாக அமைகிறது.

நம் சந்தித்த, இன்று அழிந்து கொண்டிருக்கும் நவ-தாராளவாதப் பொருளாதாரம் மனித உழைப்பை வேறு வகைகளில் கையாள்வதிலிருந்தே ஆரம்பிக்கப்படுகிறது. ஐரோப்பாவில் 7 யூரோக்களை ஒரு மணி நேர வேலைக்கு ஊதியமாகப் வழங்கும் ஒரு பல்தேசிய முதலாளி, இந்தியாவிலோ இலங்கையிலோ ஒரு யூரோக்களே ஊதியமாக வழங்குகிறார்.

ஆக, உழைப்பு நேரம் என்று மட்டும் மொட்டையாகக் குறிப்பிட முடியாது என்று கார்ல் மார்க்ஸ் அன்றே எதிர்வு கூறியிருந்தார்.

(தொடரும்…)

அடுத்த வாரத் தொடரில் முதலாவது பாகத்தின் முதலாவது அத்தியாயம் முடிவடையும். அத்தோடு முதலாவது அத்தியாயத்தின் முழுமையான மொழிபெயர்ப்பும் இணைக்கப்படும். முன்னைய தொடர்களில் ஆக்கபூர்வமான பங்களிப்புக்களை வழங்கிய அனைவருக்கும் நன்றிகள். இன்றை அவசியமானதும் அவசரமானதுமான மனித குலத்தின் தேவையான மூலத்தனம் குறித்த மீள் வாசிப்பு கூட்டு முயற்சியாக முன்னெடுத்தாலே முழுமை பெறும்.

முன்னைய பகுதிகள் :

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 3 : சபா நாவலன்

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 2 : சபா நாவலன்

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 1 : சபா நாவலன்

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 3 : சபா நாவலன்

இன்று கார்ல் மார்க்சை எதிரிகளாக் கருதியவர்கள் கூட போற்றும் மூலதனம் என்ற ஆய்வு சமூகத்தினுள் அடங்கியிருக்கும் புதிரையும் அதனுள் அடங்கியிருக்கும் முடிச்சையும் அவிழ்ப்பதற்கு இன்றுவரைக்கும் ஒருவரும் செய்யாத பங்களிப்பைச் செய்தது. அவ்வாறான ஒரு ஆய்வு பண்டங்களில் (commodity – ஏனைய தமிழ் மொழிபெயர்ப்புக்களி சரக்கு என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது) இருந்து மிகவும் சலிப்புடையதாக ஆரம்பிக்கிறது. நூலின் முதலாவது பாகத்தை முழுமையாக வாசித்து முடிக்கும் வரை ஏன் பண்டங்களைப் பற்றியே எழுதிக்கொண்டு செல்கிறார் என்பது புரியாத புதிர் போலவே அமையும்.

முதல் பாகம் முழுமை பெற்றதும் உலகத்தின் ஒவ்வோர் அசைவையும் புரிந்துகொள்வதற்கான வெளி ஒன்று கிடைத்தது போன்ற உணர்வு ஏற்படும். முதல் பாகத்தை கற்று முடிக்காமலேயே கார்ல் மார்க்ஸ் பண்டங்கள் குறித்து மட்டுமே எழுதிய முட்டாள் என்று விமர்சித்தவர்கள் பலர் உண்டு.

இதனை வாசித்துப் புரிந்து கொள்வது இலகுவான ஒன்றல்ல என்று தனது முன்னுரைகளில் குறிப்பிடும் கார்ல் மார்க்ஸ் ஏன் பண்டங்களில் இருந்தே ஆரம்பிக்கிறார் என்பதை அவரே ஆரம்பத்திலேயே கூறிவிடுகிறார். பண்டங்களை நாங்கள் நாள் தோறும் கொள்வனவு செய்கிறோம். நேற்று நான் வாங்கிய நூல் ஒரு விற்பனைப் பண்டம். அது அறிவுத் தேவைக்கானது. கடந்தவாரம் நான் வாங்கிய உணவுப் பொருட்களும் நுகர்வுப் பண்டம் தான். அது எனது அடிப்படைத் தேவைக்கானது. இதனால் பண்டம் என்பது உலகத்திலுள்ள அனைவருக்கும் பொதுவானது. வெவ்வேறு தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்கிறது. இதனால் அது சிக்கலான முதலாளித்துவ அமைப்பு என்ற புதிரை அவிழ்க்கும் ஆரம்பப் புள்ளியாகிறது.

தமிழரோ, சிங்களவரோ, சீக்கியரோ, மலையாளியோ, ஒடுக்கப்பட்ட சாதியினரோ, பார்ப்பனரோ யாராயிருந்தாலும் பண்டங்களை நுகராமல் – கொள்வனவு செய்யாமல் – வாழமுடியாது. இது அனைவருக்குமான அடிப்படைப் செயற்பாட்டை வெளிப்படுத்துகிறது. அனைவருயும் இணைக்கும் ஒன்று.
ஆரம்பத்திலேயே அவர் குறிப்பிடுவது போல அவர் கருத்தில் கொள்வதெல்லாம் முதலாளித்துவப் பொருளுற்பத்தி முறை குறித்து மட்டும் தான். சோசலிச உற்பத்தி முறையோ அல்லது ஏனைய சமூகங்களான நிலப்பிரபுத்துவ உற்பத்தி முறையோ அவர் இங்கு கருத்தில் கொள்ளாதவை.

பண்டங்களிலிருந்து ஆரம்பிக்கும் இந்த ஆய்வில் எந்தப்பண்டம் தொடர்பாக அவர் பேசுகிறார் என்பதையும் ஆரம்பத்திலேயே கூறிவிடுகிறார். அது உனவுத் தேவைக்கான பண்டமாக இருக்கலாம். அல்லது வேறு தேவைக்கானதாகவும் இருக்கலாம். உதாரணமாக கால்பந்தாட்டமோ சினிமாவோ பார்ப்பதற்காக ரிக்கட் வாங்கிக் கொள்கிறோம்.

இங்கு கால்பந்தாட்டம், சினிமா போன்ற களியாட்டங்கள் பண்டங்களே. அவை விற்பனை செய்யப்படுகின்றன. மார்க்சைப் பொறுத்தவரை எவ்வகையான பண்டம் என்பது கருத்தில் குறித்து அவர் துயர்கொள்ளவில்லை. அது எதுவானாலும் சரி, பண்டம் குறித்தான ஆய்வே மேற்கொள்ளப்படுகின்றது.
எடுத்த எடுப்பிலேயே அவர் இந்த மூன்று விடையத்தையும் கூறிவிடுகிறார்.

1. பண்டங்கள் குறித்து ஆராயப் போகிறோம்.

2. முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை பற்றியே கருத்தில் கொள்ளப் போகிறோம்.

3. பண்டங்கள் மனிதத் தேவையை ஏதோ ஒரு வகையில் பூர்த்தி செய்கிறது.

முதலாவது பக்கத்தில் முதல், இரண்ட்டம் பராக்களில் இந்த மூன்றும் கூறப்படுகின்றது.

மூன்றாவது பரா ஆரம்பித்த உடனேயே உலகத்தில் எல்லோரையும் இணைக்கும் பண்டங்களின் சிக்கலான பகுதிக்கு மார்க்ஸ் சென்றுவிடுகிறார். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக பண்டங்கள் ஏதாவது ஒரு தேவைக்காக எமக்குப் பயன்படுகிறது. உணவுத்தேவை, அறிவுத் தேவை, பொழுதுபோக்குத் தேவை என்ற எதுவாகவும் இருக்கலாம். ஏதோ ஒருவகையில் அது பயன்படுகிறது.

அதனால அதற்குப் பயன்பாட்டு மதிப்பு அல்லது பெறுமானம் என்ற ஒன்று உண்டு. பயன்ப்டுவதால் ஏற்படும் அந்த மதிப்பை அப்பது பெறுமதியை பயன் மதிப்பு(Use value) என்று கூறுகிறார். அதாவது பண்டங்களுக்கு பயன் மதிப்பு என்ற ஒன்று உண்டு என்கிறார். கணணி என்ற பண்டத்தை நாம் கொள்வனவு செய்கிறோம். அது எமக்குப் பயன்படுவதால் அதற்குப் பயன் மதிப்பு என்ற உண்டு. அது பழுதடைந்து இயக்கமற்றுப் போனால் அதன் பயன் மதிப்பு இல்லாமல் போய்விடுகின்றது.

“ஒரு பொருள் எவ்வாறு பயன்படுகிறது என்பதிலிருந்து அதன் பயன் மதிப்பு உருவாகிறது.” என்று குறிப்பிடுகிறார்.

இரண்டாவதாக, முதலாளித்துவ சமூக அமைப்பு வடிவத்தில் பண்டங்களுக்கு மற்றுமொரு மதிப்பு அல்லது பெறுமானமும் உண்டு என்கிறார். அது பரிவர்த்தை மதிப்பு(Exchange value) என்று இரண்டாவது மிகப்பெரும் பண்டங்களின் இயல்பை முன்வைக்கிறார்.

அதாவது பண்டங்களுக்குப் பயன்மதிப்பு இருக்கவேண்டும் எனபது அடிப்படையானது. பின்னர் முதலாளித்துவ சமூகத்தில் அது இருக்கவேண்டும். அந்த நிலையில் பண்டங்களுக்கு பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்ற ஒன்று உண்டு என்கிறார்.

‘நாம் கருத்தில் எடுத்துக்கொள்ளப் போகின்ற சமூக வடிவத்தில் -அதாவது முதலாளித்துவ சமூகத்தில்- பண்டங்கள் பரிவர்த்தனை மதிப்பைத் தன்னகத்தே கொண்டனவாகவும் அமைகின்றன’. என்று கார்ல் மார்க்ஸ் குறிப்பிடுகிறார்.

இன்று உலகம் முழுவதும் பண்டங்கள் பரிமாறப்படுகின்றன. பணம் என்கிற அடிப்படை அளவுகோல் காகிதவடிவிலோ அல்லது மின்னியல் வடிவிலோ இந்தப் பரிவர்த்தனையை நடத்துகிறது. இது விரிவடைந்து உலகமயமான பரிவர்த்தனை, உள்ளூர் அளவிலான பரிவர்த்தனை எல்லாமே நடைபெறுகிறது.

ஐக்கிய அமரிக்காவில் 2008 இல் ஆரம்பித்த பொருளாதாச் சரிவு தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. புளோரிடாவின் புற நகர்ப் பகுதிகளில் அரை மில்லியனுக்கு விற்பனையான வீடு ஒன்றின் விலை இப்போது மூன்று லட்டம் தான் மதிப்புடையது. ஆக, இங்கு பரிவர்த்தனை மதிப்பு தேய்வடைந்து விட்டது. அதே வேளை அந்த வீட்டில் வாழ்வதற்கான அனைத்து வசதிகளும் இருக்கும் வரை அதன் பயன் மதிப்பு தேய்வடையவில்லை.

பரிவர்த்தனை மதிப்பு காலத்திற்கும் இடத்திற்கும் மாறுபடும். அத்தோடு பண்டம் இன்னொரு பண்டத்தோடு பரிமாற்றம் செய்யக்கூடிய நிலையில் இருந்தால் மட்டுமே அது பரிவத்தனை மதிப்புடையதாகத் தோன்றும்.

(தொடரும்..)

பினவரும் அடிப்படை கருத்து பகுதி நான்கில் முடிவடையும் முதலாவது அத்தியாத்தில் அடங்கியுள்ளது:
பண்டங்கள் இரண்டு பண்புகளைக் கொண்டன:-
1. பயன் மதிப்பு
2. பரிவர்த்தனை மதிப்பு
3. பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது பண்டங்களின் மதிப்பை வெளிப்படுத்துகிறது
4. பயன் மதிப்பு இருந்தால் மட்டுமே பண்டங்கள் மதிப்புடையவை ஆகின்றன.

மொழியாக்கம்:

மூலதனம் பாகம் -1 : பண்டமும் பணமும்

அத்தியாயம் -1 : பண்டம்

முதலாளித்துவ உற்பத்திமுறை ஆதிக்கம் செலுத்தும் சமூகத்தினுடைய செழுமை என்பது பண்டங்களின் பெரும் குவியலாகக் காணப்படுகின்றது. அந்தச் செழுமையின் (wealth) அடிப்படை வடிவமாகப் தனியான பண்டம் தோற்றம் தருகிறது. அதனால் பண்டம் குறித்த பகுப்பாய்வு என்பது நமது விசாரணையின் ஆரம்பப் புள்ளியாக அமைகிறது.
முதலில் பண்டங்கள் என்பது நமக்குப் புறத்தே உள்ள ஒன்று. தனது இயல்புகளின் அடிப்படையில் ஏதாவது ஒரு வகையில் மனிதனின் தேவைகளை நிறைவேற்றுகிற ஒன்று. இந்தத் தேவை இயல்பாகவே உணவுத் தேவையானாலும் சரி, அல்லது ஆடம்பரத்திற்கான தேவையாக இருந்தாலும் சரி எந்த வேறுபாட்டையும் ஏற்படுத்தப் போவதில்லை.
இந்தத் தேவைகளை அவை எவ்வாறு திருப்திப் படுத்துகிறது என்பது குறித்தும் நாம் கவலையடையவில்லை. அவை வாழ்க்கைத் தேவைகளுக்கான சாதனங்களாக இருக்கலாம் அல்லது உற்பத்தித் தேவைக்கான சாதனக்களாக இருக்கலாம் அவைகுறித்து எமக்குக் கவலையில்லை.
இரும்பு காகிதம் போன்ற ஒவ்வொரு பயனுள்ள பண்டமும் தராதரம் மற்றும் அளவு என்ற இரண்டு நோக்கு நிலையில் இருந்து பார்க்கப்படலாம். அது பல்வேறு பண்புகளின் சேர்க்கையாகும். அதனால் பல்வேறு வழிகளில் பன்படத் தக்கதாகும்.பொருட்களின் வேறுபட்ட பயன்பாடுகளைக் கண்டறிவது வரலாறு செய்யும் வேலையாகும். இந்தப் பயனுள்ள பொருட்களை அளவிடுவதற்கு சமூக அங்கீகாரமுள்ள பொதுவான அளவுகளை நிறுவுவதும் வரலாற்றின் வேலை. இந்த அளவுகள் வேறுபட்டவையாக இருக்கின்றன. அவ்வாறு வேறுபட்டவையாக இருப்பதற்கு மூலகாரணம் ஒரு புறத்தில் பொருளின் இயற்கையான வேறுபட்ட தன்மையும் மறுபுறத்தில் வழமையும் ஆகும்.
ஒரு பொருள் எவ்வாறு பயன்படுகிறது என்பதிலிருந்து அதன் பயன் மதிப்பு உருவாகிறது. பயன்பாடு என்பது கற்பனையில் உருவான ஒன்றல்ல. அந்தப் பயன்பாடு பண்டத்தின் பௌதீகப் பண்புகளால் மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளாதால் பண்டத்திற்கு வெளியே அது இருக்கமுடியாது. இரும்பு, தானியங்கள், வைரம் போன்ற எல்லா பண்டங்களும் இறுதியில் பொருள் (material) சார்ந்தவை என்பதால் அதற்கு பயன் மதிப்பு என்ற ஒன்று உண்டு, அது பயனுடைய ஒன்று.
பயனுள்ள தராதரத்தினைப் ஏற்படுத்துவதற்குத் தேவைப்படும் உழைப்பின் அளவிலில் பண்டங்களின் பண்பு சார்ந்திருக்கவில்லை. பயன் மதிப்பைக் (அல்லது பயன்படும் பெறுமானத்தை) கையாளும் போது, கணக்கில் இரும்பு, மீட்டர் கணக்கில் துணி, டசின் கணக்கில் கைக்கடிகாரம் போன்ற வரையறுக்கப்பட்ட அளவீடுகளைக் கருதிக் கொள்கிறோம்.
பண்டங்களின் பயன் மதிப்பு என்பது எமக்கு வியாபார அறிவையும் அதே வேளை பண்டங்கள் குறித்த சிறப்பான கற்கைக்கு உரிய அடிப்படையையும் வழங்குகிறது.
பயன்பாட்டிற்கு உட்படுத்துவதால் அல்லது நுகர்வதால் மட்டுமே பயன் மதிப்புக்கள் கிடைக்கின்றன. ஒரு சமூகத்தின் செழுமையின் எந்த வடிவமானாலும் சரி, அவை சமூகத்தின் செழுமைக்கான சாராம்சமாக அமைகின்றன.
நாம் கருத்தில் எடுத்துக்கொள்ளப் போகின்ற சமூக வடிவத்தில் அவை பரிவர்த்தனை மதிப்பைத் தன்னகத்தே கொண்டனவாகவும் அமைகின்றன.
முதற் பார்வையில் பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது அளவுகளுக்கு இடையிலான உறவாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப் படுகின்றது. அந்த உறவு என்பது நேரத்திற்கும் இடத்திற்கும் மாறுபடுவதாக அமைகின்றது. பாவனைக்குரிய ஒன்றின் மதிப்பு பாவனைக்குரிய இன்னொன்றின் மதிப்போடு விகிதாசார அடிப்படையில் பரிமாற்றம் செய்யப்படுவதாக அமைகிறது.
ஆக, பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது தற்செயலானதாகத் தோன்றுவது மட்டுமன்றி, ஒப்பீட்டு முறையிலானதாகவும் அதனால் அது பண்டங்களின் உள்ளார்ந்த மதிப்பாகவும் தோன்றுகிறது. அதாவது, பரிவத்தனை மதிப்பு என்பது உள்ளார்ந்து பிரிக்க முடியாதவாறு பண்டங்களுடன் பிணைக்கப்பட்ட, வார்த்தைகளில் முரண்பாடுகளைக் கொண்டதாகத் தோன்றுகிறது.
இந்த விடையத்தை இன்னும் நெருக்கமாகப் பரிசீலிப்போம்…

——————————————————————————————————————————————–
ஆங்கிலம்:

The wealth of those societies in which the capitalist mode of production prevails, presents itself as \an immense accumulation of commodities,.1 its unit being a single commodity. Our investigation must therefore begin with the analysis of a commodity.
A commodity is, in the first place, an object outside us, a thing that by its properties satisfies human wants of some sort or another. The nature of such wants, whether, for instance, they spring from the stomach or from fancy, makes no difference.2 Neither are we here concerned to know how the object satisfies these wants, whether directly as means of subsistence, or indirectly as means of production.
Every useful thing, as iron, paper, &c., may be looked at from the two points of view of quality and quantity. It is an assemblage of many properties, and may therefore be of use in various ways. To discover the various uses of things is the work of history.3 So also is the establishment of socially-recognized standards of measure for the quantities of these useful objects. The diversity of these measures has its origin partly in the diverse nature of the objects to be measured, partly in convention.
The utility of a thing makes it a use value.4 But this utility is not a thing of air. Being limited by the physical properties of the commodity, it has no existence apart from that commodity. A commodity, such as iron, corn, or a diamond, is therefore, so far as it is a material thing, a use value, something useful. This property of a commodity is independent of the amount of labour required to appropriate its useful qualities. When treating of use value, we always assume to be dealing with definite quantities, such as dozens of watches, yards of linen, or tons of iron. The use values of commodities furnish the material for a special study, that of the commercial knowledge of commodities.5 Use values become a reality only by use or consumption: they also constitute the substance of all wealth, whatever may be the social form of that wealth. In the form of society we are about to consider, they are, in addition, the material depositories of exchange value.
Exchange value, at first sight, presents itself as a quantitative relation, as the proportion in which values in use of one sort are exchanged for those of another sort,6 a relation constantly changing with time and place. Hence exchange value appears to be something accidental and purely relative, and consequently an intrinsic value, i.e., an exchange value that is inseparably connected with, inherent in commodities, seems a contradiction in terms.7 Let us consider the matter a little more closely.
————————————————————————————————————————————————

பிரஞ்சு:

La richesse des sociétés dans lesquelles règne le mode de production capitaliste s’annonce comme une « immense accumulation de marchandises 1 ». L’analyse de la marchandise, forme élémentaire de cette richesse, sera par conséquent le point de départ de nos recherches.

La marchandise est d’abord un objet extérieur, une chose qui par ses propriétés satisfait des besoins humains de n’importe quelle espèce. Que ces besoins aient pour origine l’estomac ou la fantaisie, leur nature ne change rien à l’affaire 2. Il ne s’agit pas non plus ici de savoir comment ces besoins sont satisfaits, soit immédiatement, si l’objet est un moyen de subsistance, soit par une voie détournée, si c’est un moyen de production.

Chaque chose utile, comme le fer, le papier, etc., peut être considérée sous un double point de vue, celui de la qualité et celui de la quantité. Chacune est un ensemble de propriétés diverses et peut, par conséquent, être utile par différents côtés. Découvrir ces côtés divers et, en même temps, les divers usages des choses est une œuvre de l’histoire 3. Telle est la découverte de mesures sociales pour la quantité des choses utiles. La diversité de ces mesures des marchandises a pour origine en partie la nature variée des objets à mesurer, en partie la convention.
L’utilité d’une chose fait de cette chose une valeur d’usage. Mais cette utilité n’a rien de vague et d’indécis. Déterminée par les propriétés du corps de la marchandise, elle n’existe point sans lui. Ce corps lui-même, tel que fer, froment, diamant, etc., est conséquemment une valeur d’usage, et ce n’est pas le plus ou moins de travail qu’il faut à l’homme pour s’approprier les qualités utiles qui lui donne ce caractère. Quand il est question de valeurs d’usage, on sous-entend toujours une quantité déterminée, comme une douzaine de montres, un mètre de toile, une tonne de fer, etc. Les valeurs d’usage des marchandises fournissent le fonds d’un savoir particulier, de la science et de la routine commerciales 5.
Les valeurs d’usage ne se réalisent que dans l’usage ou la consommation. Elles forment la matière de la richesse, quelle que soit la forme sociale de cette richesse. Dans la société que nous avons à examiner, elles sont en même temps les soutiens matériels de la valeur d’échange.
La valeur d’échange apparaît d’abord comme le rapport quantitatif, comme la proportion dans laquelle des valeurs d’usage d’espèce différente s’échangent l’une contre l’autre 6, rapport qui change constamment avec le temps et le lieu. La valeur d’échange semble donc quelque chose d’arbitraire et de purement relatif ; une valeur d’échange intrinsèque, immanente à la marchandise, paraît être, comme dit l’école, une contradictio in adjecto 7. Considérons la chose de plus près.

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 2 : சபா நாவலன்

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 1

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 2 : சபா நாவலன்

கார்ல் மார்க்சின் மூலதனம் என்ற நூலை நிராகரிப்பவர்கள் இன்று இல்லை. எது எவ்வாறாயினும் நூலின் முதலாவது பாகத்தின் ஆரம்பப் பகுதி முழுவதுமே பண்டங்களைப்(commodity) பற்றிப் பேசுவதிலேயே தொலைந்து போகிறது. வாசகர்களுக்கு இது புரியாத புதிர். உலகம் போற்றுகின்ற ஆய்வின் முதல்பகுதிகள் ஏன் இவ்வாறு சோம்பலாக ஆரம்பிக்கிறது என்பதை கார்ல் மார்க்ஸ் அதன் ஆரம்பத்திலேயே கூறினாலும் அதனை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வது என்பது முதலாம் பாகதில் இரண்டு அத்தியாயங்களை முடித்த பின்னரே ஓரளவு தெளிவாகும்.

இன்று உலக ஒழுங்கு நேட்டோ அணியைப் புதுப்பிக்கும் புதிய வடிவில் உலக மக்கள் மீது திணிக்கப்பட்டு மக்கள் சாரி சாரியாக அழிக்கப்படும் நிலையில், முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையே எங்கும் காணப்படுகிறது. அதன் வடிவங்கள் வேறுபட்டாலும் அடிப்படை ஒன்றாகவே அமைகிறது. முதலாளித்துவப் பொருள் உற்பத்தி முறையைப் புரிந்து கொள்வதற்கான ஆரம்பப்புள்ளி பண்டங்களே என்கிறார் மார்க்ஸ்.

பண்டம் என்ற மிகச் சிறிய ஒன்றில் ஆரம்பித்து விருட்சமாக வளர்ந்து செல்லும் மிகப்பெரும் அந்த உழைப்பு உலகத்திற்குப் புதிய ஆய்வு முறை ஒன்றை அறிமுகப்படுத்துகிறது.

மார்க்சிய ஆய்வு முறை என்பதற்கு மூலதனம் என்பது எமக்கு மத்தியிலுள்ள மிகப்பெரும் உதாரணம். பெரும்பாலும் மார்கிசியத்தைப் புரிந்துகொள்ளாதவர்களே அதன் ஆய்வு முறையையும் குறை கூறுகிறார்கள்.

முதலில் இரண்டு வேறுபட்ட தளங்களில் இது ஆரம்பமாகிறது. ஒன்று விசாரணைக்கான முறை என்பது. இரண்டாவது அதன் முடிவுகளை முன்வைப்பது என்பது. இந்த இரண்டுக்கும் இடையில் மார்க்ஸ் முற்றிலும் புதிய அணுகுமுறை ஒன்றைக் கையாள்கிறார். சமூகத்தில் நடக்கும் எமக்கு வெளித் தெரியும் அனைத்தையும் பகுப்பாய்விற்கு உட்படுத்தல் என்பதே இதன் முதல் படி. இதன் பின்னர் சமூகத்தின் ஆழத்தில் காணப்படும் அடிப்படைக் காரணிகளைக் கண்டறிதல்; இறுதியாக சமூகத்தின் மேற்பகுதிக்கு மீண்டு அதற்கான காரணங்களை முன்வைத்தல் என்பது இறுதியான படி நிலையாக அமையும்.

இந்த முறை இயற்கை விஞ்ஞானத்தில் யாருடைய மாற்றுக் கருத்திற்கும் இடமின்றிப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. எமக்கு சுகயினம் ஏற்படும் போது முதலில் அதனை மருத்துவர் அறிந்து கொள்கிறார். அதற்குரிய அடிப்படைக் காரணங்களை அறிந்துகொண்டு சுகயீனத்தின் தன்மையைப் புரிந்து கொள்கிறார்.

இந்த முறையை இலகுபடுத்துவதற்கு சமூகத்தை மேற்கட்டுமானம் மற்றும் அடிக்கோப்பு என இரண்டு பகுதிகளாக மார்க்சியம் வகைப்படுத்துகிறது.

சமூகத்தில் நாம் நாளந்தம் காண்கின்றவற்றிற்கும் அதன் அடிப்படைக் காரணிகளுக்கும் அதாவது மேற்கட்டுமானம் மற்றும் அடிக்கோப்பு ஆகியவற்றிற்கும் இடையேயான தொடர்ச்சியான தொடர்பு காணப்படும். ஒன்று மற்றொன்றைப் பாதிக்கும். இவை இரண்டுமே நிலயானவை அல்ல. ஒன்று மற்றொன்றைப் பாதிக்கும் வகையில் இயங்கிக்கொண்டே இருக்கும்.

மூலதனத்தைப் புரிந்துகொள்வதன் வழியாக கார்ல் மார்க்ஸ் இன் பகுப்பாய்வு முறமையையும் அறிந்து கொள்ளலாம். பெரியாரிலிருந்து அடையாள அரசியல் குறித்துப் பேசும் அத்தனை பேரின் எழுத்துக்களிலும் ஒரு பொதுமைப்பாட்டைக் காணலாம். ஒன்று மற்றொன்றை உருவாக்கும் அதனால் அது அப்படித்தான் என்பார்கள். கார்ல் மார்க்ஸ் ஆய்வுகளை முன்வைக்கும் போது ஒன்று மற்றொன்டோடு எவ்வாறு தொடர்புடையது என்றும் அந்தத் தொடர்புகளிடையே எவ்வாறு இயக்கம் காணப்படுகிறது என்றும் கூறுகிறார்.

இவ்வாறான தொடர்புகள் இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவைகளிடையேயான தொடர்புகளும் இயக்கமும். அவை வெளியே இருந்து உருவாவதோ திணிக்கப்படுவதோ இல்லை. தனியானவை இல்லை. அவை உள்ளகத் தொடர்புகள்(inner relations). வெளியே இருந்து உருவாவதில்லை.
இவ்வாறான பகுப்பாய்வு முறையைப் புரிந்து கொள்வது மூலதனத்தைப் புரிந்து கொள்வதை இலகுவாக்கும்.

மூலதனம் பாகம் -1 : பண்டமும் பணமும்

அத்தியாயம் -1 : பண்டம்

முதலாளித்துவ உற்பத்திமுறை ஆதிக்கம் செலுத்தும் சமூகத்தினுடைய செழுமை என்பது பண்டங்களின் பெரும் குவியலாகக் காணப்படுகின்றது. அந்தச் செழுமையின் (wealth) அடிப்படை வடிவமாகப் தனியான பண்டம் தோற்றம் தருகிறது. அதனால் பண்டம் குறித்த பகுப்பாய்வு என்பது நமது விசாரணையின் ஆரம்பப் புள்ளியாக அமைகிறது.

——————————————————————————————————————-

எனது குறிப்பு: முதல் பத்தியிலேயே கார்ல் மார்க்ஸ் ஒன்றைத் தெளிவாக்ச் சொல்கிறார். இனிவரும் பகுதிகளில் அவர் பகுத்தாராயப் போவதெல்லாம் முதலாளித்துவப் பொருள் உற்பத்தி முறை என்பதே. 

இதற்கும் மேல் பண்டம் என்பது நமது நாளந்தத் தேவை. உணவுத் தேவைக்காகப் பண்டங்களை கொள்வனவு செய்கிறோம். உடை என்ற பண்டத்தைக் அத்தியாவசியமானதாக வாங்கிக்கொள்கிறோம்.

சினிமா என்ற பண்டம் மனிதனின் பொழுது போக்குச் சாதனமாக உருவாகியது. அங்கு கவர்ச்சியாக உடையணியும் பெண்கள் பாலியல் பண்டங்களாக விற்பனைக்கு உட்படுத்தப்படுகின்றனர்.

ஆக, மனிதனின் பல்வேறு தேவைகளை பூர்த்தியாக்கும் பண்டங்கள் அனைவருக்கும் பொதுக் காரணியாக அமைகிறது. இந்த உலகம் முழுவதுமே பண்டங்களின் தொகுப்பாகக் காட்சி தருகிறது.

இங்கு இன்னொரு முக்கியமான விடயமாம கார்ல் மார்க்சின் மொழியைக் காணலாம். நாம் ஒன்றைக் காணும் பொது இது இப்படித்தான் என்ற முடிந்த முடிபாக எமக்கு முன்னால் தெரிகின்ற அனைத்தையும் முன்வைக்கிறோம். அதன் மாற்றத்தை அல்லது இயக்கத்தைக் கருதுவதில்லை. மார்கிசின் மொழியில் ‘பண்டம் தோற்றம் தருகிறது’ என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. தோற்றம் தருகிறது என்பதன் உள்ளர்த்தம் முற்றிலும் வேறானது. நாளை அது வேறு ஒன்றாக மாறலாம் என்பதே அது.

—————————————————————————————————
ஆங்கில மூலம்: The wealth of those societies, in which the capitalist mode of production reigns, presents itself as an “immense heap of commodities.”
The single commodity appears as the elementary form of this wealth. The analysis of the commodity will there-fore be the starting point of our investigation.

பிரஞ்சு மூலம்: La richesse des sociétés dans lesquelles règne le mode de production capitaliste s’annonce comme une « immense accumulation de marchandises . L’analyse de la marchandise, forme élémentaire de cette richesse, sera par conséquent le point de départ de nos recherches.
தொடரும்..

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 1