Tag Archives: மார்க்சியம்

குருதியுறைந்த ஜூலைப் படுகொலைகள் : சபா நாவலன்

பிரித்தானியக் குடியேற்றத்தின் பின்னான காலம் நெடுகிலும் தனது தேசிய அடையாளத்திற்காக மரணத்துள் வாழ நிர்பந்திக்கப்பட்ட மக்கள் கூட்டம் தான் இலங்கைத் தமிழ்ப் பேசும் சிறுபான்மையினர்.வன்னி இனப்படுகொலைகள் வரைக்கும் நகர்த்திவரப்பட்ட மனிதப் பேரவலங்களின் முன்னறிவிப்பே ஜுலைப் படுகொலைகள். இன்று தமிழ்ப் பேசும் மக்களுக்கு எந்த உத்தரவாதமும் கிடையாது. மீண்டும் அப் படுகொலைகள் வரலாற்றுச் சுழற்சியில் இடம்பெறலாம் என்ற அச்சம் ஒவ்வொருவரதும் ஆழ் மனதில் குடிகொண்டுள்ளது. அச்சம் தரும் வகையில் பௌத்த அடையாளங்கள் தமிழ்ப் பகுதிகள் முழுவதும் முளைத்துக்கொண்டிருக்க நல்லிணக்கம் குறித்துப் பேசுகிறது இலங்கையரசு. இன்னும் எப்போதாவது படுகொலைகள் நடைபெறலாம் என்று அச்சம் கொள்வதற்கான குறியிடுகளாக இவை கருதப்படுகின்றன. இத்தனை அழிவுகளுக்குப் பின்னரும் ஒற்றையாட்சியையும், பௌத்த சிங்கள மேலாதிக்கவாதத்தையும் தனது உறுதியான கோட்பாடாக முன்வைக்கும் இலங்கை அரசும் அதன் அடிமைகளும் வரலாற்றைத் திரும்பிப்பார்க்க மறுக்கின்றனர்.

1956 இல் தான் முதல் படுகொலையைச் எதிர்கொண்டனர். 1952 ஆம் ஆண்டு இலங்கையின் முதல் பிரதமரான டி,எஸ்.சேனாநாயக்கவினால் 7.2 மில்லியன் டொலர் செலவில் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்ட கல்லோயத் திட்டத்தின் பின்னணியில் கிழக்கு மாகாணத்தில் தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் செறிவைச் சீர்குலைப்பதற்கான பேரினவாத நோக்கமே அடிப்படையாக அமைந்தது.

திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றத்திற்கான முதல் பரீட்சாத்த முயற்சியாக இது கருதப்படலாம். பட்டிப்பளை ஆறு என்ற தமிழ்ப் பெயர் கல் ஓயா என்று சிங்களத்தில் மாற்றப்படிருந்தது.

150 குடும்பங்களைக் குடியேற்றும் நோக்கோடு, ஏறத்தாள நாற்பதாயிரம் ஏக்கர் நிலத்திற்கு நீர்ப்பாசனம் வழங்கும் வகையில் இத்திட்டம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. தமிழர்கள், முஸ்லீம் தமிழர்கள், வேடர்கள், சிங்களவர் போன்ற இனக் கூறுகளைக் கொண்ட நிலமற்ற குடும்பங்கள் குடியேற்றப்பட்டன. குடியேற்றம் நிகழ்ந்த போது சிறீலங்கா சுதந்திரக் கட்சி ஆட்சியிலிருந்தது. சிங்கள மொழியை மட்டும் ஆட்சிமொழியாக மாற்றும் தனிச் சிங்களச் சட்டமூலம் சமர்பிக்கப்பட்ட ஜூன்.1956 இல் கல் ஒயா குடியேற்றங்கள் முற்றுப் பெற்றிருந்தன. 50 வீதமான சிங்களக் குடும்பங்களை கொண்டிருந்த இத்திட்டத்தில் குடியேற்றப்பட்ட தமிழ்ப் பேசும் சிறுபான்மையினர் மத்தியில் அதிர்ப்தி நிலவிவந்தது. வளமற்ற பகுதிகளில் அவர்கள் குடியேற்றப்பட்டிருந்தனர்.

கொழும்பில் தனிச் சிங்களச் சட்ட மசோதா சமர்ப்பிக்கப்பட்ட வேளையில் அதற்கு எதிராகப் போராடிய தமிழ்த் தேசிய வாதிகளை இலங்கை அரச குண்டர் படையினர் தாக்கிய சம்பவம் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியிருந்தது.

ஜூன் மாதம் ஐந்தாம் திகதி 1956 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இந்தச் சம்பவத்தின் பின்வந்த சில நாட்கள் தலைநகரிலிருந்த தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் வியாபார நிறுவனங்கள் தாக்கியழிக்கப்பட்டன.

கல் ஓயாவில் இதன் எதிரொலியை காணக்கூடியதாக இருந்தது. குடியேற்றப்பட்ட தமிழ்- சிங்கள இனப் பிரிவுகளிடையே சிறிய வன் முறைகள் ஏற்பட்டன. 10ம் திகதி ஜூன் மாதம் கொழும்பு சிங்கள நாழிதழ்கள் சிங்கள யுவதி ஒருவர் பாலியல் வன் முறைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டதாக செய்த் வெளியிட்டிருந்தன. 11ம் திகதியில் சிங்களக் குடியேற்ற வாசிகள் மத்தியில்ருந்த காடையர்கள் தமிழ்ப் பேசும் சிறுபான்மையினரைக் கோரமாகக் கொலைசெய்ய ஆரம்பித்தனர். காவல் துறையினர் எந்த நடவடிக்கையும் மேற்கொள்ளவில்லை. இரண்டு நாட்களுக்குள் 150 அப்பாவித் தமிழர்கள் அனாதைகளாகக் கொன்று குவிக்கப்பட்டனர்.

1983.julyஒரு புறத்தில் சிங்களப் பேரினவாதிகளும் தமிழ் அரசியல் வாதிகளும் தமது சமூகம் சார்ந்த வாக்குத் திறனை அதிகப்படுத்திக்கொள்ள மக்களின் உணர்வுகளைப் ப்யன்படுத்திக் கொள்ள, கல் ஓயா கொலைகள் சில அறிக்கைகளோடு மறைந்து போயின.

இந்தியாவின் தென் மூலையில் அதன் இரத்தக் கண்ணிர் போன்று அமைந்திருக்கும் இலங்கைத் தீவின் முதல் இனப்படுகொலை கல் ஓயாப்படுகொலைகளே.

1958 இல் நாடு தழுவிய அளவில் தமிழ்ப் பேசும் மக்களுக்கு எதிரான வன் முறைகள் ஆரம்பித்தன. பண்டாரநாயக்க தனிச்சிங்களச் சட்டத்தைக் கொண்டுவந்ததன் பின்னதாக ஏற்பட்ட பண்டா – செல்வா ஒப்பந்தம் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் தீவிர எதிர்ப்பினால் கிழித்தெறியப்பட்டது. இது குறித்துப் பேசுவதற்காக தமிழரசுக் கட்சியின் மாநாடு ஒன்று வவுனியாவில் ஏற்பாடுசெய்யப்பட்டது. இந்த மாநாட்டில் சிங்கள எதிர்பு முழக்கங்கள் முன்வைக்கப்பட்ட அதே வேளை வன்முறையற்ற வழிகளில் போராட்டங்கள் நடத்துவதகத் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. மாநாட்டில் கலந்துகொள்ள மட்டக்களப்பிலிருந்து சென்ற இரண்டு தமிழர்கள் சிங்கள இனவெறியர்களால் பொலநறுவைப் புகையிரத நிலையத்தில் கோரமாகக் கொலைசெய்யப்படுகின்றனர்.

பொலநறுவைக் கரும்புத் தோட்டத்தில் தொழில் செய்த ஏழைத் தமிழ்த் தொழிலாளர்கள் சிங்களக் காடையர்களால் தாக்கப்படுகின்றனர். 70 தமிழர்கள் கொல்லப்படுகின்றனர். மே மாதம் 25 ஆம் திகதி 70 தமிழர்களை கொன்று குவித்த படுகொலை நிகழ்வு தமிழ்ப்பேசும் மக்கள் வாழும் பகுதியெங்கும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. தமிழ்ப் பேசும் மக்களுக்கு எதிரான தாக்குதல்கள் நாடு முழுவதும் பரவ ஆரம்பித்தது. பாணந்துறையில் இரண்டு சிங்களப் பெண்கள் கொலை செய்யப்ப்படுகிறார்கள். இதனைத் தொடர்ந்து அங்கிருந்த இந்துக் கோவில் அர்ச்சகர் உயிரோடு எரிக்கப்படுகிறார்.

நுவரெலிய நகராட்சித் தலைவர் தனிப்பட்ட காரணங்களுக்காகக் கொலைசெய்யப்படுகிறார். இவரது கொலையே வன்முறைகளுக்குக் காரணம் என நாட்டின் பிரதமர் வானொலியில் உரையாற்ற தமிழ்ப் பேசும் மக்களுக்கு எதிரான வன் முறைகளுக்குப் பிரதமர் அங்கீகாரம் வழங்கியது போல் இருந்தது.

300 வரையான தமிழ்ப் பேசும் மக்களைக் காவுகொண்ட வன் முறை நிகழ்வுகளின் எதிர்விளைவாக 12 ஆயிரம் தமிழர்கள் அகதிகளானார்கள்.

ஓகஸ்ட் மாதம் 1977 ஆம் ஆண்டு இலங்கைப் பொதுத் தேர்தலின் பின்னதாக உருவெடுத்த வன்முறைகள் இலங்கை முழுவதும் 400 வரையான தமிழர்களைக் கொன்று போட்டதுடன் 15 தமிழர்களை அகதிகளாக்கியது. 77 வன்முறை மலையகத் தமிழர்களையும் பெருமளவில் பாதித்தது. 1977 தேர்தலில் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணிக்குக் கிடைத்த மாபெரும் வெற்றியும், அதன் பின்னதான உணர்வலைகளும் இலங்கையில் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது.

பல்கலைக் கழகங்களுக்கான மொழிவாரித் தரப்படுத்தல்கள், திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றங்கள் போன்றன தமிழ்த் தேசிய வாத அலையைத் தோற்றுவித்திருந்தது. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் இராணுவத் தாக்குத்தல்கள் அதன் மீதான வெறுப்புணர்வு என்பன பேரினவாதத்தை உக்கிரன்மடையச் செய்திருந்தது. பிரதம மந்திரி ஜே.ஆர்.ஜெயவர்தன தனது யாப்பியல் சர்வாதிகாரத்தை நிலை நாட்ட சிங்களப் பேரின வாதத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். இவை அனைத்திற்கும் பலியான அப்பாவித் தமிழர்கள் இலங்கைத் தீவின் பிரசைகளாகக் கருதப்பட்டனர்.

1977 இல் தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் மீதான படுகொலைகள் கட்டவிழ்த்துவிடப்பட்ட பின்னர், நாட்டின் பிரதமர் ஜெயவர்தன பாராளுமன்றத்தில் பேசியது பலரை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. “நீங்கள் சண்டையிட முயற்சித்தால் அவர்களும் சண்டை போடுவார்கள். நீங்கள் சமாதனத்தை விரும்பினால் அவர்களும் விரும்புவார்கள். தமிழர்கள் சிறுபான்மை என்ற வகையில் அவர்களுக்கு உரிய இடம் வழங்கப்படும்.” இலங்கையில் வாழுகின்ற ஒவ்வொரு தமிழ்ப் பேசும் குடிமகனுக்கும் தான் இலங்கையன் அல்ல என்ற உணர்வை முதலில் வெளிப்படையாக ஏற்படுத்திய உரை அதுவாகும்.

july23ம் திகதி ஜூலை மாதம் 1983 ஆம் ஆண்டு இதுவரை நடந்திராத நாடுதழுவிய வன்முறை தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் மீது கட்டவிழ்த்துவிடப்பட்டது. 3000 தமிழர்கள் வரை கோரமாகக் கொல்லப்பட்ட ஜூலைப் படுகொலைகள் யாழ்ப்பாணத்தில் 13 இராணுவத்தினர் விடுதலைப் புலிகளால் கொலை செய்யப்பட்டதன் எதிர்வினையாக மேற்கொள்ளப்பட்டது என அரச தரப்புப் பிரசாரங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. 1977 இல் ஜெயவர்தன கூறிய போர் என்றால் போர் என்ற தமிழ்ப் பேசும் மக்களுக்கு எதிரான யுத்தப் பிரகடனம் 1983 இல் மறுபடி பிரயோகிக்கப்பட்டது.

அரச படைகள் இனப்படுகொலையைக் கட்டுப்படுத்த முனையவில்லை. சிங்களக் காடையர்கள் வெலிக்கடை சிறைச்சாலையில் சிறை வைக்கப்படிருந்த தமிழ் அரசியல் கைதிகளைப் மனித குலம் வெட்கித் தலைகுனியும் வகையில் கொன்று குவித்தனர். தலை நகரில் வாக்களர் விபரத்தைச் சேகரித்துக்கொண்ட இனவெறியர்கள் தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் வீடுகளைச் சூறையாடினர். உயிரோடு தீவைத்துக் கொழுத்தப்பட்ட தமிழர்கள் பலர்.

நாடே மனித அவலத்துள் அமிழ்த்தப்பட்டது. தெருவோரத்தில் சாகடிக்கப்பட்ட அனாதைத் தமிழர்களின் பிணங்கள் அப்புறப்படுத்தப்பட நாட்கள் சென்றன. அரச இயந்திர வன்முறையை வெளிப்படையாக தனது நாட்டு மக்கள் மீது கட்டவிழ்த்துவிட்ட போதுதான் தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் மரணத்துள் வாழ்வதாக உணரத் தொடங்கினார்கள்.

இனப்படுகொலை திட்டமிட்டு ஆரம்பிக்கப்பட்ட இரண்டாவது நாள் கைது செய்யப்பட்டுத் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த போராளிகள் 37 பேர் சிங்கள இன வெறியர்களால் கோரமாகக் கொலைசெய்யப்பட்டார்கள். தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் உணர்வுகள் எரிந்துகொண்டிருக்க, இது நடந்து மூன்றாவது நாள் மறுபடியும் பதினைந்து தமிழ்க் கைதிகள் கொசுக்கள் போல அதே சிறைக்கூடத்தில் கொல்லப்பட்டார்கள். பேரினவாதம் என்ற கருத்தியல் நிகழ்த்திய படுகொலைகள் தான் இவைகள்.

மலையகத் தமிழர்கள் அரை மனிதர்களாகவே கருதப்படுகிறார்கள். இலங்கை அதிகாரம் தங்கியிருக்கும் பெருந்தோட்டத் தொழிற்துறையின் கூலி அடிமைகளாக அவர்கள் நடத்தப்படுகிறார்கள். இலங்கையின் மத்திய பகுதியில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட சிறைகளில் ஒரு நூற்றாண்டுக்கு மேலாக அடைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். பேரினவாதத்தின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவர்களை மேலும் சூறையாடுகின்றது.

சிங்கள மக்கள் மத்தியில் புரையோடிப் போயிருக்கும் சிங்கள பௌத்த மேலாதிக்கச் சிந்தனை, பிரித்தானியரால் உரமிட்டு வளர்க்கப்பட்டது. அனகாரிக தர்மபாலவைத் திட்டமிட்டு உருவாக்கியது பிரித்தானிய அரசு. பௌத்த மதத்தை அரசியல் தளத்தை நோக்கி நகர்த்திய பிரித்தானியப் பிரித்தாளும் தந்திரம், நிறுவன மயப்பட்ட சிங்கள பௌத்த மேலாதிக்க வாதத்தை பேரினவாதமாக வளர்த்துள்ளது.

இலங்கையில் பேரினவாதம் என்பதே சிங்கள பௌத்த மேலாதிக்க வாதக் கருத்தியலை அடிப்படையாகக் கொண்டதாக அமைகிறது. தொலைதூரக் கிராமங்கள் வரை அக்கிராமங்களை கட்டுப்படுத்தும் பௌத்த விகாரைகள் வழியாக இக்கருத்தியல் நிறுவனமயப்பட்டுள்ளது. எந்த அரசியலும் எப்போதும் பயன்படுத்தக் கூடிய வகையிலான சோவனிசமாக, சமூகத்தின் எதிர்மறைச் சக்தியாக உருவெடுத்துள்ள சிங்கள பௌத்த மேலாதிக்கம், அதன் வழியான சோவனிசம் எப்போது அழிக்கப்படும் என்பது சிங்கள முற்போக்காளர்கள் எழுப்ப்பும் வினா.

சிறுபான்மைத் தேசிய இனங்களின் விடுதலைக்கான போராட்டம் சரியான திசைவழி நோக்கி வளர்ந்து செல்லும் உச்ச நிலையில் சிங்களத் தேசிய இனம் தான் கட்டுண்ட சிங்கள பௌத்த மாயையிலிருந்து விடுதலை பெற வாய்ப்புகள் உண்டு. ஐம்பதாயிரம் அப்பாவிகளை கொன்றுகுவித்த ராஜபக்ச அரச அதிகாரம் மீண்டும் வெற்றிபெறத் துணைவந்தது கூட சிங்கள பௌத்த சிந்தனையில் ஊறியிருக்கும் சோவனிசம் தான்.

இனப்படுகொலையின் கோரத்திலிருந்து  மக்கள் இன்னும் விடுப்பட்டாகவில்லை. மனிதச் சீர்குலைவு நிலையிலிருந்து அவர்கள் மீண்டாகவில்லை. இப்போது தவறுகளை அவர்கள் பார்த்திருக்கிறார்கள். நண்பர்கள் எதிரிகள் எல்லாம் வெளிப்படையாகத் தம்மை இனம் காட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மக்கள் விரோதிகள், சமூகத்தின் எதிரிகள், காட்டிக்கொடுத்தவர்கள், லும்பன்கள் ஏன் தமது “துரோகிகள்” என்பவைகளை எல்லாம் மக்கள் தெரிந்துவைத்திருக்கிறார்கள். அழிவுகளிலிருந்து சுதாகரித்துக்கொண்டு பிழைப்பு வாதிகளின் தடைகளைத் தாண்டி மக்கள் மீண்டும் எழுச்சிகொள்வார்கள். தமிழ்ப் பேசும் சிறுபான்மைத் தேசிய இனங்கள் தனது பிரிந்துபோகும் உரிமைக்காகத் தொடர்ந்து போராடுவது தவிர்க்க முடியாது என்பதை இன்று ஜூலைப் படுகொலை நாளில் மக்கள் விரோதிகளின் முகத்தில் அறைந்து உரக்கச் சொல்வோம்.

Published on: Jul 11, 2012 | மீள் பதிவு

ஜே.ஆர்- தெருவோரத்தில் அனாதரவாகக் கொல்லப்பட்ட ஒரு ‘துரோகியின்’ மாவீரர் நாள் கதை: சபா நாவலன்

ipkfஅவனுக்கு மீசை அரும்பய்த்தொடங்கிய நாளிலிருந்தே போராட்டமும் ஆயுதங்களோடு முளைவிட ஆரம்பித்திருந்தது. எண்பதுகளின் ஆரம்பத்திலேயே அவனது போராட்ட வாழ்க்கை ஆரம்பமாகிவிட்டது. கல்வியன்காட்டிலிருந்து பருத்தித்துறை வரைக்கும் தனது சைக்கிளில் இயக்கக் கூட்டத்திற்குச் சென்று வந்திருக்கிறான். நெல்லியடியில் நான்கைந்து இளைஞர்களோடு ஈழப் போராட்டத்தை வெற்றிகொள்ள மற்றொரு வழியும் இருப்பதாக பலிபீடம் என்ற குழு பிரச்சாரம் செய்துவந்த போது அதனோடு இணைந்துகொண்டான்.

எண்பதுகளின் ஆரம்பத்தில் இயக்க வேறுபாடுகளின்றி, சோசலிசம், வர்க்கம், புரட்சி என்று அனைத்துப் போராளிகளும் உச்சரித்தனர். தீவிர வலதுசாரி இயக்கமாகக் கருதப்பட்ட விடுதலைப் புலிகள் கூட சோசலிசத் தமிழீழம் என்ற கருத்தை முன்வைத்தது.

வெளி நாட்டுக்குப் போவதைப் பற்றி யாரும் பேசிக்கொள்வதில்லை. வெறுப்பின் மொழி அன்னிய தேசத்தின் செல்வச் செழிப்ப்பைப் பற்றி வியந்துகொண்ட காலம் இன்னும் தோன்றியிருக்கவில்லை. அப்போதெல்லாம், வெற்றியின் மொழியே இளைஞர்களுக்குத் தெரிந்திருந்தது. மனிதாபிமானமும் மற்றவர்களை மதிக்கின்ற பண்பும் ஒரு புறத்தில் சமூகத்தில் துளிர்விட ஆரம்பித்திருந்த அதே வேளை வெறித்தனமும் வன்மமும் கூட மறுபுறத்தில் வேர்விட ஆரம்பித்தது.

அவ்வாறான ஒரு சூழலில் தான் ஜே.ஆர் ஐச் சந்திக்கிறேன். 1983 ஆம் ஆண்டின் மத்திய பகுதியாக இருக்கலாம். அது யாழ்ப்பாணத்தின் ஒரு மாலைப்பொழுது. சிறிய ஜீப் களில் அரச புலனாய்வுத் துறை சுற்றித்திரிகின்ற காலம். ஜே,ஆர் ஈழப் போராட்டத்திற்கு தமது குழுவே அரசியல் தலைமை வழங்கும் என்கிறான். ஆயுத மோகமும் இந்தியத் தலையீடும் மக்கள் போராட்டங்களால் அழிக்கப்பட்டுவிடும் எனக் கூறிய ஜே.ஆர், அவற்றிலெல்லாம் தான் சார்ந்த குழுவின் பதிவுகள் நிச்சயமாக இருக்கும் என்றான்.

கல்வியன்காட்டில் இயக்கங்கள் ஒன்றுகூடும் தேனீர் சாலை தான் அக்கா கடை. அங்கு கடை மூடும் வரையும் நாங்கள் பேசிக் கொள்கிறோம்.

அங்கிருந்து ஜே.ஆர் இன் வீடு நீண்ட தூரமில்லை. சைக்கிளில் கதைத்தபடியே சென்று ஜே.ஆர் இன் வீட்டை அடைகிறோம். அங்கு குடும்பத்தில் அத்தனை பேரும் அரசியல் உரையாடலில் பங்கு கொள்கின்றனர்.

நான் சார்ந்த டெலோ இயக்கத்தைப் பலப்படுத்துவதே எனது நோக்கம். இந்திய இராணுவப் பயிற்சியை நானும் எதிர்க்கிறேன் ஆனால் இன்று சமூகம் முழுவதும் அதன் பின்னால் அணிதிரண்டு நிற்பதால் அதானால் ஏற்படும் அழிவுகளைத் தடுக்க போராளிகளை அரசியல் மயப்படுத்த வேண்டும் என்கிறேன். ஜே.ஆர் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை. அவரின் அண்ணன் அது சரி என்கிறார்.

ஜே.ஆர். இன் அண்ணன் ராசபாதையில் அமைந்துள்ள நிறுவனத்தில் பாதுகாப்பு உத்தியோகத்தராகப் பணிபுரிந்தார். கராட்டியில் கறுப்புப் பட்டி வரை பயிற்சி பெற்றுள்ளதாகக் கூறுகிறர்.

எனக்கு இன்னும் பத்தொன்பது வயதுதான். ஜே.ஆர் இற்கு பதினேழு வயது முடிந்திருக்கவில்லை.

டெலோ இயக்கத்தில் ஜே.ஆர் இன் அண்ணைப் போன்று ஒருவர் இணைந்துகொண்டால் எமது இராணுவத்தின் தளபதிகளில் ஒருவராகிவிடலாம் என்று எண்ணிக்கொண்டேன்.

இரண்டு நாட்களின் பின்னர் அவர் வேலை செய்யும் நிறுவனத்தின் முன்பாகப் பல மணி நேரம் காத்து நின்று அவரைச் சந்தித்தேன்.

அச்சந்திப்புக்கள் சில நாட்கள் மட்டுமே நீடிக்கின்றன. அவருடன் அரசியல் பேசுவதற்குக் என்னுடன் வந்த மிசோ ராம் என்ற ரெலோ உறுப்பினர் அவரைப் பயிற்சிக்காக இந்தியாவிற்கு அனுப்பிவைத்ததைப் பின்னதாக அறிந்துகொள்கிறேன்.

ஜே.ஆர் இன் குடும்பம் வறுமையின் விழிம்பிலேயே வாழ்ந்துவந்தது. அண்ணைன் உழைப்பு வயதான தாய் தந்தையர், சகோதரிகள் என அனைவரதும் நாளாந்த வாழ்வாதாரமாக அமைந்திருந்தது. வறுமையின் அமைதிக்குள் வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சியை அனுபவித்திருந்த அந்தக் குடும்பத்தின் வேர் அறுக்கப்பட்டது போன்ற உணர்வு எனக்கு ஏற்பட்டது.

அப்போது இலங்கையின் ஜனாதிபதியாக இருந்த அமெரிக்க அடியாள் ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தன சுருக்கமாக ஜே.ஆர் என்றே அழைக்கப்பட்டார். பார்த்தீபனின் மூக்கு ஜே.ஆர் ஐப் போன்று நீளமானது என்பதால் அவர் ஜே.ஆர் என நண்பர்களால் அழைக்கப்பட்டதால் பின்னாளில் பார்த்தீபன் மறைந்து போய் ஜே.ஆர் மட்டுமே நிரந்தரமானார்.

ஜே.ஆர் ஐச் சந்தித்து நடந்தவற்றை எப்படியாவது சொல்லிவிட வேண்டும் என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தேன். சில நாட்களின் பின்னர் மங்கிய மாலைப் பொழுது ஒன்றில் அவனது வீட்டிற்குச் செல்கிறேன்.

எனது குரல் கேட்டதும் தனது வாடகை வீட்டின் சுருங்கிய படலை வரைக்கும் அமைதியாக நடந்துவந்த ஜே.ஆர் என்னை வீட்டுப் பக்கம் வரவேண்டாம் என்று தூரே அழைத்துச் சென்றார். அண்ணன் இயக்கப்பயிற்சிக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது தொடர்பாக குடும்பத்தினருக்குத் தெரியும் என்றும் அனைவரும் என் மீது கோபமாக இருப்பதாகக் கூறினார்.

நிலைமைகளைத் தான் விளங்கிக் கொண்டுள்ளதாகவும், உணர்ச்சி வசப்பட்ட இளைஞர்கள் இராணுவப் பயிற்சிக்கு இந்தியாவிற்குச் செல்வது பெரும் ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதால் என்னுடன் ஒத்துழைப்பதாகக் கூறினார். இதனால் நாட்டிலிருந்து அரசியல் வேலை செய்பவர்களோடு தான் இணைந்துகொள்வதாகக் கூறினார்.

அதேவேளை ஜே.ஆர் இன் இயக்கத்தை ஆரம்பித்த தேவதாஸ் தென்னிந்தியா சென்ற பின் அவரது தொடர்பும் அறுந்துபோனதாகக் கூறுகிறார்.

சில நாட்களின் பின்னர் நாங்கள் மீண்டும் சந்தித்து டெலோ இயக்கத்தின் அரசியல் பிரிவில் வேலை செய்வதற்காக மனோ மாஸ்ரிடம் ஜே.ஆர் ஐக் கூட்டிச் செல்வதாக உறுதி கூறி விடைபெற்றுக்கொள்கிறேன்.

அப்போது டெலோ இயக்கத்தில் மத்திய குழு ஒன்றை உருவாக்கி அதனை ஜனநாயக மயப்படுத்த வேண்டும் என்ற மனோ மாஸ்டரின் முயற்சியோடு இணைந்திருந்தவர்களின் நானும் ஒருவன்.

அந்த முயற்சியில் தோல்வியடைந்து மனோ மாஸ்டருடன் வெளியேறிய எனது டெலோ இயக்க வாழ்கை எட்டு மாதங்கள் வரை மட்டுமே நீடித்தது.

மீண்டும் நான் ஜே.ஆர் ஐச் சந்தித்த போது, டெலோ இயக்கம் என்னைத் தண்டிப்பதற்காகத் தேடிக்கொண்டிருந்தது. மரண பயத்யத்தில் எனது தலைமறைவு வாழ்க்கை கிராமங்களுகுள்ளேயே நகர்ந்து சென்றது.

ஜே.ஆர் டெலோ இயக்கத்தின் பிரச்சாரப் பிரிவில் முழு நேரமாகப் பணியாற்றிக்கொண்டிருந்தார்.
இயக்கத்தில் முற்போக்கு அணியொன்று உருவாகிக் கொண்டிருப்பதாகவும், அதனுடன் இணைந்து இயக்கத்தை மாற்றப் போவதாகவும் கூறிக்கொண்டிருந்தார்.

இயக்கங்களை இனிமேல் மாற்ற முடியாது என்றும் அதற்கு வெளியில் புதிய அரசியல் முன்வைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் நான் வாதிட்டேன். கிராமங்களின் நான் செய்யும் அரசியல் வேலைகள் பற்றி ஜே.ஆர் இடம் கூறிய போது, அதற்குத் தான் உதவி செய்வதாகக் கூறினார்.

indian_military_training1985 ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பத்திலேயே டெலோ இயக்கப் போராளிகள் இந்தியாவிலிருந்து பயிற்சியை முடித்துக்கொண்டு ஆயுதங்களோடு நாடு திரும்ப ஆரம்பித்திருந்தனர்.

அண்ணைன் வரவிற்காகக் காத்திருந்த ஜே.ஆர் உம் குடும்பத்தினரும் அந்தத் துயரச் செய்தியை அறிந்துகொண்டனர். ஜே.ஆர் இன் அண்ணன் இந்தியாவில் தற்கொலை செய்து மரணித்துப் போனதாக இயக்கப் பொறுப்பாளர் ஒருவர் செய்தி கொண்டு வந்திருந்தார்.

அது தற்கொலை அல்ல உள் முரண்பாடுகளால் நடத்தப்பட்ட கொலை என்பது உறுதி செய்யப்பட நீண்டகாலம் எடுத்தது.

டெலோ இயக்கத்தின் உள் கட்டமைப்ப்க்களின் மாற்றம் ஏறடுத்த முடியாது என்ற முடிவிற்கு சில காலங்களின் முன்னதாகவே ஜே.ஆர் வந்திருந்தான். வெளியில் மற்றொரு அரசியல் இயக்கம் தோன்றினால் பல ஆயிரம் தியாக உணர்வுள்ள் போராளிகள் டெலோவை விட்டு வெளியேறிவிடுவார்கள் என்று ஜே.ஆர் நம்பியிருந்ததால் என்னுடன் கிராமங்களில் வேலை செய்ய ஆரம்பித்தான். தேசிய மாணவர் மன்றம் என்ற மாணவர் அமைப்பை உருவாக்கி நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பாடசாலைகளில் தெரு நாடகங்களை அரங்கேற்றினோம். அவற்றுடன் ஜே.ஆர் இணைந்து செயற்பட ஆரம்பித்திருந்தான்.

இதே வேளை ஜே.ஆர் இன் அண்ணன் உயிருடன் இயக்கத்தின் சிறையில் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று அவரது வீட்டுக்கு அருகிலிருந்து இந்தியா சென்று பயிற்சியெடுத்த ஒருவர் கூறியதும், ஜே.ஆர் இன் இன்னொரு சகோதரரை இந்தியாவிற்கு அனுப்பி அவரைத் தேடுவது என குடும்பத்தினர் தீர்மானித்தனர்.

மாதகலில் இருந்து கடத்தல் செய்பவர்களின் படகு ஒன்றை ஒழுங்குசெய்து இந்தியா பயணமான அவர், இடை நடுவில் இலங்கைக் கடற்படையின் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி மரணித்துவிடுகிறார்.

இப்போது, ஜே.ஆர் இன் குடும்பம் அவரும் சகோதரியும், வயதான தாய் தந்தையருமாகச் சுருங்கிவிடுகிறது. புத்திர சோகமும் முதுமையின் வலியும் பெற்றோர்களைக் கொன்று தின்றுகொண்டிருக்க, ஜே.ஆர் வேலைக்குச் செல்லவேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறான்.

அச்சகம் ஒன்றில் பகுதிநேர வேலை பெற்றுக்கொண்ட ஜே.ஆர் இன் ஊதியம் மட்டுமே குடும்பத்தைக் காப்பாற்றுவதற்குப் போதுமானதாக இருக்கவில்லை. அவனது வயதான தந்தை சினிமா தியட்டர் ஒன்றில் பாதுகாப்பு உத்தியோகத்தராகப் பணியாற்ற ஆரம்பிக்கிறார்.

86 ஆம் ஆண்டில் டெலோ இயக்கம் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளால் அழிக்கப்படுகிறது. நூற்றுக்கணக்கான டெலோ போராளிகள் கண்ட இடத்திலேயே சுட்டுக்கொல்லப்படுகின்றனர். பலர் வீடு வீடாகச் சென்று கைது செய்யப்படுகின்றனர். சிலர் விசாரணையின் பின்னர் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர். சிலர் விடுதலை செய்யப்படுகின்றனர்.

ஜே.ஆர் உம் அவரது வீட்டுக்கு அருகாமையிலிருந்து பாஸ்கரனும் கைதாகின்றனர். ஜே.ஆர் டெலோவை விட்டு விலகியிருந்ததாலும் அவரது அண்ணனின் படுகொலை தொடர்பான தகவல்களலும் அவர் ஒரு வாரத்தின் உள்ளாகவே எச்சரிக்கைகளின் பின்னர் விடுதலை செய்யப்படுகின்றான்.

பாஸ்கரனின் மரணச் செய்தி சில காலங்களின் பின்னர் அவரது வீட்டாருக்குத் தெரிவிக்கப்படுகின்றது.

விடுதலையான ஜே.ஆர் இன்னும் தீவிரமாக அரசியல் வேலைக செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் , மக்களை அணிதிரட்டி எழுச்சி ஒன்றை ஏற்படுத்தத் தவறினால் இலங்கை அரசாங்கம் ஆயுதப் போராட்டத்தை அழித்துவிடும் என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறான். இலங்கை அரசாங்கத்திற்கு எதிரான தலைமறைவு இராணுவக் குழு ஒன்றை மக்கள் போராட்டங்களுக்கு ஆதரவாக கட்டமைக்க வேண்டும் என்ற கருத்தையும் திட்டத்தையும் முன்வைக்கிறான். டெலோ ஆயுதங்களைப் பதுக்கி வைத்திருந்த ஜெகன்நாதன் என்பவரது வீட்டுக்கு என்னை அழைத்துச் சென்று அங்கிருந்த கைக்குண்டுகள் சிலவற்றை எடுத்து கிராமம் ஒன்றில் புதைத்து வைக்கிறோம்.

rajeev1987 இல் இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் அமைதிகாக்கும் படை என்ற பெயரில் இந்திய ஆக்கிரமிப்பு இராணுவம் வட கிழக்கை ஆக்கிரமித்துக்கொண்டது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இந்திய இராணுவதிற்கும் இடையேயான பேச்சுக்கள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தன. அப்போது இந்திய இராணுவத்திற்கு எதிராக ஆர்ப்பாட்டங்களையும் குண்டுவெடிப்புக்களையும் தயார் செய்ய வேண்டும் என ஜே.ஆர் என்னிடம் வந்து விவாதித்தான்.

பேச்சுக்கள் முறிவடைந்ததும், புலிகள் இந்திய இராணுவத்தின் மீது தாக்குதல் நடத்த ஆரம்பித்தனர். புலிகளின் தாக்குதலுக்கு அஞ்சி தென்னிந்தியாவில் தங்கியிருந்த டெலோ இயக்க உறுப்பினர்களை இந்திய இராணுவம் தன்னோடு அழைத்து வந்து பாதுகாப்பு அரண்களிலும், முன்னரங்கங்களிலும் பயன்படுத்திக்கொண்டது.

கல்வியன்காட்டு சந்தியில் அமைக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு அரண் ஜே.ஆர் இன் வீட்டிற்கு அருகில் அமைந்திருந்தது. அங்கு காவல் வேலையில் ஈடுபட்டிருந்த ஒருவர் ஜே.ஆர் ஐ அடையாளம் கண்டுகொண்டு அழைத்திருக்கிறார். ஜே.ஆர் அவரோரு நீண்ட நேரம் பேசியிருக்கிறார். நாட்டுக்காகப் போராட அனைத்தையும் துறந்து சென்ற அவர் இந்திய இராணுவத்தின் மாய வலைக்குள் அகப்பட்டிடுப்பதாக ஜே.ஆர் இடம் துயர்பட்டுக்கொண்டார்.

இலங்கைக்கு வந்து தமிழீழம் பெற்றுத் தருவதாகவே இந்திய இராணுவம் தங்களைக் கூட்டிவந்ததாகவும் கூறியிருக்கிறார். ஜே.ஆர் தனது அண்ணனுக்கு என்ன நடந்தது எனக் கேட்டிருக்கிறான்.

அதன் பின்னர் அவ்வழியால் போகும் போதெல்லாம் அவர் ஜே.ஆரை இடைமறித்துப் பேச்சுக்கொடுப்பது வழக்கம். இத்தகவல் விடுதலைப் புலிகளின் புலனாய்வுத் துறைக்கு எட்டியிருக்க வேண்டும்.

கல்வியன்காட்டுச் சந்திக்கு அருகாமையில் ஜே.ஆர் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் உறுப்பினர் ஒருவரால் அவரது தலையில் சுடப்பட்டு படுகொலை செய்யப்பட்டார் என்ற தகவல் மட்டும் எனக்குக் கிடைத்தது.

இந்திய இராணுவத்தின் உளவாளி ஒருவரைச் சுட்டுக் கொலை செய்துவிட்டதாக கொலை செய்த புலிகளின் உறுப்பினர்கள் அருகிலிருந்தவர்களுக்குக் கூறியிருக்கிறார்கள்.

தனது வாழ் நாள் முழுவதும் ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராகப் போராடுவதைப் பற்றி மட்டுமே சிந்தித்துக்கொண்டிருந்த ஜே.ஆர் தெருமுனை ஒன்றில் அனாதரவாகக் கிடந்தான்.
ஜே.ஆர் இன் குடும்பத்திலிருந்த மூன்று ஆண்பிள்ளைகளையும் போராட்டம் பலியெடுத்துக்கொண்டது.

நான் பல்கலைக் கழகத்தில் படிப்பைத் தொடர்வதாகத் தீர்மானித்து இரண்டாவது வருடத்தில் தான் கொலை நடந்தது.

அன்று… கணிதத்தில் சிறப்புப் பிரிவிற்குத் தெரிவு செய்யப்பட்டதற்காக விருந்து கொடுக்குமாறு பல்கலைக்கழக நண்பர்கள் கேட்டிருந்தார்கள் பல்கலைக் கழகத்திற்கு முன்னாலிருந்த அபிராமி என்ற உணவுக்கடையில் நண்பர்களை எதிர்பார்த்து தேனீர் ஒன்றை அருந்திக்கொண்டிருக்கிறேன்.

திடிரென ஒரு குரல் என்னைக் கடுமையான வார்த்தைகளால் விசாரித்தது.

‘எங்களது குடும்பத்தையே சிதைத்துவிட்டு எந்தக் கவலையும் இல்லாமல் தேனீர் சாப்பிடுகிறாயா’ என்று உணவகம் முழுவதும் அதிரும் வகையில் சத்தமிட்டது ஜே.ஆர் இன் அப்பா.

எனக்கு அங்கிருந்து மெதுவாக எழுந்து செல்வதைத் தவிர வேறு வழி தெரியவில்லை.

பின்னர் விசாரித்ததில் பல்கலைக் கழகத்தில் தற்காலிக பாதுகாப்பு உத்தியோகத்தராக வேலை செய்வதற்கு ஜே.ஆர் இன் அப்பா வந்திருந்தாகத் தெரியவந்தது. அந்த தந்தையின் கூற்றில் கோபம் மட்டுமல்ல, நியாயமும் இருந்தது.

நான் வெற்றியின் மொழியைப் பேசி இயக்கத்திற்கு என்ற அழைத்துச் சென்ற நூற்றுக்கணக்கானவர்களுள் ஜே.ஆர் உம் ஒருவன்.

அவர்களில் பெரும்பாலானவர்களை நான் மீளச் சந்தித்ததில்லை. செத்துப் போனவர்கள் எத்தனை பேர் மீண்டவர்கள் எத்தனை பேர் எனக்குத் தெரியாது. என்னுடைய வாழ்கைய ஒருவகையில் செதுக்கிக் கொண்ட சுயநலவாதியாகவே நான் என்னை எண்ணுவதுண்டு. கடந்த கால அழுக்குகளைக் கழுவிக் கொள்வதற்கான மாற்று என்னிடம் இல்லை.

ஆனால் ஜே.ஆர் ஐப் பொறுத்தவரை தியாகி, மாவீரன், என்ற அனைத்து வரைமுறைகளுக்குள்ளும் அடக்கப்படக்கூடியவன்.

ஜே.ஆர் கொல்லப்பட்ட சரியான திகதி எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் அவன் கொல்லப்பட்ட முப்பதுவருட இடைக்காலத்தில் புலிகள் சாராத அனைத்துப் போராளிகளும் துரோகிகள் என்ற விம்பத்தை அதிகாரவர்க்கம் திட்டமிட்டு உருவாக்கியது.

சமூகத்தைப் பிளந்து அதன் ஒரு பகுதியைத் துரோகிகளாக்கி ஜே.ஆர் இன் குடும்பத்தைப் பல தடவை கொன்று போட்டிருக்கிறது ஆதிக்க வர்க்கம். இவையெல்லாம் முன்னமே திட்டமிடப்பட்ட செயற்பாடுகள். பல உளவாளிகள் ஆரம்பத்திலிருந்தே இயக்கங்களில் நுளைந்துகொண்டனர். உலகின் உளவு நிறுவனங்களுக்காக வேலைபார்த்த பல்வேறு கூலிகள் இயக்கங்களின் தத்துவார்த்தத் தலைவர்களாக நியமிக்கப்பட்டிருந்தனர்.

இன்றும் தியாக உணர்வு மிக்க புலிகளின் போராளிகள் கூட எத்தனையோ ஜே.ஆர்களை மறுபடி மறுபடி கொன்று போடுகின்றனர். அவர்கள் தெரிந்துகொண்ட வரலாறும் அவர்களின் பொதுப்புத்தியும், ஏனென்றே தெரியாமல் செத்துப்போன உணர்வு மிக்க போராளி ஜே.ஆர் ஐ இன்னும் நீண்ட காலத்திற்குத் துரோகியாகவே கருதிக்கொள்ளும். இன்றும் அரசியல் சார்ந்த அடையாளத்திற்குப் பதிலாக இயக்கங்கள் சார்ந்த குழுவாதமே முன்னணி சக்திகளை முகாம்களாகப் பிளவுபடுத்தி வைத்திருக்கிறது.

ஜே.ஆர் இற்கு அருகில் மற்றொரு பிணமாக அனாதையாக நானும் மரணித்துப் போயிருக்கலாமே என பல தடவைகள் துயருற்றிருக்கிறேன். ஒவ்வோரு தடவையும் ஜே,ஆர் கொல்லப்படும் போது நானும் செத்துப் பிழைப்பதாகவே உணர்கிறேன்.

தமது இளவயதின் ஆசாபாசங்களை தொலைத்துவிட்டு, புத்தகங்களுக்கு விடைகொடுத்துவிட்டு போராடுவதற்காக மட்டுமே சென்ற ஆயிரக்கணக்கான தியாகிகள் துரோகிகளாக்கப்பட்டனர். மரணித்தவர்களின் புதைகுழிகளிலும் சாம்பல் மேடுகளிலும் அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் கொலை செய்யப்பட்டனர். இக் கொலைகள் தமிழினத்தை கோரமான மனோநிலை கொண்ட மக்கள் கூட்டமாக உலக மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தியது.

மக்களும் போராளிகளும் அப்பாவிகள் என்றும் அதிகார வெறிகொண்ட தலைமைகளும் அவை வரித்துக்கொண்ட அரசியலின் மூலமுமே தமிழர்கள் தொடர்பான தவறான பிரதிவிம்பத்தை வழங்கிவருகிறதுஎன ஈனக் குரலில் சொன்னவர்களின் வாதம் எடுபடவில்லை.

இன்று ஐ.நாவும் ஏகபோக அரசுகளும் போராட்டத்தின் நியாயத்தை அழிப்பதற்காக அத் தவறுகளைப் பயன்படுத்திக்கொள்கின்றன. போராளிகளின் புதைகுழிகளிகளுக்குள் அவர்களை மீண்டும் கொன்று போடுகின்றன.

uk_maveerarஏனைய இயக்கங்களிலிருந்த சந்தர்ப்பவாதிகள் பலர் புலிகளில் இணைந்து தம்மைத் தியாகிகளாகவும், தமது முன்னை நாள் தோழர்களைத் துரோகிகளாகவும் பிரச்சாரம் செய்தனர். புலம்பெயர் புலிகள் இப் போக்கின் பிரதான கருவிகளாகினர். அவர்கள் பெரும்பாலும் தம்மை நியாயப்படுத்துவதற்காக ஏனைய இயக்கங்களிலிருந்த சற்றுப் பேசத் தெரிந்தவர்களை ஆலோசகர்களாக நியமித்துக்கொண்டனர்.

தமது எஜமான விசுவாசத்தைக் காட்டுவதற்காக வெறித்தனமான புலிகள் இயக்க விசுவாசிகளாக அவர்கள் தமது போலித்தனத்தை வெளிப்படுத்திக்கொள்கின்றனர். ஏகாதிபத்தியங்களும் அவற்றின் உளவுப்படைகளும் புலிகள் இயக்கப் போராளிகளைப் போர்குற்றத்திற்காகத் தண்டிக்கும் போது முதலில் காட்டிக்கொடுப்பவர்கள் இவர்களாகத்தானிருப்பார்கள்.

புலிகளை அழித்து சொத்துக்களைக் கையகப்படுத்திக்கொண்ட புலம்பெயர் பினாமிகளில் பெரும்பகுதியினர் தாம் சார்ந்திருந்த இயக்கங்களின் தோழர்களை நினைவுகூர்வதில்லை.

இந்த வியாபாரிகளின் கூட்டிணைவில் நடத்தப்படும் புலம்பெயர் மாவிரர் நிகழ்வில் ஜே.ஆர் என்ற ‘துரோகி’ தலைகாட்டமாட்டான். புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனையே அனாதையாக்கிவிட்டு மாவீரர் வியாபாரம் நடத்தும் இக் கூட்டத்திற்கு ஜே.ஆர் ஒரு கேடா என்ன?

(எதுவும் கற்பனையல்ல…)

எங்களை மீண்டும் கியூபாவிற்கு அனுப்பிவையுங்கள்

கியுபா நாட்டின் அரசியலை ஏற்றுக்கொள்ளாத நூற்றுக்கணக்கானவர்களை 2011 ஆம் ஆண்டு ஸ்பானியஅரசு வரவேற்றது. கத்தோலிக்க திருச்சபை, கியுபா அரசு மற்றும் ஸ்பானிய அரசுகளிடையேயான உடன்பாட்டின் அடிப்ப

டையில் இவர்கள் ஸ்பானியாவிற்கு அழைத்துவரப்பட்டார்கள். அவர்களுக்கு ஸ்பானிய அரசு வேலையற்றோருக்கான உதவித்தொகையையும் வழங்குவதாக உறுதியளித்தது. பல ஆயிரக்கணக்கில் கியூபாவிலிருந்து வெளியேறுவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்பட்ட போதும் சில நூற்றுக்கணக்கானவர்களே வெளியேறினர். இந்த வெளியேற்றம் கியூபாவிற்கு எதிரான பிரச்சாரமாக பல்தேசிய வியாபார ஊடகங்களில் வெளியாகியது. இவ்வாறு வெளியேறி ஸ்பா

னியாவில் குடியேறிய குடும்பங்களில் ஒன்று கில்பேர்டோ மார்டினேஸ் எனபவரது குடும்பமும் ஒன்றாகும். ஐரோப்பியப் பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்குண்ட இவர்களது குடும்பம், வாழ்வதற்கு வழியின்றி, வேலையற்று செஞ்சிலுவைச் சங்கம் போன்ற அமைப்புக்களின் உதவியுடன் வாழ்ந்து வந்தது.

 

evictions-of-cubansகியுபாவையும் அதன் அரசியல் பொருளாதாரத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளாத மார்டினேஸ் குடும்பம் வாழ்ந்து வந்த வீட்டை நோக்கி மே மாதம் 7ம் திகதி ஸ்பானியப் பொலிஸ்படை சென்றது. அவர்கள் வீட்டின் உரிமையாளருக்கு வாடகை வழங்காத குற்றத்திற்காக அவர்கள் வீட்டைவிட்டு வெளியேற்றப்பட்டு நடுத்தெருவில் தள்ளப்பட்டார்கள். பணம்படைத்த வீட்டின் உரிமையாளருக்காக கனவுகளோடு ஸ்பெயினிற்கு வந்த கியூபக் குடும்பம் தெருவில் தள்ளப்பட்டது.
நகரங்களில் வீடுகளிலிருந்து வெளியேற்றப்படும் ஆயிரக்கணக்கானவர்களைக் காண்பது ஸ்பானியாவில் வழமையாகிவிட்டது.

இப்போது கியுப அரசியலையும் ஜனநாயகத்தையும் புரிந்து கொள்வதாக கில்பேர்டோ மார்டினேஸ் கூறுகிறார். இதுதான் ஸ்பானியா என கியூபாவிலிருக்கும் போது தெரிந்திருந்தால் தான் அங்கிருந்து வெளியேறியிருக்க மாட்டேன் என்கிறார். ‘இப்போது நான் கேட்பதெல்லாம் எமது குடும்பத்தை மீண்டும் கியூபாவிற்கு அனுப்பிவையுங்கள் என்பதே’ என மார்டினேஸ் உருக்கமாகக் கூறுகிறார்.

கியூபாவில் உலகின் மிகச்சிறந்த மருத்துவ வசதி, கல்வி வசதி உட்பட மற்றும் அ

னைத்து அடிப்படை வசதிகளும் மக்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.

நி.நே

 

அசோக்கின் கட்டுரையை முன்வைத்து இலங்கை அரசினது புலத்து லொபிகளைப் புரிந்து கொள்ளல் என்பது…: ப.வி.ஶ்ரீரங்கன்

அசோக்கினது கட்டுரையில் பேசப்படும் விடையங்கள் குறித்துத் தொடர்ந்து பேசப்படவேண்டும்.இன்றைய பிளவுவாத அரசியலை வகுத்தியங்கும் சிங்கள அரசு மற்றும் இந்தியப் பிராந்திய நலனும் பரவலாகத் “தலித்துவ” அமைப்புகளையும் , பிரதேசவாதப் பிளவு வாதத்தையும் கூர்மைப்படுத்தும் கருத்தியலைப் பிழைப்புவாதிகளது நலனோடிணைத்துக் கருத்துப் பரப்புரை செய்கிறது.

இதன் வழித் தமிழ்பேசும் மக்களைப் பிளப்பதற்காகவே கருணா-பிள்ளையான் குழுவைக் கட்டிக் கிழக்குப் பிரதேச வாதத்தைத் திறம்படச் செய்தன ,இத்தகைய நலன்கள் -அரசுகள்.

இதன் நிகழ்ச்சி நிரலுக்குட்பட்ட பிரான்சுத் தலித்துவது முன்னணியும் அதன் உறுப்பினர்களும் மற்றும் கிழக்கைப் பிளப்பதில் தனக்கான ஆதாயத்தைக் கண்டடைந்த பிழைப்புவாதியும் ,ஆட்காட்டியுமான ஞானமும் இதன் உச்சக்கட்டமான இயங்கு தளத்தை நமக்குள் நிகழ்த்திக்காட்டினர்.

கிழக்கைப் பிளந்த இந்திய-இலங்கை வியூகம்:

pilliyan_dalitகிழக்கைப் பிளந்த இந்திய-இலங்கை ஆளும் வர்க்கங்கள் ,தமிழ்ப் பிரதேசமெங்கும் ஒட்டுக் குழுக்களை வைத்து மக்களை ஆயுதத்தால் அச்சமூட்டியும், அடிமைப்படுத்தியும் வந்தன.புலிகளது அதே பாணியில் ,இத்தகைய குழுக்கள் மக்களை அச்சமூட்டி அடிமைப்படுத்தியதுமல்லாது சாதிரீதியாகவும்-பிரதேச ரீதியாகவும் பிளந்தனர்.இதன் தொடரில் அராசகம் புரிந்த பிள்ளையானோடு இன்றுவரை கைக் கோற்கும் ஞானம் , பிள்ளையானின் அரசியல் ஆலோசகர் என்பதும் ,அந்த அரசியலுக்குக் கருத்தியல் வலுக்கொடுப்பதென்பதும், இலங்கை அரசினது தமிழர்கள்மீதான ஒடுக்குமுறைக்கு ஒத்தோடுவதென்பதும் ,அதன்வழியான அரசியலானது முற்று முழுதாக இந்திய நலனுக்குட்பட்டதென்பதும் நாம் அறிந்ததே.

பிள்ளையானது கட்சியின் உறுப்பினனான ஞானம் தேர்தல் பரப்புரை செய்து, அடவாடித்தனமாக மக்களை வெருட்டிய பிள்ளையானுக்குத் தோழமையானவரென்பதும் ,சட்டபூர்வ ஆலோசகரென்பதும் உரறிந்ததே.

இலங்கை அரசுக்கும் அதன் இராணுவ ஆதிக்கத்துக்கும் ,தமிழ் மக்கள்மீதான ஒடுக்குமுறைக்கும் உடந்தையாகவே அரசியலை முன்னெடுக்கும் பிள்ளையான்-கருணா மற்றும் கே.பி. ,டக்ளசு போறோரெல்லாம் இலங்கை அரசினது அரசியல் செல்வாக்குக்குட்பட்டவர்களானாலும் அவர்கள் அனைவரும் இந்திய அரசினது செல்வாக்குக்குட்பட்ட லொபிக் குறுப்புகளே. இங்கே, இவர்களை மெல்ல இயக்கும் வரதராசப் பெருமாளையும் இனங்காட்ட வேண்டும்அசோக் இந்தத் தளத்திலும் இயங்கும் அரசியலைக் குறறித்துப் பேச வேண்டும்.இவர்களனைவருமே ஆபத்தானவர்கள்.

varatharசோபாசக்தி போன்றோரை இந்தப்புள்ளியில் புரியவேண்டுமானால் “வரதாசாப் பெருமாளுக்கு ஈழப்போராட்டத்துள் ஆக்க பூர்வமான வரலாறொன்று இருக்கிறது” என்ற சோபாசக்தியின் கருத்திலிருந்து புரியும் அரசியலானது இந்தத் தளத்தை மேலும் புரிய வைக்கும்.

அன்று ,இந்திய ஆமிகளோடு கப்பலேறிய அரசியலானது தமிழ்பேசும் மக்களது நலனுக்கான தெரிவில்லை!அது,முற்று முழுதாக இந்திய நலன்களை இலக்கைக்குள் திணிக்கும் ஒரு நிகழ்சியாகும்.

இப்போது,அசோக்கைப் புரியும்போது மிகச் சரியாகவே இத்தகைய பிளவு வாதிகளையும் இந்திய இலங்கைக் கைக்கூலிகளையும் கணித்துச் சொல்கிறார்.

இந்தச் சதியாளர்கள்தாம் இலங்கைக்கும்-புலத்துக்குமாகப் பறந்து, பறந்து அரசியல் செய்வதிலிருந்து இலங்கைக்குப் புலத்து மக்களைக் காட்டிக் கொடுப்பதுவரை இவர்களது தெரிவாக இருக்கிறது.இத்தகைய இலங்கை -இந்தியக் கூலிகளைச் சாதரண நபர்களாக்கும் முயற்சியின் தெரிவாகவே இவர்கள் ,இலக்கியம்-சந்திப்புகள் ,கலந்துரையாடலெனச் செய்து மாற்றுக் கருத்துடையவர்களைத் தமக்குள் கிரகிக்கும் போது இது,சதியை மேலும் அரசியற்றளத்தில் வலுவாக்கிறது.இவர்களோடு வாசுதேவன் போன்றவர்கள்கூட அரசியல்-கலந்துரையாடல் செய்யும்போது எனக்கு வாசுதேவன் பேசும் தேசியம்-புலிவழியான போராட்டம் புரியும் தளமானது பிழைப்புவாதம் மட்டுமல்ல.இதுவும் ,ஒருவகை இந்திய லொபி அரசியலே!

ஒருவகை லொபி:

kuganarhan_militaryஇங்கேயிதை மேலும் விரித்துச் சொல்வதானால் முள்ளி வாய்க்காலுக்குப் பின் யாழ்ப்பாணஞ் சென்ற தேவதாசன்-இராகவன்(முன்னாள் புலிகளது இயக்க-மத்திய குழுவின் முன்னணித் தலைவர்)மற்றும், சுகன் போன்றவர்கள் யாழ்பாணத்திலியங்கும் இந்திய-இலங்கை அரசுகள்சார் குகதாசனின் தமிழ்த் தொலைக் காட்சியொன்றில் தோன்றித் தமது பேட்டிகளை வாரி வழங்கினர்.அப்போது, யாழ்ப்பாணத்தில் கந்தோரோடையில் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட வரலாற்று ஆவணமான புத்தர் சிலைகள் குறித்துக் கருத்துச் சொன்ன வரலாற்று மேதை இராகவன்: “இவைகளெல்லாம் உறுதிப்படுத்தும் உண்மைகள், சிங்கள மக்கள் பல்லாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்னமே இங்கெல்லாம் வாழ்ந்ததற்கான ஆதாரம்” என்றார்.

இதையும் மீறித் தேவதாசனும்,இராகவனும் அழுத்தமாகச் சொன்ன இன்னொரு கருத்தானது”தமிழ்பேசும் மக்கள்,தமிழர்கள்என்ற அடையாளத்தோடு செயற்படாது நாம் அனைவரும் இலங்கையர்கள் என்று ஒற்றுமையாகச் செயற்படவேண்டும்-நாட்டை வளர்க்கவேண்டும்-காக்கவேண்டும்” என்றார்கள்.

இஃது, 2010-11 க்குள் நிகழ்ந்த இலங்கை அரசு-இந்திய வியூகத்தினது தயாரிப்பாகவே அன்று நான் பிரித்துடைத்துச் சொன்ன பதில்.இது குறித்துத் தூண்டிலிலும்,ஜனநாயகத்திலும் நான் பதிவுகளைப் பதிந்தே வைத்திருக்கிறேன்.

இந்தப் பல்வேறுபட்ட இலங்கை இந்திய நலன்களுக்குடந்தையான இத்தகைய பிழைப்புவாதிகளைக் குறித்து அசோக் நேர்மையாகப் பேசுகிறார்.மக்கள் நலன்சார்ந்து தோழர் அசோக் பேசுவது மிகவும் வரலாற்றுத் தேவையானது.

ragavanஏனென்றால் நிர்மலா குழுவின் முக்கிய புள்ளி இராகவன் பேசுவதை மேலும் பாருங்கள் .இலங்கையில் இனவொதுக்கல்-அரசபயங்கரவாதம் அற்ற சூழல் உருவாகிவிட்டதாகவும் மேலும் வடமாகாணம் தனியே தமிழருக்குரியதல்ல அங்கே சிங்களவர்கள் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக வாழ்வதாகவும் யாழ்ப்பாணத்தில் வாழ்ந்த சிங்களம் பேசும் மக்கள் மீளத் தமது தாயகத்துக்கு வந்தபோது, அவர்களைச் சந்தித்த கையோடு இராகவன் பேட்டி வழங்கியதொரு திசையில்”புதைபொருள் ஆராச்சியின் மூலம் கந்தரோடையில் கண்டெடுக்கப்பட்ட பௌத்த மத அடையாளங்களெல்லாம் வரலாற்று ரீதியாகச் சிங்கள மக்கள் இங்கெல்லாம் வாழ்ந்ததற்கான அடையாளங்களென” வேறு வரலாற்று நூல்கள்வழி உண்மையுண்டென இராகவன் சொன்னபோது எனக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரே புல்லாரிப்பு!

முதலியார், செ.இராசநாயகம், சுவாமி ஞானப்பிரகாசர், ஆசுகவி கல்லடி வேலுப்பிள்ளை போன்றோரது ஆய்வுகளை முன்வைத்து தமிழ்ப் பிரதேசங்களில் கண்டடைந்த பௌத்த மத அடையாளங்களைச் சிங்கள மக்களது வாழ்வின் எச்சமெனக்கொள்ளும் புத்திக்கு வரலாற்றைப் புரிவதில் பேரினவாதத்தின் புகழ்ச்சி அவசியமாக இருக்கிறது இவர்களுக்கு.இந்தச் சந்தர்ப்பவாதமானது காலவோட்டத்தில் தமிழ் மக்களை அரசியலுரிமையற்ற மந்தைக் கூட்டமாக்கும் நரித்தனமான சிங்கள ஆளும் வர்க்கதஇதுக்குத் துணைபோவதே!இது வரலாற்றை மட்டுமா புரட்டும்?-முடிந்தால் சிங்கள இராணுவத்தின் ஒடுக்குமுறைகளைக்கூட இத்தகைய குழுக்கள் நியாயப்படுத்துவதும் அதன் தளத்தில் இது வேளாளரின் பொய்யென்றும் சிங்கள இனவாத அரசுக்குத் துணைபோவதிலிருந்து தமது இருப்பை உறுதிப்படுத்தும்.

பௌத்தம் என்றால் சிங்களவர்கள்,சிங்களவர்கள் என்றால் பௌத்தம் :

இலங்கையின் வடபிராந்தியத்தில் தமிழ் பௌத்தர்கள் வாழ்ந்ததும்,அவர்களது அடையாளங்களும் பௌத்த மதத்தோடு பிணைந்திருந்ததை எங்கே போய்ச் சொல்ல?

பௌத்தம் என்பது சிங்களவருக்கு மட்டுமே இலங்கையிற் சொந்தமெனக் காணும் தமிழ் வரண்ட மூளைக்குத் தன் முன்னோர் ஆரம்பத்தில் பௌத்தர்களாக,சமணர்களாக வாழ்ந்திருந்தனரென்று அறிய முடியவில்லையென்றால் வாயை மூடி மௌனித்தல் நலமே..ஆனால் இராகவன்-நிர்மலா போன்றவர்களும் இவர்களைப்போலவே பிளவுவாத அரசில் செய்யும் ஊக்கங்கொண்ட மேற் சொன்னவர்கனளும் சந்திக்கும் புள்ளி இலங்கை -இந்திய மற்றும் அந்நிய ஆர்வங்களுக்காகத் தமிழ்பேசும் மக்களைக் காட்டிக்கொடுத்தலோடு இலங்கையின் புரட்சியைக் காயடித்தலென்பதே இதன் அர்த்தம்!

dalitfrontfranceஇத்தோடு புலத்துத் தலித்துவக் குழுக்களது போலித்தனமான கோசத்தை நாம் மேலும் பார்ப்போம்.இன்று,இலங்கை பூராகவும் நிலவும்(ஏன் இந்தியா பூராகவும்)சாதியமைப்பு, நடைமுறையிலுள்ள சமூக அமைப்பின் உருவாக்கமல்ல. நிலவும் நவகாலனித்துவ அமைப்பு தனது முழுமை பெறாத முதலாளித்துவ வளர்ச்சிக்கொப்பச் சீர்படுத்திக்கொண்ட(தடுத்தாட்கொண்ட)அல்லது திருத்தி அமைத்துக்கொண்ட இலங்கையின்-இந்தியாவின் கடந்தகால நிலப்பிரபுத்துவச் சமூக அமைப்பின் ஒரு ஊக்கமாகவே இந்தச் சாதிய அமைப்பு முறை மேலெழுகிறது.

இதைக் குறுக்கி வாசிக்கத் தள்ளப்பட்ட புலத்துத் தலித்துவக் குழுக்கள் தமது எசமானர்களது நலத்தின் பொருட்டு ,அதையே தனிப்பட்ட வகைமாதிரிக்குள் மொன்னைத் தனமாக விளக்குவதும் கூடவே ஒரு தேசிய இனத்தின் விடுதலைக்குக் குறுக்கே நின்று கல்லெறியும் வினையாக மாற்றுகின்றனர்.இது திட்டமிட்ட சதி!

சாதியமைப்பின் நிலைகளையும்,இன்றைய நிலைக்கான காரணத்தையும் ஆய்வதென்பது:

கடந்த 600 ஆண்டு வரலாற்றைப் புரட்டிப் பார்க்க வேண்டிய தேவையைப் பின் தள்ளிவிட்டு, சமீப வரலாற்றில் 60 ஆண்டு அரச முதலாளியத்தின் கடைக்கோடியில் தமிழ்பேசும் சமுதாயத்தைக் கழுமரத்தில் ஏற்றுவது நியாயமான அறிவுப்போக்கல்ல.ஆனாலும், இவர்கள் அதைத் தெரிந்தே செய்கின்றனர்.இதுதாம் இவர்களுக்கான நிகழ்சி நிரல்.இதை வகைப்படுத்தி இயக்கும் ஒடுக்குமுறையாளர்கள் ,தமது இலக்குத் தமிழ் மக்களைப் பிளப்பதென்பதால் இத்தகைய பிளவை அரசியல் ரீதியாக இயக்கவும் ,அதைச் சட்ட ரீதியாக்கவும் முயலும் கருத்துக்களைக் கட்டுகின்றனர்.அதுவே, ஒருகட்டத்துள் சாதியச் சமூகங்களாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டு அது, “சுதேசி அடையாளமாக” க் கருத்தியற்றளத்தில் ஏற்கப்பட்டுச் சலுகைகளை வழங்குவதிலிருந்து அதை நிலைப்படுத்தவும் ,அதன்வழியில் மக்களை ஒரு குடையின் கீழ் அணி திரள்வதைத் தடுப்பதிலும் கவனமாக இருக்கின்றனர்.

தற்போது நிகழும் அணிச்சேர்க்கைகளை உற்று நோக்குபவர்களது புரிதலில் பல உண்மைகள்”தமிழீழப் போராட்டம்”குறித்தும்,தமிழ் மக்களது அரசியல் எதிர்காலம் குறித்தும் ஓரளவு இனங்காணத்தக்க அரசியல் புரிதல்கள் சாத்தியமாகிறது.இன்று,மக்களைப் பல கூறுகளாக இனங்கண்ட புலிவழிக் கருத்தியல் தன்னளவில் இலங்கையில் உடைவு காணுந்தறுவாயில் புலத்தில் பிழைப்புக்கான இருப்பாக இது நிலைப்படுத்த முனையும் அரசியலை இந்த அணிச் சேர்க்கை வற்புறுத்துகிறது.

இனவொடுக்குமுறைக்கெதிரான தேசிய விடுதலைப் போரை பிற்போக்கான வகையில் முன்னெடுத்த இயக்கவாத மாயை தகர்ந்து தவிடுபொடியாகும் தருணம் புலிகளது அழிவோடு சாத்தியமானது. எனினும்,புலிகளது வெற்றிடத்தைக் குறித்துக்கொண்டிருந்த அந்நிய மூலதனம் தனது தேவைக்கேற்ற குழுக்களை அதன் இடத்தில் இருத்துவதே அதன் முதற்பணியாக இப்போதிருப்பதென்பது உண்மையானது. இதை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த வெளிப் புறச் சக்திகள் மெல்லத் தமது நலன்களை மையப்படுத்திய அரசியற் கருத்தரங்கங்களையும்,அதுசார்ந்த பொருளாதார ஒத்துழைப்புகளையும் குறித்து வகுப்பெடுக்கச் சந்திப்புகளைச் செய்கிறது.இந்தத் திடீர் அரசியற் கருத்தரங்கங்கள்-பட்டறைகள் யாவும் தமிழ்பேசும் மக்களது உயிரைக்குடித்த இயக்கங்களது முன்னாள்-இன்னாள் உறுப்பினர்கள்-அரசியல் ஆலோசகர்களை வைத்தே நடைபெறுவதைக்கவனித்தால் இதன் உள்ளடக்கம் புரியத் தக்கது.இதிற்றாம் ஞானத்தின்-தேவதாசனின் இராகவனின் ,நிர்மலாவின் பாத்திரங்களைப் புலத்தில் உருவாக்குகிறார்கள் என்பதைத் தெளிவாகச் சொல்லவேண்டும்.

இலங்கை அரசானது இந்தியாவின் வியூகத்துக்கமைய தனக்காவும் ஒரு லொபிக் குழுவை உருவாக்கிக்கொண்டாலும், அத்தகைய குழுவானது இந்திய ரோவுக்கும் கூசாத் தூக்கும் சந்தர்ப்பமானது இயக்கங்களது நலனுக்குட்பட்ட அரசியலோடு பொருந்துவது. இதுவே “வேளாளன்-வேளாளன் ,யாழ் மேலாதிக்கம்”எனத் தொண்டை கிழியக் கத்திக்கொள்கிறது.

பண்டுதொட்டு தமிழ் மக்கள் ஏமாற்றப் படுகிறார்கள்:

gun_point_tamilsஆயுத முனையிலும்,கருத்தியல் முனையிலும் அவர்களின் உரிமைகள் ஏலம் விடப்படுகிறது.இந்த ஈனத்தனத்தை எல்லா இயக்கங்களும் திறம்படச் செய்துமுடித்திருக்கிறார்கள்.புலிகள் அழிந்த கையோடு அவர்களது உப பிரிவுகள் தனித்தியங்க அனுமதிக்கப்பட்டு,புலிகளது தொடர் இருப்புக்கான பல் முனை நகர்வுகள் ஒழுங்கு படுத்தப்படுகிறது.அந்நிய சக்திகளிடம் கட்டுண்டு கிடக்கும் இலங்கைத் தேசத்தின் ஆளும் வர்கத்தால் ஈழத் தமிழர்களின் சுயநிர்ணயவுரிமை உதாசீனப்படுத்தப்படுகிறது. இதற்குத் தோதாகவே தலித்துவக் குழுக்களைச் சாதியம் பேச வைத்தும் ,வேளாளரின் ஆதிக்கம் என்றெல்லாம் வகுப்பெடுத்துத் தமிழ்பேசும் மக்களுக்குள் உட் பூசல்களைத் தொடர்ந்து வளர்த்துவருகிறது இலங்கைச் சிங்கள ஆளும் வர்க்கம்.

இதன் தொடர்ச்சியாக அவர்களது வரலாற்று வாழ்விடங்கள் இல்லாதாக்கப்பட்டு,தமிழர்கள் தேசம் தொலைத்த ஜிப்சி இனத்துக்குத்தோதானவொரு இனமாகப்பட்டுச் சிங்கள ஏக இனவாதம் தொடர்ந்து இருத்தி வைக்கப்படுகிறது .இது,புதிய இலங்கையின் புரட்சிக்கு எதிரான கூறுகளைக் கொண்டியங்குகிறதென்பதை நாம் மறுக்க முடியாது.இதற்குத் தோதான அரசியலைக் கிழக்கில் பிள்ளையான்-கருணா குழு முன்னெடுக்கும்போது வடக்கில் டக்ளசு சார்ந்து சாதியவாதப் பிளவுகளை நிலைப்படுத்தத் தலித்துவக் குழுக்களைத் தீனிபோட்டு வளர்க்கும் அரசியலானது வடமாகாணத்துள் மக்களைத் தொடர்ந்து பிளவுப்படுத்திக் காலப் போக்கில் பெரும் கலவரங்களைச் சந்திக்க வைக்க முனைகிறது.இது, சிங்கள இனக் கலவரத்துக்கொப்பவும் அல்லது மேலும் பெரிதாகவும் வளர்க்கப்பட்டுச் சிங்கள இனவாதமெல்லாம் வேளாளரின் சாதியவொடுக்குமுறைக்கு நிகரானதல்ல என்றும் , வரலாறுரைக்கப்படலாம். இங்கு, பிரதான முரண்பாடு வேளாளச் சாதிய ஆதிக்கமேவெனும் அரசியல் கருத்தாக்கவும் ,இதுசார்ந்து மெல்ல எழுப்பப்படலாம்.இன்றைய தலித்துவ மற்றும் பிரதேசவாதப் பிளவு வாதமெல்லாம் இதை நோக்கிய நகர்த்தப்படுகிறது.

இன்றைய இந்தவுலகத்தில் வர்க்க,பால்-நிறபேதங்களும்,சாதிய-இன,மத பேதங்களும் தற்செயலாகத் தோன்றியதல்ல.இவை வரலாற்றில் செல்வக்குவிப்பின் ஆரம்பத்திலிருந்து தொடங்குகிறது.ஆரம்ப தாய்வழிக் குழுமத்தில் தேவைகளானது பொருள்வளர்ச்சியையும்,அதைக்காப்பதையும் நோக்கமாக்க அதுவே பலம் பொருந்திய ஆளுமைiயும் இதற்குள் திணிக்கிறது.இதன் தொழிற்பாடானது வலியவர்கள் தமது நிலையை வெகுவாக நிலைப்படுத்தும்போது மற்றவர்களுக்கான ஆடு தளம் சுருங்கிவிடுகிறது. இந்தப் புரிதலோடு இன்றைய புலம்பெயர் தமிழ்க் குழுமத்தின் அரசியல் நகர்வைப் புரிய முனைந்தால்அந்நியத் தேசங்களது கனவானது தமிழ் மக்களைப் பிரதேச ரீதியாக எங்ஙனம் பிளந்துள்ளதென்றும்,அதன் தொடர்விருத்தியாக முன் தள்ளப்படும் கட்சிகள்-குழுக்களது மாதிரிக் குட்பட்ட அரசியல் அமுக்கமும் புலியினது போராட்டப் பாதையின் எச்சமாக நகர்வதை இனங்காணமுடியும்.

இன்று புலம்பெயர் தளத்தில் ஊடகவன்மமாகவும்-கட்சிகட்டும் பெரிய போர்வினை நுட்பமாகவும் ஒருங்கே தமிழ்மக்களது விடிவு குறித்து வகுப்பெடுக்கின்றனர்.ஒவ்வொரு நிகழ்வுக்குப் பின்னாலும் ஏதோவொரு அரசியல் இருக்கிறது.இது, அவரவர் சார்ந்தியங்கும் தத்துவங்கட்கு அமைய நிகழ்வதில்லை.மாறாக, அவரவர் வர்க்கத் தளத்தைச் சார்ந்து இது மையமானவொரு செயற்பாட்டை நெடுக வற்புறுத்தி வருவதனால்,அதைச் சாதிப்பதில் எழும் சிக்கல்களை முழுமொத்த மாற்றுக் கருத்து நிலைகளுக்கும் பொதுமைப்படுத்தும் நோக்கில், பற்பல எண்ணங்களைப் புனைகின்றார்கள்.இதுள் தனிநபர்சார்ந்த ஒழுக்கம்முதல் அவரவர் சொந்த விவகாரங்களும் மக்கள் நலன் என்ற முலாம் பூசப்பட்டு வெளியுலகுக்கு ஒருவித வன்முறை அரசியலாக வெளிவருகிறது.

இவை நமது மக்களது எதிர்காலவாழ்வு குறித்துப் புதுவகைக் கருத்துக்களைத் தமது எதிர்கால இலங்கை அரச வியூகத்திலிருந்து தொடரும் புதிய தெரிவுகளில், புலம்பெயர் தமிழ்க் குழுக்கள் அரசியல் ரீதியாக அணிதிரள்வது புரட்சியெனப் பரப்புரைக்குள்ளாக்கப்படும் தருணத்தில் பக்கம் பக்கமாகப் புதிய தொடர்கள் ஏதோவொரு மூலையில் இருப்பெடுக்கிறது.

மாற்றுக் கருத்தாளர்களென நம்மை நாம் பிரகடனப்படுத்திய கையோடு,நமக்குள் சிதைவுறம் நமது செயலூக்கம்,இன்று, பெரும்பாலும் நமக்குள் வன்மைத்தைத் தகவமைத்தில் முடிவடைகின்றன.

இவை நமது மக்களது பிரச்சனைகளைச் சொல்லியே தத்தமது எஜமானர்களது தேவைகளைக் கையிலெடுத்துள்ளது.இங்கே, தலித்துக் குழுக்களோ அல்லது கிழக்குப் பிள்ளையான்-ஞானம் மாபியாக்களோ அன்றி இலக்கியச் செம்மல் சோபாசக்தியின் விசமக் கருத்தாடலோ விலக்கல்ல.இது, குறித்து அசோக் பேசுவது ரொம்பச் சுணக்கமென்றாலும் பேசினரென்பது மக்கள் நலன்சார் அரசியலுக்கும் ,அதுசார்ந்து மக்களது உரிமைகளைத் தூக்கிப்பிடித்து, இலங்கையில் உரிமைகளைப் பல்வேறு தேசியவினங்கள்-சிறுபான்மைச் சமுதாயங்காளக இருந்தபடி வென்றெடுப்பதற்காகவேனும் நாம் மேற்காணும் இலங்கை -இந்திய லொபிகளது பிளவுவாத – மக்கள்விரோத முகங்களைக் குறித்துக் கவனத்தைத் திருப்பியாகவேண்டும்.இதைவிட வேறொரு தெரிவு முள்ளி வாய்க்காலுக்குப்பின் ஒடுக்குமுறையாளர்கள் விட்டு வைக்கவில்லையென்பதும் நாம் தரிசிக்க வேண்டிய யதார்த்தமாகும்.

ப.வி.ஶ்ரீரங்கன்
03.05.2013

தொடர்புடைய பதிவுகள்:

இலங்கை அரச தொங்குதசைகளின் மேதின ஊர்வலம் : அசோக் யோகன்
சாதிச் சங்கங்களும் இனச்சுத்திகரிப்பும் – எச்சரிக்கை : சபா நாவலன்
சுகனார் படிகம் : ப.வி.ஶ்ரீரங்கன்

 

மார்க்சியம் தேவை தானா? : இராமியா

karl-marxசோவியத் ஒன்றியமும், கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளும் வீழ்ந்து விட்டன. சீனா சோஷலிசப் பாதையில் இருந்து மெதுவாக விலகத் தொடங்கி, இப்பொழுது முழுவதுமாக முதலாளித்துவப் பாதைக்குத் திரும்பி விட்டது. சோஷலிசப் பாதையை மறுத்து முதலாளித்துவப் பாதைக்குத் திரும்பிய பின், பொருளாதார வளர்ச்சியில் சீனா மிகப் பெரும் சக்தியாக உருவெடுத்து இருக்கிறது.

சோஷலிசப் பாதையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள, கியூபா, வடகொரியா, வியட்னாம் போன்ற நாடுகள் போராடிக் கொண்டு இருக்கின்றன. இந்நிலையில் மார்க்சியம் தேவை தானா என்று முதலாளித்துவ அறிஞர்கள் வினாவை எழுப்புகின்றனர். அது மட்டுமல்லாமல் இனி மார்க்சியம் வெற்றி பெறாது என்றும், மார்க்சியத்தை நம்புசிறவர்கள் கானல் நீரை நம்புவதைப் போல் ஏமாற்றம் அடைவார்கள் என்றும் ஆருடம் கூறுகிறார்கள்.

இவர்கள் கூறுவது சரி தானா? சோவியத் ஒன்றியம் உலகிலேயே வலிமையான நாடாக அன்று இருந்தது. சோவியத் குடிமக்கள் என்றாலே மற்ற நாடுகளின் மக்கள் ஒருவித மரியாதையுடன் தான் நோக்கினார்கள். தன் தேவையை நிறைவு செய்து கொண்டதோடு மட்டுமல்லாமல், வளரும் நாடுகளுக்கு உயர்தொழில் நுட்பங்களை அளிக்கவும் செய்தது.

இந்தியாவில் இருந்து வெள்ளையர்கள் வெளியேறிய பின் இரும்புத் தொழிற்சாலை அமைக்க வேண்டும் என்று துடியாய்த் துடித்துக் கொண்டு இருந்த பொழுது, அமெரிக்க, மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகள் இரும்புத் தொழில் நுட்பத்தை, பணம் பெற்றுக் கொண்டு அளிப்பதற்கும் மறுத்தன. ஆனால் சோவியத் ஒன்றியம் அதே தொழில் நுட்பத்தை இலவசமாக அளித்து, இந்தியாவில் இரும்புத் தொழிற் சாலைகள் அமைய உதவியது.

இப்பொழுது சோவியத் ஒன்றியம் சிதைந்து, அதன் உறுப்பு நாடுகள் முதலாளித்துவப் பாதைக்குத் தள்ளப்பட்ட பின் ஏறபட்டுள்ள நிலை என்ன?

வேலை உத்தரவாதம் செய்யப்பட்ட அந்நாடுகளின் மக்கள், இப்பொழுது வேலை தேடி உலகெங்கும் அலைந்து கொண்டு இருக்கின்றனர். சோவியத் ஒன்றியத்தில் ஓய்வூதியம் பெற்றுக் கொண்டு இருந்த முதியவர்கள் தங்கள் தேவைகளுக்குச் செலவு செய்தது போக மீதம் இருந்த பணத்தில் தங்கள் பேரக் குழந்தைகளுக்கு விளையாட்டுப் பொருட்களை வாங்கிக் கொடுத்து மகிழ்ந்து இருந்தனர்.

ஆனால் இன்று அவர்களுடைய ஓய்வூதியம் அவர்களுடைய அன்றாடத் தேவைகளை நிறைவு செய்வதற்கும் போதவில்லை. ஓய்வூதியக்காரர்களை விட்டு விடுங்கள்; பணியில் இருப்பவர்களுக்கே அவர்களுடைய ஊதியம் போதாமல் தவிக்க வேண்டியுள்ளது. தொழில் வளர்ச்சியில் முன்னணி நாடாகவும், மற்ற நாடுகளுக்கு உதவி புரியும் உயர்ந்த நிலையிலும் இருந்த நாடு, இன்று மூலப் பொருட்களை விற்றுப் பிழைப்பு நடத்த வேண்டிய கேவலமான நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டு இருக்கிறது.

சோவியத் ஒன்றிய உறுப்பு நாடுகளின் நிலைமை இவ்வாறு என்றால், முதலாளித்துவ அறிஞர்களால் பொருளாதார வளர்ச்சியில் ஏற்றம் பெற்றுள்ளது என்று புகழப்படும் சீனாவின் நிலைமை என்ன? முன்பெல்லாம் சீனாவின் அனைத்து மொழிகளும் சமமாக மதிக்கப்பட்டன. ஆனால் இன்று சீன நாட்டில் முதலீடு செய்பவர்களின் வசதியை முன்னிட்டு, மாண்டரின் மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொள்ளாத 50%க்கும் அதிகமான சீன மக்கள் அம்மொழியைப் பயில வேண்டும் என்று வற்புறுத்தப்படுகிறார்கள்.

அன்று உழைக்கும் மக்கள பெற்ற ஊதியம் அவர்களுடைய தேவையை நிறைவு செய்யப் போதுமானதாய் இருந்தது. இன்று அது போதவில்லை; அது மட்டுமல்ல, ஊதிய உயர்வு வேண்டும் என்று கேட்பவர்கள் முதலாளிகளின் அடியாட்களால் தாக்கப்படுகிறார்கள்; சில சமயங்களில் கொலையும் செய்யப்படுகிறார்கள். அப்படிக் கொலை செய்யப்பட்டவர்களின் தாய் / தந்தை / மகன் / மகள் / மனைவி / கணவன் யாராவது கவல் துறையில் புகார் செய்தால் அவர்களும் தாக்கப்படுகிறார்கள். பணம் கிடைக்கும் என்பதற்காகவும், இலாபம் சம்பாதிக்கம் வழி என்பதற்காகவும் விதிகளை மீறுவது சீனாவில் பெருகி வருகிறது.

முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையில், மக்கள் செல்வர்களாக இருக்க முடிகிறது என்றும், சோஷலிச உற்பத்தி முறை மக்களை வறுமையில் வாட்டுகிறது என்றும் கூறி -இவற்றுக்கு – அமெரிக்க, ஐரோப்பிய நாடுகளையும், கியூபா, வடகொரியா, வியட்னாம் நாடுகளையும் எடுத்துக் காட்டாகக் காட்டுகின்றனர். ஆனால் சோஷலிச நாடுகளில் தொழில் வளர்ச்சி ஏற்பட்டு விடக் கூடாது என்று சதித் திட்டம் போடுவதை மறைக்கின்றனர். இதைப் புரட்சி வீரர் ஃபிடல் காஸ்ட்ரோ ஒரு முறை எளிமையாக விளக்கினார். யாராவது கியூபாவில் ஒரு தொழிலை ஆரம்பிக்கலாம் என்று எண்ணினால், அவர்களுக்கு மிரட்டல் வரும் என்றும் அவ்வெண்ணத்தை அவர் கைவிடும் வரையில் அம்மிரட்டல் தொடரும் என்றும் இத்தகைய சூழலில் தான் சோஷலிச நாடுகள் தங்கள் நிலையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளப் போராடுகின்றன என்றும் அவர் கூறினார்.

ஆனால் அப்படிப்பட்ட கடினமான சூழ்நிலையிலும், 2005ஆம் ஆண்டில் கத்ரினா சூறாவளியின் பொழுது, கியூபா தங்கள் நாட்டு மக்களில் ஒருவரைக் கூட உயிரிழக்காமல் பாதுகாத்தது மட்டுமல்ல; ஒரு வளர்ப்புப் பிராணி கூட உயிரிழக்காமல் கியூபா பாதுகாத்தது. ஆனால் செல்வச் செழிப்பு மிகுந்த, அனைத்து அறிவியல் தொழில் நுட்ப வசதிகளையும் தன் வசம் கொண்ட அமெரிக்காவோ, அதே சூறாவளிக்கு ஆயிரக்கணக்கில் தன் மக்களைக் காவு கொடுத்தது.

இவையெல்லாம் மக்கள் நலனுக்கு, சோஷலிச முறை தான் ஏற்றது என்றும், முதலாளித்துவ முறை மக்களின் நல்வாழவிற்கு ஏற்றதல்ல என்றும் தெளிவாகக் காட்டும் எடுத்துக்காட்டுகள்.

இப்படி எல்லாம் எடுத்துக் காட்டுகளுடன் பேசும் பொழுது, சில முதலாளித்துவ அறிவு ஜீவிகள், கருத்தியல் ரீதியில் பேச வேண்டும் என்று கூறுகின்றனர். மார்க்சும் லெனினும், தங்கள் மூலதனம் (Capital), ஏகாதிபத்தியம் – முதலாளித்துவத்தின் இறுதிக் கட்டம் (Imperialism – Moribund Capitalism) ஆகிய நூல்களில் கருத்தியல் ரீதியில் தெளிவாக விளக்கி இருப்பதைப் பற்றிப் பேச மறுக்கின்றனர். இன்றைய கணினி, மற்றும் மின்னணு யுகத்தைப் பற்றிமார்க்சும் லெனினும் அறிய மாட்டார்கள் என்று விதண்டாவாதம் செய்கிறார்கள். முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை, அதாவது இலாபம் தரும் பொருட்களை மட்டுமே உற்பத்தி செய்வது என்ற அடிப்படை மாறாத வரையில் மார்க்சின், லெனினின் பகுப்பாய்வுகள் இன்றும் பொருந்தும் என்பதை வேண்டுமென்றே மறைக்கப் பார்க்கின்றனர்.

ஆனால் உண்மை நிலை மார்க்சியத்தின் தேவையை இன்னும் வலுவாக வலியுறுத்திக் கொண்டுள்ளது. மார்க்சின் காலத்திலும், லெனினின் காலத்திலும் – ஏன் – மாவோவின் காலத்திலும் தெரியாத, இன்று உலகையே அச்சுறுத்திக் கொண்டு இருக்கும் சுற்றுச் சூழல் கேடும், புவி வெப்ப உயர்வும், இவ்வுலகம் உய்வதற்கு மார்க்சியத்தைத் தவிர வேறு தீர்வே இல்லை என்று கடைக்கோடி அறிவிலிகளும் புரிந்து கொள்ளும் விதத்தில் உரக்கக் கூவிக் கொண்டு இருக்கின்றன.

பொருள் உற்பத்தியின் போது பக்க விளைவாக திட, திரவ, வாயு மாசுக்கள் உமிழப்படுகின்றன. இந்த மாசுக்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு மிகுந்த செலவினங்களை மேற்கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது. திட்ட முதலீட்டுடன் மாசுக் கட்டுப்பாட்டுச் செலவினங்களையும் சேர்த்துப் பார்க்கும் பொழுது, இலாப விகிதம் குறைந்து விடுகிறது. சில சமயங்களில் இலாபமே இல்லாமல் போய் விடுகிறது. இலாபம் வராது எனில் அத்தொழிலில் முதலீடு செய்ய முடியுமா? இந்நிலையில் ஒரு முதலாளி மாசுக் கட்டுப்பாட்டிற்காகச் செய் வேண்டிய செலவினங்களைக் குறைக்கவோ தவிர்க்கவோ முயல்கிறார். முதலாளியின் இம்முயற்சிக்கு ஆதரவு கிடைக்காத பகுதிகளில் (அதாவது நாடுகளில் அல்லது மாநிலங்களில்) முதலீடு செய்ய அவர் முன்வருவதில்லை. அப்படி ஆதரவு கொடுக்காத அப்பகுதி ஆட்சியாளர்கள், மூலதனத்தை ஈர்க்கத் தெரியாத மடையர்கள் என்று ஊடகங்கள் பரப்புரை செய்கின்றன.

சுற்றுச் சூழல் எக்கேடு கெட்டுப் போனாலும் போகட்டும் என்று நினைத்து, மாசுக் கட்டுப்பாட்டிற்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்கப்படாத பகுதிகளில் தொழில்கள் செழித்து வளர்கின்றன. அப்பகுதி ஆட்சியாளர்கள் மூலதனத்தை ஈர்க்கத் தெரிந்த அறிவாளிகள் என்று முதலாளித்துவ ஊடகங்களால் புகழப்படுகின்றனர். மொத்தத்தில் தொழில்கள் வளர்கின்றன என்றாலே சுற்றுச் சூழல் மாசு அடைவது என்பது தவிர்க்க முடியாதது என்று ஆகிவிடுகிறது. ஆகவே தான் வளர்ந்த நாடுகளில் தடை செய்யப் பட்டுள்ள பல தொழில்கள் வளரும் நாடுகளில் இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றன. இந்த முரண்பாடு முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் தவிர்க்க முடியாத உட்கூறு ஆகும். ஆனால் சோஷலிச உற்பத்தி முறையில் தனி மனிதனுக்கு இலாபம் என்பதைக் கணக்கில் கொள்ளாமல், அனைத்து உழைக்கும் மக்களின பொது நலன்களே கணக்கில் கொள்ளப்படும் என்பதால் மாசுக்களை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது எந்தத் திட்டத்திலும் தவிர்க்க முடியாத உட்கூறாக இருக்கும். அதாவது இப்புவியில் சுற்றுச் சூழல் கேடு அடையாமல் இருப்பதற்கு மார்க்சியம் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகத் தேவைப்படுகிறது.

இன்று புவி வாழ்வை அச்சுறுத்திக் கொண்டு இருக்கும் இன்னொரு விஷயம், புவி வெப்ப உயர்வு ஆகும். மனிதர்கள் தாங்கள் வாழ்வதற்காக உற்பத்தி செய்யும் பொருட்களும், மற்றும் சேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்தும் எரிபொருட்களும், இரசாயனப் பொருட்களும், கரியமில வாயு (carbon -di- oxide) பச்சை வீட்டு வாயுக்கள் (Green House Gases) மற்றும் பிற நச்சுக் கழிவுகளை உமிழ்கின்றன. இந்த நச்சுப் பொருட்கள் புவியின் வெப்பத்தை உயர்த்திக் கொண்டே போகின்றன. இப்படிப் புவியின் வெப்பம் உயர்வதால் பனிமலைகள் உருகிக் கடல் மட்டம் உயர்ந்து நிலப் பரப்பு குறையும்.

நாளடைவில் நிலத்தில் வாழும் உயிரினங்கள் வாழ்வதற்குப் போதுமான நிலப் பரப்பு இல்லாமல போய்விடும். ஒருவேளை நிலப் பரப்பு சிறிதளவும் இல்லாமல் போகலாம். அப்போது மனித இனம் உட்பட நிலத்தில் வாழும் உயிரினங்கள் அனைத்தும் அழிந்து போய்விடும். அது மட்டுமல்ல; இப்போது உமிழப்படும் நச்சுப் பொருட்கள் நீரில் கரைந்து நீரும் அமிலத் தன்மை பெற்றுவிடும். அந்நிலையில் நீர்வாழ் உயிரினங்களும் மடிந்து விடும். அதாவது இப்புவியில் உயிரினங்களின் சுவடே இல்லாமல் போய்விடும். இன்றைய நிலைமை இப்பேரழிவை நோக்கித் தான் வேகமாகப் போய்க் கொண்டு இருக்கிறது.

இதைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாதா? முதலாளித்துவப் பொருளாதார உற்பத்தி முறை ஆட்சி செய்யும் போது இப்பேரழிவைத் தடுத்து நிறுத்த முடியவே முடியாது. ஏனெனில் முதலாளித்துவ முறை அதிக இலாபம் கிடைக்கும் தொழில்களில் தான் மூலதனத்தையும் இயற்கை மூலாதாரங்களையும் ஈடுபடுத்து வேண்டும் என்று வழிகாட்டுகிறது. வழி காட்டுவது மட்டுமல்ல; கட்டாயப்படுத்தவும் செய்கிறது. புவி வெப்பத்தை உயர்த்தும் கழிவுகளை உமிழும் ஆயுத உற்பத்தி, வாகன உற்பத்தி, வாகனங்களின் பயன்பாட்டை அதிகரிக்கும் தொழில்களை வளர்த்தல், நகரமைப்புத் திட்டத்தையும் அதன் வழியிலேயே செயல்படுத்தல் ஆகியவற்றால் தான் சந்தையில் மூலதனத்திற்கு இலாபம் கிடைக்கிறது. ஆகவே முதலாளித்துவ முறை ஆட்சி செய்யும் வரையில் இத்தொழில்கள் மேலும் மேலும் செழித்து வளரும். அதன் விளைவாகப் புவி வெப்பம் மேலும் மேலும் உயர்ந்து கொண்டே போகும். அழிவுப் பாதையில் உலகம் இன்னும் வேகமாகச் செல்லும்.

ஆனால் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையைக் கைவிட்டு விட்டு, சோஷலிச உற்பத்தி முறையை ஏற்றுக் கொண்டால், புவி வெப்ப உயர்வை அதிகரிக்கும் தொழில்களை வெகுவாகக் குறைத்து விட முடியும். சோஷலிச ஆட்சி முறையில் போர்கள் தேவையாய் இராது எனபதால் ஆயுத உற்பத்திக்கு அவசியமே இல்லாமல் போய்விடும்.

உலகத்தை அழிவுப் பாதையில் இருந்து திருப்ப வேண்டிய அவசியத்தின் காரணமாக, அவசர அவசியத் தேவைகளுக்குத் தவிர மற்ற எல்லாப் பயணத் தேவைக்கும் பொதுப் போக்குவரத்து முறையையே பின்பற்ற வேண்டும் என்று ஏற்பாடு செய்து விட்டால், புவி வெப்ப உயர்வின் வேகத்தை நூற்றில் ஒரு பங்காகக் குறைத்து விட முடியும்,

மேலும் மரம் வளர்த்தலையும் விவசாயத்தையும் அதிக அளவில் மேற்கொண்டால் கரியமில வாயுவை உறிஞ்சி உயிர் வளியை (oxygen) வெளியிடும் செயல்கள் நடக்கும். இது ஏற்கனவே உயர்ந்துள்ள புவி வெப்பத்தைப் படிப்படியாகக் குறைக்கும். இந்த மரம் வளர்த்தலையும் , விவசாயத்தையும் முதலாளித்துவ முறை அட்சி செய்யும் வரை ஊக்குவிக்க முடியாது என்பது மட்டுமல்ல; அவற்றில் நஷ்டம் வருவது உறுதி என்பதால் அச்செயல்கள் நடக்காமல் இருப்பது உறுதி செய்யப்படும். கருத்தியல் ரீதியாக மக்களை மயக்கத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக மரம் நடு விழா கொண்டாடப்படுமே ஒழிய உண்மையில் தேவையான அளவில் ஆயிரத்தில் ஒரு பங்கு மரங்கள் கூட வளர்க்கப்பட மாட்டாது.

ஆனால் சோஷலிச ஆட்சி முறையில் மக்கள் நலனே அடிப்படை என்பதால் பட்டினி கிடக்கும் மக்களுக்காகவும், ஊட்டச் சத்து இல்லாத மக்களுக்காகவும், விவசாயமும் மரம் வளர்த்தலும் வெகுவாக ஊக்குவிக்கப்படும். அதன் பக்க விளைவாக வெகுவாகக் கரியமில வாயு உறிஞ்சப்பட்டு, உயிர் வளி வெளியிடப்பட்டு புவி வெப்பம் குறையத் தொடங்கும். இவ்வுலகம் அழிவுப் பாதையில் சென்று கொண்டு இருக்கும் வேகம் குறைப்பது மட்டுமல்லாமல், எதிர்த் திசையிலும் பயணிக்க வைக்க முடியும். அதனால் இப்புவியில் உயிரின வாழ்வு தொடர்வதை உறுதி செய்ய முடியும்.

இதுவரையிலும் உழைக்கும் மக்களின் சுதந்திரத்திற்காகவும் பொது மக்களின் நல்வாழ்விற்காகவும் மட்டுமே மார்க்சியம் தேவை என்ற நிலைமை இருந்தது. ஆனால் இப்பொழுதோ, இப்புவியில் உயிரினங்கள் தொடர்ந்து வாழ வேண்டும் என்பதற்கே கூட மார்க்சியம் அவசியமான ஒன்றாக ஆகி இருககிறது.

மார்க்சியப் பகுப்பாய்வு தேவை தானா? : கோசலன்
திட்டமிடும் தத்துவங்கள் – எச்சரிக்கைக் குறிப்பு : சபா நாவலன்
மார்க்சியம், தேசியம், அடையாளம் : சபா நாவலன்

பாகிஸ்தானில் காத்ரியின் மக்கள் எழுச்சி – தங்கச் சுரங்கம் பின்னணியில் : சபா நாவலன்

PAKISTAN-UNREST-POLITICSஉலகம் முழுவதும் போராட்டங்களும் எழுச்சிகளும் நடைபெறுகின்றன என்றால் அதன் அடிப்படைக்காரணம், அதற்கான அரசியல் புறச்சூழல் காணப்படுகின்றது என்பதே. அதிகாரவர்க்கமும், பண முதலைகளும் தமது அப்பாவி மக்களைக் கொள்ளையிட்டு உலகம் முழுவதும் பணப்பதுக்கலில் ஈடுபடுகின்றனர். உழைப்பையும் மூலதனத்தையும் சொந்தமாக்கிக் கொள்கின்ற உலகின் விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய சில நிறுவனங்களும் அவற்றைச் சார்ந்தவர்களுமே உலகில் ஒவ்வொரு மனிதனதும் வீட்டு நுளைவாசல் வரை வந்து கொள்ளையடித்துச் செல்லும் அளவிற்கு உலகம் அநாகரீகம் அடைந்துள்ளது. இவர்கள் விட்டுச் செல்கின்ற வறுமையும் மனித அவலமும் மக்கள் எழுச்சிகளைத் தூண்டுகிறது.

அந்த மகள் எழுச்சிகளைக்கூட மக்களை அவலத்துள் அமிழ்த்திய அதே குழுவினரே பயன்படுத்திக்கொள்கின்றனர். மக்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொண்ட ஏகாதிபத்திய அரசுகள் அவர்களுக்கான எழுச்சிகளை திட்டமிட்டு நடத்துகின்றனர். எழுச்சிகளை நடத்துவதற்காக பயிற்சி வழங்கப்பட்ட புரட்சி வியாபார அமைப்புக்களையும், தன்னார்வக் குழுக்களையும் தயார் நிலையில் வைத்திருக்கிறார்கள். அரசுகளதும், பல்தேசிய நிறுவனங்களாதும் பண வழங்கல்களைப் பெற்றுக்கொள்ளும் அரசு சரா நிறுனனங்கள் என தம்மைத் தாமே அழைத்துக்கொள்ளும் தன்னார்வ நிறுனனங்களும் தனி நபர்களும் புரட்சியைத் திட்டமிட்டு புதிய பொம்மை அரசுகளை நிறுவிக்கொள்கிறார்கள். இவை அனைத்தும் பல்தேசியக் கம்பனிகளின் நலன்களுக்காகவும் அரவணைப்பில் இயங்கும் அரசுகளின் நலன்களுக்காகவுமே நடைபெறுகின்றன.

மக்களின் மேலோட்டமான அவ்வப்போது தோன்றும் பிரச்சனைகளை முன்வைத்து புதிய குழுக்களும், திடீர் எழுச்சிகளும் தோன்றுகின்றன.

அவ்வாறான திடீர் மக்கள் எழுச்சிகளில் ஒன்றே பாகிஸ்தானில் இன்று உருவாகியிருக்கும் மக்கள் போராட்டமும்.

மக்கள் எழுச்சிகள் அனைத்தும் மக்களுக்கானவையோ அல்லது விடுதலை முற்போக்கானவையோ அல்ல. ஹிட்லர் உருவாக்கிய மாபெரும் மக்கள் எழுச்சிகளையும், போலந்தில் அமரிக்க கிறீஸ்தவ திருச்சபைகளின் பின்னணியில் வலேசா தோற்றுவித்த எழுச்சிகளையும், நமது காலத்தில் அமரிக்க அரசின் ஆக்கிரமிப்பு நோக்கத்திற்காக அரபு நாடுகளில் தோன்றிய எழுச்சிகளையும் பார்த்திருக்கிறோம். இந்தியாவில் பாரதீய ஜனதா போன்ற மத அடிப்படைவாதிகள் தோற்றுவித்த எழுச்சிகளைக்கூட நமது காலத்தில் பார்க்கிறோம்.

இன்று உலகம் முழுவதும் அங்குள்ள புறச்சூழலைக் கற்றுக்கொள்ளும் ஏகாதிபத்திய அரசுகள் தாம் சார்ந்த பல்தேசிய நிறுவனனங்களின் மூலதனச் சுரண்டலுக்காக எழுச்சிகளைத் திட்டமிட்டு உருவாக்கி வருகின்றன.

தமது தேவைக்காக தேசிய இனப்பிரச்சனை, அடையாளம் சார்ந்த அரசியல், போன்றவற்றைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் ஏகாதிபதிய அரசுகள் திட்டமிட்ட திடீர் எழுச்சிகளையும் போராட்டங்களையும் பெரும் பணச்செலவில் நடத்திவருகின்றன.
பாகிஸ்தானிய அரசு பலோசிஸ்தான் தேசிய இனத்தின் சுயநிர்ணய உரிமைய மறுத்து அதன் மீது இராணுவ ஒடுக்குமுறையைக் கட்டவிழ்த்துவிட்டுள்ளது. பலோச்சிஸ்தானியர்கள் பாகிஸ்தானிய அரசுக்கு எதிராக சுயநிர்ணய உரிமைகோரிப் போராட்டம் நடத்திவருகிறார்கள். 2012 ஆம் ஆண்டு பெப்ருவரி மாதம் அமரிக்க செனட் சபையில் பலோச்சிஸ்தான் -Balochistan-மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமையை அங்கீகரிக்கக் பாக்கிஸ்தான் அரசைக் கோருவதாகத் தீர்மானம் கொண்டுவரப்படுகிறது.

இலங்கையில் ஒடுக்கப்படும் தமிழ்த் தேசிய இனம் திட்டமிட்ட இனப்படுகொலைக்கு உட்பட்த்தப்பட்ட போது அதுகுறித்து கண்டுகொள்ளாது ராஜபக்ச அரசோடு உடன்படிக்கைகள் செய்துகொண்ட ஏகாதிபத்தியங்கள் பாகிஸ்தானிய அரசுக்கு எதிராக பலோசிஸ்தானை விடுதலை செய்யக் கோருகின்றன.

goldbalochistanபலோச்சிஸ்தானின் ஷாகாய் மாவட்டத்திலிருக்கும் ரெக்கொ டிக் – Reko Diq- என்ற சிறிய நகரம் அண்மைக்காலமாக உலகின் கண்களை உறுத்துகின்ற குவியப் புள்ளியாகக் காட்சிதந்தது. அமரிக்காவின் பலோச்சிஸ்தான் மீதான அக்கறையினதும் ஐரோப்பாவினதும் ஐக்கிய நாடுகள் நிறுவனத்தினதும் மனித உரிமை அக்கறையினதும் பின்புலத்தில் ரெக்கொ டிக் காணப்பட்டது. உலகத்தின் மிகவும் தரமான தங்கச்சுரங்கம் ஒன்றை ரிக்கோ டிக் கொண்டிருப்பதுவே இதன் பிரதான காரணம்.

சிலி நாட்டின் எஸ்கடோடியா தங்கச் சுரங்கத்தில் பெறப்படும் தொகையை விட அதிகளவான தங்கத்தை பலோச்சிஸ்தானில் பெறமுடியும் என்று கணிப்பிடுகிறார்கள். எரிமலை குளிர்வடைந்த இடங்களில் ஒன்றான ரேக்கோ டிக் 12.3 மில்லியன் செப்புத் தாதுக்களையும் கொண்டுள்ளது எனக் கணிப்பிடப்படுகிறது.

தங்க வியாபாரம் மேற்கொள்ளும் மேற்கின் பல்தேசிய நிறுவனங்கள் அங்குள்ள தங்கத்தைச் சுரண்டி எடுப்பதற்காக அருவருக்கத்தக்க மோதலில் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக ஈடுபட்டுவருகின்றன.

கனடா நாட்ட்டைத் தளமாகக் கொண்ட உலகின் மிகப்பெரிய தங்க உற்பத்தி நிறுனமன பாரிக் கோல்ட் -Barrick Gold mine- பலோச்சிஸ்தான் தங்கச் சுரங்கத்தில் தங்கம் அகழ்வதற்காக விண்ணப்பித்திருந்தது. இந்த விண்ணப்பத்தை பலோச்சிஸ்தான் மாநில அரசும் பாகிஸ்தான் மத்திய அரசும் 2011 ஆம் ஆண்டின் இறுதிப் பகுதியில் நிராகரித்தன.

அதே வேளை பலோச்சிஸ்தானில் துறைமுகக் கட்டுமானப் பணிகளுக்கும் ஏனைய அபிவிருத்திப் பணிகளும் சீனாவிற்கு வழங்கப்பட்டது.

மேற்குலக ஊடகங்கள் பாகிஸ்தான் தங்கம் அகழ்வதற்கு கனேடிய நிறுவனத்தை அனுமதிக்க மறுத்தது குறித்து இஸ்லாமிய அரசின் சர்வாதிகாரம் என்று பிரச்சாரங்களை ஆரம்பித்தன. இதன் தொடர்ச்சியாக ஒடுக்கப்படும் பலோச்சிஸ்தானியர்களின் மனித உரிமை மற்றும் சுய நிர்ணய உரிமைக் கோரிக்கைகள் போன்றவற்றைப் பிரச்சாரம் மேற்கொள்ள ஆரம்பித்தன.

இதுவரை யாராலும் கண்டுகொள்ளப்படாத பலோச்சிஸ்தான் இன்று உலகின் கண்களை உறுத்தியது. இந்த நிலையில் தான் கனடாவில் வசிக்கும் கனேடியப் பிராஜா உரிமை பெற்ற பாகிஸ்தானியரான பணக்காரர் தாகீர் உல் காட்ரி முன்னிலைக்கு வருகிறார். பாகிஸ்தானிய அரசின் ஊழல், மக்களின் வறுமை ஆகிய சுலோகங்களை முன்வைத்து பாகிஸ்தானிய அரசியலில் தலையிடுகிறார்.

கடந்த ஜனவரி மாதம் பதின்நான்காம் திகதி நான்கு பல்லாயிரம் மக்களைத் திரட்டி திடீர் எழுச்சி ஒன்றை காட்ரி நடத்தினார்.

நாடாளுமன்றம் மற்றும் மாகாண அரசுகளைக் கலைக்க வேண்டும், தேர்தல் சீர்திருத்தங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பது உள்ளிட்ட கோரிக்கைகளை முன்வைத்து கடந்த சில நாட்களாக இஸ்லாமாபாத் அருகே தமது ஆதரவாளர்களுடன் தொடர் போராட்டத்தை காத்ரி நடத்தி வந்தார். இது தொடர்பாக அரசுக்கும் கெடு விதித்திருந்தார்.
இப்போது அரசு காத்ரியின் கோரிக்கைகள் பலவற்றை ஏற்றுக்கொள்ள மக்கள் போராட்டம் தற்காலிகமாக இடை நிறுத்தப்பட்டது.

கனேடிய மில்லியனியரான காத்ரிக்கும் கனடாவின் பாரிக் கோட்ல் நிறுனதிற்கும் நெருங்கிய வியாபாரத் தொடர்புகள் நிலவிவந்தன. இத்தகவலை பல ஊடகங்கள் வெளிப்படுத்தியிருந்தன.

ஏகாதிபத்தியத்தின் அடியாளாக கனாவிலிருந்து ‘கடவுள்’ போலத் தோன்றிய காத்ரி தங்கச் சுரங்கத்தில் மேற்கு நிறுவனனங்கள் கைவைக்கும் வரைக்கும் அரசியலில் தலையிடுவார் என்றே எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதற்கும் மேலாக இந்தியாவைச் சூழவுள்ள நாடுகளில் நடைபெறும் அரசியல் சதுரங்கத்தில் அந்த நாடுகளிலிருந்து சீன ஆதிக்கத்தை அகற்றுவதற்கு அமரிக்க ஏகாதிபத்தியம் அனைத்தையும் மேற்கொள்ளத் தாயாரகிறது.

ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு எதிராகவும் அதிகாரவர்க்கதிற்கு எதிராகவும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட அரசியல் கட்சி ஒன்றினால் முன்னெடுக்கப்படாத எந்தப் போராட்டமும் இனிமேல் அதிகாரவர்கம் சார்ந்ததாக மட்டுமே அமையும்.

இலங்கையிலும் இதேபோன்ற எழுச்சிகளையும் ஆட்சி மாறத்தையும் ஏற்படுத்தவும் புதிய பேரினவாதிகளால் ராஜபகசவைப் பிரதியிடவும் அமரிக்கா நேரடியாகவே முயன்று வருகிறது.

பிரேமகுமாரின் சுய நிர்ணயம் – வெள்ளை வானில் கடத்தப்பட்ட லெனின்(2) : சபா நாவலன்

சுய நிர்ணய உரிமை குறித்த தீர்க்கமான கோட்பாட்டுரீதியான முடிவை முதலில் முன்வைத்தது மார்க்சியமே. இன்று நடைபெறும் விவாதங்களைப் போன்றே ஒரு நூற்றாண்டிற்கு முன்னர் தேசம், தேசியம் குறித்த விவாதங்களில் மார்க்சிஸ்டுகள் தமது உறுதியான அறிவியல் நிலைப்பாட்டை முன்வைத்தனர். ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்கள் பிரிந்து சென்று தனியரசு அமைப்பதற்கான போராட்டங்களை கோட்ப்பாடுரீதியிலும், நடைமுறை அரசியலிலும் மார்க்சிஸ்டுக்களே முதலில் ஆதரித்தனர்.

துறைசார் நிறுவனங்கள் கூட 70களின் பின்னரே மார்க்சியத்தின் தேசிய இனங்கள் குறித்த அறிவியல்பூர்வமான நிலைப்பாட்டை தவிர்க்கமுடியாமல் உள்வாங்கிக்கொண்டனர்.

‘நாங்கள் தேசங்களின் சுயநிர்ணய உரிமை என்பதன் உள்ளர்த்தம் குறித்துப் புரிந்துகொள்ள தேசிய இயக்கங்களின் வரலாற்றுப் பொருளியல் (historico-economic) நிலைமைகளை ஆராய்வதனூடாகவே முடிவுக்கு வரமுடியும். மாறாக ஊசலாடும் வரைமுறைகளை வைத்துக்கொண்டோ, சுருக்கப்பட்ட கண்டுபிடித்த வரை முறைகளை வைத்துக்கொண்டோ அல்ல. தேசங்களின் சுய நிர்ணய உரிமை என்பது தேசியத்திற்கு அன்னியமான கூறுகளிலிருந்து தேசங்கள் அரசியல்ரீதியாகப் பிரிந்து செல்லல். அதுமட்டுமல்ல சுதந்திரமான தனி அரசை உருவாக்குதல் என்பதுமாகும்.’ என்று விவாதத்திற்கு இடமின்றி லெனின் தீர்க்கமாகத் தனது நிலைப்பாட்டை முன்வைக்கிறார்.

ஆக, தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டத்தின் அடிப்படைத் தத்துவார்த்தக் கோட்பாடு மார்க்சியமாகவே அமைய முடியும். மார்க்சியம் மட்டுமே மிகத் தெளிவான உறுதியான தத்துவார்த்தக் கோட்பாட்டைத் தேசிய இனங்கள் குறித்தும் பிரிந்து செல்லும் உரிமை குறித்தும் முன்வைக்கிறது.

மறுபுறத்தில் பெரும்பான்மை மக்களின் ஜனநாயகத்திற்கான கோட்பாட்டை முன்வைக்கும் மார்க்சியம், வெற்றிய நோக்கிய தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்ட வழிமுறைகளையும் முன்வைக்கிறது. ஆக, எமது காலத்தின் தேசியப் போராட்டங்களுக்கு மார்க்சியம் வழிகாட்டுகிறது.

தங்களைத் தாங்களே மார்க்சிஸ்டுக்கள் என்றும் இடதுசாரிகள் என்றும் அழைத்துக்கொள்ளும் நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் மத்தியதர வர்க்க சிந்தனைக்குள் வயப்பட்ட குழுக்கள் சுயநிர்ணய உரிமையை மார்க்சியத்தின் பெயராலேயே மறுக்கின்றன. இவற்றை எல்லாம் அவர்கள் தங்களது தனிப்பட்ட அரசியல் என்று முன்வைத்தால் கூட அதில் ஒரு நேர்மையைக் காணலாம். மார்க்சியத்திற்கு எதிரான ஒன்றை மார்க்சியத்தின் பெயராலேயே முன்வைப்பது கயமைத்தனம்.
இலங்கையில் மக்கள் மத்தியிலான பிரதான முரண்பாடு தேசிய முரண்பாடே. பேரினவாத ஒடுக்குமுறை இலங்கையில் வாழ்கின்ற சிறுபான்மைத் தேசிய இனங்களை திட்டமிட்ட இனப்படுகொலைக்கும் இனச்சுத்திகரிப்பிற்கும் உட்படுத்துகின்ற அளவிற்கு உச்சமாக வளர்ந்துள்ளது.

வட-கிழக்குத் தமிழர்கள் தமக்கு எந்த நன்மையும் கிடைக்கப்போவதில்லை என அறிந்து கொண்டே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிற்கு வாக்களிக்கிறார்கள். கடந்த 40 ஆண்டு காலமாக இலங்கையின் வரலாறு தேசிய இயக்கங்களின் வரலாறு.

இந்த சூழலில் மார்க்சிஸ்டுக்கள் என்று தம்மைத்தாமே அழைத்துக்கொள்ளும் அதன் எதிரிகள் சுயநிர்ணய உரிமையைத் தாங்கள் ஏற்றுகொள்ளவில்லை என்று கூறியது மட்டுமன்றி மார்க்சமும் அதைத்தான் கூறுகிறது என்ற அப்பட்டமான பொய்யை அவிழ்த்துவிட்டார்கள். தற்செயலாக சுயநிர்ணய உரிமையை ஏற்றுக்கொண்ட சிலர் பிரிந்துபோவதை ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டோம் என்றார்கள்.

சுயநிர்ணய உரிமைக்காகப் போராடும் ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்கள் மத்தியில் இவர்களின் திரிபு வாதங்கள் மார்க்சியத்தின் மீதும் இடதுசாரியத்தின் மீதும் பெரும் வெறுப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது. இடதுசாரி இயக்கங்களுக்கும், இடது சாரிகளுக்கும் எதிரான வெறுப்பு பெரும் அலைபோல எழுந்தது. இதற்கு மாற்றாக, வேறு வழியின்றி, வலதுசாரிய தலைமையையும், சிறு முதலாளித்துவ அல்லது மத்தியதரவர்க்கத்தின் ஊசலாடும் தலைமையையும் மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலை உருவானது. இவ்வாறான தலைமைகள் அறிவியல் பூர்வமான மனித நேயத்தின் அடிப்படையில் அன்றி இனவாதத்தையும் குறுகிய தேசிய வாதத்தையும் முன்நிறுத்தி எழுந்தன.

இது இலங்கையிலிருந்து தமிழ்நாடு வரை விரிந்து சென்றது. இன்று புலம்பெயர் நாடுகளில் தேசியத்தின் பெயரால் உறுதியாக நிலைகொண்டு அழிவுகளுக்கு விதையிட்டு விருட்சமாக வளர்ச்சையடைந்தது.

தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் சார்ந்த தலைமைகள் தாம் பிரிந்து சென்று தனியரசு அமைத்துக்கொள்வதற்கான போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதற்குப் பதிலாக இனவாதிகளாகவும், குறும் தேசிய வாதிகளாகவும் மாறிய சீர்குலைவுகளுக்குக் காரணமான சுருக்கமான வரலாறு இடதுசாரிகளின் வரலாற்றுத் தவறோடு இணைந்தே நோக்கப்பட வேண்டும்.

ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டத்தை வலதுசாரிகளதும், இனவாதிகளதும், குறுந்தேசிய வாதிகளதும் கைகளில் ஒப்படைத்த வரலாற்றுத் தவறை இலங்கையில் இடதுசாரியம் பேசியவர்கள் இழைத்துள்ளனர்.

சுயநிர்ணய உரிமை என்பது பிரிந்து செல்லும் உரிமையையும் உள்ளடக்கியதே எனினும் அது பிரிவினைவாதம் அல்ல. மார்க்சியத்தின் எதிரிகளே அவ்வாறான திரிபுகளை முன்வைத்து பெருந்தேசியவாத்த்தில் கட்டுண்டு கிடக்கும் சிங்கள மக்களைப் பயமுறுத்துகிறார்கள். பெருந்தேசிய ஒடுக்குமுறைக்குத் துணைபோகிறார்கள். மனித நேயமும் சமூகப்பற்றும் மிக்க புதிய தலைமுறையை இனவாதத்தையும் குறுந்தேசிய வாதத்தையும் நோக்கி நகர்த்துகிறார்கள்.

இலங்கை போன்ற நாடுகளின் அரசியல் சூழலில் தேசிய இன ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான போராட்டம் முன்னெடுக்கப்படும்போது மட்டுமே ஒடுக்கப்படும் சிங்கள உழைக்கும் வர்க்கம் கூட தன்மீதான ஒடுக்கு முறையை உணர்ந்துகொள்ளும். உறுதியான மார்க்சிய அரசியலின் அடிப்படையில் பெருந்தேசிய ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான போராட்டம் வெற்றியை நோக்கி நகரும் வேளையில் பலவீனமடையும் அரசுக்கு எதிராக சிங்கள மக்கள் அணிதிரள்வார்கள். ஒடுக்கப்படும் தேசிய இனங்களின் போராட்ட இயக்கம் உழைக்கும் வர்கத்தின் தலைமையில் முன்னெடுக்கப்படும் போது சிங்கள மக்கள் தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்காகக் குரல் கொடுப்பார்கள்.

இன்று வரை இனவாதிகளதும் குறும் தேசிய வாதிகளதும் கைகளில் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்த போராட்டம் சிங்கள மக்களையும், ஏனைய ஒடுக்கப்பட்ட தேசிய இனங்களான முஸ்லீம் தமிழர்களையும் மலையகத் தமிழர்களையும் உலகின் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களையும் அன்னியப்படுத்தியிருந்தது. கம்யூனிச இயக்கங்கள் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டத்தைத் தலைமை தாங்கினால் மட்டுமே இந்தப் போராட்டம் பெரும்பான்மை மக்களின் போராட்டமாக மாற்றமடையும்.

இலங்கையின் இடதுசாரி இயக்கங்கள் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டத்தைத் தலைமைதாங்க மறுத்ததன் காரணமாகவே ஒரு புறத்தில் தமிழ் இனவாதிகளும் மறுபுறத்தில் ஜே.வி.பி போன்ற சிங்கள ‘இனவாவத இடதுசாரிகளும்’ தோற்றம்பெற்றனர்.

ரோகண விஜயவீரவின் தொடர்ச்சி என தம்மைப் பிரகடனப்படுத்தும் முன்னிலை சோசலிசக் கட்சி சுய நிர்ணய உரிமையை மறுப்பதன் ஊடாக,

1. தமிழ் இனவாதிகளை மீண்டும் இடதுசாரியத்திற்கு எதிரான உறுதியான அணியாக பலம்பெறச் செய்கிறது.

2. பிரிந்து செல்லும் உரிமை என்பது பிரிவினை வாதம் என்று சிங்கள மக்களுக்குச் சொல்வதனூடாக அவர்களை தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் சுய நிர்ணய உரிமைக்கு எதிரான பேரினவாதிகளாக உரம்பெறச் செய்கிறது.

இவை இரண்டுமே மார்க்சிய எதிர்ப்பு முழக்கங்கள். திரிபுவாதம். ஆபத்தான எதிர்காலத்திற்கும் இன்னுமொரு முள்ளிவாய்க்காலுக்கும் இடப்படும் அத்திவாரம். இனவாதத்திற்கு எதிரான இயக்கத்தை ஆரம்பித்துள்ளதாகக் கூறும் இவர்கள் இனவாதத்தை மேலும் ஆழப்படுத்துவதற்கான நச்சு விதைகளை விதைக்கின்றனர்.

சிங்கள தொழிலாள வர்க்கம் தமிழ்த் தொழிலார்களைவிட வர்க்க உணர்வு கொண்ட போராடப் பயிற்றுவிக்கப்பட்டஉறுதியான வர்க்கம். பல தொழிற்சங்கப் போராட்டங்களை நடத்தியிருக்கிறது. தெற்காசியா கண்டிராத தொடர்ச்சியான போராட்டங்களைச் சிங்கள உழைக்கும் வர்க்கம் நடத்தியத்தைக் கண்டிருக்கிறோம். இரண்டு தடவை இடதுசாரியத்தின் பெயரில் ஆயுதக் கிளர்ச்சிகள் நடந்திருக்கின்றன. வர்ணாச்சிரம அமைப்பு அவர்கள் மத்தியில் ஆழமாக வேரூன்றாமையும், காலனியத்திற்குப் பிந்திய மூலதனத் திரட்சியும் இவற்றிற்குக் காரணமாகச் சொல்லப்படுகின்றன.

ஆக, இடதுசாரி இயக்கங்கள் சிங்கள மக்கள் மத்தியில் இலகுவாக வேரூன்றும் வாய்ப்புக்கள் இன்னும் அதிகாமாகவே காணப்படுகின்றன. இதன் காரணமாகவே அவர்களை இலங்கை ஆளும் வர்க்கம் பேரினவாத நஞ்சூட்டி வைத்திருக்கிறது. இந்த சூழலில் இனவாதம் கலந்த இடதுசாரி முழக்கங்கள் சிங்கள மக்கள் மத்தியில் தற்காலிகமாகப் பெரும் செல்வாக்குச் செலுத்தவல்லது. இந்தக் கருத்தை 80களின் இறுதியில் ஜே.வி.பியின் முன்னை நாள் முதன்மை உறுப்பினர் எச்.என்.பெர்ணான்டொ கூறினார்.

எச்.என்.பெர்ணாண்டோ மேலும் கூறுகையில் தமிழ்ப் பேசும் மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டத்தை சிங்கள போலி இடதுசாரிகள் ஆதரிக்காமைக்கு அடிப்படைக் காரணம் இதுவே என்றார்.

தேசிய இன ஒடுக்குமுறை நாளாந்தம் மக்களைத் துவம்சம் செய்கின்ற வேளையில் தமிழ் இனவாதத்திற்கு எதிராகப் போராடுங்கள் என்றும் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டத்தை மறுக்கக் கோரியும் முன்னிலை சோசலிசக் கட்சி முன்வைக்கும் முழக்கங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலையில் தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் இல்லை. சுய நிர்ணய உரிமைக்கான, பெருந்தேசிய ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான போராட்டத்தை இனவாதிகளிடமிருந்தும், மத்தியதரவர்க்கச் சிந்தனை படைத்தோரிடமிருந்தும் விடுவித்து உழைக்கும் வர்க்கம் தலைமை தாங்கும் வரைக்கும் இனவாதம் தவிர்க்கமுடியாமல் ஆதிக்கம் செலுத்தும்.

பேரினவாதம் தனது பயங்கரவாதத்தைத் தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் மீது கட்டவிழ்த்துவிடும். இனச்சுத்திகரிப்பும், இன அழிப்பும் ஏகாதிபத்தியங்களின் முழுமையான ஆதரவோடு தொடரும்.

மேர்ஜ், சேவா லங்கா போன்ற தன்னார்வ நிறுவனங்கள் இலங்கையில் ஏற்கனவே முன்வைத்த இனவாதத்திற்கு எதிரான போராட்டம் என்ற அதே முழக்கங்களைத் தான் முன்னிலை சோசலிசக் கட்சியும் முன்வைக்கிறது.

தமிழ்ப் பேசும் மக்கள் பிரிந்து சென்று தனியரசு அமைக்கும் உரிமைக்கான போராட்டத்தை மார்க்சிஸ்டுக்களிடமிருந்தும் இடதுசாரி இயக்கங்களிடமிருந்தும் திட்டமிட்டு அன்னியப்படுத்தும் நிகழ்ச்சி நிரலுக்குள் முன்னிலை சோசலிசக் கட்சி தள்ளிவிடப்பட்டிருக்கிறதா?

மார்க்சிய அரசியல் குறித்த தெளிவின்மையின் அடிப்படையில் முன்னிலை சோசலிசக் கட்சி இவ்வாறான திரிபு வாதத்தை முன்வைக்கிறதா?

சிங்கள மக்கள் மத்தியில் வாக்குப் பொறுக்கும் நோக்கத்தோடு இனவாதம் கலந்த இடதுசாரிக் கோசங்களை முன்வைக்கிறதா? என்பன விடை தெரியாத வினாக்கள்.

எது எவ்வாறாயினும் மார்க்சியம் ஒன்று மட்டும்தான் தேசிய இனங்களின் விடுதலைக்கான கோட்பாட்டு அரசியலை உறுதியாக முன்வைக்கிறது என்பது உரக்கச் சொல்லப்பட வேண்டும். மார்க்சியம் ஒன்றுதான் சுயநிர்ணய உரிமை என்பதனை தெளிவாகவும் உறுதியாகவும் அறிவியல் பூர்வமாக முன்வைக்கிறது என்பதை மக்களுக்கு அறிவிக்க வேண்டும். இனவாத அழிவு சக்திகளின் பிடியிலிருந்து சுய நிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டம் விடுவிக்கப்பட்டு உழைக்கும் மக்களின் தலைமையில் தொடரவேண்டும்.

இந்த வரலாற்றுக் கடமையை சமூக உணர்வும் மக்கள் பற்றும் மிக்க மனிதர்கள் இன்று மேற்கொள்ளத் தவறினால் இன்னொரு முள்ளிவாய்க்கால் உருவாக முப்பது வருடங்கள் எடுக்காது.

முன்னைய பதிவு:

பிரேமகுமாரின் சுய நிர்ணயம் – வெள்ளை வானில் கடத்தப்பட்ட லெனின்(2) : சபா நாவலன்

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 4 : சபா நாவலன்

கார்ல்ல் மார்க்ஸ் அனைத்தையும் இயங்குவதாகவே கூறுகிறார். ஒன்றின் இயக்கம் நிறுத்தப்படுகின்ற நிலையை நோக்கி நகரும் போது புதிய ஒன்றின் உருவாக்கத்தைக் காண்கிறோம். பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது கூடப் பொருளின் இயக்கத்தோடு தொடர்புடையது. ஒரு பண்டம் இன்னொன்றிற்குச் சமனாகப் பரிமாறப்படுகின்றது. பின்னர் அது மற்றொன்றோடு பரிமாறப்படுகின்றது. இவ்வாறு அது தொடர்ச்சியான இயக்கத்திற்கு உட்படும் போதே அந்தப் பண்டம் பரிவர்த்தனை மதிப்பு உடையதாகின்றது.

சமூகத்தின் ஒவ்வோரு கூறுகளிலும் இந்த இயக்கத்தை நாம் காணமுடியும். இலங்கையில் இனப்படுகொலை நடந்து முடிந்தபோது சமூகத்தின் இயக்கம் தடைப்பட்டிருந்தது. அந்த இயக்கம் தடைப்படும் போது சமூகம் புதிய சமூக மாற்றத்தை நோக்கிய இயக்கத்தை ஆரம்பிக்கும். இதை உணர்ந்து கொண்ட முதலாளித்துவ சங்கிலியின் உச்சத்திலிருந்த ஏகபோக நாடுகள் பல அபிவிருத்தித் திட்டங்களை உருவாக்கின. அந்த அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் இறுதியில் நாட்டைச் சுரண்டுவதற்கானவை என்றாலும். படுகொலைகளின் பின்னர் தடைப்பட்ட இயக்கத்தை மீளமைப்பதற்கான ஆரம்பமாக அவை அமைந்தன.

ஆக, பண்டங்களின் இயக்கம் என்பது பரிவர்த்தனை மதிப்பை உருவாக்குகின்றது. பண்டங்களின் பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது அதன் இயங்கும் திறனைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்கிறது. ஒரு பண்டம் மற்றொன்றோடு பரிவர்த்தனை செய்யப்பட முடியாத நிலையை எட்டும் போது அதன் இயக்கம் அற்றுப் போகிறது. அதன் பரிவர்த்தனை மதிப்பும் அற்றுப் போகிறது.

10 ஆண்டுகளின் முன்னர் நான் வாங்கிய கணணி இப்போது பயனற்றதாகிவிட்டது மட்டுமன்றி அது விற்பனை செய்யமுடியாததாகிவிட்டது. அதனால் பரிவர்த்தனை உலகில் அது இன்னொன்றோடு பரிமாற இயலாத நிலையிலுள்ளது. அதன் இயக்கம் பரிவர்த்தனை உலகில் நிறுத்தப்பட்டுவிட்டது. அதன் மதிப்பும் அற்றுப்போய்விட்டது.

எனது கணனிக்கு பயன் மதிப்பு அற்றுப் போய்விட்டது மட்டுமன்றி, அதாவது அதன் பாவனைக்கு உரிய தரம் அற்றுப் போய்விட்டது. இதனால் எவ்வள குறைந்த மதிப்புள்ள பொருளுக்கும் அதனைப் பரிமாற்றிக்கொள்ள முடியாது. அதே வேளஒ எனது புதிய கணணியை வேண்டுமானால் இரண்டு கைத் தொலைபேசிகளுக்கு ஈடாகப் பரிமாறிக்கொள்ள முடியும். ஆக, பயன் மதிப்பு என்பது பண்டங்களின் தரத்தோடும் அதேவேளை பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது அதன் அளவோடும் தொடர்புடையது. அதே வேளை பண்டங்களின் இந்த இரண்டு இயல்புகளும் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்புடையவை.

இப்போது பரிவர்த்தனை மதிப்பை அளவிடுவது எப்படி என்பது பிரதானமானதாகும். அந்த அளவீடு பொதுவான ஒன்றாக அமையவேண்டும். அந்த பொதுவான ஒன்று என்பது பயன் மதிப்பினால் உருவாக்கப்படுவது அல்ல. அனைத்துப் பண்டங்களினதும் பொதுவான இயல்பு என்பது மனித உழைப்பு என்பதே. எல்லாப் பண்டங்களும் மனித உழைப்பினால் உற்பதிசெய்யப்படுவதே. ஆக பண்டங்களின் மதிப்பை அளவிடுவதற்கு மனித உழைப்புப் பொதுவானதாக அமைகிறது. எனது கணனியை உருவாக்குவதற்கு தேவைப்பட்ட மனித உழைப்பின் அளவே அதன் பெறுமானமாகக் பிரதியீடு செய்யப்படுகிறது.

அடம் சிமித் பண்டங்களின் மதிப்பு என்பது குறித்த நேரத்தில் பண்டம் என்பது சமூகத்திற்குத் தேவைப்படுகின்ற அளவையும் அதன் வினியோகத்தையும் சார்ந்தே நிர்ணயிக்கப்படும் என மனித உழைப்பின் பெறுமானத்தை நிராகரிக்கின்றார். பணத்தை மூலதனமாகக் கொண்டு செயற்படும் சட்டரீதியான சூதாட்டமான பங்கு சந்தை வியாபாரம் அடம் சிமித்தின் கோட்பட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டே உருவானது.

ரிகார்டோ போன்ற பல பொருளியலாளர்கள் மனித உழைப்பு என்பதே பண்டங்களின் மதிப்பு என்பதைக் குறிப்பிடுகின்றனர்.

டேவிட் ரிக்கார்டோவை கார்ல் மார்க்ஸ் முற்றாக நிராகரிக்கவில்லை. பண்டங்களின் மதிப்பு என்பது மனித உழைப்பே என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளும் கார்ல் மார்க்ஸ், அந்த மனித உழைப்பு என்பது சமூக அளவில் தேவையான உழைப்பு என்கிறார். இந்த உழைப்பு என்பதே பண்டங்களில் உள்ளடங்கியுள்ள மதிப்பாகும். பண்டங்களின் பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது மனித உழைப்பினாலான பண்டங்களின் மதிப்பினாலேயே உருவாகின்றது. நாம் பண்டங்களை வாங்கும் போது உழைப்பு என்பது அதனுள் அடங்கியிருபதைக் காணமுடியாது.

எனது கணணியை 300 இற்கு வாங்கிய போது அதனுள் உள்ளடங்கியிருக்கும் மனித உழைப்பக் காணவில்லை. அந்த உழைப்பே பரிவர்த்தனை மதிப்பாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுததப்ட்டது.

இப்போது பண்டங்களைப் பொறுத்தவரை மூன்று முக்கிய இயல்புகள் பிரித்தெடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவை, பயன் மதிப்பு, பரிவர்த்தனை மதிப்பு மற்றும் மதிப்பு.
இங்கு பரிவர்த்தனை மதிப்பு என்பது பண்டங்களின் மதிப்பை வெளிப்படுத்துவதற்குத் தேவையான முறைமையாகக் காணப்படுகிறது.

பண்டங்களை நாம் ஒவ்வொரு நாளும் வாங்குகின்றோம், விற்பனை செய்கிறோம். மூலதனம் என்ற மிகப் பெரும் ஆய்வகத்தின் மூலைக் கல்லே பண்டங்கள். அதற்குள் மறைந்திருக்கும் மர்மமான பகுதி தான் மனித உழைப்பு உருவாக்கும் பெறுமானம் அல்லது மதிப்பு. பண்டங்கள் பரிவர்த்தனைக்கு உட்படக் கூடியதாகவும், ஒரு பண்டம் மற்றொன்றோடு அளவிடத் தக்கதாகவும் அமைவதற்கு மனித உழைப்பால் அளவிடப்படும் மதிப்பு என்பதே அடிப்படைக் காரணமாக அமைகிறது.

இந்த மனித உழைப்பால் உருவாகும் பண்டங்களின் பெறுமானம் என்பதே பரிவர்த்தனை மதிப்பால் பிரதியீடு செய்யப்பட்டு விற்பனை செய்யப்படுகின்றது.
ஒவ்வொரு பண்டங்களையும் வாங்கும் போது அவற்றில் பொதிந்துள்ள மனித உழைப்புத் தொடர்பாக ஒரு கணமேனும் எண்ணிப் பார்ப்பதில்லை. எதனால்? எமக்கு உடனடியாகத் தெரிவதெல்லாம் அதன் பரிவர்த்தனை மதிப்புத் தான். மனித உழைப்புத் தான் பரிவர்த்தனை மதிப்பாக பிரதியிடப்பட்டுவிட்டதே.
இங்கு மிக குறிப்பிடத் தக்க ஒன்று, மதிப்பு என்பது பரிவர்த்தனை மதிப்பால் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தப்படுகிறதே தவிர, மதிப்பு என்பது பரிவர்த்தனை மதிப்பிற்குச் சமனான ஒன்றல்ல. இரண்டும் வேறுபட்டவை. பண்டங்களை உற்பத்தி செய்வதற்கான உழைப்பு சக்தி அதிகரிக்கும் போது அதன் மதிப்பு அதிகரிக்கும். அதே வேளை பரிவர்த்தனை மதிப்பும் ஒப்பீட்டளவில் அதிகரிக்கும்.

மனித உழைப்பு என்ற பண்டங்களை உற்பத்தி செய்யும் செயற்பாடு சந்தைக்குப் போவதற்கு முன்பதாக அவற்றின் பெறுமானத்தை அல்லது மதிப்பை க் அளவிடுவதற்கான முறை.

உழைப்பின் அளவு எவ்வளவு என்பதில் இருந்தே பண்டங்களின் மதிப்பு உருவாகிறது. சரி, எவ்வளவு உழைப்பு என்றால் என்ன? அது பண்டங்களை உற்பத்தி செய்ய மனித உழைப்புத் தேவைப்படும் நேரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையில் காலம் என்பது உழைப்பின் உள்ளே அடங்கியிருக்கும் அடிப்படையகும் பிரதான காரணியாக அமைகிறது.

நம் சந்தித்த, இன்று அழிந்து கொண்டிருக்கும் நவ-தாராளவாதப் பொருளாதாரம் மனித உழைப்பை வேறு வகைகளில் கையாள்வதிலிருந்தே ஆரம்பிக்கப்படுகிறது. ஐரோப்பாவில் 7 யூரோக்களை ஒரு மணி நேர வேலைக்கு ஊதியமாகப் வழங்கும் ஒரு பல்தேசிய முதலாளி, இந்தியாவிலோ இலங்கையிலோ ஒரு யூரோக்களே ஊதியமாக வழங்குகிறார்.

ஆக, உழைப்பு நேரம் என்று மட்டும் மொட்டையாகக் குறிப்பிட முடியாது என்று கார்ல் மார்க்ஸ் அன்றே எதிர்வு கூறியிருந்தார்.

(தொடரும்…)

அடுத்த வாரத் தொடரில் முதலாவது பாகத்தின் முதலாவது அத்தியாயம் முடிவடையும். அத்தோடு முதலாவது அத்தியாயத்தின் முழுமையான மொழிபெயர்ப்பும் இணைக்கப்படும். முன்னைய தொடர்களில் ஆக்கபூர்வமான பங்களிப்புக்களை வழங்கிய அனைவருக்கும் நன்றிகள். இன்றை அவசியமானதும் அவசரமானதுமான மனித குலத்தின் தேவையான மூலத்தனம் குறித்த மீள் வாசிப்பு கூட்டு முயற்சியாக முன்னெடுத்தாலே முழுமை பெறும்.

முன்னைய பகுதிகள் :

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 3 : சபா நாவலன்

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 2 : சபா நாவலன்

மூலதனத்தை வாசித்தல் பகுதி 1 : சபா நாவலன்