இந்தியாவிலிருந்து இலங்கைக்கு இறக்குமதியாகும் மாட்டிறைச்சி அரசியல் : வி.இ.குகநாதன்

modi_rssமோடி தலமையிலான சங்கபரிவாரங்களின்(RSS) பொம்மலாட்ட அரசு இரு விடயங்களில் திறம்படச் செயற்பட்டுவருகின்றது. ஒன்று இந்தியாவின் வளங்களையும், சந்தையையும் கார்பிரேட் நிறுவனங்களிற்கு விற்றல், மற்றையது நாட்டினை இந்துமயமாக்கல் என்ற பெயரில் பார்ப்பானிய ஆதிக்கத்தினை நிலை நிறுத்தல். அதன் ஒரு நோக்கமாக அரங்கேற்றப்பட்ட ஒரு நாடகமே மாட்டிறைச்சி அரசியல்.

முகமது அக்லாக்
முகமது அக்லாக்

இதன்படி இந்தியாவில்மாட்டிறைச்சிக்கு எதிரான போராட்டம் என இந்துவெறிக்கும்பல்களால் ஒரு வெறியாட்டமே நடைபெற்றுவருகின்றது. இதன் உச்சக்கட்டமாக உத்திரப்பிரதேச நகரிலுள்ள தாதரி நகரில் இடம்பெற்ற முகமது அக்லாக் என்பவர் கொல்லப்பட்டு, அவரது மகள் நிர்வாணப்படுத்தப்பட்டு கொடுமைபடுத்தப்பட்டதனை முழு ஊரே மதத்தின் மகுடியில் கட்டுண்டு வேடிக்கைபார்த்தது. பின்னர் போலிசும் குற்றவாளிகளைத் தண்டிப்பதனைவிட்டு உண்மையில் மாட்டிறைச்சிதான் இருந்ததா? என ஆய்வுசெய்வதில் காலத்தினைச் செலுத்தியது…இத்தனைக்கும் மாட்டிறைச்சி இந்தியாவில் தடைசெய்யப்படவில்லை..இறுதியில் அக்லாக் வீட்டிலிருந்தது ஆட்டிறைச்சயே என ஆய்வுகூட முடிவுகள் தெரிவித்தன.

இது ஒரு சிறு உதாரணமே. இதுபோன்று பல கொடுமைகள் மாட்டிறைச்சியினை முன்வைத்து குறிப்பாக முஸ்லீம் மக்கள் மீதும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் மீதும் இந்து வெறியர்களால் நிகழ்த்தப்பட்டன.

S_Shankaracharya-Lஇத்தனைக்கும் இந்து மதம் என்றுமே மாட்டிறைச்சியினை தவிர்த்துவந்துள்ளதா? என்றால் பதில் இல்லை என்பதே. யசூர் வேதத்தில் கோசவம், வாயவீயஸ் வேதபசு, ஆதித்ய வேதபசு என பலவகையான யாகங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. அவை ஒவ்வொன்றும் குறிப்பிடுவன யாதெனில் எத்தனை பசுக்களை என்ன நோக்கத்திற்காக பலியிடுவது என்பதே. உதாரணமாக அஷ்டதச பசுவிதானம் என்பது 18 பசுக்களை கொலை செய்து நடத்தும் யாகம். இதுபற்றி சங்காரச்சாரியாரிடம் கேட்டபோது அவர் கூறுவது “அவ்வாறான யாகங்களின் பின்பு பிராமணர்கள் மாட்டிறைச்சி உண்பது உண்மைதான், ஆனால் அப் பிராமணர்கள் காரம், புளி சேர்க்காது சிறிதளவே தேச நலனிற்காக உண்கிறார்கள் “. ஆக அவரது பிரச்சனை புளி காரமும், அளவுமே தவிர பசுக்கள் கொல்லப்படுவதல்ல. அந்தணர்கள் சாப்பிட்டால் தேச நலன், அக்லாக் சாப்பிட்டார் என்று சந்தேகிக்கப்பட்டால் கொலை இதுதான் பார்ப்பனிய நீதி.

beefஇன்று இந்தியாவில் வறிய மக்களின் உணவான மாட்டிறைச்சி அவர்களிற்கு மறுக்கப்படும் அதேவேளை இந்தியாவிலிருந்து இலட்சக்கணக்கான டன்களில் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. உலகிலேயே மாட்டிறைச்சி ஏற்றுமதியில் இந்தியாதான் முன்னனி வகிக்கின்றது. இந்த ஏற்றுமதிக்கான அனுமதிப்பத்திரம் மிகச் சிலரிடமே உள்ளது. அவர்களில் பெரும்பாலானோர் இந்த உயர் சாதி இந்துக்களே. மாட்டிறைச்சி ஏற்றுமதியில் அல் கபீர் எக்ஸ்போர்ட் பிரைவேட் லிமிட்டெட், அரேபியன் எக்ஸ்போர்ட் பிரைவேட் லிமிட்டெட் என்பனவும் முக்கியமான நிறுவனங்கள். இவற்றின் பெயரினைப்பார்த்துவிட்டு இது ஏதோ இஸ்லாமியரிற்கு சொந்தமானது என நினைக்கத்தோன்றும்.

ஆனால் அவை முறையே சதீஸ், சுனில் கபூர் என்ற இந்துக்களிற்கே சொந்தமானது. அவ்வாறு பெயர் வைத்ததன் மூலம் இஸ்லாமியரே மாடுகளை கொன்று ஏற்றுமதி செய்கிறார்கள் என்ற மாயையினை இந்தியாவில் ஏற்படுத்துவதுடன் வளைகுடா நாடுகளிற்கு இலகுவாக ஏற்றுமதி செய்யலாம் என்பதேயாகும். எனவே இவ்வாறான மாட்டிறைச்சி ஏற்றுமதி பற்றி இந்துவெறியர்கள் அலட்டிக்கொள்வதில்லை, ஏனெனில் அந்த இலாபம் தனது எசமானர்களிற்கும், தரகுப்பணம் (கொமிசன்) அரசியல்வாதிகளிற்கும் செல்வதேயாகும்.

flagஇந்தியாவின் நிலை அவ்வாறிருக்க இலங்கையிலும் மாட்டிறைச்சியினைத் தடைசெய்யவேண்டும் என்று பொதுபலசேனா போன்ற பௌத்த அடிப்படைவாதிகள் கூச்சலிடத்தொடங்கினார்கள். புத்தனின் கொள்கைகளை எல்லாம் விட்டுவிட்டு அவரது பெயரினை மட்டும் இலங்கைக்கு கொண்டுவந்து மதத்தின் பெயரில் பிழைப்பு நடாத்தும் இவர்களும் மாட்டிறைச்சிக்குத் தடைவேண்டும் என கூச்சலிட்டுவந்தனர்.மகிந்தவின் ஆட்சியின்போதே இக் கோரிக்கை பலமடைந்திருந்தாலும் மகிந்த கூட வெளிப்படையாக இதனை ஆதரித்து கூறவில்லை.

ஆனால் அண்மையில் நல்லிணக்க முககமூடியினை மெதுவாக அகற்றிவரும் மைத்திரி பொதுபலசேனாவுடான மூடிய அறைச்சந்திப்பின் பின் இலங்கையில் மாடுவெட்ட maithreeதடைவிதிக்கப்போவதாகவும், வேண்டுமானால் இலங்கைக்கு வெளியிலிருந்து இறக்குமதி செய்துகொள்ளலாம் எனக்கூறியயுள்ளார். மகிந்தவே நிறைவேற்றாதனை மைத்திரி நிறைவேற்றுவதாக கூறியுள்ளதால் பௌத்த அடிப்படைவாதிகள் பெருமகிழ்ச்சியடைந்துள்ளனர். இந்த அறிவிப்பினை தமிழர்சார் நிகழ்வில் அறிவித்தமைமூலம் தமிழர்-முஸ்லீம் முரண்பாட்டினை தூண்டுவதும் இதன் பின்னாலுள்ள சூட்சுமம். இதனையறியாமலோ அல்லது அறிந்து கொண்டோ யாழிலிருந்து வரும் தமிழ் பத்திரிக்கை ஒன்றும் மாட்டிறைச்சி தடையினை வலியுறுத்தி ஆசிரியர் தலையங்கம் எழுதி சங்கு ஊதுகிறது. (சும்மா சாதரண சங்கல்ல வலம்புரி சங்கு).

இதில் வேடிக்கை இந்தியாவில் மோடியின் ஆதரவு மதஅடிப்படைவாதிகள் மாட்டினை கொன்று ஏற்றுமதி செய்யலாம், ஆனால் சாதரண வறிய மக்கள் சாப்பிடக்கூடாது என்கிறார்கள். இலங்கையில் சிறிசேனாவோ மாட்டினை வேறு எங்காவது கொன்று பின் இறக்குமதி செய்துண்ணுங்கள் என்கிறார். இதனால் இலங்கையில் உள்ளூர் மாட்டுப்பண்ணைத்தொழில் பாதிக்கப்படுவதோடு, மாட்டிறைச்சி விலையும் அதிகரிக்கும். மறுபுறத்தில் மாட்டிறைசச்சி இறக்குமதி மூலம் பெருமுதலாளிகள் கொழுத்த இலாபடைவார்கள்.

அத்துடன் இலங்கை அரசியல்வாதிகளிற்கும் இறக்குமதி அனுமதிப்பத்திரமூலமாக தரகுப்பணம் கிடைக்கும். சாதரண மக்கள் மத முரண்பாடுகளிற்கு பலியாவார்கள். பலியாகும் அப்பாவிகளை காப்பாற்ற அவர்கள் யாருக்காக சண்டையிட்டு கொள்கிறார்களோ அந்த கடவுள்களும் வரப்போவதில்லை.

இப் பிரச்சனையினை முஸ்லீம்களும் வெறும் மதஅடிப்படையில் நோக்காது இதனால் பாதிக்கப்படும் பிறஇனத்தவர்கள் , பண்ணையாளர்கள், மானிடநேயமிக்கவர்களுடன் இணைந்து போராடவேண்டும்.

ஏனெனில் ஒடுக்குபவர்கள் என்றுமே தமது நலனில் ஒற்றுமையாகவிருக்க ஒடுக்கப்பபடுபவர்களே சாதி, மத அடிப்படையில் பிரித்துவைக்கப்பட்டடுள்ளார்கள்.
முடிவாகக்கூறின் பெரு முதலாளிகள் பொருட்கள், சேவைகளை மட்டுமல்ல கடவுளையும் கூட விற்று காசாக்க வல்லவர்கள், அரசியல்வாதிகள் அந்த கடவுள் விற்பனையிலும் தரகு பெறத்தெரிந்தவர்கள். பாமரர்கள் இது எதுவுமறியாமல் தங்களிற்குள் சண்டையிட்டு பலியாகத் தெரிந்தவர்கள். தேவை விழிப்புணர்வே.

மனிதனின் நீர் சார்ந்த வாழ்வியல் கோலங்களும், ஊடகங்களும், வந்து சென்ற சுனாமியும் ! : எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

Water-Splashசூழப்பல தேசங்களிலும் என் தேசத்திலும் மழை விடாமல் பொழிவதாயும், வீடுகள்,வீதிகள், மரங்கள் அனைத்துமென வெள்ளம் வழிவதாயும் செய்தித்தாள் சொல்லிற்று. தடவிப் பார்த்தேன். ஈரத்தின் சுவடுகள் விரல்களில் பொசிந்தன. காலம் காலமாக என் வானில் பெய்த மழை இன்று நான் வாழும் இப் பாலைவன தேசத்தில் பொய்த்தது. சூழலை இருட்டாக்கி, தேகங்களை வெம்பச் செய்து, மேகக் கூட்டங்கள் கருக்கட்டி, வான நடை போட்டுப் பார்த்துப் பல காலமாயிற்று.

மழையின் துளிகளை முகத்தில் வாங்கி , அன்னை கூப்பிட்டலுத்து அன்பால் திட்டித் திட்டித் தலை துவட்டி விடும் சிறுபராயம் நினைவுகளில் இடறுகிறது. தலையின் பின்புறம் கட்டாயம் துடைக்கவேண்டும். ஈரத்தின் சாயல் கண்டு தடிமன் வரும். பின்னர் காய்ச்சல் வரும். நீர் தேங்கி நிற்கும் குட்டைகள் தோறும் விஷக்கிருமிகள் பெருகித்தொற்றி விதவிதமான நோய்கள் வரும் என்றெல்லாம் தந்தை மடியிலிருத்தி மழை குறித்த கதைகள் சொன்னதும் ஞாபக அடுக்குகளிலிருந்து மீளெழும்பிக் கிளர்த்துகிறது.

riverபல காலமாக மழையற்ற எனது சிறுவயதின் காலமொன்று நினைவுக்கு வருகிறது. ஊரின் குறுக்கே ஓடும் பேராற்றில் நீர் வரண்டு நிறைந்திருந்த மணல்மேட்டில் ஊரின் இளைஞர்கள் கிரிக்கெட்டும் கால்பந்தும் விளையாடினர். சிறுவர்கள் பட்டம் விட்டனர். மரங்கள், செடி கொடிகள் வாடிய அக்காலத்தில் பட்டாம்பூச்சிகளும், மழைக்குருவிகளும் கூட வேறெங்கோ பறந்திருக்கவேண்டும். தண்ணீருக்குக் கடும்பஞ்சம். எங்கும் கடும்வெயில். சொன்னது கேட்காப்பிள்ளையை பிசாசுகளை நினைவுருத்தி வெருட்டுவது போலச் சூடும் வெயிலும் எல்லாவற்றையும், எல்லோரையும் மிரட்டியபடி அலைந்தது.

அக் கோடையில் அத்தியவசியத் தேவைகளுக்கே நீரற்றுப் போனதனால் விவசாயங்கள் பொய்த்துப் போயிற்று. வளர்ப்புப் பிராணிகள் மெலிந்து கொண்டு வந்தன. நீரோடி வற்றிய ஆற்றில் ஆழக்குழி தோண்டி உள்ளே ஊறித் தெரிந்த நீரை அகப்பையிலள்ளிக் குடங்களுக்கு சேலைத் திரையிட்டு அதனூடாக வடிகட்டி நீரைச் சேகரித்ததையும் கண்டிருக்கிறேன். தெளிந்த நீர்க் கிணறு உள்ளதென அறிந்து வெகுதூரம் நடந்தும், சைக்கிள்களிலும் தேடிப் போய்த் தண்ணீர் காவி வந்தனர் ஊரார். நாடு முழுதும் இதே நிலைமை. எல்லா நீர்த் தேக்கங்களிலும் தண்ணீரின் மட்டம் குறைந்ததனால் மின்சாரம் வழங்குவது கூட அரசுக்குச் சிக்கலாயிற்று. நாளொன்றின் பெரும்பகுதிகள் மின்சாரமற்றுப் போக விதிக்கப்பட்டன. நாட்டின் பெரும் பாகங்கள் இருளுக்குள் மூழ்கின.

கடல் எங்களூரிலிருந்து மிகத் தொலைவில் அலையடித்தபடி இருக்கிறது. நேரில் கண்டதில்லை. கடல் பற்றிய பிம்பங்களை போத்தலில் அடைக்கப்பட்ட பூதமொன்று அலையில் மிதந்து வந்து சிறுவனொருவனுக்கு எட்டிய கதையூடாக சிறுவயதில் அறிந்திருக்கிறேன். ஆழக் கடலெனில் அது நிறைய என்றும் வற்றா நீரிருக்கும் என்ற தந்தையிடம் நீர் எப்படி வற்றுமெனக் கேட்டுத் தெரிந்த பின்னர் , கடல் பிரதேசங்களில் சூரியன் அலையாதா எனக் கேட்டுத் திண்டாடச் செய்திருக்கிறேன்.

பள்ளிக்கூடச் சுற்றுலா போய் கடல் பார்த்து வந்த பின்னர், வெயில் வராத தெருக்களோடு, எல்லா ஊர்களிலும் என்றுமே வற்றாத கடல்கள் இருப்பின் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்குமெனக் கூட்டாளிகளுடன் கூடிக் கதைத்த கதைகளும், கடற்கரை இரவுகளின் மணல் நடையும் நிலாச் சோறுண்ணும் ஆசையும் சில வருடங்களுக்கு முன் வந்து சென்ற சுனாமியுடனும், பின் வந்த அடைமழையுடனும், அது கொண்டு வந்த வெள்ளத்துடனும் வடிந்து போயிற்று.

tsunami_sri_lankaஇலங்கையில் விடிந்தும் விடியாப்பொழுதுகளிலிருந்து புதுத்திரையிசைப் பாடல்களோடு கும்மாளமிடும், மொழிக் கொலையுடன் அரட்டையடிக்கும் பல வானொலிகள் 26-12-2004 அன்று சுனாமி குறித்தான நேரடி அறிவிப்பினைத் தொடர்ந்தும் தந்துகொண்டிருந்தன. வீட்டுக்குத் தேவையான சில பொருட்களை வாங்க கடைவீதிக்குச் சென்றிருந்த எனக்குள்ளும், பலரிடமும் ஆழிப்பேரலை குறித்து வானொலிகள் அலறியது பெரும் கலவரத்தை ஏற்படுத்தியது. வழமையாகக் காலைவேளையில் மகளிருக்கான நிகழ்ச்சிகளை அள்ளிவழங்கும் தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகள் கூட அன்று பேரலைத்தாக்கத்தை நேரடியாகக் காட்சிப்படுத்தின. இந்நேரத்தில் நேரடிக்காட்சிப்பதிவுக்காக கடற்கரை சென்ற ஒரு தொலைக்காட்சி ஊடகவியலாளரையும் படப்பிடிப்பாளரையும் அலைவிழுங்கியதை வருத்தத்துடனும், இன்னும் இலங்கையின் மற்ற ஊடகங்களை நன்றியுடனும் நினைவுகூறுகிறேன்.

The-Boxing_dayஅந்த ஞாயிறன்று பல தொலைக்காட்சிகளும் கடலனர்த்தம் குறித்துச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கையில்தான் அப் பாய் வியாபாரி வந்தார். இவ் அசம்பாவிதங்கள் குறித்து ஏதும் அறியா அவரிடம் தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பைக் காட்டி ஊரை விசாரித்ததில் கடலுக்கு அண்மையிலுள்ள ‘காத்தான்குடி’ என்றார். சமையலறைக் கழிவு நீரைக் கடலுக்குள் வீசியெறியும் தூரத்தில்தான் அவர் வீடிருப்பதாகச் சொல்லி இரு கைகளையும் தலையில் வைத்துக் கொண்டு செய்வதறியாது நிலத்தில் அமர்ந்து விசித்து விசித்தழத் தொடங்கினார். வாழ்வில் முதல்முறையாக கடலலைகளின் சீற்றம் குறித்து அறியக்கிடைத்தது அவருக்கும் எங்களுக்கும். எப்பாடுபட்டாவது இப்பொழுது ஊருக்குப் புறப்படவேண்டும். கர்ப்பிணி மனைவியும், இரு சிறுகுழந்தைகளும், பாரிசவாத நோய் தாக்கிப் பாயோடு முடங்கிய வயோதிபத்தாயும் குடிசையில் தனித்திருப்பதாகச் சொல்லி அவர் உடனே ஊருக்குப் புறப்பட்டார். வானம் இருட்டியிருந்தது. சூரியன் வெட்கி எங்கோ ஒளிந்திருந்தது.

ஊடகங்களின் தொடர்ந்த அறிவிப்புக்கள் எனது ஊர்மக்களின் மனதினை பெருமளவில் இளகச் செய்திருந்தன. ஊர்ப் பள்ளிவாயிலிலிருந்து அறிவிப்புக்களோடு பல வாகனங்கள் ஊர்த்தெரு முழுதும் உலா வந்தது. வீடுகளிலிருந்த அரிசி, பருப்பு, கோதுமை மா முதல் கடைகளிலிருந்த பால் மா, சீனி,பாண், நூடுல்ஸ்,பிஸ்கட்டுகள் எனப் பல உணவுப் பொருட்களையும் மக்கள் தாமாகவே அள்ளியள்ளிக் கொடுத்துதவினர். பல தாய்மார்கள் ஒன்று கூடி கோதுமை மாவை , ரொட்டிகளாக சுட்டுத்தந்தனர். இப்படியாக உணவுப்பொருட்களாலும் சடலங்களைப் போர்த்தவென வெள்ளைத்துணிகளாலும் பாண்டங்களாலும் இரு பஸ்கள் நிறைந்தன. மாலைத்தொழுகை வரை சேர்ந்த பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு சுனாமியால் பாதிக்கப்பட்ட இடங்கள் நோக்கி நகர்ந்த பஸ்ஸொன்றுக்குள் நானும் இருந்தேன்.

வெகுநேரம் பயணித்து , விடிகாலையில் அம்பாறை எனும் நகரத்துக்குப் போய்ச் சேர்ந்தோம். சாய்ந்தமருது, சம்மாந்துறை, நிந்தவூர் எனப் பல பிரதேசங்களுக்கும் நிவாரணப்பணிக்கென வந்திருந்த நாம் மனம் முழுதும் வியாபித்திருந்த துயரச் சலனத்தோடு பிரித்தனுப்பப்பட்டோம். பள்ளிவாயல்களுக்கு இரவிரவாகத் தட்டுவண்டிகள் சடலங்களை அள்ளிக்கொண்டு வந்துசேர்ந்தன. ஒவ்வொன்றாகத் திண்ணையில் கிடத்தி (அனேகமான சடலங்களில் ஆடையிருக்கவில்லையாதலால் ) துணியால் போர்த்திப் பின்னர் தூய நீரால் குளிப்பாட்டினோம். குளிப்பாட்டி , வெண்துணியால் போர்த்தப்பட்டவைகளை ஏற்றியபடி தட்டு வண்டிகள் மயானம் நோக்கிச் சென்றன. ஒரு கட்டத்தில் சடலங்களின் மீட்பும் , வருகையும் அதிகரிக்க எல்லாவற்றையும் திண்ணையில் வரிசையில் கிடத்தி அவசரமாகக் குளிப்பாட்டி, அவசரமாக எடுத்துச் சென்று ஒரு பெரிய குழியில் பிரார்த்தனைகளோடு ஒன்றாகப் புதைக்கவேண்டியேற்பட்டது. அவ்வளவு சடலங்கள். நீர் குடித்து, ஊதிப் பெருத்த சடலங்கள். தலைமயிர்களில் கடல்வேர்கள் சிக்குண்டிருந்தன. ஹஜ் பெருநாளும், கிறிஸ்மஸும் அண்மித்த தினமாகையில் அனேகமான பெண் சடலங்களின் கரங்களில் மருதாணி விரல்கள். சிறு குழந்தைகள் பொம்மைகளைப் போலத் துயில் கொண்டிருந்தன.

ninthavurவிடிந்து பார்க்கையில் எல்லா இடங்களிலும் அழுது சோர்ந்த விழிகளுடன், எல்லா மதத்தவர்களுமான ஊர் மக்கள் பரவிக்கிடந்தனர். நிந்தவூரின் கடற்கரைப்பள்ளிக்கூடம் அலையால் மூழ்கடிக்கப்பட்டதில் அதில் கல்விக்காகச் சென்றிருந்த ஊர்ச் சிறுவர், சிறுமியர்கள் அருகிலிருந்த மயானத்தில் தாமாகவே சடலங்களாக மூடப்பட்டிருந்தனர். கொண்டு போயிருந்த உணவும் , மற்றையவும் பள்ளிவாயில் தலைமைப் பொறுப்பிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டு பாதிக்கப்பட்ட எல்லா மக்களுக்கும் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டது. இலங்கையில் மாவனல்லை மக்கள் சேர்த்தளித்த பொருட்கள்தான் முதன்முதலாக பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்குப் போய்ச்சேர்ந்தனவென்று ஊடகங்கள் செய்தியறிக்கைகளில் சொன்னதும் பல ஊர்களிலிருந்தும் நிவாரணப்பொருட்கள் குவியத் தொடங்கின.

train_in_tsunamiஇந் நிலையில் ஆழிப் பேரலையின் கோரத்தாண்டவத்தில் சிக்கிய சில பிரதேசங்களில் திருட்டுக்களும் நிகழ்ந்திருக்கின்றன. கடற்கரையோரமாகப் பயணித்த ஒரு ரயில் வண்டியும் அதன் தண்டவாளங்களும் காட்டேறியொன்றின் கோர நகங்களையொத்த வளைவு நெளிவுகளுக்காளாகியிருந்தபோது அதில் பயணித்தவர்கள் அனைவரும் மரணித்துப் போயினர். உலா வந்த கொள்ளையர்கள் ஊதிப் பருத்திருந்த அச் சடலங்களின் காதுச் சோனைகளை வெட்டித் தோடுகளையும், விரல்களை வெட்டி மோதிரங்களையும், கைகளை வெட்டி வளையல்களையும் சங்கிலிகளையும் திருடிப் போயிருந்தனர். நகைகளின் பிரகாசம், அனர்த்தம் குறித்தான அவர்களது அனுதாபங்களை முழுவதுமாக மனதிலிருந்து அகற்றியிருக்க வேண்டும்.

இலங்கை, காலியில் நடந்த சம்பவமொன்று இன்னும் நினைவிலிருந்து அகற்ற முடியாதுள்ளது. சுனாமி தினத்தன்று தற்செயலாகத் தொலைக்காட்சிச் செய்தியில் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட சில நிமிடக் காட்சிகளைக் கூர்ந்து கவனித்த ஒருவர் , அதிலொரு பெண்ணுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதி குறித்து வழக்குப் பதிவு செய்தார். சில மாதங்கள் கழித்து வழக்கு விசாரணைக்கு வந்த பொழுது அவ் வீடியோக் காட்சிகள் பெரும் சாட்சியொன்றை அளித்தன. காலி நகரத்தை முழுதாக பேரலை தாக்கிய பொழுதில் தப்பி நீந்திவந்த ஒரு இளம்பெண்ணின் கழுத்துச் சங்கிலியைக் கழட்டியெடுத்து அவரைத் தண்ணீருக்குள் மூழ்கடித்து கொல்கிறான் ஒருவன். அக் கொலைகாரனைக் கண்டுபிடித்து மரணதண்டனை வழங்கித் தீர்ப்பளித்தது நீதிமன்றம்.

இது போலப் பல கோரங்கள் சுனாமியினால் இலங்கை, இந்தியா, இந்தோனேஷியா இன்னும் சில நாடுகளில் கடலலை அனர்த்தத்தோடு நிகழ்ந்து கொண்டேயிருந்தன. வைத்தியசாலைகளும், பிரதேச சபைகளும் அடையாளம் தெரியாச் சடலங்களால் நிறைந்தன. இந் நிகழ்வுகளின் போதும் நிவாரணப் பணிகளின் போதும் ஊடகங்கள் பெரிதும் உதவின. பல நாடுகளும் தம் உதவிக்கரங்களை நீட்டின. இருப்பிடங்களை இழந்தவர்களுக்கு வீடுகளும், தொழில் இழந்தவர்களுக்கு தொழிலும் மற்றும் இழப்புகளுக்கும் தாம் உதவுவதாகச் சொல்லின. சில நிறைவேறின.

அப்போதைய இலங்கை ஜனாதிபதி சந்திரிக்கா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க விடுதலைப்புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பிரதேசங்களுக்குச் சென்று அவர்களுக்குக் கைகொடுத்து உரையாடி வந்ததை உலகின் பேரதிசயம் போல ஊடகங்கள் எண்ணிப்பலவாறாக விளம்பரப்படுத்தி வந்தன. பிறகு வந்த காலங்களில் ஊடகங்களுக்கு எழுதத்தெரிந்த அனேகர் ஆழிப்பேரலை குறித்துக் கவிதை, கட்டுரை, கதைகளெனக் கிறுக்கத் தொடங்கினர். அது சுனாமியை விடவும் மோசமாக இருந்தது.

” சுனாமியை விடக் கொடுமையானவை அதையொட்டி எழுதப்பட்ட பல கவிதைகள். இவற்றை எழுதிய கவிஞர்கள் பலரையும் டிசம்பர் 26, 2004 காலை 8.20 மணிக்கு மீன் வாங்கி வரும்படி கடற்கரைக்கு அனுப்பாதது நாம் விட்ட மகா வரலாற்றுப்பிழை. ‘ஆடை களவாடும் சுனாமி நீதானோ?’ எனக் காதலியின் விரகக்குரலுக்குப் பாடல்வரிகள் எழுதிய வைரமுத்துவையும் சேர்த்துத்தான் சொல்கிறேன்” எனத் தன் பத்தியொன்றில் கூறும் எழுத்தாளர் திரு.உமா வரதராஜனின் கருத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளும்படியாகப் பல கவிதைகள் அலைகளின்றி ஆர்ப்பாட்டமின்றி ஆட்களைக் கொன்றன.

அது போலவே அக் காலத்தில் மிகைத்திருந்த ஆழிப்பேரலை அனர்த்தத்தில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குச் செய்துதருவதாகச் சொன்ன அரசியல்வாதிகளின், நடிகர்களின் வாக்குறுதிகள் அனேகமானவை நிறைவேற்றப்படாமல் போன இடம் குறித்துத்தகவல்கள் இல்லை.

இலட்சக்கணக்கான மக்களைக் காவுகொண்ட சுனாமியைப் போலவே தான் பேய்மழைகள் பெரும் இடர்களைக் கொண்டுவருவனவென்றும் அவை மரணத்தின் தூதுவனுக்கு உதவுபவையென்றுமான எண்ணங்கள் எல்லோர் மனதிலும் வலுப்பெற்று நிற்கும்படி பின் வந்த மழைநாட்கள் நாட்டின் பெரும்பாகங்களை வெள்ளத்துக்குள் மூழ்கடித்தன. எங்கு பார்க்கிலும் வெள்ள நீர் மட்டம். அனேக குடியிருப்புக்களின் கூரைகள் மட்டும் தமதிருப்பை உணர்த்தியபடி நீருக்குள் மிதந்தன. ஆட்களேற்றிய வள்ளங்கள் இடமற்ற காரணத்தால் விட்டுச் சென்ற செல்லப்பிராணிகள் சடலங்களாக மிதந்து காகங்களினதும் ,அனைத்துமுண்ணிப் பறவைகளினதும் வயிற்றினை நிரப்பின.

பல இடங்களில் மண்சரிவினாலும், மழை, வெள்ளத்தாலும் மனிதர்களும் கூடத் தமது இருப்பிடங்களோடு மீளப்பெற முடியாச் சடலங்களாக மண்ணுக்குள் புதையுண்டனர். பாதுகாப்பான இடங்களுக்கு இடம்பெயர்ந்து வெள்ளத்துக்காக விட்டுச் சென்ற வீடுகளில் கொள்ளையர்கள் புகுந்து திரவியங்களைத் தேடினர். எல்லாம் பார்த்திருந்த மழை, தொடர்ந்தும் வருடங்கள் தோறும் சில காலங்களுக்கொரு முறை அமோகமாக வந்து மேலும் மேலும் இன்னல்களைத்தான் சேகரித்துத் தந்துவிட்டுச் செல்கின்றது.

காலநிலை மாற்றங்கள், யாராலும் நிறுத்த முடியா மழை, புயலின் பாதிப்புக்கள், திசைகள் நோக்கி நகரும் சூறாவளியின் தாக்கங்கள் எனப் பல சொல்லும் வானிலை அறிக்கைகளைக் கூடச் சில சமயங்களில் மழை ஏமாற்றிவிடுகிறது. எதிர்பாராத் தருணங்களில் ஒரு திருட்டுப் பூனையைப் போல வந்துவிடுகிறது. அடைமழை வரலாம் என அறிவிக்கப்பட்ட நாட்களில் தபால்காரனின் கரத்திலிருந்து தொலைந்து போன கடிதமாய் மழை வராமலே போய்விடுகிறது.

இருமாதங்களாக இலங்கையின் பல பிரதேசங்களிலும், இந்தியாவின் தமிழ்நாடு, இன்னும் சில பிரதேசங்களிலும் புயலுடனான மழை கோரத்தாண்டவமாடிச் சென்று நகரங்கள் ஈரலித்துக் கிடந்தமையையும், மனிதர்கள் ஏற்றத்தாழ்வு பாராமல் வெள்ளம் தீண்டாத ஊர்ப்பொது இடங்களில் கூடிக் கதைத்தபடியிருந்ததையும் காணும் வாய்ப்புக்கள் புகைப்படங்கள் மூலம் கிட்டியது. நகரங்களில் நேர காலமற்ற பணி நெருக்கடி, அயலவரைக் கூட அறிமுகமற்றவர்களாக ஆக்கியிருக்கிறது. பெற்ற பிள்ளைகளிடம் பல விடயங்களை பேசுதல், அவர்களது கல்வி, வாழ்வியல் முறைகள், நடவடிக்கைகள் எனக் கலந்தாலோசித்தல் போன்றவைக்கும் துணைகளிடம் மனம் விட்டுப் பேசுவதற்கும் நேரம் இடமளிக்கா வீடுகளில் உள்ளவர்களையெல்லாம் கூட வெள்ளம் ஒன்றாக்கி ஓரிடத்துக்குக் கூட்டி வந்து கலந்துரையாட விட்டது.

playing-rainவெள்ளங்களும், பல இயற்கை அனர்த்தங்களும் சமூகத்தின் கீழ்நிலை மற்றும் நடுத்தர மக்களையே அதிகம் பாதிக்கிறது. அன்றாட வாழ்க்கைக்காக அன்றாடம் உழைப்பவர்களும், மாத வருவாய் போதா மக்களுமே அதிகளவில் இன்னல்களுக்குள்ளாகின்றனர். வசதிப்பட்டவர்களின் மாளிகைகளுக்கு வெள்ளம் வராது. வரினும் அவர்கள் மாடிகளிலிருந்து வேடிக்கை பார்ப்பர். அவர்களுக்கான உணவுகள் குளிரூட்டப்பட்ட இயந்திரங்களுக்குள்ளும் சூடான சமையல் உபகரணங்களுக்குள்ளும் அடைபட்டுக்கிடக்க, மாடிகளிலிருந்து வெள்ளநீரையும், மழையையும் வேடிக்கை பார்ப்பர். சினிமா நாயகிகள் நீரில் அழியா முக ஒப்பனைகளுடன் மழையில் குதித்தாடுவதை தொலைக்காட்சிகளில் வேடிக்கை பார்த்தும் பொழுதைக் கடத்தலாம் அவர்கள்.

இன்னும், இலேசான மழை தூறும் நாட்களில் கூட சுகமான போர்வைக்குள் பலத்த நித்திரையிலிருக்கும் பலர் நனைந்த தரையில், குளிரெடுக்கும் இரவில் வீதியோரங்களிலும், வெளிப்புறக்கடைத் திண்ணைகளிலும், புனிதஸ்தல வாயில்களிலும் ஒண்டிக் கிடக்கும் யாசக மனிதர்கள் குறித்து சிந்திப்பதேயில்லை. மழை நாட்களில் அவர்களது பண வரவுகள், ஊண், உறையுள், உறக்கம் எதுபற்றியும் யோசித்துப்பார்ப்பதில்லை. மேற்கூறிய இடங்களில் அடைக்கலமாகி இரவுறக்கம் பெறும் சகமனிதர்களின் நிலை குறித்தும், மழை வந்தால் அவர்களது போக்கிடம், இருப்பு குறித்தும் உரையாடுவதுவும், நினைவுபடுத்துவதும் இங்கு அவசியமாகிறது.

இன்றைய காலகட்டத்தில் அரசு வழிநடத்தும் ஊடகங்கள் மற்றும் தனியார் ஊடகங்கள் பலவும் இது போன்ற அனர்த்தங்களுக்காக, அதற்கான நிவாரணங்களுக்காக ஒன்றுகூடுவதென்பது குறைவாகவே உள்ளது. குடும்பமே கூடிப் பார்த்துக் களிக்கும் தொலைக்காட்சித் திரைகள் கூடத் திரைநாயகிகளின் அங்க அசைவுகளையும், அதி பல சூரக் கதாநாயகர்களின் அடிதடிகளையும் , பொய் சொல்லும் விளம்பரங்களையும் காட்சிப்படுத்திக் காட்சிப்படுத்தியே மக்களின் நேரங்களை வீணடிப்பதோடு அவர்கள் மனதில் வக்கிரத்தையும் வன்முறைகளையும் விதைத்தபடியிருக்கிறது.

எழுத்து ஊடகங்கள் கூட அனேகமாக நடிகைகளின் நாய்க்குட்டிகளுக்கும், நடிகர்களின் புதுப்படங்கள், அரசியல் பொய் வாக்குறுதிகளுக்கும் கொடுக்கும் முக்கியத்துவம் கூட இதுபோன்ற அனர்த்தங்கள் பற்றிய செய்திகளுக்கும், அதற்கான நிவாரணத்துக்காக ஒன்றுதிரள ஊக்கப்படுத்துவதற்கும் கொடுப்பதாயில்லை. பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்காகவும், இயலாதவர்களுக்காகவும் எவ்வளவோ செய்யமுடியுமானவை மக்களுடன் நேரடித் தொடர்பிலிருக்கும் ஊடகங்கள்தான். சில ஊடகங்கள் உள்ளனதான். மறுப்பதற்கில்லை. எனினும் அவையும் காலத்தின் இடர்நிலைக்குச் சிலகாலம் தம்மைக்கொடுத்துவிட்டுப் பின்னர் திரும்பவும் தமது இன்னிசைகளிலும், ஆட்டம்பாட்டங்களிலும், நடிகைகளின் இடைகளிலும், அரசியல் வீரப்பிரதாபங்களுக்குள்ளும் தம்மை ஒளித்துக்கொள்கின்றன.

காலநிலை மாற்றங்களால் இது போன்ற இயற்கை அழிவுகள் தொடரும் சாத்தியக்கூறுகள் அனேகமிருப்பதால் பாதிக்கப்படும் மக்களின் அரசினை இது போன்ற இன்னல்கள் ஏற்படுமிடத்து உடனடியாகச் செய்யவேண்டியவை குறித்துப் பல நடவடிக்கைகளை எடுக்கச் சொல்லிக் கட்டாயப்படுத்த வேண்டிய கடமையில் நாம் இருக்கிறோம். ஆறுகளில் நீர் நிரம்பி ஊருக்குள் திரும்பும் வெள்ளங்களைக் கட்டுப்படுத்த தேவையான அணைகளைக் கட்டி, வேற்று வழிகளினால் நீர் வழிந்தோடச் செய்யவேண்டும். அழுக்குகளும், கழிவுகளும் தேங்கி, நீர் வழிந்து நிரம்பும் வாய்க்கால்கள் அடைக்கப்பட்டு, குப்பைகளால் நகர வீடுகள் நீருள் மூழ்குவது குறித்து மக்களுக்கு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதோடு அதைத் தடுக்கத் தேவையான வழிவகைகளையும் செய்யவேண்டும்.

இவையெல்லாவற்றுக்கும் ஊடகங்கள் தான் பேருதவி செய்யவேண்டும். மக்களின் காலடிக்கு தினமும் போய்வருகின்றன ஊடக அலைகள். உலகில் சுனாமி எச்சரிக்கை விடுக்கும் நல்ல சேவை செய்யும் ஆராய்ச்சி மையங்கள் பல இப்பொழுது தோன்றிவிட்டன. அது போலவே இயற்கை அனர்த்தங்கள் குறித்தும், அதன் போதான முதலுதவிகள் குறித்தும் மக்களிடம் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் கல்விகள், பிரச்சாரங்கள் போன்றவற்றை ஊடகங்கள் தினமும் முன்னின்று செய்துவரின் பல பேரிழப்புக்கள் தடுக்கப்படலாம். அறிந்த மக்கள், அறியாதவர்களிடமும், பாமரர்களிடமும் எடுத்துச் சொல்லாவிடின், சுனாமிக் கொள்ளையருக்கும் நமக்குமென்ன வித்தியாசம் இருக்கப் போகிறது ? நீருக்குத் தாகமெடுத்து உயிர்களைப் பருகித் துப்பவிடுவது இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு ?

– எம்.ரிஷான் ஷெரீப்,
மாவனல்லை,
இலங்கை.
mrishanshareef@gmail.com

காற்று விற்பனைக்கு – இழி நிலையை பாரீர்

விவசாயத்தை கைவிட்டுவிட்டு, எமக்கு தேவையான பொருட்களினை, முதலாளித்து நிறுவனங்களிடம் இருந்து வாங்குகிறோம். எமது கிணறுகளை இழந்துவிட்டு, நீருக்காக போத்தலில் அடைக்கப்பட்ட நீரினையும் அவர்களிடமே இருந்து வாங்குகிறோம். தற்போது, உங்களுக்காக முதலாளித்துவம், தமது இலாப வெறிகொண்ட தீவிரவாத செயற்பாடுகளால், காற்றினை மாசுபடுத்தியதன் பின்னர், காற்றினையும் விற்க தொடங்கியிருக்கும், இழி நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறோம். இன்னமும், வளர்ச்சியும், பணமும் சம்பாதித்து என்னத்தை காணப்போகிறோம்? யோசிக்கவைக்கும் ஆளமான செயற்பாடான, இயற்கையின் இலவசம் அனைத்தும், தற்போது முதலாளிகள் ஆக்கிரமிப்பு. நிமிர்ந்து, நாம் எம்மை அவ்வாறு, மயக்க நிலையில் வைத்து, எம்மையும், இயற்கை அன்னையினையும், எதிர்காலத்தையும் அழிக்கும் இவைகளை பற்றி, அறிந்து, உணர்ந்து, எதிராக, போராட‌,  எமது உரிமைகளுக்காக‌ போராட எப்போது வெளியே வரப்போகிறோம்?

Water rights

மக்களின் பகுத்தறியும் திறன், இப்படி இழி நிலையில் இருக்கும் எனில் இயற்கை அன்னையின் சீற்றத்திற்கு ஆளாகியாக‌வே வேண்டும்.

நிறுவனங்கள், சீனாவில் இயற்கை வாயுவினை, காற்றினை மாசுபடுத்தியதனால், தற்போது அம்மாசில் இருந்து தம்மை காக்க மக்கள், காற்றினை பணம் கொடுத்து வாங்குகிறார்களாம். தமிழ்நாடு மற்றும் இலங்கையிலும் இதே போன்ற நிலை, நிறுவனங்களால் ஏற்படுத்தப்படும் அளவிற்கு, அவற்றின் செயற்பாடுகள் சூழலுக்கு அழிவினை ஏற்படுத்துகின்றன. இருந்த போதும், மக்களோ, அவை பற்றி எள்ளளவும் அக்கறையின்றி நடந்துகொள்வது கவலைக்குரியது என்பதுடன், அவ்வாறான நிறுவனங்களை வீழ்ச்சி அடைய செய்யும் செயற்பாட்டாளர்களுடன் இணைந்து கொள்ளாமல் இருப்பது மிகவும் வருத்தத்தினை தருகின்றது. சுன்னாகத்தில், வெலிவேரியாவில் மற்றும் உலக நாடுகள் எங்கும் நீரினை மாசுபடுத்தி, தற்போது நீர் மேலாண்மையினை மக்களிடம் இருந்து நிறுவனங்களிற்கு கைமாற்றியதை போன்று, தற்போது இலவசமாக கிடைக்கும் காற்றினை கூட அடைத்து விற்கும் அளவிற்கு நிறுவனங்களின் கொடிய தீவிரவாதம் எல்லை மீறி செல்கிறது. அதனை, ஊடகங்களின் உதவியுடன், வாழைப்பழத்தில் ஊசியேற்றுவதை போன்று மெதுவாக மக்களிடம் சேர்த்து, அதன் பாரதூர தன்மையை, மற்றும் சூழல் அழிக்கப்பட்டதை, அழிக்கப்படுவதை, மக்கள் ஏற்றும் கொள்ளும் அளவிற்கு இழிவான நிலைக்கு, மக்கள் விழிப்புணர்வு இல்லாமல் ஆக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பது அப்பட்டமான உண்மை. நிறுவனங்களும், அவற்றினால் இயக்கப்படும் அரசுகளும், தாம் செய்யும் தீவிரவாதம் மிக்க, வெறுமனே இலாபத்தினை மட்டும் தரக்கூடிய செயற்பாடுகளை, ஏதேச்சகாரமாக, தம்மால் இயக்கப்படும் ஊடகங்கள், தொண்டு நிறுவனங்கள் துணை கொண்டு, நிறுவன செயற்பாடுகள், மக்களிற்கும், நாட்டிற்கும், எதிர்காலத்திற்கும், நன்மையையும் இலாபத்தையும் தருவன என்று போலி வார்த்தை கூறி, அழிவினையே நியாயப்படுத்தி, மாபெரும் அழிவினை நடத்துவதை மக்களாகிய நாம் வெறும் பார்வையாளர்களாக, வாக்காளர்களாக ஏற்றுகொள்கிறோமா? ஆனால், அப்படி நாம் ஏற்றுகொள்கிறோம் எனும் போது அவற்றால் இயற்கை
அன்னை சீற்றம் அடைந்து, நம்மை அழிப்பதனையும் ஏற்றுகொள்ளத்தான் வேண்டும்.

அத்துடன் விவசாயம், உணவு உற்பத்தியும் நிறுவனமயப்படுத்தப்பட்டு, உடன் உணவு எனும் போர்வையில், உணவும் நச்சூட்டப்பட்டு, உணவு மேலாண்மையும் மக்களிடம் இருந்து பறிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் கொதித்து எழுந்து போராடி, தமது உரிமையை வெல்லவேண்டிய மக்களோ, ஊடகங்கள், தொண்டு நிறுவனங்கள், நிறுவனங்களால் இயக்கப்படும் அரசுகள் மற்றும் அரசசார் நிறுவனங்களின் ஏமாற்று செய்திகள் மற்றும் தகவல்களை நம்பி, மயக்க நிலையில் தாம் ஏதோ சாதிப்பதாக நினைத்து, தாம் அழிக்கப்படுகின்றோம் என்பதனை கூட பகுத்து அறியாது, ஏமாளிகளாக இருப்பது கண்டு வருந்த மட்டுமே எங்களால் முடிகிறது.

we cant eat money

ஏனெனில் போராட அழைத்தால், மக்கள் தமக்கு தமக்கு, பல வேலைகள் இருக்கிறது என்கின்றனர். வாழ்கின்ற சூழல் அழிக்கப்பட்ட பின்னர், நாம் பணத்தையோ, பண்டத்தையோ சப்பிடமுடியாது. மக்களே உணர்துகொள்ளுங்கள். நாம் தற்போது, நவீன உலகம் எனும் போலி மாயாக்குள் தள்ளப்பட்டு, உண்மையில், அழிவின் விளிம்பு நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறோம். உணருங்கள். போராட வெளியே வாருங்கள்.

இது பற்றிய செய்தி குறிப்பு

  1. http://usuncut.com/climate/chinas-smog-is-so-bad-its-started-buying-bottled-air-from-canada/
  2. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/asia/china/12051354/Chinese-buy-up-bottles-of-fresh-air-from-Canada.html?utm_campaign=Echobox&utm_medium=Social&utm_source=Facebook

முட்டாள்களா நாம்…? – மு. நியாஸ் அகமது ( மீள் பதிப்பு )

இதை இன்னும் இரண்டு வாரங்கள் கழித்து தான் எழுத வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன். ஆனால், எனக்கு தொடர்ந்து வரும் மின்னஞ்சல்களும், குறுஞ்செய்திகளும் இதை என்னை உடனடியாக எழுத தூண்டியது.

எந்த வார்த்தை வர்ணனைகளும் இல்லாமல் நேரடியாக விஷயத்திற்கு வருகிறேன். நான் சொல்லும் விஷயம் உங்களில் பலரை காயப்படுத்த கூடும். ஆனால், அனைவருக்கும் பிடிப்பது போல் என்னால் பேச முடியாது.

இங்கு வெள்ள நிவாரண பணியில் ஈடுப்பட்ட தன்னார்வலர்கள் பலருக்கு அரசியல ஆசை வந்துள்ளது. தொடர்ந்து வரும் அழைப்புகள், மின்னஞ்சல்கள் மூலமாக இதை அறிய முடிகிறது. அரசியல் பழகுவது நல்ல விஷயம் தான். ஆனால், இதில் துரதிஸ்டம் என்னவென்றால், இங்கு பல தன்னார்வலர்கள் அரசியலென்றால், தேர்தலில் நிற்பது, அதிகாரத்தை கைப்பற்றுவது என்ற கண்ணோட்டதிலேயே பதிவிடுகிறார்கள். நண்பர்களே, இன்று ஊடகவியலாளர் அண்ணன் சமஸ் தமிழ் இந்துவில் எழுதி இருப்பது போல் கக்கா போவதில் கூட அரசியல் இருக்கிறது. நாம் முதலில் அதை பழகுவோம்.

வெள்ளம் வரும் போது, நிவாரணம் கொடுப்பது அரசியல் நடவடிக்கை அல்ல நண்பர்களே. வெள்ளம் வரும் முன் காப்பதும், வெள்ளத்தினை உருவாகாமல் தடுக்கும் முறைகளை பற்றி ஆராய்ந்து, மழை நீரினை, முன்னோர்கள் போன்று, சேமித்து பயன் பெறுவதே மக்கள் சேவை. அதுதான் உண்மையான அரசியலாகும் நண்பர்களே…

இப்போது நிவாரணம் கொடுக்கும் நாம், அன்று ஏரிகள் ஆக்கிரமிக்கப்படும் போது, எங்கு சென்றோம்? ஆக்கிரமிப்புகளுக்கு எதிராக அன்றே திரண்டிருந்தால் இந்த பேரழிவு ஏற்பட்டிருக்காது. சில மாதங்களுக்கு முன்பு போரூர் ஏரியை காக்க அழைப்பு விட்ட போது, நீங்கள் எத்தனை பேர் திரண்டீர்கள்.? இதில் 1 சதவீதம் கூட அல்ல நண்பர்களே!!!

நாம் பாதுகாப்பான இடத்தில் நின்றுக்கொண்டு நன்மை செய்வது என்பது அரசியல் அல்ல. சொல்ல போனால் அது அரசியல் நடவடிக்கைக்கு எதிரானது நண்பர்களே. நீங்கள் கொஞ்சம் யோசித்து பாருங்கள், நாம் யாரும் நிவாரண பணியில் உடனடியாக இறங்கி இருக்காவிட்டால், இங்கு என்ன நடந்திருக்கும்? நிச்சயம் கலகம் வெடித்திருக்கும். நாம் நிவாரணப் பணியில் உடனடியாக இறங்கியதன் மூலம், மக்களை சாந்தப்படுத்தி உள்ளோம். மக்கள் தன்னெழுச்சியாக கிளர்ந்து எழுந்து அவர்கள் உரிமைகளை கேட்பதை தடுத்து இருக்கிறோம். நாம் நம்மை அறியாமல் இந்த அரசை காப்பாற்றி இருக்கிறோம். (நான் இந்த அரசு என்று சொல்வது அதிமுக வை அல்ல. இந்த அமைப்புமுறையை). உண்மை இவ்வாறானதாக இருக்கும் போது, நாம் நிவாரணம் கொடுப்பது எப்படி அரசியல் நடவடிக்கை ஆகும்? இந்த இவ் அமைப்பு முறையை, இவ்வாறுதான், தொண்டு நிறுவனங்கள், தொண்டு செய்கின்றோம் எனும் பெயரில், மக்கள் போராட்டங்களினை, தமக்கு கீழ் படுத்தும் சாந்தமான முறைகளை பயன்படுத்தி, அரசினை இயக்கும் நிறுவனங்களிடம் இருந்து பணத்தினை உதவியாக பெற்று, அரசுகளை, அழிவுகளை ஏற்படுத்தும் நிறுவனங்களை, மக்களிடம் இருந்து உண்மைகளை மறைக்கும் இலகுவான உத்திகளை பயன்படுத்தி, காக்கின்றன.

Politics

நண்பர்களே… நீங்கள் செய்த பணியை நான் கொச்சைபடுத்துவதாக எண்ண வேண்டாம். நீங்கள் செய்தது உன்னத பணி. உங்கள் செயலின் மூலமாக, இங்குள்ள அனைத்து தேர்தல் அரசியல் கட்சிகளுக்கும் பல விஷயங்களை புரிய வைத்து விட்டீர்கள். உங்களுடைய பணி போற்றுதலுக்குரியது. ஆனால், இது எள்முனை அளவும் அரசியல் நடவடிக்கை அல்ல. நாளை ஏதாவது ஒரு பெரும் நிறுவனம் ஏரியை ஆக்கிரமிக்க முற்பட்டால், இன்று உதவிக்கு வந்த எத்தனை பேர் அதற்கு எதிராக கிளர்ந்தெழுவீர்கள்? அணு உலைகளுக்கு எதிராக எத்தனை பேர் குரல் கொடுப்பீர்கள்?

ஏன் அவ்வளவு தூரம்? இந்த பெருவெள்ள பொழுதில் நள்ளிரவில், மியாட் தனியார் மருத்துவமனை தம்மை நம்பி வந்த நோயாளிகளை கைவிட்டது. அதற்கு எதிராக நாம் எத்தனை பேர் கிளர்ந்தெழுத்தோம்? கொஞ்சம் கற்பனை செய்து பாருங்கள். இந்த பேரழிவு பகலில் நடந்திருந்து, ஏதேனும் தனியார் பள்ளியில் தண்ணீர் புகுந்து, அந்த பள்ளி நிர்வாகம் தம் மாணவர்களை கைவிட்டிருந்தால், அப்போதும் அமைதியாக தான் இருந்து இருப்போமா? இன்னும் DLF வளாகத்தில் இருந்த நூற்றுகணக்கான தொழிலாளர்களின் நிலை என்னவென்று தெரியவில்லை? அரசிற்கு அழுத்தம் கொடுத்து நம்மால் ஒரு பதிலை பெற முடியவில்லை… ஆனால், நாம் அதிகாரத்தை கைப்பற்றும் கனவில் இருக்கிறோம்.

நண்பர்களே… முட்டாள்களா நாம்?

பெரும் நிறுவனங்கள் கோலாச்சும் இந்த அமைப்பு முறையானது, நாம் அரசியல்பட கூடாது என்று விரும்புகிறது.  நீங்கள் உதவி செய்ய விரும்பினால் CSR (Corporate Social Responsibility) மூலமாக செய்து கொள்ளுங்கள் என்கிறது. ஆனால், அதையும் மீறி இங்கு பெரும்பாலானோருக்கு அரசியல் ஆசை வந்துள்ளது வரவேற்க தக்கது.  ஆனால், உங்களின் ஆசையானது, உள்ளீடற்ற சட்டையாக இருக்கிறது, பெரும் காற்றடித்தால் காணாமல் போய்விடும்.

நண்பர்களே… முதலில் அரசியல் என்பது தேர்தலில் நிற்பது தான் என்ற கண்ணோட்டத்திலிருந்து வெளியே வாருங்கள்!!! இங்கு கடந்த எட்டு ஆண்டுகளாக போராட்ட களத்தில் நிற்பது, எந்த தேர்தல் அரசியல் கட்சியும் இல்லை நண்பர்களே. அதை முதலில் உணருங்கள்!!!

நீங்கள் உங்கள் தெரு, ஊர், நகர‌ அளவில் சிறு குழுக்கள் அமையுங்கள். உங்கள் வீதி,, ஊர், நகர‌ பிரச்சனைகளுக்கு குரல் கொடுங்கள். தலைமை பண்பை வளர்த்து கொள்ளுங்கள், அனைத்து தியாகத்திற்கும் தயாராக இருங்கள். அனைத்திலும் அடையாளப்பட வேண்டும் என்று விரும்பாதீர்கள். எந்த தத்துவத்தில் இயங்க போகிறீர்கள் என்று முடிவெடுங்கள். இதுவெல்லாம் இல்லாமல், அரசியலில் ஈடுபடுவது தான் தீர்வென்று நினைப்பீர்களானால், நீங்கள் மற்றுமொரு தவறான உதாரணமாகத் தான் இருப்பீர்கள். அதற்கு நான் பலியாக முடியாது.

நன்றி.

15.12.15
தருமபுரி

சுன்னாகம் அழிவிற்கான ஆதாரங்கள்

சுன்னாகம் அழிவை ஏற்படுத்திய பல்தேசிய வியாபார நிறுவனமான எம்.ரி.டி வோக்கஸ் இன் இயக்குனர்களில் ஒருவரான நிர்ஜ் தேவாவின் ஐரோப்பியப் பாராளுமன்ற வருமானக் கணக்கில் சுன்னாகம் பேரழிவை நடத்திய நிறுவனத்தின் வருமானம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

nirjdeva

http://www.europarl.europa.eu/mepdif/4556_DFI_rev0_EN.pdf

சுன்னாகம் அழிவு தொடர்பான ஏனைய ஆதாரங்கள்:

Analysis of satus of ground water 

Brief report Chunnakam Oil 

List of study reports to Jaffna ground waterObservations and Recomedations

Unethical Report by Northern Power0001

New Doc 5_1 (1)New Doc 5_2 (1)New Doc 5_3 (1)New Doc 5_4