உஷ்… ! இதெல்லாம் வெளியே சொல்லக்கூடாது : கவிதா லட்சுமி

– கருவறைக்கு வெளியே – நூலிலிருந்து-கவிதா லட்சுமி

the_mirrorஇந்த கண்ணாடி முன் நின்று என்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்றேன். தினமும் இப்படித்தான் பல நேரங்களில் நான் என்னைப் இப்படி நின்று நிதானமாக எந்த சலனமுமற்றுப் பார்ப்பதுண்டு. கண்ணாடியுள் விரியும் பெருவெளியின் வாடை, விறைத்த காற்று, மௌனத்தின் அலறல் என அனைத்தும் என்னால் மட்டுமே உணரக்கூடியது. வேண்டாம்! கண்ணாடியில் முகங்களை மட்டும் பார்க்கின்றவர்களுக்கான விம்பம் இல்லை இங்கு நான் காண்பது.

அறையின் சாளரக் கண்ணாடி வழியே சூரியகதிர்கள் முகக்கண்ணாடியில் தெறித்து விழுந்துடைகின்றன. இந்தக் கண்ணாடி இருக்கும் அறையில் ஒரு கட்டிலும் பக்கத்தில் ஒரு மேசையும் இருக்கின்றது. அவை தவிர இந்தக்கண்ணாடி மட்டும் தான் இந்த அறைச்சுவரில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் பொருள். இந்த அறைச்சுவரின் நிறம் பொருட்கள் எல்லாமே வெளிர் நிறத்தில் இருப்பது எனக்கு முக்கியமானது. வெள்ளை தூய்மையின் நிறமென்றும், அமைதியின் நிறமென்றும், வெளிச்சத்தின் குணம் என்றும் எல்லா இடங்களிலும் வெண்மை பூசி வைத்திருக்கிறேன். பெரிய ஜன்னல்களில் இரவு நேரங்களிலும் வெளிச்சம் பரவ மின்விளக்குகள் எரிந்தபடியே இருக்கும். இரவுகள் பயங்கரமானவை. தூக்கத்தில் இருந்து திடுக்கிடெழுந்து கண்விழித்துப் பார்த்தால் எங்கும் இருட்டு. வானம், பூமி, அறை என் கண்ணாடி அதில் என் முகம் எல்லாம் இருட்டு. சில பகல் நேரங்களும் வெளிச்சம் விழுங்கிய பயங்கர இரவை ஒத்தவையாகவே பிறக்கிறது.

வேலைகளின் இடையிடையே எனது முகத்தைப் பார்ப்பது எனக்குத் தான்தோன்றித்தனமாக நடந்துகொண்டிருக்கும். எனது முகம் ஒன்றும் அத்தனை அழகில்லை என்பது எனக்குத் தெரியும். ஏனோ ஒரு நாட்கூட இந்த கண்ணாடியைப் பார்க்கும் போது நான் சிரித்ததில்லை. முப்பது வயதை எட்டக்கூடிய சின்னச் சின்னச் சுருக்கங்கள் சில இடங்களிற் தென்படுகின்றன. புன்னகையைச் செதுக்க மறுக்கப்பட்ட ஒரு சிதைந்த சிலையின் முகத்தைத்தான் இந்தக் கண்ணாடி பார்க்கிறது. இந்தக் கண்ணாடி உயிருள்ளது போல நான் பேசும் போது, என்னுடன் பேசுகிறது, அழும் போது என்னுடன் அழுகிறது. அதனாற்தான் இந்த முகக்கண்ணாடியில் எனக்கான விடை, இந்த உலகத்தில் நான் நடமாடுவதற்கான விடை வருமென்று நான் நினைத்துக்கொண்டிருக்கலாம்.

அது கண்ணாடிக்குத் தெரியுமா? இந்தக் கண்ணாடி முன் மட்டும்தான் நான் இப்படி ஒரு விசித்திரமானவளாய், கொஞ்சம் பைத்தியக்கராத்தனமானவளாய் எதையோ தேடுபவளாய் நிற்கிறேன். சூனியமாய், எதுமற்றதாய், வெறும் இருண்ட பிரபஞ்சமாய் தோன்றும் உலகத்தை சற்றே ஒதுக்கி வைத்தபின், மற்ற நேரங்களில் உங்களைப் போல ஒருத்தியாய் என்னை நான் காட்டிக்கொள்ளவும், நடமாடவும் கற்று வைத்திருக்கின்றேன்.

நான் அழகாய் இருப்பதாய்தான் இப்போதும் பலர் சொல்கிறார்கள். அந்த அழகை ஏனோ இந்தக்கண்ணாடி என்னிடம் இருந்து ஒளித்துவிடுகிறது. நானும் எனது புருவத்தை, கண்களிற் தீட்டப்படாத மைப்பகுதியை, காய்ந்த உதடுகளை ஈரப்படுத்தி, எனது மார்புகளின் இறுக்கத்தை, எனது பருமனில்லாத உடல் வாகுவை ஒவ்வொன்றாக கவனிக்கின்றேன். என்னால் ஒருபோதும் என்னை இரசிக்க முடிந்ததில்லை. ஏதோ பல குறைகள் எல்லா அங்கங்களிலும் தெரிகின்றது.

இப்போது சாயங்காலம்.

என்னை யாரும் விரும்புவதற்குரிய அறிகுறியை இன்றும் என் கண்ணாடியில்த் தேடுகின்றேன். என்னை யாரும் காதலிக்க மாட்டார்கள். யாராலும் காதலிக்கப்படுவதர்கோ, அன்புகாட்டப்படுவதற்கோ தகுதியற்றவளின் முகம் எப்படி இருக்கமோ அப்படித்தான் எனது முகம் இருக்கின்றது. யாரும் என்னோடு வாழச் சமத்திக்கமாட்டார்கள். அதற்குரிய தகுதியை நான் அடைந்தவளாக நான் பிறக்கவில்லை என்றும், என்னிடம் வாழ்வதற்கான தகுதி எப்போதும் இருந்ததில்லை என்று எனக்குள் யாரோ சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சூரியனை அடித்து விரட்டிய இருளின் நிசப்தம் பரவும் வெளிபோல எனது தனிமை என்னைச் சுற்றிப் பரந்துகிடக்கின்றது. இருளை தின்று செமிக்கும் முயற்சியில் எனது வாழ்வு அனலை மென்று முழுங்கிக் கொண்டிருந்தது.

இந்த முகக்கண்ணாடியில் என்னைத் தவிர இன்னும் சில உருவங்கள் வந்து போகின்றன. அவர்கள் என்னுடன் பேசுவதுண்டு பழகுவதுண்டு. இவர்கள் எனக்கு மிக நெருக்கமுள்ளவர்களாக இருக்கின்றனர். இருந்தாலும் இவர்களில் எனக்குப் பிடிப்பில்லை. இவர்கள் முர்க்கமானவர்கள். என்னுடைய இந்த முப்பது வயது முகத்தை, அனுபவத்தை எனது வளர்ச்சியை அதன் சந்தோசத்தை அவர்கள் பிடுங்கிவிட்டிருக்கின்றார்கள். இவர்கள் வரும் போதெல்லாம் இந்தக் கண்ணாடியை உடைத்துவிடும் பலம் என் உடம்பில் ஏறும். கைகள் நடுங்கும். ஆனாலும் செய்கையிழந்து நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றேன். சிறு வயதிலிருந்தே பிரியமுடியாத ஒரு பிணைப்பு இந்தக் கண்ணாடியில்த் தோன்றும் மனிதர்களோடு இருக்கின்றது.

இங்கே பாருங்கள் இதில் பருமனாக இருப்பவள்தான் அம்மா. பக்கத்தில் உள்ள முலையில் தலை வாறுப்படதா முகத்துடனுடம், எவ்வித சலனமுமற்று துடிப்பற்று இருப்பதுதான் நான்.

வெளிச்சம் விழுங்கிய பிந்திய அந்தி நேரம். எனக்கு இப்போது ஐந்து வயது.

நீளமான தலைமுடி காற்றில் பறந்து கொண்டிருக்கின்றது. எனது தோல் அதிக மண்ணிறத்தன்மையுடையதாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. முழங்கால்களில் புண்ணும், சிவப்பேறிய சோகைபடிந்த கண்களும், சோர்ந்த உடற்கட்டும் உள்ள என்னை பார்த்து அதிக நேரம் குளித்திருக்கிறாய் அதுதான் இப்படி இருக்கிறது என்கிறாள் அம்மா. பாடசாலையில் யாரும் எனக்கு என்ன ஆயிற்று என்று விசாரிக்கும் போது நான் சொல்ல வேண்டிய பதில்களை அம்மா எனக்கு இப்படித்தான் ஏதோ ஒரு விதத்தில் சொல்லித் தருவாள். ஆனால் எனக்கு அது அப்படியில்லை அது பொய் என்று தெரியும் என்றாலும் நானும் அம்மா சொல்வதையே சொல்லிப் பழகினேன். நான் பயந்து போயிருக்கிறேன். இந்தப் பயத்திற்கு ஒரு வாடை இருக்கிறது. இந்த வாடையின் நிறம் கறுப்பு, படபடவென்று கேட்கும் ஒலி நிறைந்த இடங்களில் என்னால் இந்த வாடையை உணரமுடியும். வயது முதிந்தவர்களின் முச்சுக்காற்றில் இந்த வாடை வீசத்தொடங்குகிறது. பின் அவை இந்த இடம், அறை, சனம் நிறைந்த இடம், காற்று, வெளி என்று பரவி அசிங்மாய் மணக்கிறது இந்த உலகம். முக்கியமாக எனது முகக்கண்ணாடியில் இந்த வாடை வீசிக்கொண்டிருக்கும். அதை உங்களால் அறியமுடியாது.

எப்போதும் போல எனது சிறுபிராயத்து வீடு கலைந்து கிடக்கிறது.

என் அம்மா என்னைப் பார்த்து நான் குண்டாக இருப்பதாகவும், அசிங்கமாகவும், எனது தலைமுடி மிகக்கேவலமாக இருப்பதாகவும் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறாள். நான் எதற்கும் உதவாதவள் என்று எனக்கு அடிக்கடி ஞாபகப்படுத்திக்கொண்டிருப்பதும், என்னை எதுக்குமாகாத ஒரு பிறவியாக மனதில் பதியவைத்த காலங்களும் கடந்து விட்டிருக்கின்றது. அம்மா சொல்வதெல்லாம் இப்போது எனக்குப் பழகிவிட்டது. பாதுகாப்பற்ற இந்த வீட்டின் அமுக்கமும், வாடையும், மனதை முழுதாக அடைத்துவிட்டிருக்கின்றது. என்னைப் பற்றிய அக்கறை யாருக்கும் இல்லை என்பதை நான் அப்போதே உணர்ந்திருந்தாலும் அதை பற்றி நான் பெரிதாகத் அலட்டிக்கொள்வதில்லை. எனது அம்மா தூங்கிவிட்ட பிறகு எழப்போகும் பயங்கரக் கனவின் நினைவில் அதிர்ந்து போயிருப்பதில் மற்ற விடயங்கள் பெரிதாகத் தெரியாமல் போயிருக்கும்.

அந்தக் கனவு வரும் போதெல்லாம் அழுகை பலமாக வரும். அழும் சத்தம் வராமல் ஒரு சுட்டுவிரல் என் வாயை இறுகப் பொதியிருக்கும். அது ஒரு தனியான அறையோ, கழிப்பறையோ போன்ற இடம். சுற்றிலும் இருட்டு. என்னை எழுப்பி அழைத்து வந்த உருவம் என்னை மல்லாக்கப்படுத்தியோ அல்லது சுவரோடு சாத்தியோ வைத்து தனது முழு பலத்தையும் என்மீது வீழ்த்தும். அப்போது அந்தக் கண்கள் இரவில் ஒளிரும் காட்டு மிருகத்தின் கண்களை ஒத்து அகோரமாய் தெரியும். வயிற்றில் பயத்தையும் பசியையும் உண்டுபண்ணும். அந்தரங்க உருப்புகளில் எரிவு உண்டாகி, சிறுநீர்கழிக்க வேண்டும் போன்ற உணர்வு வரும். ஒரு முனகல் சத்தம் கூட வராமல் இந்தக் கனவை கடக்க வேண்டியது எனது கடமை என எனக்கு கட்டளையிடப்பட்டிருக்கிறது. இது ஒருபுறமிருக்க, இந்தக் கனவு முடிந்து நான் எழும் போது என் உடம்பின் பல பாகங்களில் நீலம் பூத்திருக்கும். கண்டிய காயங்களும், சிவந்த ரத்தக்கன்றல்களும், தூக்கமிழந்த இரவுகளின் தாக்கமாக கண்கள் சோகையும் படிந்திக்கும். உடல் அடித்துப்போட்டாற் போல வலி எடுக்கும். பாடசாலை போகவே பிடிப்பில்லாத மனநிலை உண்டுபண்ணியிருந்த காலமது.

நான் காணும் இந்தக் கனவு பற்றி யாருக்கும் சொல்ல எனக்கு அனுமதியில்லை. சொல்லும் தைரியமும் எனக்கு இல்லை. ஆனாலும் இந்த அகோரக்கனவு பற்றி எனது அம்மாவும், அப்பாவும், பாடசாலை ஆசிரியர்களும் மற்றும் அயல்வீட்டுக்காரர்களும் அறிந்தே இருந்தனர் என்று எனக்குத் தெரியும். அதனால்தான் யாரும் எனது வீட்டிற்கு வருவதில்லை. அந்தக் கனவு அவர்களையும் தொத்திவிடுமோ என்று அவர்கள் அஞ்சியிருக்கலாம். என் வயதுச்சினேகிதிகள் யாரும் என் வீட்டிற்கு வந்து நான் அறிந்ததில்லை. என்னையும் எங்கேயும் வெளியே அனுப்ப வீட்டில் அனுமதியில்லை. எல்லாம் இரவில் வரும் அகோரக் கனவுகளால் வந்த வினை.

என்னுடன் எப்போதும் இருக்கும் எனது கைப்பொம்மை என்னைப் போலவே கொஞ்சம் அழுக்காய்தான் இருக்கும். இருந்தாலும் தோட்டத்து மூலைகளிலும் கட்டிலின் அடியிலும், மேசையின் இடுக்கிலும் நாங்கள் அமர்ந்து பேசுவது அதிகம். எனது இரத்தக் காயங்களும், முக்குச்சலியும் வேர்வையும் ஒட்டிய இந்தபொம்மை எனக்கு முக்கியமானது. அதனுடன் தான் இப்போதும் நான் படுத்திருக்கிறேன். தூக்கம் என் இமையைப் பாரமாக்குகின்றது. நானும் ஒவ்வொரு இரவும் தூங்காமல் இருந்துவிடுவதென்று அசுரபலத்துடன் இமையை எதிர்த்துப் வழமைபோல போராடுகின்றேன். இந்த கனமான இருட்டும், உடற்சோர்வும் என்னை வழக்கம் போல உறக்கத்தில் ஆழ்த்தி விடுகிறது.

பல காலம் மாற்றப்படாத போர்வையின் நாற்றத்துடன் எனது கட்டிலில் நான் உறங்கிக்கொண்டிருக்கின்றேன்.

ஆழ்ந்த நித்திரையில் அந்த அகோரமான கை என்னை தட்டி உசுப்புகிறது. அரைத்தூக்கத்தில் எழுந்து அந்தக் கனவுக் கையோடு இழுபட்டுப்போகின்றேன். மனது வேகமாகத் துடிக்கத் தொடங்குகிறது. கால்களின் நடுக்கம் உடல் முழுதும் குளிரச்செய்கிறது. அதே கழிவறைக்கருகில் என்னை சுவரோடு சாத்திவைக்கும் அந்த பேயுருவத்தின் உடலில் இருந்து அருவருப்பான வாடை அடிக்கிறது. தடிமனான மீசையும், மது அருந்திய நெடியும் அருவருப்பை உண்டாக்கி வாந்தி வரும் போல வயிறெங்கும் குமட்டல் எடுக்கிறது.

“கனவா இது”

“ம்”

“எப்ப முடியும் கனவு. எனக்கு ஏலாது. ”

“கொஞ்ச நேரத்தில முடியும், சத்தம் போடகூடாது என்ன”

“ம்”

“இதெல்லாம் யாருக்கும் சொல்ல கூடாது என்ன? எல்லாரும் இப்படிதான் அவங்க வீட்டில செய்றது.. ம்”

ஒரு பெரிய விரல் எனது உதடுகளை இறுக்க மூடுகிறது. உதடுகள் வலிக்கின்றன. உடல்முழுதும் ஆயிரம் ஊசிகள் துளைத்தது போல பெருவலி கிளம்புகிறது. மயக்கம் கனவை மூடிக்கொள்கிறது. ஒரே இருட்டு. எங்கும் வெறும் கறுப்பு. அதே அசிங்க வாடை.

“விடுங்கப்பா… வலிக்குதப்பா… காணும்ப்பா”

மறைக்கப்பட்ட ஆளுமைகள் – திருமதி மீனாட்சியம்மாள் நடேசய்யரை முன்னிறுத்தி..! : லெனின் மதிவானம்

மனித சமூக வளர்ச்சிப் போக்கிலே ஒவ்வொரு சமூகமும் காலத்தின் தேவைக்கேற்றவகையில் இயக்கங்களையும் அறிஞர்களையும்- புத்திஜீவிகளையும்- சமூகச் செயற்பாட்டாளர்களையும் உருவாக்கிக் கொள்கின்றது. காலத்தின் தோற்றுவாய்களான இவ்வியக்கங்கள், அதனடியாக உருவாகின்ற ஆளுமைகள் காலத்தின் உற்பத்திப் பொருளாக மட்டுமன்று காலத்தை உட்புவிப்பவையாகவும் அமைந்திருக்கின்றன. தம் காலத்து உள்ளியல்புகளை உறுதியாகப் பிரதிப்பலிக்கும் ஆளுமைகளே காலத்தைக் கடந்து நிற்கும் ஆற்றலினையும் பெற்றுவிடுகின்றன. இவ்வகையான சமூக ஆளுமைகள் தமது விசேட ஆற்றல் செயற்திறன் போன்றவற்றால் சமூக வளர்ச்சிக்கு விசைகொடுத்து தகுந்த பங்களிப்பையும் வழங்கிச் செல்கின்றனர். அந்தவகையில் இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் இலங்கையின் மத்திய மலைநாட்டில் தோன்றிய சிந்தனையாளர், சமூகச் செயற்பாட்டாளர் என்ற வரிசையில் தனித்துவமான முத்திரையைப் பதித்துச் சென்றவர் திருமதி. மீனாட்சியம்மாள் நடேசய்யர். ஆற்றல் மிக்க அரசியல்வாதியாக, கவிஞராக, பத்திரிக்கையாளராக, வெளியீட்டாளராக இருந்ததுடன் களத்தில் இறங்கி செயற்பட்ட வீரருமாவார். இவர் குறித்த கட்டுரைகள் அவ்வப் போது வெளிவந்துள்ளன என்ற போதினும் அவை அம்மையாரின் ஆளுமையை முழுமையாக வெளிக் கொணரவில்லை என்றே கூறவேண்டும்.

திருமதி மீனாட்சியம்மையார் எழுதிய அனைத்தும், குறிப்பாக பத்திரிகைகளில் அவர் தமது சொந்தப் பெயரிலும் புனைப்பெயரிலும் (இதுவரை எந்த தகவலும் இல்லை) எழுதிய கட்டுரைகள் யாவும் இதுவரை நூலுருப்பெறவில்லை. மீனாட்சியம்மாள் எழுதிய நூல்களாவன ‘இந்தியத் தொழிலாளர் துயரச்சிந்து – இரண்டு பாகங்கள்(1931-சகோதரி அச்சகம், அட்டன்), இந்தியர்களது இலங்கை வாழ்க்கையின் நிலைமை (1940-கணேஸ் பிரஸ், அட்டன்). இரண்டாவது நூல் பெண்கள் ஆய்வு வட்டத்தினரால் மறுப்பதிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த இரண்டாவது தொகுப்பே இன்றைய ஆய்வாளர்களின் கவனத்தைப் பெற்றது. இதனை ஆதாரமாக கொண்டே மீனாட்சியம்மாளின் ஆளுமையை மதிப்பிட முனைந்துள்ளனர். இவர்களின் ஆய்வுகள் கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கது என்ற போதினும் அம்மையாரை வெறும் கவிஞராக மட்டுமே கண்டு அமைதி காணும் மயக்கம் தொடர்ந்தும் நிலவி வருவதை அவ்வெழுத்துக்கள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன. சாரல் நாடன், சித்திரலேகா மௌனகுரு, லெனின் மதிவானம் முதலானோர் மீனாட்சியம்மாள் பற்றி எழுதிய கட்டுரைகளில் தேசபக்தன் பத்திரிகையில் வெளிவந்த அம்மையாரின் கட்டுரைகளை ஆதாரமாகக் கொண்டு எழுதியிருந்தனர். இவ்வம்சம் அவரைக் கவிஞராகப் பார்ப்பதற்கு அப்பால் தொழிற் சங்கவாதியாக, அரசியல்வாதியாக, பத்திரிகையாளராக, சமூக செயற்பாட்டாளராக பார்க்கப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்தி நிற்கின்றன. அண்மையில் இக்கட்டுரையாசிரியர் மீனாட்சியம்மையார் தேசபக்தனில் எழுதிய கட்டுரைகளில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிலவற்றினைத் தொகுத்து நூலாக்கும் முயற்சியில் ஈடுப்பட்டுள்ளார். இத்தொகுப்பு மீனாட்சியம்மாள் பற்றிய ஆய்வுகளுக்குச் சிறப்பான பங்களிப்பினை நல்கும் என்ற போதினும் இதுவே முடிந்த முடிபாகவும் ஆகிவிடாது என்பதும் கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கது.

இவற்றை ஆதாரமாக கொண்டு நோக்குகின்ற போது மீனாட்சியம்மாளின் முழு ஆளுமையையும் வெளிக்கொணரத்தக்க வகையிலாக பன்முக ஆய்வொன்று இதுவரை வெளிவராமை துரதிஸ்டவசமானதொன்றே. நடேசய்யரின் பங்களிப்புகள் வெளிக் கொணரப்பட்ட அளவு அம்மையாரின் பங்களிப்பு வெளிக் கொணரப்படவில்லை என்றே கூற வேண்டும். அந்தவகையில் மீனாட்சியம்மாள் பற்றிய ஆய்வுகள் தொடக்கநிலையில் கூட இல்லை என்றே கூறத் தோன்றுகின்றது. எனவே மீனாட்சியம்மாள் மறைக்கப்பட்ட ஆளுமையாகவே உள்ளார். இது தொடர்பில் நாம் சிந்திக்க வேண்டியது காலத்தின் தேவையாகும். அத்தகைய தேடுதல் முயற்சியும் சிந்தனையும் மறைக்கப்பட்ட மறைக்கப்பட்ட பல ஆளுமைகளை வெளிக் கொணருவதற்கான உந்துதலாகவும் அமையும்.

அரசியல், பொருளாதாரத் துறையில் எவ்வாறு ஆதிக்க சக்திகளின் ஆதிக்கம் நிலவுகின்றதோ அவ்வாறே சிந்தனைத்துறையிலும் பண்பாட்டுத் துறையிலும் அதன் பாதிப்பினைக் காணலாம். ஓவ்வொரு காலகட்டத்திலும் ஆதிக்கச் சிந்தனைகள் பொருளாதார அரசியல் பலத்தினைக் கொண்டு அவை தமது சிந்தனைகளை: பண்பாடுகளை மக்கள் மத்தியில் நிலைநிறுத்தி வருகின்றனர். மனித வரலாற்றில் தனிச்சொத்துரிமை தோன்றிய பின்னர் வர்க்கச் சமுதாயத்தில் அதன் பக்க விளைவுகளான சுரண்டலும் வர்க்க முரண்பாடுகளும் தோன்றி சிந்தனைத் துறையிலும் தாக்கம் செலுத்தியது. அதிகார வர்க்கம் பொருளாதாரப் பலத்தினைக் கொண்டு தமக்குச் சாதகமான கல்வெட்டுகளையோ சாசனங்களையோ ஆக்கினார்கள். இந்தச் சூழலில் இலக்கிய கர்த்தாவோ, அரசியல் பொருளாதாரச் சிந்தனையாளனோ தமது தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் வகையில் அரச- பொருள் படைத்தவர்களின் நிழலில் நின்று தமது இலக்கிய அரசியல் பணிகளை முன்னெடுத்தனர். இது தொடர்பில் சுவாரசியமான கதையொன்றும் உள்ளது. சங்க காலத்தில் இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் கதையொன்றில் நாட்டில் போர் தலை விரித்தாட அதனையொட்டிய ஊர்கள் எரியூட்டப்பட்டு அதன் வெளிச்சத்தில் கொள்ளையடிக்கப்படுகின்றது. அரண்மனைகளை அலங்கரிப்பதற்காக குடும்பக் கொழுந்துகளையெல்லாம் இழுத்து செல்லும் காட்சிகள் ஒருபுறம்: கூடவே பிள்ளைகளின் கதறல்கள், விதவைகளின்- மக்களின் மரண ஓலங்கள:; இவை யாவற்றையும் கண்ணால் பார்க்க முடியாத செவியால் கேட்க முடியாத புலவனொருவன் ஏனையோரையும் கூட்டி மன்னனின் மனைவியின் கூந்தலில் நறுமணம் உண்டா இல்லையா என தமிழாராய்ச்சி செய்துக் கொண்டிருந்தானாம். இன்றுவரை இவ்வராய்ச்சிகள் வௌ;வேறுவடிவங்களில் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. இதற்கு மாறாகப் பொது மக்கள் சார்பான எழுத்தாளர்களும் கலைஞர்களும் காலத்திற்குக் காலம் தோன்றாமலில்லை. கல்வெட்டுகளும் சாசனங்களும் மக்களுக்கு எதிரானவையாகத் தோன்றிய போது அவற்றுக்கு எதிராக ஆர்ப்பாட்டம் செய்து உடைத்தும் உள்ளார்கள். ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் எத்தனையோ எழுத்தாளர்கள் கலைஞர்கள் பத்திரிகையாளர்கள் படு கொலைசெய்யப்பட்டுள்ளார்கள். இந்தப் பின்னனியில் தான் மனித குலத்தின் பயனங்கள் தொடர்கின்றன, ஓர் இடைவிடாத போராட்டமாய்..!

இத்தகைய புரிதலுடன் மக்கள் சார்பாகத் தமது வாழ்நாளை அர்ப்பணித்த ஆளுமைகள் குறித்து நோக்குகின்ற போது அவை வெறும் நாமம் மட்டுமல்ல. இயங்கு சக்திகளாகும். ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் உழைக்கும் மக்கள் நலன்சார்ந்த பதாகைகளை உயர்த்திய அவர்களின் வெற்றிகள், சவால்கள், விருப்பு வெறுப்புகள், தோல்விகள் இன்னும் இது போன்ற எண்ணுக்கணக்கற்ற அனுபவங்கள் அடுத்த தலைமுறையினருக்கு ஆதர்சனமாக அமைந்திருக்கின்றன. இவ்விடத்தில் நாம் பிறிதொரு விடயம் குறித்தும் தெளிவு பெற வேண்டியுள்ளது. அதாவது இவ்வாளுமைகளின் வெற்றிகள் மட்டுமல்ல தேல்விகள் கூட அடுத்த தலைமுறையினருக்கு ஆதர்ஷனமாக அமைந்துள்ளன. இவ்வகையான ஆய்வுகளை ஆழமான-நுட்பமான- மார்க்சிய ஆய்வுகளின் ஊடாகவே வெளிக் கொணர முடியும்.

இலங்கையுடன் இந்தியாவை ஒப்பிட்டு நோக்குகின்றபோது சமூக ஆளுமைகள் ஓரளவு வெளிக் கொணரப்பட்டுள்ளன என்றே கூறத்தோன்றுகின்றது. பாரதி, அம்பேத்கர், அயோத்திதாச பண்டிதர், இரட்டைமலை சீனிவாசன், கோதாவரி பாருலேகர் முதலான ஆளுமைகள் பற்றிய தேடுதல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. இதனூடாகப் பல விடயங்களை அறிந்து கொள்வதற்கான வாய்ப்புகள் ஏற்பட்டுள்ளன.

அந்தவகையில்; மலையக ஆளுமைகள் குறித்து நோக்குகின்றபோது அது குறித்த தேடுதல் முயற்சிகள் முறையாக மேற்கொள்ளப்படவில்லை என்ற எண்ணமே தோன்றுகின்றது. மலையக சமூக வளர்ச்சியில் தாக்கம் செலுத்தியவர்களான கோ. நடேசய்யர், திருமதி மீனாட்சியம்மையார் அமரர்கள் கே. இராஜலிங்கம், சௌமிய மூர்த்தி தொண்டமான், அஸிஸ், இளஞ்செழியன், சி.வி வேலுப்பிள்ளை, வீ. கே. வெள்ளையன், வீ.ரி. தர்மலிங்கம் இன்னும் இது போன்ற ஆளுமைகள் குறித்த கனதியான ஆய்வுகள் இதுவரை தோன்றாமை பெரும் துரதிஸ்டமே. இவற்றுக்கு அப்பால் மலையக சமூகம் பற்றிய ஆய்வுகள் வெளிவந்திருப்பினும் அவை இவ்வாளுமைகள் குறித்து ஆழ்ந்த கரிசனைக் காட்டத் தவறிவிட்டன என்றேக் கூறத்தோன்றுகின்றது. அரசியல், கலை, இலக்கிய துறைகளில் காணப்படுகின்ற குழு இழுபறி நிலையும் இவ்வாளுமைகளை ஆய்வு செய்வதில் பல தடைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. இது இவ்வாறிருக்க இன்று இவ்வாளுமைகள் படிப்படியாக மறக்கப்பட்டு வருகின்றன. மலையகத் தோட்டங்களில் மூத்த தலைமுறையைச் சேர்ந்த சிலர் வீட்டில் தான் அமரர் தொண்டமான் அவர்களின் படங்கள் காணப்படுகின்றன. அதுவும் மிக குறைவு.

இந்தச் சூழல் மலையகத்திற்கு மாத்திரம் உரித்தான ஒன்றல்ல. பொதுவாக நூல்ப் பதிப்பில் முக்கிய கவனமெடுத்து வந்த இலங்கையின் வடக்கில் கூட சில ஆளுமைகள் மறைக்கப்பட்டவையாகவே காணப்படுகி;ன்றன. நீர்வை பொன்னயன் அவர்களின் வழிகாட்டலுடன் இலங்கை முற்போக்குக் கலை இலக்கிய மன்றம் ‘வடபுலத்து இடதுசாரி முன்னோடிகள்’ என்ற நூலை எழுதி வெளியிட்டுள்ளனர்;. இந்நூலாக்க முயற்சியில் ஈடுப்பட்ட போது வட புலத்தைக் களமாகக் கொண்டு இயங்கிய சில இடதுசாரி முன்னோடிகள் குறித்த தகவல்களைப் பெறமுடியாது உள்ளது என நீர்வை பொன்னயன் இக்கட்;டுரையாசிரிடம் வேதனையோடு தெரிவித்துக்கொண்டார். திரு. அமிர்தலிங்கம், யாழ்ப்பாண மத்தியக் கல்லூhயில் ஆசிரியராக இருந்தவர். இராமசாமி ஐயர், எஸ். கே. கந்தையா இவ்விருவரும் தான்; ‘கம்யூனிட் கட்சி அறிக்கை’ என்ற நூலை முதன் முதலில் (இந்தியாவிலும் பூரணமாக மொழிமாற்றம் செய்திருக்கவில்லை) தமிழில் மொழிமாற்றம் செய்தவர்கள். காதர்; இன்னொரு இடசாரி இயக்க முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தவர். இலங்கையில் இடதுசாரிகளால் முன்னெடுக்கப்பட்ட தீண்டாமை ஒழிப்பு வெகுசன இயக்கப் போராட்டத்தில் முக்கியமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவர் கே. ஏ. சுப்பிரமணியம். இலங்கையின் வடபுலத்துச் சமுதாயச் சூழலை உணர்ந்து அதற்கேற்றவகையிலான போராட்டங்களை மார்க்சிய நிலைப்பாட்டில் நின்று முன்னெடுத்ததில் தோழர் கே.ஏ. சுப்ரமணியம் அவர்களுக்கு முக்கிய இடமுண்டு. அவர் பொறுத்து வெளிவந்த நினைவு மலர் அவருடைய பங்களிப்பைக் கூறினும் அது முழுமையடையவில்லை என்றே கூறவேண்டும். இவ்வாறே கிழக்கைத் தளமாகக் கொண்டு இயங்கிய சில இடதுசாரி முன்னோடிகள் ஆய்வுகளும் நம்மிடையே இல்லை. கேரளாவைச் சேர்ந்த தோழர் கே.வி. கிருஸ்ணக்குட்டி, சுபத்திரன், சாருமதி முதலானோர் குறித்த தேடல்கள்; இன்று அவசியமானவையாக இருக்கின்றன. இவ்வகையில் பார்க்கின்றபோது மானுட நலனுக்காக தம்மை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட பல ஆளுமைகள் மறைக்கப்பட்டவையாகவே உள்ளன. இந்தப் புரிதலோடு மீனாட்சியம்மாள் பற்றிய தேடுதல்களை முன்னெடுக்கின்ற போது பின்வரும் அம்சங்கள் கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கவையாகக் காணப்படுகின்றன.

1.மலையக ஆளுமைகள் பற்றி முழுமையாக விபரப் பட்டியலோ, சுருக்கமான வாழ்க்கைக் குறிப்புகளோ பூரணத்துவமாக இல்லை.

2.மலையக எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளில் அனேகமானவை நூலுருப் பெறவில்லை. மூத்த எழுத்தாளர் பலரின் ஆக்கங்கள் கூட இதுவரை நூலுருப் பெறவில்லை. அவ்வாறு நூலுருப் பெற்ற படைப்புகளைக் கூட இன்று பெற முடியாத நிலை காணப்படுகின்றன.

3.மலையக ஆளுமைகள் தொடர்பாகச் சேகரித்து வைத்திருந்த பல ஆக்கங்கள், ஆய்வுகள் என்பன மலையகத்தில் இடம் பெற்ற இன வன்முறைகளின் போது அழிந்து விட்டன.

4.மலையக ஆளுமைகள்; தொடர்பாகச் சேகரித்து வைத்துள்ள பத்திரிகைத் துணுக்குகளை தேடிப் பெறுவதில் ஏற்படும் நடைமுறை சிக்கல்கள்.

5.மலையகப் படைப்புகள், எழுத்தாளர்களின் விபரங்களை உள்ளடக்கிய ஆவணக் காப்பகம் ஒன்றில்லாமை.

6.மலையகத்திலுள்ள பெரும்பாலான வாசிகசாலைகள் ரமணிச்சந்திரன், பாலகுமாரன் போன்றோர்களின் நூல்களினால் நிரப்பப்பட்டுள்ளன. மலையகம் சார்ந்த நூல்களை இங்கு பெற முடியாது உள்ளது.

7.மலையக அரசியல், சமூக, இலக்கிய வரலாறு பற்றிய பூரணத்துவமான ஆய்வு நூல் ஒன்று இதுவரை காலமும் எழுதப் படவில்லை.

இந்நிலையில் மீனாட்சியம்மாள் பற்றிய தேடுதலுக்கு ஏற்ற இடமாக இலங்கையின் தேசிய சுவடிகள் திணைக்களம் மாத்திரமே அமைந்து காணப்படுகின்றது. இலங்கையைப் பொறுத்தமட்டில் எழுத்தாளர்கள் ஆய்வு அறிஞர்கள் தே.சு.தி உபயோகிக்கின்ற நிலை மிக மிக அரிதாகவே காணப்படுகின்றது. தே.சு.தி.த்தைப் பிரயோகித்து கனதியான தகவல்களை வெளிக் கொணர்ந்ததில் சாரல் நாடனுக்கு முக்கிய இடமுண்டு. இத்தகைய அனுபவங்களுடன் மீனாட்சியம்மாள் குறித்த தேடுதலை இக்கட்டுரையாசிரியர் மேற்கொண்ட போது ஏற்பட்ட சில கசப்பான அனுபவங்களையும் இவ்விடத்தில் பகிர்ந்து கொள்வதும் அவசியமானதாகும்.

தே.சு.தி. இல் தமிழ் அலுவலகர்கள்(அடிநிலை ஊழியர்கள் கூட) இல்லாத நிலையில் தமிழறிவையோ ஆங்கில அறிவையோ மட்டும் அறிந்து வைத்திருப்பவரால் – சில சமயங்களில் சிறிதளவு சிங்கள அறிவுடையவர்களாலும் இத்திணைக்களத்தில் தொழில் புரியும் அலுவலகர்களுடன் கலந்துரையாடி ஆவணங்களைப் பெற முடியாத நிலை காணப்படுகின்றது. சட்டத்திட்டங்களும் கடுமையானதாக இருப்பதனால் ஆய்வு அல்லது தகவல்களைத் தொகுக்கும் ஆர்வம் கொண்டவர்கள் யாவரும்; இந்நிறுவனத்திற்குள் செல்ல முடியாத நிலைக் காணப்படுகின்றது. அத்துடன் இங்குள்ள ஆவணங்கள் மிகவும் பழுதடைந்து எளிதில் சேதப்பட்டு அழிந்து போகும் நிலையில் காணப்படுகின்றன. எனவே அவற்றை வாசிக்கின்ற போதும் அவற்றைப் பிரதியெடுக்கும் போது காணப்படுகின்ற தெளிவின்மைகள் காரணமாகவும் உரிய தகவல்களைத் தேடிப் பெற முடியாத நிலை உள்ளது. இதற்கு அப்பால் இத்துறையில் தேடலையும் ஆய்வுகளையும் மேற் கொண்டவர்கள் தங்கள் மீது கொண்ட அளவுக்கதிகமான காதல் காரணமாக, தமக்குப் பின் இத்துறையில் வேறுயாரும் ஆய்வுகளைத் தொடரக் கூடாது என்ற எண்ணத்தில் பழுதடைந்திருக்கின்ற அவ் ஆவனங்களை சிதைத்து, அதன் பக்கங்களை மாற்றி அல்லது சில பக்கங்களே இல்லாதளவிற்கு அவற்றை மறைத்து விடுகின்ற பணியினையும் செய்திருக்கின்றார்கள். மீனாட்சியம்மாள் போன்ற மறைக்கப்பட்ட ஆளுமைகள் தொடர்பில் ஆவனங்களைப் பெறக் கூடியதாக உள்ள ஒரே இடமான தே.சு.தி;. இலும் இவ்வாவணங்களைப் பெற முடியாதுள்ளது.

நடேசய்யர் இலங்கைக்குக் குடியேறிய பின்னர் ஒன்பது தமிழ் நூல்களையும் இரண்டு ஆங்கில நூல்களையும் எழுதிப் பிரசுரித்தார். இவைகளுள் ‘அழகிய இலங்கை’ என்ற நூல் இந்தியாவில் அச்சிடப்பட்டது. மலையகத்தில் அட்டன் நகரில் கணேஸ் பிரஸ், சகோதரி அச்சகம் என்ற இரு நிறுவனங்களை ஏற்படுத்தி, தனது மனைவியை வெளியிட்டாளராகக் கொண்டு இவைகளை இவர் வெளியிட்டிருந்தார். இவைகளுள் ‘நரேந்திரபதியின் நரக வாழ்க்கை’ என்ற நூல் 226 பக்கங்களில் இரண்டு ரூபா விலைக்கு அச்சிடப்பட்டிருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. 1933 இல் வெளியான இந்த நூல் பிரசுர துறையில் ஒரு சாதனையாகும் (சாரல் நாடன் -1997), மலையகம் வளர்த்த தமிழ், துரைவி வெளியீட்டகம்,கொழும்பு,ப.44) இவ்வாறு வெளிவந்த நூல்கள் யாவற்றையும் இப்போது பெற முடியாதுள்ளது. மேலும் இது தொடர்பான தகவல் தெரிந்தவர்களைத் தேடியறிவதும் சிரமமாக உள்ளது. அவர்களில் சிலர் இன்று மறைந்து விட்டமை இன்னொரு துரதிஸ்டவசமான நிகழ்வாகும். அம்மையாரின் புனை பெயர்கள் பற்றிய எந்த விதமான தகவல்களும் இதுவரை கிடைக்கவில்லை. கைலாசபதி, செ.கணேசலிங்கம் முதலானோரின் ஆக்கங்கள் வெளிவந்த பிரசுரங்கள், காலம், வெளியீட்டாளர்கள்- சில சமயங்களில் ஆக்கங்கள், நூல்கள் பற்றிய தகவல்களுடன் நூலகவியலாளர் என். செல்வராஜா தொகுத்துள்ளார். இவை சமூக ஆளுமைகள் பற்றிய ஆய்வுகளுக்குப் பெரிதும் உதவியுளளன. மீனாட்சியம்மாள் உட்பட மலையக எழுத்தாளர்களின் எழுத்துக்கள் இவ்வாறு பட்டியற் படுத்தப்படவில்லை.

மீனாட்சியம்மாள் தேசபக்தன் பத்திரிக்கையில் எழுதிய கட்டுரைகள் அம்மையாரின் எண்ணங்களையும் கருத்துக்களையும் பிரதிபலிக்கின்றன. அந்தக் கால அரசியல்- தொழிற்சங்க நடைமுறைகளையும் அரசியல் தலைவர்களின் ஒழுக்கத்தையும், நேர்மையையும் படம் பிடித்துக் காட்டுவனவாக அமைந்துள்ளன. மற்றும் சமூகத்தில் பெண்களுக்குரிய ஸ்தானம் எத்தகையது என்பதையும் பெரியாங்கங்காணி சம்மேளனத்துக்கு எதிரான போராட்டங்கள், தொழிலாளர் நலனசார்ந்த முன்னெடுப்புகள், சர்வசன வாக்குரிமை பற்றிய அம்மையாரின் பார்வையைத் தௌ;ளத் தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுகின்றன. அவர் தேசபக்தன் பத்திரிகை ஆசிரியராகவும் சில காலம் கடமையாற்றியிருந்தார். பத்திரிகையாளருக்குரிய நேர்மை, அர்ப்பணிப்பு, திறமை எவ்வாறு அம்மையாரிடம் காணப்பட்டது என்பதையும் இவ்வாறான தேடுதல்களின் மூலமாக அறியக் கூடியதாக உள்ளது.

சமூக ஆளுமைகள் குறித்த தேடுதலை மேற்கொள்கின்ற போது கவனத்தில் கொள்ளத்தக்க விடயங்கள் பற்றியும் இவ்விடத்தில் சிந்தித்தல் அவசியமானதாகின்றது.

அம்மையாரின் ஆக்கங்களைத் தொகுப்பதற்கு முன்னர் அவரது புனைபெயர்கள்(இருந்திருப்பின்),அவரது ஆக்கங்கள் வெளிவந்த பிரசுரங்கள் பற்றிய தேடுதல் அவசியமானதும் பயன்மிக்கதுமாகும். அதன் பின்னணியில் அவரது ஆக்கங்களைத் தொகுப்பதற்கான ‘மீனாட்சியம்மாள் பதிப்புக் குழு’ ஒன்றினை அமைத்தல் காலத்தின் தேவையாகும். தனியொருவரின் முயற்சியை விட கூட்டு முயற்சி பயன்மிக்கதாகவும் பணியை இலகுபடுத்துவதாகவும் அமையும். இத்துறையில் ஈடுபாடு கொண்டுள்ள ஆர்வலர்கள், அறிஞர்கள் ஒன்று கூடி இம் முயற்சியினை மேற்கொள்ளவது சிறப்பானது. 1950 ஆம் ஆண்டு சென்னை அரசாங்கத்தால் நிறுவப்பட்ட ‘ பாரதி பதிப்புக் குழு’ பாரதி பற்றிய ஆக்கங்களை தொகுப்பதில் பங்காற்றியுள்ளமையை நாம் முன்னுதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

அந்தவகையில் அம்மையாரின் ஆக்கங்கள் அனைத்தும் தொகுக்கப்பட்டு அடக்கத் தொகுப்பொன்று வெளிவருகின்ற போது காலக் குறிப்பும் பின்குறிப்பும் அவசியமானதொன்றாகும். ஒரு ஆளுமையின் ஆத்ம விகர்சிப்பைப் புரிந்துக் கொள்வதற்கும் காலச் சூழலில் வைத்து அவ்வாளுமைகளை ஆய்வு செய்வதற்கும் அத்தகைய பதிப்புகள் அவசியமானவையாகின்றன. பதிப்பு முயற்சிகளின் போது முந்திய பதிப்புகள் மட்டுமன்றி கையெழுத்து பிரதிகள் வெளிவந்த பத்திரிகைத் துணுக்குகள் என்பனவும் கவனத்திலெடுக்கப்பட வேண்டும். மீனாட்சியம்மையாரின் படைப்புகளைப் பொறுத்த மட்டில் கையெழுத்துப் பிரதிகளைப் பெறுவது சாத்திமற்றதாகவே உள்ளது. ஆனால் ஏனைய விடயங்களைக் கவனத்தில் கொள்ளல் முக்கியமானதாகும்.

மீனாட்சியம்மாள் போன்ற ஆற்றல் மிக்க ஆளுமைகளின் எழுத்துக்கள் பல நிலைகளில் பயன்படுவன. எனவே பல வகையான பதிப்புகள் அவசியமாகின்றன. இவை யாவற்றுக்கும் மூலாதாரமான ‘சுத்த பதிப்பு’ ஒன்று முதலிலே வரவேண்டியது மிக மிக அவசியமானதாகும்.மேலும் பல வகையான பதிப்புகளும் வேண்டப்படுவனவாகும். ஆராய்சியாளருக்குப் பெரிதும் பயன்படும் வகையிலான கால அடைவுப் பதிப்புகள், பாடபேத வளப் பதிப்புகள், பொருளடிப்படையிலான பதிப்புகள், இலக்கிய சுவைஞர்களுக்கான தேர்ந்தெடுத்த பதிப்புகள்- பொதுமக்களுக்கு ஏற்றவாறு பொருள் விளங்கும் படியிலான பதிப்புகள் வெளி வரவேண்டியது அவசியமானதாகும். இப்பதிப்புகளைத் தொடர்ந்து சொல்லடைவு, அகராதிகள் போன்ற அடிப்படை நூல்களை ஆக்கலாம்.

இவ்வாறு புதிதாய்க் கண்டெடுக்கப்படும் மீனாட்சியம்மாளின் படைப்புகள் தக்கபடி பரிசோதிக்கப்பட்டும், அவற்றின் நம்பகத் தன்மை ஐயத்திற்கிடமின்றி நிறுவப்பட்டும் ஏற்றுக் கொள்ளப்படல் வேண்டும். வரலாற்றுச் சுருக்கங்கள், குறிப்புரைகள், சில முக்கிய தகவல்கள் என்றவகையில், சில தகவல்கள், பயனுள்ள சங்கதிகளையும், செய்திகளையும் தொகுத்தளித்தலும் வேண்டப்படுவதாகும். இவ்விடத்தில் பிறிதொரு முக்கிய விடயம் பற்றிச் சற்று அழுத்திக் கூற வேண்டியுள்ளது. ‘பழந்தமிழ் இலக்கியங்களைப்பதிப்பிக்கும் முன்னோடி முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்ட வேளையில் சி. வை. தாமோதிரம்பிள்ளை, உ.வே. சாமிநாத ஐயர் முதலியோருக்கே பழந்தமிழ் நூல்கள் சிலவற்றின் பெயர்கள் சரிவரத் தெரியாத நிலையிலே, சில தமிழ் ‘ஆர்வலர்கள்’ வினோதமான பெயர்களுடன் சிலபல ‘பழந் தமிழ்’ நூற் பிரதிகளைப் பற்றிப் பேசலாயினர். உதாரணமாக த. மு. சொர்ணம் பிள்ளை என்பவர் ‘இன்னிலை’, ‘ஊசிமுறி’ முதலிய நூல்களைத் தாமே இயற்றிப் பழந்தமிழ் நூல்கள் எனப் பறைசாற்றினார். பிற்பட்ட ஆராய்ச்சிகளினால் இப்பொய்மை ஐயத்திற்கிடமின்றி அம்பலப்படுத்தப்பட்டதெனினும், இலக்கிய உலகிலே சிலகாலம் குழப்பத்தையும் மயக்கத்தையும் உண்டாக்கியது என்பதில் ஐயமில்லை. (கைலாசபதி.க. 1974, இலக்கிய சிந்தனை).

இந்நிலையில் மீனாட்சியம்மையாரின் படைப்புகளைத் தொகுக்கின்ற போதும் மூலப் பிரதிகளை மிகக் கவனமாகப் பரிசீலனை செய்ய வேண்டும். மூலங்களை விபரிக்கும் மனப்பாங்கும் அவசியமானதாகும். எவ்வித தகவல்களும் இன்றி மொட்டையாக ஆக்கங்களைப் பிரசுரிப்பது பல மயக்கங்களையும் குழப்பங்களையும் தோற்றுவிக்கும். மேலும் இத்தகைய பதிப்புகளை மேற்கொள்கின்ற போது ஏற்படக் கூடிய முக்கிய தவறுகள் தான் அப் பதிப்புகளில் அடங்கியுள்ள ஆக்கங்களைப் பற்றிப் பல்வேறு கோணங்களிலிருந்தும் நோக்குநிலைகளிலிருந்தும் பலர் கண்டு காட்டியிருக்கின்றனர். இவ்வகையான பாரதி பற்றிய ஆய்வுகளில் பாரதியின் சொற்களையே ஆதாரமாகக் கொண்டு தமது கருத்துக்களைக் கூறியுள்ளனர். அச்சொற்கள் ஐயத்திற்கிடமானவை என்றால் அதன் முடிவுகள் என்னவாகும்?

‘ ஒரு சிறு உதாரணம். முப்பெரும் பாடல்களில் ஒன்று குயில் பற்றியது. இப்பாடலின் தலைப்பு குயில், குயில் பாட்டு, குயிலி, குயிலின் கதை, குயிற்பாட்டு என்றெல்லாம் வேறுப்படப் பல்வேறு பதிப்புகளிலும் குறிக்கப்பட்டிருத்தலைக் காணலாம். பாரதியார் குறித்த தலைப்பு யாது? ‘குயிற் பாட்டு’ என்ற தொடர் கவிஞரை ‘இலக்கண சுத்தமான’ எழுத்தாளராய்க் காட்டும்: ‘குயில் பாட்டு’ என்ற தொடர் கவிஞரை ‘இலகு தமிழ்’ எழுத்தாளராய்க் காட்டும். எது சரி? பெரும்பாலான மலிவுப்பதிப்பு நூல்களில் சந்திபிரித்தே பாரதியார் கவிதைகள் அச்சிடப்பட்டுள்ளன. இதனாற் பாரதியாரது மூலப் பாடத்தைத் திடமாக அறியும் வாய்ப்பு பலருக்குக் கிடைப்பதில்லை.

மறைக்கப்பட்ட ஆளுமைகளின் படைப்புகளைத் தொகுக்கின்ற போது இத்தகைய குறைபாடுகள் மீண்டும் மீண்டும் தலைக்காட்டாத வகையில் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். பெரும் பாலும் இத்தகைய பதிப்புகளில் ஏற்படுகின்ற தவறுகள் தற்செயற், குறிக்கோட் பிழைகளால் ஏற்படுகின்ற குழப்பங்களாகும். தற்செயற் பிழை என்பது தற்செயலாக ஏற்படுகின்ற எழுத்துப் பிழைகள், அச்சுப் பிழைகளால் ஏற்படுகின்றன. குறிக்கோட் பிழை என்பது ஆசிரியர் இவ்வாறுதான் எழுதியிருப்பார் என்ற நோக்கில் எழுதுவதாகும். உதாரணமாக கோ . நடேசய்யரின்

‘இந்து மக்கள்
சிந்தும் வேர்வை
ரெத்தக்காசு தானே – அடா
இரவு பகல்
உறக்கமின்றி
ஏய்த்துப் பறிக்கலாமா?’

என வரும் கவிதையில் ‘இந்து’ என்ற சொல்லுக்கு பதிலாக ‘இந்த’ எனும் சொல்லை அந்தனி ஜீவா தமது கட்டுரைகளிலும் தாம் பதித்த சஞ்சிகைகளின் அட்டைகளிலும் பிரசுரிந்திருந்தார். இதனை அடியொட்டி எழுதிய ஆய்வாளர்கள் மூல கவிதையைப் பார்ப்பதற்கு பதிலாக அந்தனி ஜீவாவின் பதிப்பையே ஆதாரமாக கொண்டனர். சில வேளைகளில் இந்தத் தவறு தற்செயற் பிழையாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அவை குறிக்கோட் பிழையாகவே ஆய்வுகளில் இடம் பெற்று வந்திருக்கின்றன. இவ்விடத்தில் பின்வரும் விடயம் தொடர்பிலும் கவனமெடுக்க வேண்டியுள்ளது:’ நடேசய்யர் அவர்களிடம் இந்து சமயம் சார்ந்த எதுகை மோனை சார்ந்த சொற்பிரயோகமாகவே இதனைக் கொள்ள வேண்டியுள்ளது. இந்துக்கள் பெரும்பான்மையினர் என்றவகையில் கையாளப்பட்டாலும் இந்து என்ற சொற்பிரயோகம் இந்தியாவைச் சேர்ந்த மக்க்ள என்போருக் குரியது. பாரதி கூட இந்துக் கிறிஸ்தவர், இந்து முஸ்லிம் என்ற பிரயோகத்தை இப்பொருளில் பாவித்துள்ளார். மலையக மக்களின் நலன் குறித்த ஆழ்ந்த அக்கறையே இக்கவிதையில் முனைப்பு பெற்றிருக்கின்றது என்பதும் கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கது (லெனின் மதிவானம் (2010), மலையகம் தேசியம் சர்வதேசம், குமரன் புத்தக இல்லம், கொழும்;பு).

மீனாட்சியம்மாள் போன்ற சமூக ஆளுமைகளின் எழுத்துக்கள், அவரது சமூகப் பங்களிப்பு பற்றிய ஆய்வுகள் பல நிலைகளில் பயன்படுத்தப்படுவன. எனவே பல வகையான பதிப்புகளும் அவை பற்றிய ஆய்வுகளும் வேண்டப்படுகின்றன. இதுவரை நடந்த ஆக்கபூர்வமான முயற்சிகளை உறுதிப்படுத்தி இனிமேலும் முன்னேறுவது நமது கடமை. இதற்கு மீனாட்சியம்மாளின் ஆக்கங்கள் நேர்மையாகவும் விஞ்ஞான பூர்வமானதாகவும் பதிப்பித்து வெளியிடல் முதல் தேவையாகும்.

தமிழ் சினிமாஇசையில் அகத்தூண்டுதல்(2) : T .சௌந்தர்

தமிழ்த்திரைப்பட இசையுலகில் இசையமைப்பாளர் யாரென அறியப்படாத காலத்தில் பாடல்களை அமைத்தவர் இசை அறிஞர் பாபநாசம் சிவன்.கர்னாடக கீர்த்தனைகள் அப்படியே ஒலித்த காலத்தில் அந்த முறையிலேயே தனது பாடலகளையும் அமைத்துக் கொடுத்தவர்சிவன். பின்னர் இசையமைப்பாளர்களுடன் இணைந்த போதும் பாடல்களுக்கான் சுரங்களை எழுதிக் கொடுத்துவிடுவார். பாடலுக்கு வாத்தியம் சேர்ப்பது இசையமைப்பாளர்களின் வேலையாக இருந்தது.தமிழ் செவ்வியல் இசைப் [ கர்னாடக இசைப்] பாடலான ” எப்ப வருவாரோ ..” என்ற பாடல் மெட்டில் ” சர்ப்ப கோண போதன் …” என்ற பாடலை தியாகராஜபாகவதர் பாடினார்.பாபநாசம் சிவனின் inspiration தமிழ் செவ்வியல் இசையே .

செவ்வியல் இசை மரபு கொண்ட தமிழ் சூழலில் ஹிந்தி திரைப்பட இசை போன்ற மெல்லிசை உருவாவது இலகுவான காரியமாக இருக்கவில்லை.பொதுவாக மரபு என்பதை ஒரு சுமை என சொல்வார்கள். எனினும் அந்த மரபிலிருந்தே அவர்கள் அதனைச் சாதித்துக் காட்ட முனைந்தார்கள். அந்த முயற்ச்சியில் மந்திரிகுமாரி [1949 ] , பொன்முடி [1950 ] போன்ற படங்களில் சிறந்த மெல்லிசைப்பாடல்களை தந்தவர் இசை மேதை ஜி.ராமநாதன்.மந்திரிகுமாரியில் அவர் இசையமைத்த

1. வாராய் நீ வாராய் [ திருச்சி லோகநாதன் + ஜிக்கி ]

2. உலவும் தென்றல் காற்றினிலே [ திருச்சி லோகநாதன் + ஜிக்கி ]

போன்ற பாடல்களும், பொன்முடி படத்தில்

1. வான் மழையின்றி வாடிடும் பயிர் போல் [ ஜி.ராமநாதன் + டி.வீ .ரத்தினம் ]

2. நீல வானும் நிலவும் போல [ ஜி.ராமநாதன் + டி.வீ .ரத்தினம் ]

3. என் காலமோ மாற நம் காதலே பொய்யானதோ [ ஜி.ராமநாதன் ]

போன்ற பாடல்கள் தமிழ் திரை இசையில் மெல்லிசைக்கான முன் முயற்சிகளாகும். இந்தப் பாடல்கள் இன்றுவரை அவருடைய புகழை நிலைநாட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன.பொன்முடி படத்தில் ஜி. ராமநாதனே எல்லாப்பாடல்களையும் பாடினார்.அவர் சிறந்த பாடகர் என்பது பலரும் அறியாத செய்தியாகும்.உயிரோட்டமாக பாடுவது என்பதை இவர் பாடும் முறையில் அறியலாம்.இவருடைய பாடல்களை கேட்கும் போது இதனை நான் உணர்ந்திருக்கிறேன்.குறிப்பாக கே.வீ .மகாதேவன் இசையமைத்த ” எஜமான் பெற்ற செல்வமே என் சின்ன எஜமானே ” என்ற பாடலை [ படம்: அல்லி பெற்றபிள்ளை ] மிக, மிக உருக்கமாக அவர் பாடியிருப்பார். அவர் இசையமைப்பில் பாடல்கள் பெரும் பாலும் ஓங்கி குரல் எடுத்து பாடும் வகையிலேயே அமைக்கப்பட்டிருக்கும்.அதில் உயிரைப்பிடித்தாடும் உணர்வுகள் நிறைந்த சங்கதிகள் இருக்கும்.வேறு ஒரு பாடகர் பாடும் போது ஜி.ராமநாதன் எவ்விதம் அதனை பாடிக்காண்பித்திருப்பார் என்கிற எண்ணம் எழாமல் இருக்க முடியாது.அவரைப்பற்றி அவரிடம் சிறந்த பாடல்களைப் பாடிய திரு.சீர்காழி கோவிந்தராஜன் கூறுகிறார்.

” ஹார்மோனியத்தில் அவருடைய கை விரலகள் நளினமாக நடமாடும்.அவருடைய உடல் மெல்லக் குலுங்கும் .குழைவுடன் அவரது குரலிலே பாடல் உலவும். ஆஹா .. சொக்க வைத்து விடுவார்.இசை என்ற வலையிலே கேட்பவர்களைச் சிக்க வைத்து விடுவார். அவர் பாடும் போது திருப்தியடையும் தயாரிப்பாளர்கள் ,நாங்கள் அதே பாடலைப் பாடும் போது லேசில் திருப்தியடைய மாட்டார்கள். “.
இந்தக் கருத்தை நிச்சயமாக அவர் பாடுவதை கேட்பவர்கள் உணரலாம்.அது மட்டுமல்ல அவரது பாடல்களை பாடி பழகினால் மற்ற இசையமைப்பாளர்களின் பாடலை இலகுவாகப் பாடலாம் என்கிற சிந்தனை பல காலமாக என்னுள் இருந்தது.அந்தக் கருத்துச் சரியென நிரூபிப்பது போல திரு.T.M.சௌந்தரராஜன் சில வருடங்களுக்கு முன் வெளிவந்த ” திரை இசை அலைகள் ” என்ற வாமனனின் நூலில் வாக்குமூலம் தருகிறார்.

” நான் வளர்வதற்கும் ,என்னுடைய சாரீரத்தை பக்குவப்படுத்துவதற்கு , நான் தைரியமா பாடிக்கிட்டிருக்கிறதுக்குஜி.ராமநாத ஐயர் தான்.அவர் கொடுத்த வழிதான்…அவரோட மியூசிக்தான் நான் சிங்கம் மாதிரி பாடிக்கிட்டிருக்கேன்.சாரீரத்தில் ஆண்மை வேண்டும் என்பார்.அவர் அப்படித்தான் பாடிகாட்டுவர். “

கர்னாடக இசையையும் ,நாட்டுப்புற இசையையும் ஆதர்சமாக [ Inspiration ]கொண்டு ஜி.ராமநாதன் இனிமையான பல பாடல்களைத் தந்தார். கர்னாடக இசையில் உள்ள ராகங்களை அடையாளம் காணவும் ,அவை குறித்து அறியவும் விரும்புபவர்கள் இவரது பாடல்களை கேட்பது நல்ல பயன் தரும்.தமிழ் செவ்வியல் இசை ராகங்களின் இலக்கணங்கள் மாறாமல் , அதன் இனிமையான பக்கங்களை எடுத்துக் கொண்டு [ நீட்டி முழக்காமல் ] ,மன உணர்வுகளை சூழ்நிலைகளுக்குப் பொருத்தமாக , குறுகிய நேரத்திற்குள் [ 3 நிமிடத்திற்குள் ] வெளிப்படுத்தக் கூடிய அற்ப்புதங்களை பாடல்களில் நிகழ்த்திய இசை மேதை ஜி.ராமநாதன்.ஒப்புவமையில்லாத கானங்களால் கேட்போரின் மனங்களை பரவசப்புடுத்துகிற , உருக வைக்கிற சக்தி அவருடைய பாடல்களில் இருந்தன.
கர்னாடக இசையை அடிப்படையாக [ Inspitration ] வைத்துக்கொண்டு அவர் இசையமைத்த பாடல்களை மூன்று பிரிவுக்குள் அடக்கலாம் என நினைக்கிறேன்.

1. மெல்லிசை வடிவம் [ Light music ]

2. செவ்வியல் இசை தழுவிய பாடல்கள்[ Semi Classical songs ]

3. ராகமாலிகையில் அமைந்த பாடல்கள்

இதில் எந்தப் பிரிவான பாடல் என்றாலும் அதில் ராகங்களை மிக எளிதாக அடையாளம் கண்டு விடலாம் என்பது முக்கிய அம்சமாகும்.மெல்லிசைப்பாடல்களுக்கு எடுத்துக் காட்டாக சில பாடல்கள்.

1 . யானைத் தந்தம் போல பிறை நிலா

வானிலே ஜோதியாய் வீசுதே …… ஜி.ராமநாதன் 1952 இல் அமரகவி என்ற படத்தில் இசையமைத்து எம்.கே.தியாகராஜபாகவதர் + P .லீலா இணைந்து பாடிய , ஆபேரி ராகத்தில் அமைக்கப்பட்ட, அருமையான இந்தப் பாடலை உந்துதலாக [ Inspiration ] கொண்டு ஷங்கர் – ஜெய்கிஷன் என்கிற புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளர்கள் 1954 இல் வெளியான [ Film: Badshah] என்ற ஹிந்திப் படத்தில் Aa neele Gagan tale pyar என்ற பாடலைத் தந்தார்கள்.

யானைத் தந்தம் போல பிறை நிலா…. என்ற அந்தப்ப் பாடல் மெல்லிசையின் முன்னோடியான பாடல் ஆகும்.இந்த பாடலை இன்று கேட்கும் போதும் மிகவும் வியப்பாக இருக்கும்..புதுமைக்கு புதுமையாயும் ,பழமைக்கு பழமையாயும் விளங்குகின்ற பாடலாகும்.பின்னாளில் 1984 இல் ஜோதிமலர் என்ற படத்தில் ஷங்கர் கணேஷ் இசையமைப்பில் ஜேசுதாஸ் + வாணி ஜெயராம் பாடிய

வெண்ணிலா முகம் பாடுது
கண்ணிலே சுகம் தேடுது என்ற பாடல் G.ராமனாதனின் மேற்சொன்ன பாடலின் பாதிப்பால் உருவானது என்பதை என்பதை யாரும் உணரலாம்.

2 . அழகோடையில் நீந்தும் இள அன்னம் [ கோகிலவாணி ] திலங் ராகம்

3 . அன்பே எந்தன் முன்னாலே [ ஆரவல்லி ] ராகம் மோகனம்

4 . வாராய் நீ வாராய் [ மந்திரி குமரி ] ஆபேரி ராகம்

5 . வாடா மலரே தமிழ் தேனே [ அம்பிகாபதி ] முகாரி ராகம்

6 . அன்பே என் ஆரமுதே வாராய் [ கோமதின் காதலன் ] ஆபேரி ராகம்

7 . மோகன புன்னகை செய்திடும் நிலவே [ வணங்காமுடி ] T.M.சௌந்தரராஜன் + P.சுசீலா [ கமாஸ் ராகம்]

8 . கற்பனை கனவினிலே [ கதாநாயகி ] A.M.ராஜா + K.ராணி

9 . துரையேஇளமை பாராய் [ கதாநாயகி ] A.M.ராஜா + K.ஜமுனாராணி

10 . காற்றுவெளியிடை கண்ணம்மா [ கப்பலோட்டிய தமிழன் ] – ராகம் மோகனம் [பாரதி பாடலை காதலர்கள் பாடும் பாடலாக மாற்றி , மிக அருமையாக

இசையமைக்கப்பட்ட பாடல் இது.]

செவ்வியல் இசை தழுவிய பாடல்களுக்கு [Semi Classical songs ] எடுத்துக் காட்டாக சில பாடல்கள்.

1 .என்னைப் போல் பெண்ணல்லவோ[ வணங்காமுடி ] ராகம் தோடி

[உணர்ச்சிகரமான , மிகச் சிறப்பான பாடல்.பி.சுசீலா அவர்கள் மிகச் சிறப்பாகப் பாடிய பாடல்.] தோடி ராகத்தின் அழகுகளை எல்லாம் ,எங்கும் சிந்தாமல் சிறப்பாக காட்டியிருப்பார் ஜி.ராமநாதன்.

2 . பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலே போதும்[ சித்தூர்ராணி பத்மினி ] கல்யாணி ராகம்

3 . சிந்தனை செய் மனமே[ அம்பிகாபதி ]கல்யாணி ராகம்

4 . மன்மதலீலையை[ ஹரிதாஸ் ] சாருகேசி ராகம்

5 . அற்புதக் காட்சி ஒன்று கண்டேன் [ சதாரம் ] சுத்த சாவேரி ராகம்

6 . ஆடல் காணீரோ [ மதுரை வீரன் ] ராகம் சாருகேசி

7 . வா வா கலைமதியே வா [ கற்ப்புக்கரசி ] சுத்த தன்யாசி ராகம்

8 . சரச மோகன சங்கீதாம்கிருத[ கோகிலவாணி ] சுத்த தன்யாசி ராகம்

9 . கேட்ப்பதெல்லாம் காதல் கீதங்களே [ இல்லறஜோதி ] P.லீலா ஆபேரி ராகம் P.லீலா மிக சிறப்பாகப் பாடிய பாடல்களில் இதுவும் ஒன்று.

சிறு குறிப்பு : 1970 , 1980 களில் இந்தவகை பாடல்களில் [ SEMI CLASSICAL ] மலையாள சினிமாவில் மிக , மிக அற்ப்புதமான பாடல்களை கே.ஜே. ஜேசுதாஸ் ஏராளமாக பாடல்களைப் பாடியிருக்கிறார்.ஜி.தேவராஜன் , வீ. தட்சிணாமூர்த்தி , பாபு ராஜ் , எம்.பீ. ஸ்ரீனிவாசன் , பாஸ்கரன் , ரவீந்திரன் , எம்.ஜி.ராதாகிருஷ்ணன் , பாம்பே ரவி போன்றோர் மிக அழகான பாடலகளை இசையமைத்திருக்கிறார்கள்.இந்தவகைப் பாடல்களைக் கேட்டே தமிழ் செவ்வியல் இசையை [ கர்னாடக இசையை ] ரசிக்கும் அல்லது கேட்கும் நிலைக்கு நான் வந்தேன்.

ராகமாலிகையில் அமைந்த பாடல்களுக்கு எடுத்துக் காட்டாக சில பாடல்கள்.

1 . காத்திருப்பான் கமலக் கண்ணன்[ உத்தம புத்திரன் ] ராகமாலிகையில் அமைந்த ராகங்கள் சாருமதி ,திலங் , மோகனம்.
பி.லீலா மிகச் சிறப்பாகப் பாடிய பாடல்.இந்தப் பாடலின் ராக அமைப்பை மிகவும் வியந்து பாராட்டியுள்ளார் இளையராஜா.என்னுடைய கணிப்பிலும் தமிழ் சினிமாவில் வெளிவந்த தலை சிறந்த பாடல்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.

2 . எல்லையிலாத இன்பத்திலே[ சக்கரவர்த்தித் திருமகள் ] அமைந்த ராகங்கள் கல்யாணி , கானடா

3 . தண்ணீர் விட்டோ வளர்த்தோம் [ கப்பலோட்டிய தமிழன் ] அமைந்த ராகங்கள் சிந்துபைரவி , ஜோன்புரி ,தேஷ் ,சிவரஞ்சனி
இந்த பாடலில் வரும்

” மேலோர்கள் வெஞ் சிறையில் வீழ்ந்து கிடப்பதுவும்
நூலோர்கள் செக்கடியில் நோவதும் காண்கிலையோ .”

என்ற வரிகளை தேஷ் ராகத்தில் அவர் பாடும் போது கண்கள் குழமாகி விடும்.

திருச்சி லோகநாதன் மிகவும் அருமையாக இந்தப் பாடலை பாடிருக்கிறார்.அவர் தான் சில பாடல்களை பாட வேண்டும் என்று ஜி.ராமநாதன் பிடிவாதம் பிடித்து ,பல நாட்கள் { திருச்சி லோகநாதன் மலேசியாவில் இருந்து இசை நிகழ்ச்சி நடாத்தி விட்டு திரும்பும் வரை ]காத்திருந்து பாட வைத்தாக திருச்சி லோகநாதனின் புதல்வர் டி.எல் .மகராஜன் தெரிவித்திருந்தார்.

4 . நித்திரை இல்லையடி சகியே [ காத்தவராயன் ] அமைந்த ராகங்கள் ஆபேரி , பாகேஸ்வரி , பந்துவராளி. இதுவும் அவரது சிறந்த படைப்புக்களில் ஒன்றாகும்.

தமிழ் செவ்வியல் [ கர்னாடக இசை ] ராகங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஜி,ராமநாதன் அமைக்க முக்கியமான காரணமாய் அமைந்தவை அக்கால ராஜா ராணி கதைகளை மைய்யமாகக் கொண்டு வெளி வந்த திரைப்படங்களே.அவர்கள் ஏற்கனவே நாடகங்களிருந்தும் வந்ததால் அவர்களுக்கு அவை தோதாக இருந்தது எனலாம்.அவர்களது இசை நாடக பாணியில் இருப்பதையும் நாம் அவதானிக்கலாம்.அதிலிருந்து மனதை நெகிழ வைக்கும் நல்ல பாடல்களை தந்தது அவரின் சிறப்பாகும்.

பாரதி பாடல்களுக்கு ஜி.ராமநாதன் இசையமைத்த முறை மிக முக்கியமாகக் குறிப்பிடப்பட வேண்டிய இன்னொரு விசயமாகும்.வேறு பல இசையமைப்பாளர்களும் பாரதி பாடல்களுக்கு இசை வழங்கியிருந்தாலும் ஜி.ராமநாதன் பாடலகள் உணர்வு வெளிப்பாடில் சிறந்து விளங்குகின்றன.கப்பலோட்டிய தமிழன் படத்தில்

” தண்ணீர் விட்டோ வளர்த்தோம் …” என்ற பாடலுக்கு மிக அற்ப்புதமாக இசையமைத்திருப்பார்.. இந்த பாடலை உணர்ச்சி ததும்ப திருச்சி லோகநாதன் பாடியிருக்கிறார்.” காற்று வெளியிடை கண்ணம்மா ..” பாடல் இசையமைப்பும் மெல்லிசையின் உயர்ந்த இடத்தில நிற்கின்ற பாடல் ஆகும்.இந்த பாடல்களை பாரதி கேட்டிருந்தால் மிக ஆனந்தம் அடைந்திருப்பான். 1963 ஆம் வருடம் ,தனது 53 ஆம் வயதில் மரணமடைந்த ஜி.ராமனாதனின் இழப்பு நல்ல இசை ரசிகர்களுக்கு பேரிழப்பாகும்.தனது இறுதிப படமான தெய்வத்தின் தெய்வம் படத்தில்

” நீயில்லாத உலகத்திலே நிம்மதியில்லை “,

” பாட்டுப்பாட வாய் எடுத்தேன் ஆராரோ “,

” கண்ணுக்குள் எத்தனை வெள்ளமடி ” ,

” கண்ணன் மன நிலையை தங்கமே தங்கம் ” .. போன்ற அருமையான மெல்லிசைபாங்கான பாடல்களைத் தந்தார்.

” பாட்டுப்பாட வாய் எடுத்தேன் ஆராரோ “

என்ற பாடலில் ஒப்பாரி இசையை மிக லாவகமாகப் பயன்படுத்தியிருப்பார்.இந்த பாடலை [ஒப்பாரி இசையை ] உந்துதலாகக் [ Inspiration ] கொண்டு பார் மகளே பார் படத்தில் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி இரட்டையர்கள் ” பூச்சூடும் நேரத்திலே போய் விட்டாயே அம்மா போகுமிடம் சொல்லாமல் போய் விட்டாயே ” என்ற பாடலை சிறப்பாகத் தந்தார்கள்.

மரபிசையில் நின்று புதுமை செய்த ஜி.ராமநாதன் மேற்கத்தேய இசையை ஒரு சில பாடல்களில் பயன்படுத்தியுள்ளார். ராக் ஆன் ரோல் [ Rock and Roll ] பாணியை யாரடி நீ மோகினி பாடலில்[ படம் : உத்தமபுத்திரன் ] இணைத்தார்.அது மட்டுமல்ல “சின்னப்பெண்ணான போதிலே …” என்ற பாடலை[ படம் : ஆரவல்லி ] ஆங்கில பாடலான Que Sera Sera [ When I was a Little Girl…] பாடலின் மெட்டில் தமிழில் தந்தார்..

இந்த இரண்டு பாடல்களில் அவர் மேலைத்தேய இசையை பயபடுத்தினார்.இவருடைய பாடல்களில் ஹிந்தி இசையமைப்பாளர்களான நௌசாத் , சி .ராமச்சந்திரா [ C. Ramchandra ]போன்றோரின் தாக்கமும் உண்டு. சி .ராமச்சந்திரா இசையமைத்த Yeh Zindagi Usi Ki என்ற அனார்க்கலி படப்பாடலை தழுவி தமிழில் காவேரி என்ற படத்தில் ” என் சிந்தை நோயும் தீருமா ” என்ற ஜிக்கி பாடிய பாடலை அமைத்தார். Yeh Zindagi Usi Ki என்ற அதே பாடலை அனார்க்கலி[ தமிழ் ] படத்தில் ஆதிநாராயணராவ் என்ற இசையமைப்பாளர் அனார்க்கலி என்ற படத்தில் ” ஜீவிதமே சபலமோ ” என்ற பாடலாகத் தந்தார்.இன்னுமொரு பாடலில் ஜி.ராமநாதன் இந்த பாடலை Strong Inspiration ஆகக் கொண்டு ,கண்டுபிடிக்க முடியாத வண்ணம் ” விண்ணில் வாழும் தேவனோ ” [படம்: கோகிலவாணி – சீர்காழி ,ஜிக்கி ] என்ற பாடலை அமைத்தார்.

கப்பலோட்டிய தமிழன் படத்தில் மிக சிறப்ப்பாக பாரதியின் பாடல்களை அமைத்தவராயினும் அதில் வரும் ” வெள்ளிப்பனி மலையின் மீதுலாவுவோம் ” என்ற பாடல் இளையராஜாவின் அண்ணன் பாவலர் வரதராஜன் இசையமைத்து கம்யூனிஸ்ட் கட்சி நாடகங்களில் பாடப்பட்டு வந்த பாடல என்றும் , எந்தவித நன்றியில்லாமல் அதை திரைப்படத்தில் பயன் படுத்திக் கொண்டார்கள் என்று ” இளையராஜா சகோதர்களின் இசை பயணம் ” என்கிற நூலை எழுதியவரும் பாவலர் வரதராஜனின் தோழருமான சங்கை வேலவன் தனது நூலில் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

கர்நாடக இசையில் , மிகவும் அருமையான ராகங்களை எல்லாம் தனி பக்தி உணர்வை மட்டும் காட்டி வந்த சூழலில் ,அதையும் தாண்டி பலவிதமான உணர்வுகளையும் காட்டலாம் என நிரூபித்தவர்கள் சினிமா இசையமைப்பாளர்கள்.அனாதைகளாக ,தேடுவார் இல்லாமல் கிடந்த ராகங்களை எல்லாம் பிரபலப்படுத்தியவர்கள் தமிழ் திரை இசையமைப்பாளர்கள்.அதற்க்கு சிறந்த உதாரணம் ” மன்மதலீலையை வென்றார் உண்டோ ” [ படம்: ஹரிதாஸ் 1945] என்ற சாருகேசி ராகப்பாடல் .சாருகேசி ராகம் .கர்னாடக இசைக்கலைஞர்களே அதனை தொடாதிருந்த நிலையில்,இந்த பாடல் மூலம் சாதாரண மக்களையும் பாட வைத்தவர் இசையமைப்பாளர் ஜி.ராமநாதன்.இந்த பாடலின் புகழே , வித்துவான்களை சாருகேசி ராகத்தின் பக்கம் திருப்பியது.

எனது பதின்ம வயதில் அவரின் பாடல்களால் மிக ஈர்க்கப்பட்டேன்.எங்கள் ஊரில் [ கம்பர்மலை , வல்வெட்டி துறையை அண்மித்த கிராமம். ]எந்த விதமான கொண்டாடங்களிலும் ஜி.ராமநாதன் இசையைத்த பாடல்கள் ஒலிக்கும்.குறிப்பாக ” அம்பிகாபதி ” படப் பாடல்கள்.அவை மனதில் மிக தாக்கம் ஏற்ப்படுத்தின.இந்தப் பாடல்கள் எங்கள் காதுகளில் நம்மை அறியாமல் விழுந்து கொண்டேஇருந்தன. . ஜி..ராமநாதனை அடையாளம் கண்டு , ரசிக்க தொடங்கிய காலத்தில் அவரது வேறு படப்பாடல்கள் நாம் அறிந்த வட்டாரத்தில் இருக்கவில்லை. ஒரே இடம் இலங்கை வானொலி தான்.இலங்கை வானொலியில் அன்று ” ஒரு படப்பாடல் ” நிகழ்ச்சி என ஒலிபரப்பாகும். அந்த நிகழ்ச்சியில் மட்டும் ஒரு படத்தின் எல்லா பாடல்களும் ஒலிக்க விடுவார்கள்.ஒரு படத்தின் ஒரு பாடல் மட்டுமே ஒருநாளில் ஒலிபரப்புவது அன்றைய இலங்கை வானொலியின் வழமை.ஒரு படப்பாடல் நிகழ்ச்சியில் ஜி.ராமநாதனின் பாடல்களென்றால் அது தான் எங்களுக்குத் திருநாள்.அவரது பாடலகளை ஒலிப்பதிவு செய்ய நானும் , எனது பால்ய நண்பனும் [ பிரேமதாஸ்- கனடா ] ரேடியோ முன்பு தவம் கிடப்போம்.

நாம் ஒரு பாடலில் வரும் தபேலா தாளத்தை வைத்து ஜி.ராமநாதனின் பாடல்களை கண்டு பிடித்து விடுவோம்.அவரது பாடல்களில் தாளம் சிறப்பானதாக இருக்கும். தபேலா சிறப்பான முறையில் சுருதி சேர்க்கப்பட்டிருக்கும்.அப்படி ஒரு நாதம் வேறு எந்த இசையமைப்பாளரிடமும் நான் கேட்டதில்லை .அவ்வளவு இதமாக இருக்கும்.தபேலா “அடியை ” வைத்தே இசையமைப்பாளர் யார் எனகண்டுபிடித்து விடுவோம். கே.வீ.மகாதேவன் பயன் படுத்தும் தபேலாவின் தாளமும் அவரது பாடல்களை அடையாளப்படுத்துபவையாக இருக்கும்.ஆயினும் ஜி.ராமனாதனின் தபேலா “அடிக்கு” இணையில்லை என்பது தான் நமது கருத்தாகும்.அந்த சவுண்டு இளையராஜாவின் பாடல்கள் சிலவற்றில் உண்டு.ஆனாலும் அதன் சுகமே தனி தான்.நாம் ஜி ராமநாதன் மேல் பைத்தியம் பிடித்து திரிந்த காலத்திலேயே தான் ” அன்னக்கிளி ” படப்பாடல்கள் என்னை உலுக்கி விட்டிருந்தது.அதை தொடர்ந்து பல படங்கள்…ஆனால் இளையராஜா புதியவர் என்பது தான் தெரியும்அவர் பற்றி அதிக விபரம் தெரியாது.அவரது பாடலகளில் இருந்த இளமை , இனிமை ,புதுமுறையான வாத்திய இசையால் நாம் கிறங்கடிக்கப்பட்ட நேரம்.

இதே காலத்தில் நாம் ஜி.ராமநாதன் பாடல்களில் ஈடுபாடும் , அவர் பற்றிய தேடுதலில் ஈடுபாடும் காட்டியது என்பது நமது வயதுக்கு மீறியதாகவே இருந்தது. இதற்க்கு முக்கிய காரணம் எனது பெரிய அத்தை [ சகுந்தலை சுந்தரம் ] .ஜி.ராமநாதன் பாடல்கள் பற்றிய தேடலில் எனது அத்தை சகுந்தலை ஜி.ராமநாதன் பற்றி சில தகவல்களை சொன்னார்.சினிமா ,வணிக இலக்கிய இதழ்கள் வாங்கிப் படிக்கும் பழக்கம் அவர் வீட்டில் இருந்தது.பேசும் படம் என்ற சினிமா இதழும் வாங்குவார்கள்.பழைய பேசும் பட இதழ்கள் பார்க்க வேண்டும் என்று சொன்ன போது கும்பியடி சுந்தரம் [சுந்தரப்பா] என்பவர் மிக பழைய காலத்து பேசும் படங்கள் இதழ்கள் எல்லாம் வைத்திருப்பதாக சொன்னார்.சுந்தரப்பாவிடம் உள்ள புத்தங்களை யாரும் எளிதில் தொட முடியாது.ஆனால் என்னை அவர் வரவேற்று புத்தங்கங்களை பார்க்க அனுமதி தந்தார்.அவரின் உருவப்படம் ஒன்றை வரைந்து கொடுத்து அவரிடம் நெருங்கினேன்.அதுமட்டும் காரணமல்ல எனபது பின்னால் தெரிந்தது.அவர் பெரிய இசை ரசிகர். அவர் எனது பெரியப்பாவின் நண்பன்.எனது பெரியப்பாவின் பெயர் கே .குழந்தைவேல்.இருபது வருடங்கள் [ 1943 – 1964 ] இலங்கை வானொலியில் வாய்பாட்டில் A கிரேட் கலைஞராக இருந்தவர்.இந்திய சங்கீத மேதை சாம்பமூர்த்தி அவர்களால் நடாத்தப்பட்ட தேர்வில் எடுத்த எடுப்பிலேயே “A கிரேட்” கலைஞராகத் தெரிவி செய்யப்பட்டவர்.தனது 42 வது வயதில் காலமானவர்.அவர் ஒரு பிறவிக்கலைஞர். நாதஸ் வர இசைமேதை வேதாரண்யம் வேதமூர்த்தி இவர் பாடிய வாசஸ்பதி ராகத்தை கேட்டு மிகவும் வியந்து, பாராட்டி பொன்னாடை போர்த்தினார்.சுந்தரப்பா அவரது ரசிகன் .சுந்தரப்பா வீட்டில் தான் ஜி.ராமநாதனின் புகைப்படத்தை முதன் முதலில் பார்த்தேன்.அவரது வீட்டுச் சுவரில் குடும்ப படங்கள் வரிசையில் எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் ,டி.ஆர்.மகாலிங்கம் போன்றோரின் படங்கள் மாட்டப்பட்டிருந்தன.

ஜி .ராமனாதனின் பாடல்களை எந்த நேரமும் ஒலிக்க விட்ட ஒலிபெருக்கி உரிமையாளர்களான சதாசிவம் [ Sivam Sound Service ], அவரிடம் வேலை பார்த்த குணம் ,வீரசிங்கம் [Singam Sound Service ], அப்புத்துரை , சில்வா , சின்னராஜா போன்றவர்கள் நினைவுக்கு வருவது தவிர்க்க முடியவில்லை.

தமிழ்த்திரை இசையின் ஜீவனாக இருந்தவர் ஜி.ராமநாதன். இவரது பாடல்கள் சுருதி சுத்தமாக இருக்கும்.நமக்கு தெரிந்த ராகமாக இருந்தாலும் நமக்குத் தெரியாத சில விசயங்களையும் காட்டிவிடும் கைவண்ணம் அவரிடம் இருந்தது.பாடலின் ஆரம்பத்திலிருந்து முடிவு வரை கம்பீரம் நிலைகொடிருக்கும்.எங்கும தொய்ந்து விடாத வியப்பு இருக்கும்.கர்நாடக இசையில் மணிக்கணக்கில் பாடிவராத உணர்வுகளை சில நிமிடப்பாடல்களில் காட்டிவிடுவார். .டி .என் ராஜரத்தினம் பிள்ளையின் நாதஸ்வரம் போல கம்பீரமானது அவரது இசை..அவற்றை யாரும் ஈடு செய்ய முடியாது.

இசைஞானி இளையராஜா சொல்வார் : ” உயிர் வளர்க்க நல்ல இசை தேவை .அப்படி நல்ல இசை தந்தவர் மாபெரும் இசையமைப்பாளர் ஐய்யா ஜி.ராமநாதன் அவர்கள்.” என்று.

ஜி.ராமநாதனின் சம காலத்தவர்களான S.M.சுப்பையா நாயுடு , S.V.வெங்கட்ராமன் , C.R.சுப்பராமன் போன்றோரும் இது போன்ற அற்புதமான பாடல்களைத் தந்திருக்கிறார்கள்.

S.M.சுப்பையா நாயுடு இசையமைத்த semi – classical songs பாடல்கள் சில.

1. வந்திடுவார் அவர் என் மனம் போலே [ மலைக்கள்வன் ] பி. பானுமதி [ கல்யாணி ராகம்]

2. உன்னை அழைத்தது யாரோ [ மலைக்கள்வன் ] பி. பானுமதி [ கல்யாணி ராகம்]

3. கொஞ்சும் சலங்களை ஒலி கேட்டு [கொஞ்சும் சலங்கை ] [ பி.லீலா கானடா ராகம் ]

4. நீயே கதி ஈஸ்வரி

S.M.சுப்பையா நாயுடு இசையமைத்த மெல்லிசை பாடல்கள்:

1. கண்ணுக்குள்ளே உன்னை பாரு [ மரகதம் ] T.M.சௌந்தரராஜன் + ராதாஜெய லட்சுமி

2. தங்க நிலவில் கெண்டை இரண்டு [திருமணம் ] A.M.ராஜா + ஜிக்கி

3. வெண்ணிலா வானில் வரும் வேளையில் நான் விழித்திருந்தேன் [ மன்னிப்பு ] T.M.சௌந்தரராஜன் + P.சுசீலா

4. கண்ணில் வந்து மின்னல் போல் [ நாடோடி மன்னன் ] T.M.சௌந்தரராஜன் + ஜிக்கி

5. நீ எங்கே என் நினைவுகள் அங்கே [ மன்னிப்பு ] T.M.சௌந்தரராஜன் + P.சுசீலா

6. வெண்ணிலா வானில் வரும் வேளையில் நான் விழித்திருந்தேன் [ மன்னிப்பு ] T.M.சௌந்தரராஜன் + P.சுசீலா

சிங்கார வேலனே தேவா என்கிற பாடல் தேவாரபாடலான மாந்திரமாவது நீறு என்ற பாடலின் மெட்டு என்றும் , அது தொடர்பாக வழக்கு தொடுக்கப்பட்டதென்றும், பின் கிருபானந்தவாரியார் தலையிட்டு தீர்த்துவைததாக ஆய்வாளர் வாமனன் பதிவு செய்திதிருக்கிறார்.

S.V.வெங்கட்ராமன் இசையமைத்த சிறந்த பாடல்கள் சில

1. எங்கும் நிறைந்தாயே [ மீரா ] M.S.சுப்புலட்சுமி

2. இசைஅமுதம் போல் உண்டோ [ கோடீஸ்வரன் ] P.லீலா

3. ஆசைக்கனவுதான் பலிக்குமா [ கோடீஸ்வரன் ] P.சுசீலா

4. விழி அலை மேலே செம்மீன் போலே [ மருதநாட்டு வீரன் ] T.M.சௌந்தரராஜன் + P.சுசீலா

5. சந்த்ரோதயம் இதிலே [ மங்கையர்க்கரசி ] P.U.சின்னப்பா

6 . என்ன செய்தாலும் எந்தன் துணை நீயே – இரும்புத்திரை – ராதா ஜெயலட்சுமி

7. நெஞ்சில் குடியிருக்கும் – இரும்புத்திரை – டி .எம் எஸ். + பி. லீலா

இவர்களோடு ஆர் .சுதர்சனம் என்ற இசையமைப்பாளரும் இவர்கள் காலத்தில் நல்ல பாடல்களைத் தந்தவர் என்பதையும் குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டும்.அவர் இசையமைத்த பாரதிதாசனின் ” துன்பம் நேர்கையில் யாழ் எடுத்து நீ இன்பம் சேர்க்க மாட்டாயா ” மிகவும் சிறப்பான பாடலாகும்.மேலே குறிப்பிடபட்டவர்கள் இசையமைத்த ஏராளமான பாடல்கள் உள்ளன.இங்கே மிக ,மிக சிலவற்றையே குறிப்பிட்டுள்ளேன்.

நாட்டுப்புற இசையயை பயன்படுத்தியதிலும் வெற்றி பெற்றார்கள்.குறிப்பாக RAP என்று இன்று ஏதோ புதுமையான இசை என்று அறியப்படுகின்ற இசையை முதலில் பயன்படுத்தியவர்களும் அவர்களே.

தமிழ் நாட்டுப்புற இசையில் இவை நிறைந்து கிடக்கின்றன.பெரும்பாலும் பழைய திரைப்படங்களில் வந்த என்.எஸ்.கிருஷ்ணனின் பாடல்கள் இந்த வகையிலேயே அமைந்திருக்கும்.பேச்சோசைப் பாடல்கள் [ RAP MUSIC ]என்பது ஏதோ வெள்ளைக்காரன் கண்டு பிடித்தது போலவும் , அதை இந்தியாவில் எ.ஆர் . ரகுமான தான் கண்டுபிடித்தார் என்பது போலவும் சிலர் பிதற்றுகிறார்கள். 1940 களிலும் . 1950 களிலும் வெளிவந்த தமிழ் திரைப்படங்களிலேயே பேச்சோசையை பாடல்களை அசாத்தியமாக பயன்படுதியுள்ளார்கள்.நாம் நம்மை வெள்ளைக்காரனாக காட்டிக்கொள்ள எத்தனையோ பிரயத்தனங்கள் செய்யலாம் ஆனால் , நாம் விரும்பாவிட்டாலும் நமக்கு இனக் கூறு அடிப்படையில் நெருக்கமானவர்கள் கறுப்பின மக்களே.இசையிலும் அவ்வாறே.அடிமைகளான கறுப்பின மக்கள் கொண்டு சென்ற இசையே இன்று உலவும் பல் வகை இசைகளின் ஆதாரமாக உள்ளது.ராப் [ RAP MUSIC ] இசை வடிவமும் கறுப்பின மக்களினுடையதே.அதை வெள்ளைக்காரர்கள் தமத்தாக்க முயல்கிறார்கள்.

தமிழ் சினிமாவில் வந்த ராப் [ பேச்சோசை] பாடல்கள்.

1. சம்பளமே .. ஆ .. சம்பளமே .. எலுமிச்சம்பழமே , சம்பளமே எலுமிச்சம்பழமே [ இன்பவல்லி 1949 ] N.S. கிருஷ்ணன் + T.A. மதுரம் இசை :ஜி.ராமநாதன்

2. வெளியே போயி வீட்டுக்கு வந்தா யாரையும் காணோம் , ம். எங்கே போயிட்டா ? [ வாழப்பிறந்தவள் 1953 ] A.ரத்னமாலா இசை :ஜி.ராமநாதன்

3. காட்டுக்குள்ளே கண்ணி வச்சு [ ஆர்யமாலா 1941 ] N.S. கிருஷ்ணன்

4. கண்ணே உன்னால் நான் அடியும் கவலை கொஞ்சமா [ அம்பிகாபதி ] N.S. கிருஷ்ணன் + T.A. மதுரம் இசை :ஜி.ராமநாதன்

5. காவாலிப் பயலே சும்மா கிடடா , ஆமா அம்புட்டு ஆயுப்போச்சோடா [ சகுந்தலை ] N.S. கிருஷ்ணன் + T.S.துரைராஜ்

6. சங்கத்த்துப் புலவர் புலவர் [ சகாரவர்த்தித் திருமகள் ] N.S. கிருஷ்ணன் + சீர்காழி இசை :ஜி.ராமநாதன் ..

இந்தப்பாடலை [ சங்கத்த்துப் புலவர் புலவர் ] உந்துதலாக [ inspitration ] கொண்டு பொண்ணுக்கேற்ற புருஷன் என்ற படத்தில் ” ஜாதி மத பேதம் இன்றி சண்டை சிறு பூசலின்றி சகலரும் செல்லும் சினிமா ” என்ற பாடலை அமைத்தார் இளையராஜா.குறிப்பாக நடிகர்களின் பெயர்களை வரிசையாக ” ஸ்டைல் மன்னன் ரஜினிகாந்து, காதல மன்னன் கமலஹாசன , பிரபு , சத்யராஜ் ” என்று சொல்லுமிடத்தில் பேச்சோசை அழகாக விழும்.இதை எல்லாம் யார் பேசினார்கள்.? நமக்கு எல்லாம் அமெரிக்காவிலிருந்து தானே வரவேண்டும்!!!

இந்த பேச்சோசை பாடல் வகையை மிகச் சிறப்பாகப் பயன் படுத்திய இன்னுமொரு முக்கிய கலைஞர் வீணை இசை மேதை எஸ்.பாலசந்தர். இவரும் பி.லீலாவும் இணைந்து பாடிய” மாதர் மணியே வா மனம் வீசும்மலரே வா ” [படம் : ராஜாம்பாள் [1951] இசை: எஸ்.பாலசந்தர்.இந்த பாடலில் பேச்சையும் , பாட்டையும் கச்சிதமாகக் கையாண்டிருப்பார்.அந்தப்பாடல் , பாடுகிறார்களா அல்லது பேசுகிறார்களா என எண்ணவைக்கும் விதமாக அமைந்திருக்கும். இந்த வகை பாடல்களுக்கான உந்துதல்[ INSPIRATION ] Maurice Chevalar என்கிற அமெரிக்க கலைஞரிடமிருந்து அவர் பெற்றதாகும்.

தொடரும்…

முன்னைய பதிவு:

தமிழ் சினிமாஇசையி​ல் அகத்தூண்டு​தல்(1) : T.சௌந்தர்

‘நாங்களும் துவக்கு வைச்சிருக்க வேணும், அம்மா!’ : கவிதா(நோர்வே)

”இப்ப நீ சாப்பிடாட்டி கொண்டு போய் சிறிலங்கால விட்டிட்டு வந்திடுவேன், தெரியும் தானே அங்க ஆமி புடிசுக்கொண்டு போயிடும்”

என்று பயங்காட்டி பிள்ளைக்கு சாப்பாடு கொடுத்தவர்களை அல்லது தன் பிள்ளையிடம் வேறுவிடயங்களைச் சாதிப்பதற்காக தமது பிள்ளைகளுக்கு இந்த விதத்தில் பூச்சாண்டி காட்டியவர்களை நான் அறிவேன். என்னுடைய மகனுக்கும் எனக்கும் சாப்பாட்டு விடயத்தில் எப்போதும் போர்க்களம்தான் என்றாலும் இப்படிப்பட்ட பயங்காட்டி ஆயுதங்களை வைத்து நான் அவனை வெல்ல என்றும் முயற்சித்ததில்லை.

என் மகனுக்கு இப்பொழுது ஆறு வயதுத் தொடக்கப்பகுதி. நான் அவனுக்கு எப்பவும் இலங்கையில் உள்ள நல்ல விடயங்களைப் பற்றி சொல்வதில் ஆர்வமாயிருப்பேன். அவனும் என்னைப் பல குறுக்குக் கேள்விகள் கேட்டு தனது தாய்நாட்டைப் பற்றிய பல விடயங்களை கணிசமாக அறிந்து வைத்திருந்தான். இலங்கையைப் பற்றி பேச்சு வரும் போது நான் எதைப்பற்றிப் பேசினாலும் அவன் முக்கியமாகக் கேட்கும் கேள்வி எனது அப்பாவைப் பற்றியதாகவே இருக்கும். அனேகமாக அவன் நோர்வேஜிய மொழியிலேயே கேள்விகளைக் கேட்பான். நான் முயற்சித்து தமிழில் அவனுக்குப் பதில் சொல்லிக் கொண்டு வருவேன்.

– சிறிலங்கால சண்டை நடந்தது என்ன?
– ம்
– உங்களுடைய அப்பா இறந்திட்டார் என்ன?
– ம். தாத்தா என்று சொல்ல வேணும்.
– தாத்தா துவக்கால சுட்டெல்லா செத்தவர். இல்லை குண்டு வைச்சவையா
– இரண்டில் ஒன்று நடந்திருக்க வேணும்.
– நீங்க பார்த்தநீங்களா? கப்பல்லையா போனவர்?
– ம்… இந்தியா போகும் போது கடல்ல வைச்சு சுட்டது. ஆதால ஒருத்தரும் அவரைப் பார்க்கவில்லை.
– அவர் கடலில் விழுந்திருப்பாரா? யார் சுட்டது…?

இப்படியாக அவனது கேள்விகள் அனைத்தும் அப்பாவின் மரணத்தைப்பற்றியே சுற்றும். இலங்கை இந்தியா போக வேண்டும் என்ற ஆவல் அவனுக்குள் வளர்ந்து கொண்டே வந்தது. அவனது ஆறாவது வயதில் அந்த சந்தர்ப்பம் அவனுக்குக் கிடைத்தது. மிகுந்த ஆவலுடன் இந்த பயணத்தைத் மேற்கொண்டோம். அவனை எனது நாட்டிற்குக் கூட்டிப்போவதில் மிகுந்த ஆர்வம் எனக்கு.

மிக நீண்டதொரு விமானப் பயணம் முடிந்தது என்ற நிலையில் கொழும்பு கட்டுநாயக்கா விமான நிலையத்தில் வந்திறங்கினோம். ஆகாயத்தில் அந்திரத்தில் தொங்கிக் கொண்டு பறப்பதைவிட அதிகமான பயம் கட்டுநாயக்க விமானநிலையத்துள் வந்ததும் எனக்கு இருந்தது உண்மைதான். எங்காவது யாராவது குண்டு வைத்திருப்பார்களோ என்ற மனநிலையை எனக்குத் தவிர்க்க முடியவில்லை. பயணிகளுக்கான சோதனைகள் முடிந்து வெளியில் களைப்புடன் வரும் போது மகன் கேட்டான்.

– அம்மா! இது யாருடைய வீடு?
– இது வீடில்லை. கொழும்பு விமான நிலையம்
– இல்லை இது அந்த சிவப்பு துணி போட்டிருக்கிற மாமாவின் வீடு
– யார்?
– அவர்ர படம்தான் இந்த வீடுமுழுதும் மாட்டி வைச்சிருக்கினம்.
– அவர் இந்த நாட்டின் ஜனாதிபதி ராஜபக்ஷ அதான் அவர் படம் எல்லா இடமும் இங்க மாட்டி இருக்கினம்
– நான் நினைச்சேன் அவர்ட வீடு என்று
– ம்

எங்களை அழைத்துப் போக யாiரும் விமானநிலையம் வரவேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டு வந்ததால் இனி வாடகைக்கு ஓரு வாகனம் பிடிக்க வேணும். விமான நிலையத்தின் முன் ஆயிரக்கணக்கானவர்களுடன் நாங்களும் நின்று கொண்டிருந்தோம். மாலை ஆறு மணியிருக்கும். வெயில் மங்கத்தொடங்கியிருந்தலும் தோல் பிசுபிசுக்க ஆரம்பித்திருந்தது. காற்று ஒரு விதமாய் சூடாக கனமாக இருந்தது. சிங்களமும் தமிழும் காதுக்குள் இரண்டுபக்கமும் குடைந்து கொண்டிருந்தது. பக்கத்தில் நின்ற ஒருவன் ஏதோ சிங்களத்தில் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான். எனக்கு ஒன்றும் புரியாததால் கொஞ்சம் தள்ளி நின்று கொண்டேன். உடல் களைத்துப் போயிருந்தது. கட்டிடத்தின் முன் நின்ற தென்னையையும் பச்சை மரங்களும் எனக்கு தெம்பூட்டிக்கொண்ருந்தன.

மகனை இந்த கூட்டத்திற்குள் தவற விட்டுவிடுவேனோ என்ற பயத்திலும் வாகன நெரிசல் காரணமாகவும் அவனை என் கைபிடியில் இறுக்கி வைத்திருந்தேன். ஒரு வகையாக ஒரு வாடகைவண்டியில் பொதிகளை ஏற்றி நாங்களும் ஏறிக் கொண்டோம். கொழும்பு வாகன நெரிசலில். நோர்வேயில் இருந்து இலங்கை வந்ததைவிட விமானநிலையத்தில் இருந்து கொட்டஹேனா மிக நீண்ட தூரத்தில் இருப்பது போல் பயணக்களைப்பு அதிகமாக்கிக் கொண்டிருந்தது. கொழும்பு வழி நெடுக, பாதைகளின் ஓரமாய் சம்மணம் போட்டு அமர்ந்தும், நின்றும், சில இடங்களில் படுத்தும் பெரிய பெரிய தோற்றங்களில் பளிச்சென்ற நிறத்தில் தன் இருப்பைக் காட்டிக்கொண்டிருந்தார் புத்தர். எனக்குப் பிடித்த மனிதர் ஆகையால் பாவமாக இருந்தது அவரைப்பார்க்க.

– அம்மா இப்பவும் இங்க சண்டை நடக்குதா
– இல்லை. இப்ப இல்ல. எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சு
– அப்ப ஏன் இவை இப்படி இராணுவ உடுப்போட துவக்கு வைச்சிருக்கினம்
– பாதுகாப்புக்காம்
– இவர் தமிழா?
– இல்லை சிங்கள இராணுவம்
– போரில் யார் அம்மா வென்றது?
– சிங்கள ஆட்கள்
– நாங்கள் ஆர்?
– ஏன் கேட்குறீங்க. உங்களுக்கு தெரியும்தானே நாங்கள் தமிழ் என்று.
– அப்ப நாங்களா தோத்தது?
– ஓம்
– அம்மா!! இல்லை அம்மா. நான் தோற்கேல்லை. நான் நோர்வேல இருந்தனான் அப்ப.
– இருந்தாலும் நீங்களும் தமிழ்தானே
– ஓம். ஆனா நான் சண்டைபிடிகேல்லைத் தானே அப்ப நான் தோற்கேல்லை அம்மா!
– ஒகே நீங்க களைப்பா இருக்கிறீங்க. அப்படி படுங்கோ

இனி எதும் சொன்னால் அவன் சினம் தலைக்கேறும் என்று தெரிந்ததால் பேசாமல் அடக்கியே நான் வாசிக்க வேண்டியிருந்தது. ஒரு மாதிரி அவனை கொஞ்சம் வாய் மூடி படுக்க வைத்தாயிற்று.

இப்படித்தான் ஒருநாள் கொட்டஹேனாவிலிருந்து ஒரு ஆட்டோவில் தெகிவளை போய்க் கொண்டிருந்தோம். அதே வகன நெரிசல். அதே இராணுவ உடையில் இளைஞர்கள் ஒரு கிலோமீட்டருக்கு ஒருவர் படி ஆயுதத்துடன் நின்றார்கள். மகனும் அவர்களைப் பார்ப்பதும் சிரிப்பவர்களுக்கு திரும்பிச்சிரிப்பதா என்ற சிந்தனையில் என்னை ஒவ்வொரு முறையும் திரும்பிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

கொஞ்சதூரம் போனதும் எங்கள் முச்சக்கரவண்டி சோதனை சாவடியில் ஆயுதம் தரித்த ஒரு இராணுவ இளைஞனால் நிறுத்தப்பட்டது. அவர்கள் எப்போதும் ஒரே பாணியில்தான் நிற்பார்கள். கையில் துவக்கை இரு கைகளிலும் எந்தியிருப்பர்கள். துவக்கின் துளைப்பக்கம் சரிவாக தரையை நோக்கிய படி இருக்கும். கால்களை அகட்டி கொஞ்சம் பின் பக்கமாக சரிந்து நிற்பார்கள். முகம் எந்த சலனமும் இல்லாமல் விறைத்தபடி இருக்கும். சிலர் சிரிப்பார்கள். பல முகங்கள் அடிக்கடி பார்த்து பழகிய முகமாகிவிட்டிருந்தது.

பெட்டா தாண்டி கோல்ப்பேஸ் கடற்கரையோரமாக இருந்த ஒரு சோதனைச்சாவடியில் எங்கள் முச்சக்கரவண்டி ஒரு இரணுவ சோதனை சாவடியில் நிறுத்தப்பட்டது. கடவுச்சீட்டு எல்லாம் கையில் இருந்தபடியால் ஒரு விறைத்த தலையசைவுடன் எங்களை வழியனுபினர். எங்களுடைய வாகனச்சாரதியும் ஏதோ சிங்களத்தில் அவர்களுடன் குளைந்துவிட்டு மீண்டும் முச்சக்கரவண்டியை முடுக்கிவிட்டார்.

– அம்மா
– ம்
– உங்களிடம் துவக்கு இருக்கா
– இல்லை. ஏன்? துவக்கெல்லாம் வைசிருக்கக்கூடாது.
– இதில துவக்கோட நிக்கிறவை சிங்கள ஆட்கள்தானே
– ம்
– அப்ப இவை எங்கட எதிரிதானே
– ம். ஒருவிதத்தில
– அப்ப நாங்களும் துவக்கு வைச்சிருக்க வேணும்
– ஏன்?
– இவை எங்கள எப்பவும் சுடலாம். அதால நாங்களும் துவக்கு வைச்சிருக்க வேணும் அம்மா.

இதற்குமேல் பதில் சொல்ல முடியாததால் இவனோடு இனி நான் வன்முறையில் இறங்கவேண்டி வரும் அபாயம் அறிந்து வழமைபோல நான் பேச்சைமாற்றத் தொடங்கினேன்.

சிங்கள நாட்டுப்புறக்கதைகள் சில அனுபவங்கள் : சை.கிங்ஸ்லி கோமஸ்

அழிந்துக்கொண்டு வரும் கிராமத்து வாழ்வியலை சிறிதேனும் ஞாபகப் படுத்தும் கூறுகளாக காணப்படும் மிக உன்னதஇலக்கியங்கள்; நாட்டார் இயலாகும் நாட்டார் இலக்கியங்களில் நாட்டுப்புறக்கதைகள் பலராலும் இன்றும் ரசிக்கக் கூடியதாகவும் அனுபவிக்கக் கூடியதாகவும் காணப்படுகின்றதற்கு காரணம் இந்தக்கதைகள் நமது வாழ்வியலுடன் கலந்திருப்பதேயாகும்.

தமிழர்களின் நாட்டுப்புறக் கதைகளுக்கும் சிங்கள நாட்டுப் புறக்கதைகளுக்கும் இடையில் பல ஒற்றுமைகள் காணப்படுகின்றது இதற்கு காரணம் நாடடுப்புறக்கதைகள் அனைத்துமே உழைக்கும் வர்க்கத்தின் இலக்கியங்களாக காணப்படுவதனாலாகும். உலகெங்கிலும் வாழ்ந்து வரும் மனித குலமானது சூழல் வேறாக இருந்தப் போதும் இனம் மதம் நிறம் வர்க்கம் ஆகிய அனைத்திலும் வேறுப்பட்டு இருந்த போதும் மனித குலத்தின் அங்கம் வகிக்கும் அனைத்து மானுடனதும் அடிப்படை தேவைகள் உணர்வுகள் என்பன அனேகமாக சமாந்தரமானவையாகும்.

வரலற்றை வெற்றிக்கொள்வதற்காக மனித குலம் முகம் கொடுத்த வெற்றிகள் வீரம் கண்டு பிடிப்புகள் என்பவற்றுடன் மனிதனது தோல்விகள் கபடத்தனங்கள் வில்லத்தனங்கள் போன்ற ஆனுபவங்களை இன்றும் எமக்குகாண்பிக்கும் காலத்தின் கண்ணாடியாக இருப்பவை நாட்டுப்புற இலக்கயங்களே. இதிலும் மிகவும் தத்ரூபமாக எமக்கு நமது முன்னோர்களின் வாழ்வியலை எடுத்தியம்பும் ஊடகமாக நாட்டார் கதைகளே காணப்படுகின்றன.

ஆண்ட பரம்பரையினர்களான அரசர்களினதும் ஜமீன்தார்களினதும் சுகபோகங்களை அனுபவித்த சமயத்தலைவர்கள் நிலப்பரபுக்கள் பெரிகங்காணிமார்கள் போன்றோரின் வீரப்பிரதாபங்கள் இவர்களுக்கு எதிராக புரட்சி செய்தவர்கள் தொடர்பான தகவல்களை புத்தகங்கள் காவியங்கள் புராணங்கள் இதிகாசங்கள் என்பவற்றின் மூலம் வாசிக்கக் கூடியதாக இருந்த போதும் சாதாரண பொதுமக்களின் அனுபவங்கள் எங்கும் பதிவு செய்யப்பட்டு இல்லை என்றே கூற வேண்டும்

இவர்கள் தொடர்பான விடயங்களை பரம்பரை பரம்பரையாக தெறிந்துக்கொள்வதற்கு பயன்படுத்தப்பட்ட வாய் மொழி கதைகள் உலகின் உயர்ந்த இலக்கிங்கள் என்ற மதிப்பைப் பெறுகின்றன.மனித குலத்தின் மொழிப்பயன்பாட்டுக்காலம் முதல் இன்று வரை மனித வரலாற்றிற்கு சான்று பகரும் உன்னத ஊடகமாக வாய்மொழி இலக்கியங்கள் காணப்படுகின்றதென்றால் மிகையாகாது.

பஞ்சத்தந்திரக் கதைகள் விக்கிரமாதித்தன் கதைகள் போன்ற கதைகள் அரச குமாரர்களும் அரண்மனை உத்தியோகத்தர்களின் பிள்ளைகளும் குருக்குலக்கல்வியைய் தொடர்வதற்கு விருப்பப்படாத நேரங்களில்; அவர்களுக்கு மிக எளிமையாக கல்வி புகட்ட ஏற்பட்ட வாய்மொழி கல்வி முறையே இவை என்று நம்முன்னோர்கள் கூறியுள்ளனர் இதிலும் கல்வியே கற்காத ஒருவன் பஞ்சத்தந்திர கதைகள் அனைத்தையும் கற்றான் என்றால் அவன் பூரணமானவன் என்ற மதிப்பைப் பெறுவான் என்றுக் கூறப்படுகின்றது

சிங்கள நாட்டுப்புறக்கதைகளை நோக்கும்போது வயலும் வயல் சார்ந்த கதாப்பாத்திரங்களுமே அதிகமாக காணப்படுகின்றன மலையக நாட்டுப்புற இலக்கியங்களை நோக்கும் போது தேயிலையும் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வாழ்வியல் அம்சங்களையும் முனைப்பாகக் கொண்டு படைக்கப்பட்ட பாடல்களையே அநேகமாக பதிவற்கு கொண்டுவந்துள்ளனர். சிங்கள இலக்கியத்தில் நாட்டுப்புறக்கதைகளை கெமி கதா கிராமத்துக்கதைகள் என்று கூறுவார்கள் சிங்கள கிராமத்து கதைகளிலே வரும்மிக பிரதானப்பாத்திரங்களாக கமரால என்னும் விவசாய தொழிலாளியும் கமஆமினே என்னும் விவசாயியின் மனைவியுமே காணப்படுவார்கள் இந்த வகையில் மிகப்பிரசித்திப்பெற்ற மாதன முத்தாக் கதாப்பாத்திரமும் அவரின் சீடர்களின் முட்டால் தனமான செயற்பாடுகள் தொடர்பான கதைகளை நாம் வாசித்து அனுபவித்துள்ளோம்.

முன்னைய காலங்களில் கிராமத்தலைவராக இருந்த சிங்கள நாட்டாமை ஒருவரே இந்த மாதன முத்தா இவரது கொடுமைகளைத்தாங்க முடியாத பொது மக்கள் இவரை பலி வாங்கும் நோக்குடன் தயாரிக்கப்பட்ட இந்த கதைகளினூடாக மக்கள் தங்களின் எதிர்ப்புணர்வை காட்டியுள்ளார்கள் என்பதே இந்த கதைகள் இன்றும் நிலைத்திருப்பதற்கு காரணமாக இருக்கின்றது.

ஆண்டபரம்பரையினரின் ஆதிக்க செயற்பாட்டினை எதிர்க்கவும் விமர்சிக்கவும் சாதாரண மனிதர்கள் இலக்கியங்களை ஆயுதமாக கொண்டள்ளனர் என்பதற்கு சிறந்த உதாரணம் இந்த மாதன முத்தா கதாப்பாத்திமாகும்.

இவை அல்லாமல் அரசர்களுக்கு அறிவூட்டும் கதைகளும் காணப்படுகின்றன இந்த வரிசையில் மிகவும் பிரபலமான கதைகளாக கெகில்லே ரஜ்ஜிருவோ என்னும் கெகில்லே அரசனது கதைகள் காணப்படுகின்றன.இவற்றின் பிரதான கதாப்பாத்திரம் அந்தரே என்னும் அரசவை விகடகவியாவான் இதற்கு ஒத்த கதாப்பாத்திரமாக தம்ழ் மொழியில் தெனாலி இராமன் கதைகளும் காணப்படுகின்றன
ஒரு நாள் கெகில்லே அரசன் தனது அமைச்சர்களைப்பார்த்த முன்னால் இருக்கும் பைரவ மலையைய் காட்டி இந்த மலைஎன்ன செய்கின்றது என்று கேட்டான் அதற்கு அரசனுக்கு என்றும் முகஸ்துதி செய்பவர்களும் பொய்புகழ்பாடபவர்களும் சின்னச்சின்ன சலுகைகலுக்காய் இல்லாதவற்றை இருப்பதாக கூறும் அரசவை அமைச்சர்கள் அரசனைப்பார்த்து அரசே உங்களின் நீதியான ஆணைகளைக்கேட்டு அந்த மலை நடுங்குகின்றது என்று கூறினார்கள் இதைக்கேட்ட அரசன் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் அந்தரேயை நோக்கி அந்தரே என்ன ஒருசத்தத்தையும் காணவில்லை என்று கேட்க எனக்கென்றால் மலை நடுங்குவது போன்று தெறியவில்லை மலை கடுமையான யோசனையில் இருப்பது போலவே தெரிகின்றது என்றான் அதற்க அரசன் ஏன் யோசித்துக் கொண்டு இருக்கின்றது என்று கேடக அதற்கு பதிலாக அந்தரே மலை யோசிக்கின்றது இவ்வாறு முகஸ்துதி பாடும் பொய்யர்களிடம் எமது அரசரும் ஏமாந்து போகின்றாரே என்று கூறினான் இந்தக் கதை பல்லாயிரம் உண்மைகளையும் பலக்கோடி உவமைகளையும் எமக்கு எடுத்தியம்புகின்றது.

உலக நாட்டார் கதைகளை நோக்கும் போது அரசரை எதிர்த்து கதை செய்ய முடியாத பொது மக்கள் உவமான உவமேய கதைகளாக மிருகங்களை பாத்திரங்களாக பயன் படுத்தி கதை சொன்ன விதமானது மனித சிந்தனையின் ஆளுமையினை காட்டிநிற்கின்றது
சிங்கத்தை முட்டாளாக்கி சித்தரிக்கும் கதைகள் அரசனை கடுமையாக விமர்சிப்பவையாகவும் காணப்படுகின்றன.

சிங்கள நாட்டுப்புறக் கதைகளைப் பற்றிய அனுபவங்களைப் பகிரும் போது மற்றய மொழிகளினாலான நாட்டார் இலக்கயங்களில் காணப்புடுவது போன்ற உழைப்பும் உழைப்பு சார் அனுபவங்களும் வேதனைகளும் ஏமாற்றங்களும் கூறப்படுவதாகவே காணப் படுகின்றது.இவற்றில்காணப்படும் நகைச்சுவை உணர்வுகள் நமது மூதாதையர்களின் ஆரோக்கிய வாழ்விற்கு காரணமாய் இருந்திருக்கும் எனலாம்.

சிங்கள நாட்டுப்புறக்கதைகளில் இலங்கை திருநாட்டின் ஊர்களுக்கு பெயர்கள் சூட்டப்பட்ட வரலாறுகளும் சிறந்த வாய்மொழிக்கதைகளாகவே காணப்படுகின்றன.

கொத்மலை என்னும்பிரசித்திப்பெற்ற ஊர் மத்திய மலைநாட்டின் நுவரெலியா மாவட்டத்தின் அழகிய கிராமம் ஆகும் இந்த கிராமப்பகுதிக்கு பெயர்வந்த கதை மிக சுவாரஸ்யமானதாகும் மிகவும் வறுமையில் வாடிக்கொண்டிருந்த கமரால ஒருவர் மலை ஒன்றிற்கு அண்மையில் சென்றுக்கொண்டிருந்தப் பொழுது பாரியசத்தத்துடனான ஒளிப்பிழம்பு ஒன்றைக்கண்டான் அந்த இடத்திலே தங்கக்கலசம் ஒன்று(ரன்கொத) தென்பட்டதாகவும் அந்தத் தங்கக்கலசம் அந்த மலை உச்சியிலேலே புதைந்து போனதாகவும் கூறியதாக மக்கள் நம்பிக்கைக் கொண்டுள்ளதாக கூறப்படுகின்றது இவ்வாறான அதிஸ்டம் ஒன்று கண்ணிற்கு எட்டியது கைக்கெட்டாமல் போனது எங்களின் துரதிஸ்டம் என்று இன்றும் கொத்மலைபிரதேச மக்கள் அங்கலாய்ப்பதை காணலாம்.

இதற்கமய கொத கீழிறங்கிய மலை கொத்மல என்று பெயர் சூட்டப்பட்டதாக கூறப்படுகின்றது தமிழில் பாவிக்கப்படும் மலை என்னும் சொல்லை சிங்கள மொழியிலும் பிரயோகித்துள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது மேலும் மின்னல் தாக்கம் அல்லது எரிக்கற்களின் உதிர்வு காரணமான பின்னணிகள் இந்த நிகழ்விற்கு காரணமாயிருக்களாம் என்று நம்பப் படுகின்றது.

இது போன்ற நுர்ற்றுக்கணக்கான நாட்டார் கதைகள் சிங்கள மொழியில் காணப்படுகின்றது இவையனைத்துமே உழைக்கும் வர்க்கத்தினரை மகிழ்வித்த இலக்கியங்களாகும் இந்த இலக்கியங்கள் வாழ வேண்டும் பாதுகாக்கப்பட வேணடும் மதிக்கப்பட வேண்டும் கார்ல்மார்க்ஸ் நாட்டுப்புற இலக்கிய படைப்பாளிகளை கிரேக்கத்தின் படைவீரர்கள் என்று புகழ்கின்றார் ஏனெனில் இவர்கள் பாட்டாளி வர்க்க படைப்பாளிகள்.உலக வரலாறு இன்று வாழ்வதற்கு காரணம் இந்த வாய் மொழி இலக்கியங்கள் என்றால் மிகையாகாது.எமது நாட்டின் இன ஐக்கியத்திற்கு மக்கள் இலக்கிய வாதிகளின் படைப்புகள் என்றும் சான்று பகரும்.உழைக்கும்மக்கள் வாழும் வரை வாய் மொழி இலக்கியங்கள் உயிர்ப்புடன் வாழ்ந்து உழகை;கும் மக்களின் வாழ்வியளை உலகறியச் செய்யம்.

உசாத்துணை நுர்ல்கள்:

2.கேமி ரச கதா 10 மிஸ்ஸக சூரியபண்டார
பொத் பிரகாசகயோ.

3.ஜன கதா 01 தேசிய கல்வி நிறுவகம்

4.சிரி லங்காவே ஜனகதா

5. Motif Index of the Folktale Stith Thompson இணையம்

பாலஸ்தீனம் : ஒரு விதவைத் தாயின் வீரக்கதை!

இசுரேல் இராணுவத்தால் கொல்லப்பட்ட 35 வயது ஜவஹர் அபு ரஹமே
இசுரேல் இராணுவத்தால் கொல்லப்பட்ட 35 வயது ஜவஹர் அபு ரஹமே

தனது படுக்கையில் அமர்ந்து சுபையா மூசா அபு ரஹ்மே அவரது சமீபத்திய இழப்பைப் பற்றி புலம்பிக் கொண்டிருக்கிறார். இறந்து போன அவரது மகனை நினைவுபடுத்தும் விளம்பர அட்டைப்படங்கள் அவரைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன. புத்தாண்டு தினத்தன்று அவரது சொந்த கிராமத்தில் நடந்த‌ இஸ்ரேல் தடுப்புச் சுவருக்கெதிரான ஆர்ப்பாட்டத்தில் அவரது 35 வயது மகள், ஜவஹர் இறந்து போனார். இஸ்ரேல் ராணுவம் உறுதியாக மறுத்தாலும், கண்ணீர் புகையை அளவுக்கதிகமாக சுவாசித்ததாலேயே அவர் இறந்து போனதாக ஜவஹரின் குடும்பத்தினர் உறுதிபட‌க் கூறுகிறார்கள்.

“எனக்கு எப்படி இருக்கும் என்று நினைக்கிறீர்கள்?” என்கிறார் வலுவற்ற குரலில் அபு ரஹ்மே. தலையில் ஒரு வெண்ணிறத் துணியை சுற்றியிருக்கிறார். கண்களில் வெறுமை படர்ந்திருக்கிறது.அவரது குடும்பத்திற்கு இழைக்கப்பட்டிருப்பதை,அவரது குடும்பத்தின் மீது தொடர்ந்து நிகழ்ந்துவரும் பயங்கரங்களை அவரால் முழுமையாகக் கிரகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. மேற்குக்கரை ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிரான பாலஸ்தீன போராட்டத்திற்கான உருவகமாக அமைந்து விட்டது.

கடந்த ஆண்டு நடந்த ஆர்ப்பாட்டத்தின் போது அபு ரஹ்மேவின் மகன் பாசாம்,கேஸ் குண்டுவெடிப்பில் இறந்து போனார். அவர் “வன்முறையற்ற எதிர்ப்பு” ஒன்றை ஒருங்கமைத்திருந்த கமிட்டிகளில் ஒரு துடிப்புமிக்க உறுப்பினராக இருந்தார். எஞ்சியிருப்பது அவரது அடுத்த மகன், அஷ்ரப். ஒரு இஸ்ரேல் ராணுவ வீரன் இரும்புத் தோட்டாக்களால் சுட்டதால் அவரும் காலில் காய‌த்துடன் தப்பியிருக்கிறார்.

இப்போது, ஜவஹர்.

“அவள் மிகவும் அருமையான பெண். இங்கிருக்கும் அனைவருக்கும் பிடித்தமானவள். இந்த தடுப்புச் சுவர் எங்கள் நிலங்களைப் பறித்துக் கொண்டது. இப்போது,எனது பிள்ளைகளும் என்னை விட்டு போய் விட்டனர்.என்னிடம் இப்போது எதுவும் மீதமில்லை.” என்கிறார் 55 வயதான விதவை, அபு ரஹ்மே.

“ஆனால், எங்கள் பிரியத்துக்குரியவரை இழக்கும் ஒவ்வொரு தடவையும் ஆக்கிரமிப்புக்கெதிராக போரிடும் பலத்தைத்தான் பெறுகிறோம்.” மேலும் கூறுகிறார் “இது எங்கள் நிலம். அதற்காக எதிர்த்துப் போராடுவோம். அந்தச் சுவரை தகர்த்தெறியும் வரை ஓயமாட்டோம்”.

ஜவஹருக்கு துக்கம் கொண்டாட வீட்டிற்கு வெளியே தாழ்வாரத்தில்,ஆண்கள் கூடியிருக்கிறார்கள்.பேரிச்சம் பழத்தை சாப்பிடுகிறார்கள். மசாலா காபியை அருந்துகிறார்கள்.தொடர்ந்து புகை பிடிக்கிறார்கள் – ஆனால், யாரும் பேசவில்லை. அவ‌ர்க‌ளது ம‌ர‌புப்ப‌டி பெண்க‌ள் த‌னிய‌றையில் அம‌ர்ந்திருக்கிறார்க‌ள். அருகிலிருந்த‌ ர‌ம‌ல்லாவைச் சேர்ந்த‌ இரு மாற்றுத்திற‌னாளிக‌ளுக்கு உத‌வி செய்துக கொண்டிருந்த‌ இர‌க்கம் வாய்ந்த‌‌ ஒரு இள‌ம்பெண்ணுக்கு த‌ங்க‌ள் அனுதாபத்தைத் தெரிவிக்க‌ அர‌சு அதிகாரிக‌ள்,ந‌ண்ப‌ர்க‌ள்,உற‌வின‌ர்க‌ள் ம‌ற்றும் ப‌ள்ளிச்சிறார்க‌ள் என்று அனைவ‌ரும் வந்து செல்கிறார்க‌ள்.

இஸ்ரேலிலிருந்து பால‌ஸ்தீனப் ப‌குதிக‌ளைப் பிரிக்கும் த‌டுப்புச் சுவ‌ர் அபு ர‌ஹ்மேவின் வீட்டிற்கு வெளிப்புறத்திலிருந்து பார்த்தால் தெளிவாக‌த் தெரிகின்ற‌து. இந்த‌ த‌டுப்புச் சுவ‌ர் எழுப்ப‌ப்ப‌டுவ‌த‌‌ற்கெதிராக‌ அக்க‌ம்ப‌க்க‌த்து வீட்டாருட‌ன் சேர்ந்து அவர்கள் ஐந்து ஆண்டுக‌ளுக்கும் மேலாக‌ போராட்ட‌த்தில் ஈடுப‌ட்டு வ‌ருகின்ற‌ன‌ர். ஆனால், இந்த‌ப் போராட்டம் அந்த‌ கிராம‌த்திலேயே வேறெந்த‌க் குடும்ப‌த்தையும் விட‌ அதிக‌மான‌ இழ‌ப்பை இக்குடும்பத்திற்கு கொண்டு வ‌ந்திருக்கிற‌து. மேலும், க‌ட‌ந்த‌ வார‌த்தில் ஜ‌வ‌ஹ‌ரின் ம‌ர‌ணம் அவ‌ர்கள் குடும்பத்தை மீண்டும் த‌லைப்புச் செய்திக‌ளுக்குக் கொண்டு வ‌ந்திருக்கிற‌து.

பில்லிங்கில் ந‌ட‌ந்த‌ ஆர்ப்பாட்ட‌த்தின்போது இஸ்ரேல் ராணுவ‌ வீர‌ர்க‌ள் போட்ட‌ கண்ணீர்ப் புகை குண்டுக‌ளை சுவாசித்த‌தாலேயே அவ‌ர் உயிரிழ‌ந்தார் என்று அவ‌ர‌து குடும்ப‌த்தின‌ர் உறுதியாக‌ச் சொல்கிறார்க‌ள். ராணுவ‌ம் ம‌ருத்துவ‌ம‌னை அறிக்கைக‌ள் உட்பட, பால‌ஸ்தீன‌ அறிக்கைக‌ளின் ந‌ம்ப‌க‌த்த‌ன்மையை இது கேள்விக்குள்ளாக்குகின்ற‌து. ராணுவ‌ விசார‌ணை இன்னும் முடிவுக்கு வ‌ர‌வில்லையென்றாலும், “இது போன்ற‌ ஒரு சில‌ ச‌ம்ப‌வ‌ங்க‌ள் உண்மையென்று ஏற்றுக்கொண்டாலும், ஜவஹரின் ம‌ர‌ண‌ம் க‌ட‌ந்த‌ வெள்ளிக்கிழ‌மை ந‌ட‌ந்த‌ ஆர்ப்பாட்ட‌த்தோடு முற்றிலும் ச‌ம்ப‌ந்த‌ப்ப‌டாத‌ ஒன்று” என்றும் கூறுகிற‌து.

ஆனால், முற்றிலும் சோர்வடைந்த நிலையிலிருக்கும் சுபையா முசா அபு ரஹ்மேவுக்கு எந்த‌ ச‌ந்தேக‌மும் இல்லை. “ராணுவ‌ வீர‌ர்க‌ள் புகைக் குண்டுக‌ளை போட ஆர‌ம்பித்த‌போது, மோத‌ல் ந‌ட‌ந்த‌ ப‌குதிக்கு ச‌ற்றுத்த‌ள்ளி நான் என் ம‌க‌ளுட‌ன் இருந்தேன்.” என்று நினைவு கூர்கிறார்.”காற்றில் வ‌ந்த‌ புகையினால் நாங்க‌ள் அவ‌திக்குள்ளானோம். இத‌ற்குமேல் என்னால் தாங்க‌ முடிய‌வில்லை என்று எனது ம‌க‌ள் சொன்ன‌தோடு வாந்தியெடுக்க‌வும் ஆர‌ம்பித்தாள்”. ச‌மீர் இப்ராஹிம், 34 வ‌ய‌தான‌ ஜ‌வ‌ஹ‌ரின் ம‌ற்றொரு ச‌கோத‌ர‌ர் ஆம்புல‌ன்சை அழைத்த‌தையும், ம‌ருத்துவ‌மனைக்குச் செல்லும் வ‌ழியிலேயே த‌ன‌து ச‌கோத‌ரி மரணமடைந்த‌‌தையும் நினைவு கூர்கிறார்.

“அவ‌ள் மிக‌வும் மோசமான‌ நிலையில் இருந்தாள்” என்கிறார். “அவ‌ர்க‌ள் அவ‌ளை ஒரு வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார்க‌ள்.அவ‌ள் வாயிலிருந்து நுரைநுரையாக‌ வாந்தியெடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். நான்கைந்து நிமிட‌ங்க‌ளில் ஒரு ஆம்புல‌ன்சு வ‌ந்த‌து. புகைமூட்டம் காரணமாக‌ அவ‌ளுக்கு போதுமான ஆக்சிஜ‌ன் கிடைக்க‌வில்லை என்று ம‌ருத்துவ‌ர்க‌ள் கூறினார்கள்”

ச‌மீர், த‌டுப்புச்சுவ‌ருக்கெதிராக‌ ந‌டைபெறும் ஆர்ப்பாட்ட‌த்தில் ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழ‌மையும் க‌ல‌ந்துகொள்கிறார். தொடர்ச்சியாக பாலஸ்தீனிய‌ர்க‌ள் க‌ற்க‌ளை வீசுவ‌து,ராணுவ‌ம் க‌ண்ணீர் புகைக்குண்டுக‌ளை வீசுவ‌து என போராட்ட‌த்தில் மோத‌ல்க‌ள் நிக‌ழ்வ‌து சாதார‌ணமான‌துதான். அருகாமையில் உள்ள‌ கிராம‌ங்களுக்குக் கூட சில நொடிக‌ளில் அட‌ர்புகை ப‌ரவிவிடுகிற‌து. க‌ண்ணீர் புகையினால் க‌ண்க‌ளில் எரிச்ச‌ல் ஏற்ப‌டுவ‌தும், வீதிக‌ளில் ம‌க்க‌ள் வாந்தியெடுப்ப‌தும் சாதார‌ண‌மான‌துதான். ஆயினும் ச‌மீர், அவ‌ர‌து குடும்பம் ம‌ற்றும் ந‌ண்ப‌ர்கள் இதற்கு ப‌ணிய‌ ம‌றுத்து தங்களது எதிர்ப்பைத் தொடர்ந்து தெரிவிக்கிறார்க‌ள்.

“நாங்க‌ள் எங்க‌ள் பாதிப்பை அவர்களுக்கு காண்பிக்க‌ச் செல்கிறோம்” என்கிறார்.” எங்க‌ளது நில‌ங்களை அவ‌ர்கள் வ‌ன்கொடுமைக்குள்ளாக்குகின்றார்க‌ள் என்ப‌தை முடிவு வ‌ரை சொல்வ‌த‌ற்கான‌ எங்களுடைய‌ வ‌ழி இது.” அவ‌ர‌து குடும்ப‌ம் க‌ட‌ந்து வ‌ந்த துயரம் மிகுந்த பாதையினால் அவ‌ர்க‌ள் சிற‌ப்பான‌ இட‌த்தைப் பெற்ற‌வ‌ர்க‌ளாகிறார்க‌ளா என்ற‌ கேள்விக்கு இல்லையென்று ப‌தில‌ளிக்கிறார். “நாங்க‌ளும் ம‌ற்ற‌வ‌ர்க‌ளைப் போன்றவர்களே. க‌ட‌வுள் எங்க‌ளுக்கு வைக்கும் சோத‌னைதான் இது.”

பில்லிங், ஒரு விவ‌சாய‌ கிராம‌ம். ஆனால், அந்த‌ த‌டுப்புச்சுவ‌ரினால் 50 ச‌த‌வீத‌ம் நில‌த்தை பெறுவ‌திலிருந்து இக்கிராம‌த்த‌வ‌ர்க‌ள் த‌டுக்க‌ப்ப‌ட்டிருக்கிறார்க‌ள். இது, அவ‌ர்க‌ளுக்காக‌ வாதாடும் மைக்கேல் ஸ்ஃபார்ட் எனும் வ‌க்கீலின் கூற்று.பாதிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ அபு ர‌ஹ்மே குடும்ப‌த்தாரும் நில‌மிழ‌ந்த‌வ‌ர்க‌ளுள் அட‌க்க‌ம்.

தினசரி குறிப்பிட்ட நேரம் ராணுவம் திற‌ந்துவைத்துள்ள ஒரு வாயிலை அவ‌ர்க‌ள் த‌ங்க‌ள் தோட்ட‌த்துக்குச் செல்ல உப‌யோகித்துக் கொள்ள‌ முடியும். ஆனால், மைக்கேல் ஸ்பார்டு சொல்வது போல‌ ராணுவ‌ம் எப்போதும் இசைந்து கொடுக்காது.

இர‌ண்டு ஆண்டுக‌ளுக்கு முன்பு துப்பாக்கிச்சூட்டில் அடிப‌ட்ட அஷ்ர‌ப், க‌ழுத்தில் சிவ‌ப்பு வெள்ளை பாலஸ்தீனிய அங்கியை அணிந்த‌ப‌டி த‌ன‌து தாயாரையும் ச‌மீரையும் கூர்ந்து க‌வனிக்கிறார். இஸ்ரேலை சேர்ந்த மனித உரிமை அமைப்பொன்று அவர் சுட‌ப்ப‌ட்டதை ப‌ட‌மாக்கிய‌து.அந்தப் ப‌ட‌ங்க‌ள் உல‌கையே வ‌ல‌ம் வ‌ந்த‌ன‌. அவ‌ர் த‌ன்னை அதிர்ஷ்ட‌ம் வாய்ந்த‌வ‌ராக‌க் க‌ருதிக்கொள்கிறார். சிறு காய‌ங்க‌ளுட‌ன் த‌ப்பிய‌த‌ற்காக‌ ம‌ட்டும‌ல்ல, அவ‌ரை சுடுவ‌த‌ற்கு உத்த‌ர‌வ‌ளித்த‌ உய‌ர‌திகாரி த‌ற்போது ராணுவ‌ நீதிம‌ன்ற‌த்தால் த‌ண்டிக்க‌ப்ப‌ட்டுள்ளதாலும். ஆனால், க‌ட‌ந்த‌ வார‌ம் ம‌கிழ்ச்சிக்குரிய ஒன்றாக‌ இல்லை. “எங்க‌ள் குடும்ப‌ம் சித‌ற‌டிக்க‌ப்ப‌ட்டு விட்ட‌து” என்ற‌தோடு “எங்க‌ள் குடும்ப‌த்தில் இந்த‌ச் சோக‌ம் நிர‌ந்த‌ர‌மாக தங்கியிருக்கும்.” என்றார்.

______________________________________________________________________________

நன்றி: கார்டியன்,
http://www.guardian.co.uk/world/2011/jan/09/palestinians-ramallah-israeli-barrier
தமிழாக்கம்: சந்தனமுல்லை

நன்றி : வினவு

இளகிய மனமுள்ளோர் இத படிக்காதீங்க : சக்தி

சின்ன வயசுல ஒரு கதை சொல்வாங்க, ஏழு கடல் தாண்டி ஏழு மலை தாண்டி ஒரு அரக்கனோட உயிர், ஒரு கிளிட்ட இருக்கு, அந்த கிளிய ஒரு ராஜகுமாரன் போய் கொன்னுட்டு தன்னோட ராணிய காப்பாத்துனான்னு

கேள்விபட்டிருக்கீங்களா? கண்டிப்பாகேள்விபட்டிருப்பீங்க. ஏன்னா, அது சின்ன வயசு கதை.

இப்ப பெரிய வயசுல ஒரு கதை சொல்றேன். ஒரு பாலம் தாண்டி, ஒரு கோயில் இருக்கு. அந்த பாலத்துக்கு அடியில ஒரே தண்ணி, கண்ணுக்கு எட்டுன தூரம் வரை தண்ணி. அத கடல்னு சொல்றாங்க. அந்தக் கடல்ல என்ன நடந்தாலும் யாருக்கும் எதுவுமே தெரியாது. அந்தக் கோயில்ல ஒரு சாமி இருக்கு. அந்த சாமியால கூட உதவ முடியாம கடலுக்கு பக்கத்துல நிறைய மக்கள் இருக்காங்க. உங்களப் போல, என்னப் போல சொல்லப் போனா ஒரு லட்சம் மக்கள். எந்த ராஜகுமாரனும் இதுவரைக்கும் வந்தபாடில்ல.

இத கேள்விபட்டிருக்கீங்களா?. கண்டிப்பா கேள்வி பட்டிருக்கமாட்டீங்க. ஏன்னா, அந்த மக்களோட வாழ்க்கை முறைக்கும் நமக்கும் எந்த சம்மந்தமும் இல்லை. ஒரே ஒரு சம்மந்தம் வேணும்னா இருக்கும். அது என்னான்னு அப்புறம் சொல்றேன். இந்த கோயிலும், பாலமும், எங்க இருக்குன்னு யோசிச்சீங்களா? தெரியலேனா பரவாயில்லை, ரொம்ப யோசிக்காதீங்க. யோசிக்கிறதுக்கு இன்னும் நிறைய இருக்கு.

அந்தப் பாலம் பாம்பன் பாலம்

அந்தக் கோயில் ராமநாதசுவாமி கோயில்.

அந்த ஊர் ராமேஸ்வரம்.

அந்த மக்கள் நம்மளுடைய மீனவ மக்கள்.

கிட்டத்தட்ட ஒரு லட்சம் பேர் இருக்காங்க. அவுங்களுக்கு என்ன பிரச்சனைன்னு உங்ளுக்கு தெரியுமா? சொல்றேன். தெரிஞ்சுக்கோங்க.

அவுங்களுக்கு பிரச்சனையே உள்ளூர்காரங்களும், அரசாங்கமும், பக்கத்து நாட்டுகாரனும் தான். யாருக்கு தான் பிரச்சனை இல்லைன்னு கேக்குறீங்களா?. நீங்க கேக்குறது கரெக்ட் தான். நமக்கெல்லாம் பிரச்சனைன்றது வீட்ல தண்ணி வரல, போலீஸ் சிக்னல்ல புடிச்சிட்டாங்க, இந்த மாசம் சம்பளம் 4 நாள் லேட்டாயிடுச்சு, கிரெடிட் கார்ட் பில்லுல வட்டி ஏறிட்டே போகுது, பத்து மணிக்கெல்லாம் டாஸ்மார்க்க அடச்சிடுறாங்கன்னு அடுக்கிட்டே போகலாம். நான் ஒண்ணும் யாரையும் தப்பா சொல்லல, நடமுறையில இருக்கிறது தானே. ஆனா, நமக்கு தினம் தினம் உயிர் போயிருமோன்னு பயப்படுற மாதிரி எந்த பிரச்சனையும் கிடையாது. ஆனா அது அவுங்களுக்கு இருக்கு.

முதல்ல பக்கத்து நாட்டுக்காரன்ல இருந்து ஆரம்பிக்கிறேன். பக்கத்து நாட்டுக்காரன்னா, நம்ம எதிரி நாடுன்னு சொல்ற பாக்கிஸ்தான்னு நினைச்சுட்டீங்களா?. அவனக் கூட ஒரு வகையில சேத்துக்கலாம். அது ஏன்னு அப்புறம் சொல்றேன்.

இவன் யாருன்னா, நம்ம நேச நாடுன்னு சொல்ற இலங்கை. நம்ம ராமேஸ்வரம் மீனவர்கள் கடலுக்குள்ள மீன்புடி தொழிலுக்கு போகும் போது தொழில பாக்க விடாம சித்ரவதை பண்ணி சாக அடிக்கிறதையே வேலையா வச்சிருக்காங்க. ஏன் இப்படி பன்னுறாங்கன்னு கேட்டீங்கன்னா? சிங்கள இனவெறியூட்டப்பட்ட இராணுவத்திற்கு தமிழர்கள் மேல ஒரு காழ்ப்புணர்ச்சி. இது தான் அடிப்படை பிரச்சனை. அதிலையும் இந்த கச்சத்தீவு எப்ப அவுங்க கைக்கு போச்சோ, அதுக்கப்புறம் தான் நம்மளோட மீனவர்களுக்கு ஆரம்பிச்சுச்சு பிரச்சனையெல்லாம்.

மீதக்கதைய கர்பினிப் பெண்களோ, மனநோயாளிகளோ யாரும் படிக்காதீங்க.

நம்ம மீனவர்கள்ட்ட கிட்டத்தட்ட 712 விசைப்படகுகளும், 1300 நாட்டுப் படகுகளும் இருக்குது. பெரும்பாலும் அதிகாலையிலும், இரவிலும் தான் இவுங்க மீன்பிடிக்க கடலுக்குள்ள போவாங்க. கடலுக்குள்ள போனவங்க ஒரு நாள் இல்ல ரெண்டு நாள்ல மீன் பிடிச்சிட்டு திரும்பி வந்துருவாங்க. இவுங்க போகும் போது நம்ம இந்திய கடற்படை என்ன பண்ணும்னா?, கார்ப்ரேட் கம்பெனி வாட்ச்மேனோட வேலைய பாப்பாங்க. மீனவர் அட்டை இருக்கா?, கள்ளக்கடத்தல் ஏதும் பன்றாங்களா? வேற என்ன என்ன இருக்குன்னு பாப்பாங்க.

அவுங்களுக்கு முக்கியம் எல்லாம், விடுதலைப்புலிகள் யாராவது ஊடுறுவி வந்துடுவாங்களோன்னு தான். இதெல்லாம் தாண்டி கடலுக்குள்ள போனா, நம்ம கடல் பகுதியில மீனே கிடையாது. இந்திய எல்லை, சர்வதேச எல்லை, இலங்கை எல்லைன்னு கடல இஸ்டத்துக்கு கூறு போட்டு சொந்தம் கொண்டாடிட்டு இருக்காங்க. எல்லைகள் இது இதுன்னு ஒரு குறிப்பும் கிடையாது. நடுக்கடல். வெறும் தண்ணி மட்டும் தான். இருந்தாலும் மீனவர்களுக்கு எல்லை எதுன்னு நல்லாவே தெரியும். அப்புறம் ஏன் எல்லைய தான்டுறாங்கன்னு கேக்குறீங்களா?. நம்ம பகுதியில தான் மீனே இல்லையே.

இலங்கை பகுதியில தான் நிறைய சதுப்பு நிலமும், பவளப் பாறையும் இருக்கு. அங்க தான் மீன்கள் இனப்பெருக்கம் அடைந்து நிறைய இருக்கு. மீனவர்கள் அங்க மீன் பிடிச்சிட்டிருக்கும் போது தான் இலங்கை கடற்படையினர் எங்கிட்டிருந்தாவது கண் இமைக்கிற நேரத்தில வந்து நிப்பாங்க. இலங்கை கடற்படையினர்ட்ட இருக்குறது அதிவேக இன்ஜின் கொண்ட ராட்சத இரும்பு போட். ரஸ்யா, சைனா ன்னு வேற வேற நாட்டுல இருந்து இறக்குமதி செய்து வச்சிருக்காங்க. அந்த போட்ட வச்சு நம்ம மீனவர்களோட விசைப்படக வேகமா அணச்சு ஓரமா ஒரு இடி இடிப்பாங்க. அவ்வுளவு தான், 8 லட்சம் ரூபாய் மதிப்பு உள்ள போட்டோட ஓரப்பகுதி டைட்டானிக் படத்துல பனிக்கட்டியில இடிச்ச கப்பல் மாதிரி சேதத்துக்குள்ளாயிரும்.

சில சமயத்துல முங்கக்கூட செங்சுரும். நம்ம ஊர்ல, தெருவுல விக்கிற நிறைய ஹாலிவுட் படம்லாம் பாத்திருப்பீங்க, நடுக்கடல்ல சண்டை, கொலைன்னு. அதெல்லாம் நீங்க நேர்ல பாக்கனும்னா ஹாலிவுட்லாம் போக வேண்டாம், நேரா நம்ம ராமேஸ்வரத்துக்கு வாங்க. உயிர் மேல ஆசை இல்லேனா யாருக்காது பணத்த கொடுத்து ஒரு போட் எடுத்து உள்ள போய் பாருங்க. சினிமாவுக்கும் வாழ்க்கைக்கும் எவ்வுளவு நேரடி சம்மந்தம் இருக்குன்னு உங்களுக்கு தெரியும். யாரும் கூட்டிட்டு போக மாட்டாங்கனுலாம் கிடையாது, பணம் பாதாளம் வரைக்கும் பாயும் போது, தண்ணிலையா பாயாது.

நடுக்கடல்ல யாரோட உதவியும் கிடைக்காது. கத்துனா கூட யாருக்கும் கேக்காது. மீசையே முலைக்காம கையில துப்பாக்கியோட நாலு, அஞ்சு சின்ன பசங்க கால தூக்கி போட்” விட்டு போட்டு” அழகா தவ்வி வருவாங்க. அவுங்களுக்கு சம்மந்தமே இல்லாம தடியா ஒரு பூட்ஸ் போட்டுக்கிட்டு வந்து அவுங்க கேக்குற முதல் வார்த்தை ,நீ இந்திய வேசி மகன் தானேடா?”.

உங்கள யாராவது கெட்ட வார்த்த சொல்லி கூப்பிட்டா, என்ன பண்ணுவீங்க. அவுங்கள விட இன்னும் நாலு வார்த்த அதிகமா சொல்லுவீங்க. அதுக்கு மேல அடிதடி சண்டைன்னு போகும். அடுத்து போலீஸ் வருவாங்க. ஆனா கடல்ல எந்த போலீஸும் வராது, நேவியும் வராது. எல்லாத்தையும் சகிச்சுகிட்டு ஆமான்னு சொல்லிதான் ஆகனும். சிங்களவனுக்கு தமிழ் தெரியாதுன்லாம் நினைக்காதீங்க. இப்ப இருக்கிற, மாடர்ன் ஜென்ரேசன விட நல்ல பேசுவாங்க. மீனவர்கள் ஒத்துக்கிட்டாலும் அடுத்து அவுங்க படுற சித்ரவதையெல்லாம் நம்மாளால யோசிச்சுகூட பாக்க முடியாது.

எல்லாத்தையும் நேரா நிக்க வச்சு அவுங்களோட உடையை கழட்ட சொல்வாங்க. அம்மனமா நிக்க வைப்பாங்க. உங்கள அப்படி நிக்க வச்சா என்ன பண்ணுவீங்கன்னு யோசிச்சு பாருங்க?. அதோட மட்டும் முடியாது. நம்ம இந்திய அரசாங்கம் போட்ட சட்டத்த இலங்கை அரசாங்கம் அராஜகத்தோட மீனவர்களோட சம்மதம் இல்லாம நிறைவேத்துது. என்ன சட்டம்னு கேக்குறீங்களா?.

ஒரினச் சேர்க்கை சட்டம் தாங்க.

நடுக்கடல்ல மீனவர்கள ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் ஹோமோ செக்ஸ் பண்ண சொல்லிட்டு போட்டு” மேல போய் உக்காந்துப்பாங்க. மீனவர்கள் படும் கஷ்டத்த பாத்து, அவுங்க செயல் முறைய பாத்துட்டு போட்ட” தட்டி தட்டி, அடிச்சு அடிச்சு பேயா சிரிப்பாங்க. நம்ம மீனவர்கள் எப்போதும் தொழிலுக்கு போகும் போது குடும்பமா தான் போவாங்க. அப்பா, அண்ணன், தம்பி, சித்தப்பா, பெரியப்பா, மாமன்னு எல்லாரும் ஒண்ணா தான் போவாங்க. ஏன்னா, எல்லாத்துக்குமே அது தானே தொழில். நம்ம ஊர் அரசியல எப்படி ஒரே குடும்பமா இருந்து பாத்துக்கிறாங்களோ அதே போலத்தான் அவுங்களுக்கும் மீன்புடி தொழில்.

இதுல பல சமயம் குடும்பத்துக்குள்ளையே ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் ஹோமோ செக்ஸ் பண்ண நேர்ந்துரும். அப்பாவும் மகனும், மாமனாரும் மருமகனும், சித்தப்பனும் பெரியப்பனும்னு பாவமா மாட்டிப்பாங்க. இது என்னோட அப்பா, இது என்னோட சித்தப்பான்னு சொன்னாங்கனா அவ்வுளவு தான். வலுக்கட்டாயமா சேர வச்சிருவாங்க. இந்த சம்பவம் நடக்கும் போது ஒரு சிங்கள இனவெறியூட்டப்பட்ட இராணுவத்தினன்துப்பாக்கி வச்சுகிட்டு பக்கத்துலேயே நிப்பான். அவுங்க சரியா பண்ணலேனா, துப்பாக்கிய வச்சு குறியிலேயே தட்டுவான். வலியில துடிச்சாவோ, கதறுனாவோ திருப்பி திருப்பி அடி தான் இல்ல வேற யாரோடையாவது சேத்து விட்டுருவாங்க.

சில சமயம், ஐஸ்கட்டி மேலையும் படுக்க வைப்பாங்க, படுக்க வச்சு இந்த லீலையெல்லாம் நடத்துவாங்க. இந்த கொடுமைய யார்ட்ட போய் சொல்ல முடியும் நீங்களே சொல்லுங்க. போலீஸ்ட்டையா? இல்ல கடற்படையிலையா? – அட்ப்போங்க, மீதக்கதைய தெரிஞ்சுக்கோங்க.

 

 அவுங்க இப்படி ஒரு சம்பவம் நடந்தாலும், எல்லாத்தையும் மனசுக்குள்ள போட்டு அடக்கி வச்சுட்டு, கரையில குடும்பம் காத்துட்டிருக்குன்னு, மறுபடியும் இயல்பு நிலைக்கு திரும்புவாங்க.. இதோட முடியாது இவுங்களோட துயரம்.

மீனவர்கள் எதுக்காக 200 லிட்டர் டீசல் போட்டுட்டு, இவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு கடலுக்குள்ள வந்தாங்களோ அதுக்கே பங்கம் விளைவிச்சுருவாங்க. இவுங்க பிடிச்ச மீன்களை எல்லாம் கடல்ல தூக்கி குப்பைய கொட்டுற மாதிரி கொட்டிருவாங்க. மீன் வலையையும் சேத்து தூக்கி போட்டுருவாங்க. அந்த வலை எவ்வுளவுன்னு தெரியுமா உங்களுக்கு?… ரூபாய். உங்க கையில இருக்கிற மொபைல் ரேட்ட விட இது கம்மியா இருக்கலாம். ஆனா மாசத்துக்கு பத்து பதினஞ்சு தடவ வலை போச்சுனா, என்ன பன்னுவாங்க?. “வட போச்சேன்னுசொல்ற மாதிரி வல போச்சேன்னுலாம்சொல்ல முடியாது. வழிகாட்டி கருவி, மொபைல், டீசல் கேன் எல்லாத்தையும் கையாண்டுருவாங்க. எதையும் தடுக்க முடியாது. ஒண்ணுமே பண்ணமுடியாது. மீறி ஏதாவது திமிருனாங்கன்னா, கொஞ்சம் கூட யோசிக்காம கடல்ல குதிக்க சொல்வாங்க. நீச்சல் தெரிஞ்சா தப்பிச்சாங்க, எதையாவது தொத்திகிட்டு கரைக்கு வருவாங்க, இல்லேன்னா அதோ கதி தான். மீனோட மீனா போகவேண்டியது தான். சில சமயத்தில் துப்பாக்கி குண்டு தான் பதில். சுட்டு கடல்ல தூக்கி போட்டுருவாங்க.

பல சமயம் கைது பன்னிட்டு போயிருவாங்க, கைது பன்னிட்டு போனவங்கள்ள பிரிச்சு பிரிச்சு 20 நாள், 30 நாள் ஜெயில்ல வச்சுட்டு வீட்டுக்கு திருப்பி அனுப்புவாங்க. அந்த 20, 30 நாள்ள உள்ள நடக்கிற கொடுமையெல்லாம் போட்ல என்ன நடந்துச்சோ, அதே தான். 100 கிராம் சாப்பாட்டுல 150 கிராம் கல்ல போட்டு, பிசஞ்சு சாப்பட சொல்லுவாங்க. சாப்புட்டு தான் ஆகனும், இல்லேன்னா ஒரு மாசம் எப்படி தாங்குறது, சில பேர் தண்ணிய குடிச்சிட்டு இருந்தரலாம்னு நினச்சாலும் முடியாது. தண்ணி கூட தரமாட்டாங்க. மீறி தண்ணி கேட்டா, காமன் கக்கூஸ்ல இருக்கிற தண்னிய குடிக்க சொல்வாங்க. சில சமயத்துல அதையும் குடிச்சுத்தான் ஆகனும். இப்படியே இருந்தா நாங்க செத்துபோயிருவோம்னுசொன்னா, உன்னைய சாகடிக்கிறதுக்கு தானே இங்க கூட்டிட்டே வந்திருக்குனு சொல்லுவாங்க, அதுக்கப்புறம் சிங்களத்துல வேற திட்டி அடிப்பாங்க. வீட்டுக்கு போவோமா, போமாட்டோமான்னு எதுவுமே தெரியாம ஒவ்வொரு ராத்திரியும் போகும். இப்படி தினம் தினம் பிரச்சனையை வச்சுகிட்டு கடலுக்குள்ள போய் தொழில் பாத்துகிட்டு இருக்காங்க.

இதுல இந்தியா இலங்கை கிரிக்கெட் மேட்ச் நடந்தா கடலுக்கு பாதி பேர் போக மாட்டாங்க. ஏன்னு கேக்குறீங்களா?.

கடலுக்குள்ள போனா இன்னைக்கு யாரு ஜெயிப்பாங்கன்றத முடிவ பொறுத்து அடி விழும். இந்தியா ஜெயிச்சுச்சுனா அடி செமத்தியா விழும், இந்தியா தோத்துறுச்சுன்னா அவமானம் மட்டும் மிஞ்சும். தோத்ததுனால ஏற்படுற அவமானம் இல்லங்க, நாலு அடி அடிச்சிட்டு, ட்ரஸ்ஸ கழட்டிட்டு அம்மனமா கரைக்கு அனுப்புவாங்க. கோனிப்பையை கட்டிட்டு தான் வருவாங்க. நம்ம என்ன பன்னுவோம், இங்க சச்சின் 100 அடிக்க மாட்டாரான்னு சாமிய கும்பிட்டுட்டு, டி.விக்கு விபூதிய தூவிட்டு, கடவுளே இந்தியா ஜெயிச்சரனும், சச்சின் 100 போட்டுரனும், “மேன் ஆஃப் த மேட்ச்சச்சின் வாங்கிடனும்னு வேண்டிகிட்டு உட்காந்திருப்போம், இந்தியா டீம் மேல அவ்ளோ பற்று, டீவி முன்னாடி உக்காந்து கத்தியாவது பந்த ப்வுண்டரிக்கு போக வைக்கனும்றது தானே நம்ம வேலை. ஆனா, கடலுக்குள்ள, சச்சின் அடிக்கிற ஒவ்வொரு ஃபோருக்கும் மீனவர்கள் அடி தான் வாங்குறாங்க. இலங்கை விக்கெட் விழுந்துட்டா போதும் இங்க மீனவர்கள உட்கார வைத்து மீன் கூடைய தலையில கவுத்தி அடிப்பாங்க. சச்சினுக்கும் இதுக்கும் எந்த சம்மந்தமும் கிடையாது, ஏன், நமக்கும் தான் என்ன சம்மந்தம் இருக்கு, நாம வழக்கம் போல ஐ.பி.எல் மேட்ச பாத்துட்டு, ப்ரீத்தி ஜிந்தா யார கட்டிபுடிக்கிறான்னு பாத்துகிட்டு, டெவென்ட்டி டெவென்ட்டி, மினி வேர்ல்ட் கப்பு, மெகா வேர்ல்டு கப்புன்னு எல்லா மேட்சுகளையும் பாத்துட்டு, இந்தியா மேல உணர்ச்சி பொங்க சக் தே இந்தியா“, “சக் தே இந்தியான்னு பாட்டு பாடிட்டு, ரிங்கிங் டோனா மொபைல்ல வச்சுட்டு, கூட்டம் கூட்டமா சேர்ந்து கூச்சல் போட்டு சந்தோசமா தானே இருக்கப் போறோம். அதுலையும் தான் என்ன தப்பு இருக்கு, நாமலும் இந்தியாவுல தானே இருக்கோம்.

இது எல்லாத்தையும் தாங்கிட்டு கரைக்கு திரும்புனா, இந்தியா ஜெயிச்சுருச்சுன்னு இந்திய கடற்படை கொண்டாடிட்டு இருக்கும், எவ்வுளவு கடுப்பா இருக்கும். அந்த நிலைமைல நீங்க இருந்தீங்கனா என்ன பண்னுவீங்க? உங்க இந்திய பற்று, கிரிக்கெட் பற்றெல்லாம் தூக்கி ஓரமா வச்சிட்டு யோசிச்சு பாருங்களேன்?.

அவுங்க இதெல்லாம் யோசிச்சாலும் ஒண்ணும் பன்ன முடியாது. எல்லாத்தையும் பொறுத்துகிட்டு, இலங்கை கடற்படை எங்கள அடிக்குறாங்கன்னு சொன்னா, நீங்க எல்லைய தான்டுனீங்களா?, ஏன் தான்டுனீங்க?, உங்கள விடுதல புலிங்கன்னு சந்தேகப் பட்டுருப்பாங்க, உங்க மீனவர் அட்டயெடுத்து காமிக்க வேண்டியது தானே?. இப்படி கேள்வியா கேட்டு சமாளிச்சுருவாங்க.

இவ்வுளவு பிரச்சனைய வச்சிட்டு ஏன் தான் அவுங்க கடலுக்கு உள்ள போகனும்னு கேக்குறீங்களா?. இன்ஜினியரிங் படிச்ச உங்கள போய் ஹார்ட் ஆப்ரேசன் பன்ன சொன்னா பன்னுவீங்களா? இல்ல டாக்டருக்கு படிச்ச உங்கள கம்பியூட்டர்ல உக்காந்து கோடிங் எழுத சொன்னா எழுதுவீங்களா?. அதுவும் இல்லேனா பைக் மட்டும் ஓட்டத் தெரிஞ்ச உங்கள போய் கன்டெய்னர் ஓட்ட சொன்னா முடியுமா?….இப்படி நிறைய கேட்டுக்கிட்டே போகலாம். அதே தான் அங்கையும், தலைமுறை தலைமுறையா பன்னுன தொழிலை எப்படி விடமுடியும். போராட்டம் தானே வாழ்க்கையே

நான் நம்ம தெருவுல இறங்கி ஒரு வாக்கிங் பொய்ட்டு வருவோமே, இல்ல ஒரமா டெண்ட்ட போட்டுட்டு கத்திட்டிருப்போமே அந்த மாபெரும் போராட்டத்தலாம் சொல்லலை. இவுங்களோட தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கான போரட்டம். பாக்கிஸ்தான்ல கூட அரெஸ்ட் பண்ணிட்டு போவாங்களே தவிற இப்படி அடிக்கலாம் மாட்டாங்க. ஒழுங்கா சாப்பாடு போட்டு, பத்திரமா வச்சுப்பாங்க, அப்புறம் ஒழுங்கா அனுப்பிவச்சிருவாங்க. ஆனா, நேச நாடுன்னு சொல்ற இந்த இலங்கை…..

சரி, இந்த பிரச்சனையெல்லாம் நமக்கு நம்பிக்கையான அரசாங்கத்துட்ட சொல்லலாம்னு போவாங்க. நம்ம அரசாங்கமும் பதில் சொல்லும். நிறையவே சொல்லும். சமீபத்துல கூட 21 மீனவர்கள கைது பன்னிட்டாங்கன்னு வேலை நிறுத்தம்லாம் பன்னுனாங்க. ரித்தீஸ் சார்ட்ட போய் சொல்லிருக்காங்க. நான் உடனே உங்களுக்கு உதவுறேன்னு, சில காரியங்கள எல்லாம் பண்ணிருக்காங்க. நல்ல விசயம் தான். மீனவர்கள் சார்புல 10 பேர் சென்னைக்கு வந்து முறையிட, சென்னையிலிருந்து முக்கியமானவங்க எல்லாம் டெல்லிக்கு பறக்க, டெல்லியிலிருந்து அதிமுக்கியமானவங்க இலங்கைக்கு பறக்க, மீனவர்கள் வீடு திரும்புனாங்க.

இதோட எல்லா பிரச்சனையும் முடிஞ்சிறுச்சு, இனிமேல் நீங்க தைரியமா கடலுக்குள்ள போலாம்னு நம்ம வணக்கத்துக்குறிய ராஜ்யசபா உறுப்பினர் கனிமொழி மேடம் சொல்ல, எல்லாரும் நிம்மதியா கடலுக்கு போனாங்க. அன்னைக்கு மட்டும் எவனும் யாரையும் அடிக்கல. ஆனா, மறு நாள்ள இருந்து அடி, உதை எல்லாம் தொடங்கிடுச்சு. என்ன காரணம்னு யாருக்குமே தெரியல. இத திருப்பியும் ரித்தீஸ் சார்ட்ட போய் சொன்னாங்க. அதுக்கு ரித்தீஸ் சார், ” நமக்கு சொந்தமான இடம் கரையோரம் வேற ஒன்னு இருக்கு, அங்க போய் தங்கி மீன் பிடிங்க, ஒரு பயலும் உங்கள தொடமுடியாதுன்னு சொன்னார். பிறந்த இடத்த விட்டு , மண்ண விட்டு எப்படி போவாங்க? நீங்களே சொல்லுங்க,? அவுங்களுக்கு வேற உங்கள போல பைக், கன்டெய்னர் ரெண்டும் ஓட்டுவாங்கன்னு சொல்ல முடியாது. போட் மட்டும் தான் ஓட்டத் தெரியும். தொழிலும் அப்படித்தான்.

இதெல்லாம் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், பிடிச்ச மீன விக்கனும்ல, அதுக்கு நாலு பேர் இருக்காங்க, கம்மியா மீன் பிடிச்சிட்டு வரும் போது அதிக விலை கொடுத்து வாங்கிப்பாங்க. அதிகமா மீன் பிடிச்சிட்டு வரும் போது, வலுக்கட்டாயமா கம்மியான விலைல வாங்கிப்பாங்க. இதையே தொடர்ந்து செஞ்சு, இப்ப அவுங்க வைக்கிறது தான் விலை. அவுங்க விக்கிறது தான் மீனு. அந்த மீனத்தான் நம்ம சாப்பிடுறோம், அது தான் நமக்கும் அவுங்களுக்கும் இருக்கிற ஒரே சம்மந்தம். இதுல நம்ம கடல்பகுதியில இருக்கிற ஒண்ணு ரெண்டு வகை மீனையும் பிடிக்காதன்னு வேற திடீர் திடீர்னு தடை போட்டுருவாங்க. கேரளாவுல தேங்காய் எண்ணையில பொறிச்சு சாப்புடுற பேச்சாலைன்ற மீன் இங்க நிறைய கிடைக்கும்.

அந்த மீன பிடிக்காதன்னு சொல்லிருவாங்க. என்னன்னு விசாரிச்சு பாத்தா, அந்த மீனுக்கு நிறைய ஈ” வருதாம். அதுனால கோயிலுக்கு வர்ற பகத்கோடிகள் எல்லாம் ரொம்ப கஷ்டப்படுறாங்கலாம். நீங்களே சொல்லுங்க செத்தது எதுவா இருந்தாலும் ஈ மொய்க்கத் தானே செய்யும். நாளைக்கு நம்மளே செத்து போயிட்டா ஈ” மொய்க்காதா என்ன?… இதலாம் ஒரு பிரச்சனைன்னு இதுக்கு சட்டம் வேற. முக்கியமான பிரச்சனைய தீர்த்துவைக்க மாட்டேங்றாங்க. இந்த தடையெல்லாம் யாராவது சொல்லியா நம்ம ஹரிஹரன் கலெக்டர் சார் செஞ்சிருப்பாரு? உங்களுக்கு பதில் தெரிஞ்சா சொல்லுங்க? தெரியலேனா இந்த அடுத்த கேள்விக்கு பதில் சொல்லுங்க.

திருப்பதி போயிருக்கீங்களா நீங்க?. அங்க இருக்கிற உண்டியல பாத்திருக்கீங்களா?. லட்ட தவிற வேறு எதுவும் தெரியாதுன்னு சொல்றீங்களா? அதுல ஒண்ணும் தப்பு கிடையாது.

ஜருகண்டி, ஜருகண்டின்னு விரட்டிட்டே இருப்பாங்க. ஆந்திரா கல்லாப்பட்டியே அது தானே. அதே போல தமிழகத்தோட கல்லாப்பெட்டியா ராமேஸ்வரத்த மாத்திடலாம்னு யாராவது நினைச்சாங்களோ என்னவோ தெரியல, அதுக்கு தடையா மீன்புடி தொழில் இருந்துச்சோ என்னவோ அதுவும் தெரியல. ஆனா கோவில சுத்தி இப்ப ஐயர் ஐய்யங்கார்கள் லாம் நிறைய ஆயிட்டாங்க. சாமி பக்கத்துலேயே உக்காந்து கும்பிட்டுக்கிட்டே காசு எண்ணனும்னு நினச்சாங்களோ என்னவோ. சரி காசு எல்லாத்துக்கும் தேவதானே. எவன் எவனோ, வெளி நாட்டுல இருந்து வரானுங்க. திடீர் திடீர்னு கம்பெனி ஆரம்பிச்சு, கோடி கோடியா உங்கள வச்சு சம்பாதிக்குறாங்க. எலும்புத்துண்டு மாதிரி எட்டாயிரம், பத்தாயிரம்னு உங்களுக்கு கொடுக்குறாங்க, அவுங்களுக்கே எவ்வுளவு விசுவாசமா இருக்கீங்க. ஆனா, நம்ம அரசாங்கம், மீனவ மக்கள தண்ணி தொலிச்சு விட்டுருச்சு.

அப்படி என்ன அந்த தொழில்ல இருந்து அரசாங்கத்துக்கு பெருசா கிடச்சிருச்சுன்னு கேக்குறீங்களா? ஏதாவது கிடச்சாதான் செய்யனுமா என்ன?. ஆனா, கிடச்சும் செய்யலங்க.

ராமேஸ்வரம் மீன்புடி தொழில் மூலமா அரசாங்கத்துக்கு ஒரு நாளுக்கு தோராயமா மூனு கோடி ரூபாய் வருமானம். நீங்க 12த்ல கணக்கு பாடத்துல பாஸ்னா, கொஞ்சம் யோசிச்சு பாருங்க, ஒரு வருசத்துக்கு எவ்வுளவு வருமானம்னு?. மீனவர்களும் பங்களா கட்டி கொடு, கார் வாங்கி கொடுன்னு மாமனார்ட்ட கேக்குறமாதிரி எல்லாம் கேக்கல. 1000 போட் நிப்பாட்ட இடமில்ல, புயல் காலத்துல போட் முட்டிக்கிட்டு, அடிபட்டு சேதமாகுது, ஒரு ஹார்பர் கட்டி கொடுங்கன்னு தான் கேக்குறாங்க. அதையும் இன்னைக்கு நேத்து கேக்கல, பத்து வருசமா கேக்குறாங்க.

இவ்வுளவு பிரச்சனையும், இத்தன காலமா மத்திய அரசுக்கு யாருமே எடுத்துட்டு போலையான்னு கேக்குறீங்களா?.

யார் இருக்கா எடுத்துட்டு போறதுக்கு.? மத்தியில இவுங்க குறையையும், கோரிக்கைகளையும், இவுங்க சார்பா எடுத்து வைக்க ஒரு அமைச்சர் கிடையாது. விவசாயத்துறை கீழ தான் மீன் துறை இருக்கு. ரெண்டு துறைக்கும் ஒரே அமைச்சர். ஆள் இல்லேன்றதுக்காக எதுவும் தெரியாம போகுதா என்ன? மீடியா போகாத இடமாங்க இல்ல, தெரு தெருவா, முக்குக்கு முக்குக்கு, ரூம் ரூமா போகுதே. இந்த அரசாங்கம் விசித்திரமானது தாங்க. எப்படின்னு கேக்குறிங்களா?

காட்டுக்குபோயிருக்கீங்களாநீங்க? புலியபாத்திருக்கீங்களா?. நான் கேக்குறது விலங்குபுலிங்க?

போலேனாலும் பரவாயில்லை பேராண்மை படம் பாத்தீங்களா, அதுல நம்ம ஜெயம் ரவி சார் காட்டுக்குள்ள ஒரு மிருகத்த கொன்னு தூக்கிட்டு வந்து பாட்டு பாடுவாரு. அதான் புலி. புலிகளோட எண்னிக்கை குறஞ்சுருச்சுன்னு அதுகல பாதுகாக்குறதுக்கு மத்தியில வனத்துறைய ரெண்டா பிரிச்சு புலிகளை காப்பாற்றுவோம்னு சொல்றதுக்கு ஒரு அமைச்சர் வரப்போகிறாராம்.

ஒரு தொழிலையும், அந்த மக்களையும் காப்பாத்துறதுக்கு ஒரு அமைச்சர் கிடையாது. ஒரு மிருகத்த காப்பாத்துறதுக்கு ஒரு அமைச்சர். இது தான் மனுசனுக்கும் மிருகத்துக்கும் உள்ள வேறுபாடு போல.

சரி விடுங்க கடவுளுக்கு மனுசன நரபலி எங்கேயாவது கொடுக்குறாங்களான்னு கேட்டா, ராமேஸ்வரம் போங்கனு சொல்வோம்.

துயர் வெளியில் தனித்தவள் (நெடுங்கதை)

enathuஇனியெதுவும் இல்லையென்ற உண்மையும் இனி எதையும் எண்ண முடியாதென்ற வெறுமையும் உறைத்தது. மனவெளியெங்கும் பரவிக்கிடத்திய நம்பிக்கை துகள் துகள்களாய் சிதறித் தூரமாய் தனித்துச் சிதைகிறது.ஊவென்ற இரைச்சலோடு ஓடிவந்து தழுவும் காற்றும் ஓயாத எறிகணை மழைக்குள்ளும் எல்லாரையும் மிஞ்சிய நம்பிக்கையில் மேமாதத்து நாட்களை நம்பிக்கையோடு நம்பியவள். மனம் தளராமல் மன்னார் போய் கிளிநொச்சியின் தொடராய் முல்லைமண்ணில் எதிரி கால்பதித்த பின்னாலும் முள்ளிவாய்க்கால் மோட்சத்தின் மறைவிடமென்று காவலிருந்த கடைசிக்களம் போலிருந்தது இரவு.எப்படி.? ஏன்.? எதனால்? எதுவும் பிடிபடவில்லை..சூனியம் முற்றிய தெருக்களில் பிணங்கள் குவிவது போல நகர நகர அவர்கள் வெற்றியுடன் பின்தொடர்ந்துவர நம்பிக்கையிழந்து சோர்ந்த தோழர்களின் கடைசிக்கணங்களை நினைவுச் சதுக்கத்திலிருந்து எறிய முடியாமல் வழிவழி சிதறிய தலைகளும் உடல்களும் கண்ணுக்குள் திரும்பவும் திரும்பவும் துரத்திக் கொண்டிருந்தது.தடாலெனத் தண்ணிருக்குள் யாரோ விழும் சத்தமும் முனகலும் மூச்சுமுட்டக் கண்களைத் திறக்க முயற்சிக்கிறாள். ஏதோவொன்று அவளையும் இழுத்து விழுத்தியது.உதடுகள் மீதுறைந்து சொற்கள் தொடராய் வெளியேறிக்கொண்டிருந்தன படுமோசமான கெட்ட வார்த்தைகளாக..
தங்கைச்சி..தங்கைச்சியென்ற குரல் இழுத்து வந்து UNHCR தந்த கூரைக்குக் கீழ் விழுத்தியது. வியர்த்துக் கொட்டிய உடலை விசுக்கவும் ஏதுமற்ற நிலையில் சட்டைக்கொலரை உயர்த்தி வாயால் ஊதினாள். வரிசையில் படுத்திருந்தவர்களில் அவளை எழுப்பிய சுதாஜினியக்கா மட்டும்தான் விழித்திருப்பதை உணர முடிந்தது.என்னம்மா கனவோ.? என்னாலும் நித்திரை கொள்ளேலாதாம்.றோட்டில விழுந்து சிதறின பிள்ளைதான் ஒரே வந்து கொண்டிருக்கிறாள்..தலைவெடிக்குமாப்போலையிருக்கு.சுதாஜினியக்கா மூக்கைச்சிறியபடி சொன்னா..இவளிடமிருந்து ஒரு ஆறுதலான சொல்லை எதிர்பார்த்திருப்பா போல.தன்னையே தைரியப்படுத்த ஆளில்லாமல் தனித்தவளிடம் சுதாஜினியக்கா எதிர்பார்த்த ஆறுதலை இவளால் ஒற்றைச் சொல்லால் கூட ஒரு சொல் சொல்ல முடியாமல் மெளனமாயிருந்தாள்.வெக்கையும் ஒடுங்கிய அந்தத் தறப்பாள் கொட்டகையும் 19வருடகாலக் களவாழ்வின் கடினத்தையும் விழுங்கிக் கொள்கிறது இரவு..முள்ளிவாய்க்காலில் முடிந்திருக்க வேண்டிய உயிரை இந்த முகாம்வரை இழுத்துவர எனக்கு அத்தனை பெரிய ஆயுளா? மதியம் தொடர்பு கிடைத்த தோழியின் சொற்கள் உண்மைபோலத்தான் இருந்தது..எழுந்து சப்பாணி கட்டிக் கொண்டிருந்தாள். தோழியைத்தேடி தானே தொடர்பெடுத்துவிட்டு அவள் மேல் சினந்ததை நினைக்கச் சற்று மனசுக்குள் ஒரு உறுத்தல்.இத்தனை அழிவையும் எழுகையென்றதும்! போராளிகள் தங்கள் இயக்க வளமையை மறந்து சரணடைந்தது எதற்கு என்றதும்! ஆயிரமாயிரம் பேர் அகதி முகாம்களிலிருந்து எழுவார்கள் போராட என்ற புலத்தமிழ் மனத்தின் வெளிப்பாடுகளைச் சொன்னது கூடப் பறவாயில்லை..கடைசியில ஒரு சைனைட் கூடவோ கிடைக்கேல்ல உங்களுக்கென்று அவள் கேட்டதுதான் உச்சியில் அறைந்தது போல அவள் காதுகளைக் கிழித்தெடுத்ததை வாய் மூலம் அவளைத் திட்டித் தீர்த்ததை நினைக்க கோபத்தில் தனது குரல் உயர்ந்ததையும் பொறுத்து சொல்லு..எங்களைத் திட்டு நல்லா. என்று தன் பெருந்தன்மையை அவள் முன்னிறுத்தி மறுபடி கதைத்ததுதான் அவளைச் சற்று ஆறுதல் அடைய வைத்தது.அடுத்த கூடாரத்தினுள் யாரோ ஒரு குழந்தை வீரிட்டுக்கத்திக் கொண்டிருந்தது.அந்தக் குழந்தையின் அழுகையை நிறுத்த அவள் அம்மா தனது நித்திரையைத் துறந்து விழித்துக் கொண்டாள். பிள்ளைக்குப் பசியோ என யாரோ கேட்டார்கள்இல்லையென்றவள் சற்று நேரத்தில் அந்தச் சுற்றாடல் முழுவதும் எழுந்துவிடும் வகையில் பெலத்துக் குழறினாள்.என்ர பிள்ளை.என்ர பிள்ளை..என்ரை அம்மளாச்சி என்னைப்பாரணை.என்ரை அம்மளாச்சி.அந்தக் குழந்தையின் தாயின் கதறல் ஏதோ விபரீதம் நிகழ்ந்ததற்கான அறிகுறியாய் இருந்தது..சுதாஜினியக்கா தடக்குப்பட்டுத் தட்டுத்தடுமாறி எழுந்து போனா..சுதாஜினியக்கா யாருக்காகவும் காத்திருக்காமல் அந்தக்கொட்டகைக்குள் புகுந்தா..என்ன பிள்ளை குழந்தைக்கென்ன..? கேட்டபடி அவளிடமிருந்து குழந்தையை வாங்கினா..அவளது குழந்தை வாயில் நுரை தள்ளி தலைதொங்கிக் கிடந்தது.. சுதாஜினியக்கா வாங்கிய குழந்தையை நிலத்தில் சரித்துப்படுத்தினா.. தங்கைச்சி இஞ்சை ஓடிவா..சொல்லியபடி தான் அறிந்த கைவைத்தியம் யாவையும் செய்து முடித்தா.மனம் கேட்கவில்லை அவளுக்கு.அவளும் எழுந்து போனாள்.சுதாஜினியக்கா தனது கையிலிருந்த மட்டையால் குழந்தைக்கு விசுக்கினா.குழந்தையின் தாய் தலையிலடித்து மார்பிலடித்துக் குழறிக் கொண்டிருந்தாள்.. அந்தக் கொட்டகைக்குள்ளிருந்து அந்தக் குழந்தையின் அம்மம்மா.‘ஐயோ பிள்ளை ஏதோ குத்தீட்டுதணை எனக்கு…‘ என்றபடி வெளியில் எழுந்து போனா முதுகைத் தடவியபடி.அவள் காலுக்குள் ஏதோ நசிபட்டது போலிருந்தது.ஐயோ அங்கை பாருங்கோ பாம்பு..யாரோ ஒருவர் கத்திய கத்தில் இவள் திரும்பிப்பார்த்தாள். காலுக்குள் நசிபடுமாப்போலிருந்தது இந்தப்பாம்பு தானோ.நினைத்துக் கொண்டாள்.இப்படித்தான் பயிற்சி முகாமில் ஒரு மாலையில் இவளது பாய்ச்சுருளுக்காய் பாம்பு வெளியேறிப்போனது. அவளது பயிற்சி முகாமில் அது பெரும் பரபரப்பாக ஒருவாரம் வரையும் நீடித்து.இரவில் தோழிகளுன் ஒட்டியபடி விளக்கோடு படுக்கை முழுவதும் பரிசோதித்து யாராவது ஒருத்தியோடு ஒட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.காட்டில இதெல்லாம் வருமெண்டு சொன்னவர்களின் கதைகளை மட்டும் கேட்டவளுக்கு பாம்பை முதல் முதலில் தனது பாய்ச்சுருளிற்குள் பார்த்தது உள்ளுக்குள் பயமும் வெளியில் சிரிப்புமாக இருந்தாள். தோழிகள் நக்கலடித்தார்கள்.புலிவீராங்கனை பாம்புக்குப் பயமோ ? கேட்ட தோழிகளுக்கு, பாம்பெண்டா படையும் நடுங்குமாம் முதுமொழி சொல்லி அவர்களது நக்கலுக்கு பதில் சொல்வாள். ஒரு முற்பகல் கிணற்றடியில் குளித்துக் கொண்டிருந்த தோழிகள் ஓடிவந்து நாகம் கிணற்றில் என்றதும்.ஓடிப்போய் கைத்துப்பாக்கியால் அந்த நாகத்தைச் சுட்டுவிட்டாள்.குடிதண்ணீர் குளிப்பு என அவர்களுக்கான தண்ணீர் வசதியான அந்தக்கிணற்றில் பாம்பைச்சுட்டதற்காக தண்டனை கிணற்றை இறைத்துச் சுத்தம் செய்வது என்ற போது.கயிறு கட்டிக் கிணற்றில் இறங்கி துப்பரவு செய்து முடிக்கும் வரை வெளியில் நின்ற தோழிகள்.‘அந்தா பாம்பு இந்தா புடையன்…‘ என அவளை அச்சமூட்டினார்கள்.எல்லாம் முடித்து வெளியில் வந்த பின்னர் மலர் என்ற போராளி சொன்னாள். நீ சுட்டது சோடிநாகத்தின்ரை ஒண்டைமற்றது சோடியைக் கொண்ட ஆளைத் தேடிக்கடிக்குமாம்.எங்கடை அம்மான்ரை அப்பு முந்தி ஒரு சோடிநாகத்தின்ரை இணையை அடிச்சுக்கொண்டவராம்.பிறகு மற்றது அப்புவைத் தேடிக்கடிச்சுத்தான் அப்பு செத்தவராம்..பயந்தபடிதான் சொன்னாள் மலர். .அப்ப அடுத்த நாகத்தை உன்ரை பாயுக்கை பிடிச்சுவிட்டா சரி என்றவளுக்கு எல்லாருமாகச் சேந்து நல்ல கும்முகும்மினார்கள். அதன் பின்னர் நாகபாம்பைச்சுட்ட பெருமையை அவள் பயிற்சி முடித்து காவலரண் வரையும் சொல்லிச் சிரிப்பார்கள்.பயிற்சியின் பின்னர் அவள் சென்ற முதல் சமர்முனை. யாழ்மாவட்டத்தின் வலிகாமம் பிரிவில் இருந்த கட்டுவன் பகுதிதான். கட்டுவன் குரும்பசிட்டி குப்பிளான் பகுதிகள் அதிகம் பனைவளம் நிறைந்தது. மறந்து போன பாம்பை நினைவுபடுத்தியது அந்தப் பனைமரக்கூடல்கள்.ஐப்பசிமாதம் தீபாவழிக் கொண்டாட்டத்திற்கான எதிர்பார்ப்பில் மக்கள் ஆரவாரமாக.தீபாவழிக்கு முதல் நாள் இரவு கட்டுவன் வசாவிளான் ஒட்டகப்புலம் பகுதிகளிலிருந்து புலிகளின் தடையரண்கள் நோக்கியும் மக்கள் குடியிருப்புகள் நோக்கியும் ஓயாத எறிகணை வீச்சாயிருந்தது. பெரும்பலமாய் நம்பிய பதுங்குகுளிகளின் உள்ளிருந்து இராணுவ முன்னேற்றத்தை எதிர்பார்த்திருந்தவர்களுக்குப் பின்புறமாய் துப்பாக்கி வேட்டுகள் வந்தபோது தான் நிலமை புரிந்தது.
முன்பக்கக்காவலில் நின்ற பல போராளிகள் வீரச்சாவடைய பின்னால் நின்றவர்களில் கணிசமானோர் காயமடைந்தனர். அவசர அவசரமாய் காயமடைந்தோர் அப்புறப்படுத்தப்பட்டு வீரச்சாவடைந்தோரில் பலர் காப்பாற்ற முடியாமல் எதிரியின் கையில் அம்பிட்டுப்போனது. அந்தச்சமரில் தனது ஒற்றைக்காலில் காயமுற்று யாழ் போதனா வைத்தியசாலையில் போயிறங்கினாள். முதற்களம் விழுப்புண்ணோடு களத்திலிருந்து சற்றுக்காலம் தள்ளி நிற்க வேண்டியதில் உள்ளுக்குள் துயர்முட்டிக் கிடந்தது.களத்திலிருந்து மாறி அரசியல் பணிக்கு மாற்றப்பட்டதில் வேதனையானாலும் யாழ்மாவட்டத்தின் முற்றிலும் வேறுபட்ட சமூக நிலமைக்குள் தன்னை ஒருங்கிணைக்க வேண்டி வந்தது. பள்ளிக்கூடம் ரியூசன் என வீதிகளில் சயிக்கிளில் போகும் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்குள்ளும் தன்னை அறிமுகப்படுத்தி சுதந்தி தமிழீழம் பற்றிய தெளிவை பெண்கள் போராட்டத்தில் பங்கெடுக்க வேண்டிய தேவையைச் சொல்ல அவள் எடுத்த முயற்சிகளில் பலதரம் தோற்று எழுந்து மீளவும் அவர்களுடனான தனது உறவைப் புதுப்பித்துப் பல பெண்களைப் போராட்டத்தில் இணைக்க அவள்பட்ட சிரமமும் அம்மாக்களின் உறவுகளின் திட்டலும் இப்பவும் நினைவுச் சேமிப்பில் பதியப்பட்டுள்ளன.அவளுக்குப் பின்னர் அடுத்தடுத்து அவளது 5தங்கைகளும் போராடப் போகிறோம் எனப் போய்விட்டதாக கிளிநொச்சியிலிருந்து அம்மா அனுப்பிய கடிதங்களைத் தனது மக்கள் தொடர்பாடலில் தொடர்பில் வரும் யாழ்ப்பாணத்து அம்மாமார் பலருக்குக் காட்டினாள். சிலர் அந்தக்கடிதத்தோடே அவளோடு நெருக்கமாயினர். எத்தனையோ அம்மாக்களுக்கு அவள் செல்லப்பிள்ளையாக…… ஆலோசகியாக குடும்பநல நீதிபதியாக அவள் எடுத்த அவதாரங்கள் நிறைய.16வயதில் போராடப்போனவள் 18வயதிற்குள் ஓர் முதிர்ந்த அனுபவப்பட்டறிவாளியாய் அரசியல் பிரிவில் அவள் ஒரு பொறுப்பாளராகினாள்.பெண்பெற்றால் அரசனும் ஆண்டியாவான் என்ற பழமொழியில் துவண்ட அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் ‚‘ஆறுபெண்பெற்றால் வீரப்பெற்றோராவீர் என்று தத்துவார்த்த விளக்கம் சொன்னாள். இவளா நாங்கள் பார்த்த பெண் ? அம்மாவால் அடிக்கடி அதிசயமாக பார்க்கப்பட்ட அதிசயம் அவள்.
ஆனையிறவு ஆகாய கடல் வெளிச்சமர் ஏற்பாடான நேரம். அரசியலில் இருந்தவள் களமுனை போகவிருந்த விருப்பைத் தெரிவித்த போது அவளுக்குக் கிடைத்த பணி விநியோகம். முதலில் மறுத்து பிறகு அதை மகிழ்ச்சியோடு ஏற்று உப்பள முனையில் தன் ஊனமுற்ற காலையும் பலமாக்கி அவள் சமர் முனையில் நின்றாள். கொடு வெயில் சுடுதரை வெட்ட வெளியென விரிந்திருந்த ஆனையிறவை அளந்த ஆயிரமாயிரம் போராளிகளுடன் அவளும் அளந்தாள்.கடைசிக்கவிதையை ஆனையிறவுக்களமுனையில் எழுதிவிட்டு அந்த உப்பளக்காற்றில் உறைந்து போன கப்டன் கஸ்தூரியின் கவிதைகளை கடமையின் போது தன்கூட நிற்கும் போராளிகளுக்கு கொண்டு விநியோகத்திலிருந்து சமரணியில் இணைந்து வரலாற்றுப் பதிவான மரபுவழிப் படையணியில் போராடிய உத்வேகத்தோடு ஆனையிறவிலிருந்து பின்வாங்கி அடுத்த களமுனைக்கான தயார் நிலையில் காத்திருக்க..முதல் களம் போன கட்டுவனை அண்டிய குப்பிளான் பகுதிக்குப் போய்ச் சேர்ந்தாள். கட்டுவன் தாண்டி குப்பிளான் வடக்கு சமாதிகோவிலடியில் கடமை அவளுக்கு.காவரலணில் கடமையில் இருக்கும் நேரங்கள் தவிர்ந்து அந்தப்பகுதிப் பெண்கள் அம்மாக்களுடன் மீளவும் தனது மக்களுடனான பணியிலும் நேரத்தைச் செலவிடத் தொடங்கினாள். அந்த உறவுகளின் அழைப்பில் அவர்களது வீடுகளுக்குச் சென்று வருவது அவர்களுடனான தொடர்பாடலைப் பேணுதல் என அவளை அவள் வயதிலும் அவள் வயதுக்கு குறைந்தோருமென அவள் சேர்த்துக் கொண்ட உறவுகள் ஏராளம். அத்தகைய உறவுகளில் ஒருத்தியே இன்றுவரை இவளது தொடர்பில் இருக்கும் தோழமையாய் தொடர்கிறது.இவள் களத்தில் நிற்க 1992இல் புலம்பெயர்வதாய் ஒருநாள் அவள் விடைபெற்றுச் சென்றதில் கோபம்தான். ஆனாலும் தொடர்ந்து தொடர்போடு எப்போதாவது கடிதங்கள் இவள்பற்றிய விசாரிப்புகள் என அவ்வப்போது தொடர்ந்த உறவு சமாதான காலத்தில் மீண்டும் புதுப்பிக்கப்பட்டது. 2003இல் கிளிநொச்சி வீதியில் இவள் அவளைச் சந்தித்ததும் அடையாளம் கண்டதும் தொடர்ந்து தொலைபேசி கடிதங்கள் மின்னஞ்சல் என முன்னேற்றம் கண்டது. எத்தனையோ தரம் அவளுடன் உரிமையுடன் கதைத்ததும் பகிர்ந்ததும் இன்று அவள்மீது சினத்துச் சீறித் தொலைபேசியில் திட்டிய தனது மனநிலையை எண்ண அருவெருப்பாக இருந்தது.ஐயோ.என்ர பிள்ளை. ஐயோ.என்ர பிள்ளை.நினைவுகளை மீட்டுவந்த குரல் கேட்டுத் திரும்பினாள். பாம்புகடித்த குழந்தை தன் கடைசி மூச்சை இவ்வுலகிலிருந்து நிறுத்திக்கொண்டு கண்கள் நிலைகுத்தியிருக்க அசைவற்றுக் கிடந்தது.பாத்திய தங்கைச்சி பாம்பு கடிச்சது தெரியாமல் அழுத குழந்தை செத்துப்போச்சுது..சுதாஜினியக்கா இவள் தோழில் சாய்ந்து அழுதா. என்ரை பிள்ளையைச் சிதறிடிச்சது அநியாயம் பிடிச்சவன்ரை குண்டு..இப்ப இந்த முகாமில அடைச்சு பாம்பாலும் விசங்களாலையும் சாக்காட்டப்போறானம்மா எங்களை. நாங்கள் முள்ளிவாய்க்காலிலயே செத்துப் போயிருக்கலாம். ஏனிஞ்சை வந்தமம்மா..சுதாஜினியிக்கா ஒவ்வொரு கதையாய் சொல்லிச் சொல்லித் தன்னுள் அடக்கி வைத்திருந்த அழுகையை வெளிச்சொரிந்தா.அடுத்தும் பலகுரல்கள் ஒப்பாரி வைத்தது..இறந்த குழந்தையின் அம்மம்மாவின் உயிரும் பிரிந்துவிட்டதாக அவலக்குரலெடுத்து அழுதார்கள். நாதியற்று நாங்கள் நாறிச்சாகவோ இந்த வதையென்று யாரோ குழறுவது கேட்டது……தனது கொட்டகைக்குள் புகுந்தாள் இவள். சுதாஜினியக்கா சொன்னமாதிரி முள்ளிவாய்க்காலில் முடிந்து போயிருக்காமல் அல்லது இவளது புலத்துத்தோழி கேட்டமாதிரி ஒரு குப்பி கூடவா கிடைக்கேல்ல என்றமாதிரி ஏதாவது ஒருவழியை அங்கேயே தேடியிருக்கலாம்.அதையெல்லாம் விட்டிட்டு வாழ ஏன் ஆசை வந்தது.? இன்னும் இவள் இனங்காணப்படாமல் இருப்பது எத்தனை நாளைக்கென்ற அவகாசமில்லாத அந்தரம் இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு இப்படியே..
நினைவுகள் சுற்றிச் சுழன்றடித்து மீண்டும் முல்லைக்கள முனையில்தான் போய் விழுகிறது. வழிவழியாய் மக்கள் செத்துச் செத்து வீழ வெல்வோம் வெல்வோம் என்ற நம்பிக்கை பொய்த்துப் போனதென்று நம்பவே முடியாதிருந்தது.வாழ்வெனில் போராடுவோம் சாவெனில் சமராடுவோம்* தோழன் ஒருவன் புதுமாத்தளனில் நின்ற போது படுகாயமுற்ற நிலையில் சொல்லிச் சென்ற போது போராடும் வலுவின்னும் உள்ளதாய் தன்னை நம்பிய பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லியே நம்பிக்கை கொடுத்த தனது வார்த்தைகள் யாவும் தோற்றுப் போனதாய் உணர்ந்தாள்..எத்தனை நம்பிக்கை எத்தனை எதிர்பார்ப்பு எத்தனைபேரின் கனவு எத்தனைபேரின் உயிர் என இழந்தவைக்கெல்லாம் ஓர் புலர்வு வருமென்று காத்திருந்த களம் கையைவிட்டு அவரவரை அவரவரே காப்பாற்றுங்களென கையறு நிலையில் மகனாரும் மகளாரும் என்ன செய்யவென முள்ளிவாய்க்காலில் முடிவெடுக்க முடியாது நின்றதை……யாருக்குப் புரிவிக்க..? யாருக்குச் சொல்லியழ.?நாங்கள் தான் வெல்வோமென்று நம்பிக்கை கொடுத்து நமக்குப் பலம் தாருங்களெனத் திரட்டிய படையணியும் போராளிகளும் சரணடைதல் என்பது சாத்தியமா..? இல்லை நாங்கள் வெடிக்கப்போறம்.இல்லை நாங்கள் குப்பி கடிக்கப்போறம்.என எத்தனையோ பேர் தங்களை அழித்துச் செத்து வீழ்ந்ததும்..போற நீங்கள் போங்கோ நாங்க வரேல்லயெனக் காற்றோடு காற்றாய் தங்களைக் கரைத்தவர்களென களமுனை கந்தகப்புகையாலும் மனிதப்பிண வாடையாலும் நிறைந்து வழிந்தது.வேண்டாம் போவம் வாங்கோ.என மக்களுடன் மக்களாய் புறப்பட்டவர்களோடு இவளும் கலந்து கொண்டாள்.வீதியில் சிதறிக்கிடந்த ஆடைகளைச் சேர்த்தெடுத்துக் களவுடையை மாற்றிக்கொண்டு புறப்பட்டாள்……வழி வழி விசாரணைகள்……போராளிகளெண்டு பதிவு செய்யுங்கோ இல்லாட்டி விடமாட்டமெண்ட மிரட்டல்கள்.யாவையும் மறந்து நான் போராளியில்லை நான் பொதுமனிசி பொதுமனிதன் என்ற பலரது கடைசி முடிவில் இவளும் தன்னையொரு பொதுமனிசியாக ஓமந்தையில் பதிவு செய்து கொண்டு வந்து சேர்ந்தாள். குடும்ப விபரம் கேட்ட பதிவாளருக்கு எல்லாரும் செத்துப் போட்டினம் நான் மட்டும்தான் மிஞ்சினனான் என்றே பதிவு கொடுத்தாள். யாருமில்லாமல் தனித்து வந்துவளுக்கு சுதாஜினியக்காதான் ஒற்றை ஆறுதலாக இதுவரையும் தொடர்கிறது.வெயில் முதுகில்படும்வரை மூழ்கடித்த நித்திரையை தண்ணீர்கான்களின் சத்தம் அடித்தாற்போல் எழுப்பியது. வரிசையில் முகம் கழுவ வரிசையில் மலம் கழிக்க வரிசையில் உணவுபெறவென எல்லாம் வரிசையிலேதான்..படுக்கையிலிருந்து எழுந்து சப்பாணி கட்டிக்கொண்டிருந்தாள். சுதாஜினியிக்கா பக்கத்தில் வந்திருந்து சொன்னா.பிள்ளை அங்காலை ஆரையோ ஆமிக்காறர் வந்து பிடிச்சுக்கொண்டு போகினமாம்.காதுக்குள் சுதாஜினியக்கா முணுமுணுத்தாள். ஆராம்.? கேட்டவளுக்கு தெரியேல்லஎன்றுமட்டும் சொன்னா. யாரென்பதை அறிய ஆவலாயிருந்தது. தன்போல மக்களாக வந்தவர்களில் யாரோ என்பது மட்டும் புரிந்தது.
வரிசையில் நின்றவர்களின் குரலிலிருந்து அந்தப்பெயர் உச்சரிக்கப்பட்ட போது அதிர்ந்துபோனாள். எத்தனையோ பேரை உருவாக்கிய அந்தத் தோழியை அவர்கள் பிடித்துவிட்டார்களா? அவளுடன் இவள் செய்த பணிகளும் கடந்த நாட்களில் நடந்தவற்றில் அவளது முடிவுகளுடன் இவளும் முரண்பட்டதும் நினைவோடு சுழன்றது.எங்கடை பொம்பிளைப் பிள்ளையளையெல்லாம் கொண்டுபோகேக்க உவதானே முன்னிண்டவாஎங்கடை கண்ணீர் தான் இப்ப உவவைப்பிடிச்சிட்டாங்கள்.இன்னும் என்ரை 3பெட்டையளைக் காணேல்ல..கடைக்குட்டி புதுமாத்தளனில சாவெண்டு வீட்டுவாசலில வாழைத்தண்டு விழேக்கை நான் பட்ட துன்பத்தைவிட காணாமல் போன என்ர குஞ்சுகளை என்னெண்டு மறக்க கடவுளே யென்மத்துக்கும் மறக்கமாட்டன்……கடவுள் இருக்கிறான் அவன்தான் உவையைக்காட்டிக்குடுத்தவன்..ஒரு தாயின் திட்டும் அழுகையும் இவள் காதுகளையும் குடைந்தது.எங்கடை சனத்துக்காகத் தானே நாங்கள் எங்கடை வாழ்க்கையை குடும்பத்தை எல்லாத்தையும் இழந்தம். நாங்கள் நம்பிக்கை வைச்ச சனத்திட்டை இப்பிடியொரு கெட்ட பெயரை வாங்கி..நாங்கள் ஏன் உயிர்வாழுறமக்கா? சுதாஜினியக்காவைப் பார்த்துக் கண்கலங்கினாள். பிள்ளை நம்பினவங்கள் எங்களை கைவிட்டால் வாற துயரம் தான் இந்தச்சனத்திடை இந்தத்திட்டு.அதுகள் கண்பாக்க வளந்தனீங்கள் அதைத்தான் இந்தச் சனத்தால தாங்கேலாமக்கிடக்கு.அதுதான் திட்டுதுகள் கொட்டுதுகள்.கடைசிநேரத்தில நடந்த பிழையளை நாங்கள் எந்தப்பூச்சாலையும் மறைக்கேலாதக்கா.நாங்கள் செய்தது பிழைதான்..அதுகளிடை பிள்ளைகளை எங்கடையாக்கள் கொண்டு போய் குடுத்தது பிழைதான்……அதுகளிட பிள்ளையளை அநியாயத்துக்குக் கொண்டு போனா அதுகள் தான் என்ன செய்யும்..?இவளது குமுறல் நியாயமானதா? எதையும் பிரித்துப் பார்க்கவோ நீதி சொல்லவோ சுதாஜினியக்காவால் முடியவில்லை. மெளனமானா சுதாஜினியக்கா. ஒரு போராளின் காதலியாகி துணையாகி மாவீரரின் மனையான சுதாஜினியக்காவால் எதையும் சமாளிக்கவோ சமாதானம் சொல்லவோ முடியவில்லை.
பல்கலைக்கழகம் வரை போன சுதாஜினியக்காவை அவளோடு ஒன்றாய் பல்கலைக்கழகத்தில் சந்தித்த சுதாஜினியக்காவின் அவன் ஞாபகங்களில் வந்தேறி நின்றான்.யாழ்மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த அவனும் வன்னிமாவட்டத்தைச் சேர்ந்த அவளும் ஆரம்பத்தில் ஒருவருக்கொருவர் மாறுபட்ட கருத்தும் கொள்கையுமாகவே இருந்தார்கள். அவன் படிப்படியாக சுதாஜினியக்காவுக்குள் காதலால் கவரப்பட்டு கொள்கைகள் யாவையும் அவனுக்காக சுதாஜினியக்கா விட்டுக்கொடுத்தாவென்பதா அல்லது மறந்து போனாவா? சிலநேரம் குழம்புவதுண்டு இது பற்றிய விவாதத்தில்..அவனுக்குப் பக்கத்தில் விரிவுரை கேட்பது அவனோடு ஒட்டியிருந்து அரசியில் பேசுவது என அவனைச் சுற்றியே தனது யாவையும் மாற்றிக்கொண்ட ஒரு நாள் அவன் காணாமல் போனான். அவளுக்காக அவன் விட்டுச் சென்ற ஒற்றைக்கடதாசியில் தான் ஒரு போராளியாவதை மட்டும் தெரிவித்திருந்தான். கடைசிவருடத்தில் கற்கையை விட்டு அவன் போனதில் அவளுக்கு கோபம் தான். இனி எந்தக்காலத்தாலும் மறந்துவிடமாட்டாத வடுவை அவனது அந்த முடிவு ஏற்படுத்தியது.தனது கற்கையை முடித்த சுதாஜினியக்கா ஆசிரியையாக தனது ஊரிலேயே தன் ஆசிரியப்பணியை ஆரம்பித்தா. திருமணப்பேச்சை வீட்டிலுள்ளோர் எடுக்கும் தருணங்களில் நினைவுகளுக்குள் உறைந்து போன அவனது ஞாபகங்கள் துளிர்விடும்.இப்ப வேண்டாம் இல்லது இவனைப்பிடிக்கேல்ல* என்ற ஏதாவதொரு சாட்டைச் சொல்லித் தப்பித்துவிடுவா. எப்போதும் அல்லாமல் அவ்வப்போது அவன்பற்றி நினைக்கும் போது சுதாஜினியினியக்காவால் இயல்பாக இருக்க முடிவதில்லை. பல்கலைக்கழகக் காதலன் பற்றிய எதுவும் அறியாத வீட்டார் தொடர்ந்து மாப்பிளை தேடியபடியிருந்தார்கள். அவளுக்காக லட்சங்களைக் கொட்டிக்கொடுக்க வெளிநாட்டு சகோதரர்கள் தயாராயிருந்தார்கள். ஊரில் வாழுவேன் என்ற இலட்சியத்தில் என்றும் மாற்றமில்லையென்ற தனது முடிவு காதலைத் தன்னுள் விதைத்தவனின் ஞாபகத்தில் என்பதை யாருக்கும் சொல்லவில்லை.இந்திய இராணுவம் தமிழர் தேசத்தை விட்டுக் கப்பலேறிய மாதத்தில் ஒருநாள் அவன் அவள் வீட்டுவாசலில் வந்து நின்று அழைத்த போது அவன் மீதான கோபம் கேள்விகள் யாவும் தொலைந்து போனது.விட்டிட்டு வா வெளிநாடு போவம்..என்றெல்லாம் சொல்லியும் அவன் கேட்கவேயில்லை..வாழும்வரை போராடுவோம் வரவிரும்பினா வா.என்ற அவனது சொல்லோடு குடும்பத்து உறவுகள் வெளிநாட்டுச் சகோதரங்கள் என எல்லாரையும் சமாளித்து 1995வரை காத்திருந்து சூரியக்கதிர் நடவடிக்கைக்கு முந்திய ஒரு நாளில் இருவரும் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள்.வலிகாம இடப்பெயர்வு. திருமணவாழ்வின் முதல் இடப்பெயர்வு. சுதாஜினியக்கா அவனோடும் அவனது தோழர்களோடும் வலிகாமம் விட்டு தென்மராட்சி போய் தென்மராட்சி விட்டு கிளிநொச்சி போய் கிளிநொச்சி விட்டு மல்லாவி அதன் பின் புதுக்குடியிருப்பு வரையும் இடம்பெயர்ந்து 2குழந்தைகளையும் பெற்று இனி இடப்பெயர்வு இல்லையென்ற நம்பிக்கையோடு புதுக்குடியிருப்பில் குடியேறினார்கள்.அவன் ஒரு படையணியின் பொறுப்பாளராக பல களங்களில் தனது கடமையைச் செய்து கொண்டிருந்தான். எப்போதாவது சுதாஜினியக்காவோடு பிள்ளைகளோடு உணவருந்தி உறவாடி மீண்டும் போய்விடுவான்.அக்கினிகீல நடவடிக்கையில் அவன் தன் ஒரு காலை இழந்து போனான். தலையில் முகத்தில் எறிகணைச்சிதறல்கள் சின்னன் சின்னனாக வெளியில் எடுக்க முடியாதபடி இருந்தன. அதிக இரத்தம் போய் சோர்ந்தவனை மீட்பு அணியினர் மீட்டு வந்து மருத்துவப்பிரிவில் அவன் அனுமதிக்கப்படும் வரை எந்தவித அறிவிப்பும் சுதாஜினியக்காவுக்குத் தெரியாது. வோக்கியில் இடையிடை தொடர்பாடல் பிரிவினர் ஊடாக கேட்டதைத் தவிர எந்தத் தொடர்பும் அற்றிருந்தான். காலின் காயம்மாறி 2வார விடுமுறையில் வீடு வந்த போது சுதாஜினியக்கா முதல் முதலாக அழுதா. காலைக்கெந்திக்கெந்தி வந்திறங்கியவன் களத்துக்கதை சொல்லி அவளது அழுகையை நிறுத்தினான்.அவன் அங்கிருந்த ஒவ்வொரு இரவும் நீண்ட நேரமாய் அவனோடு பேசிக்கொண்டிருந்ததும் இனி விட்டிட்டு வாங்கோ பிள்ளையளோடை இருப்பம் என்றதும் அவன்போராடுவோம் என்று சொல்லி எதையும் உள்வாங்கிக் கொள்ளவில்லை. வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த கடிதங்களைக்காட்டி அக்கா வரட்டாம் அண்ணா வரட்டாமென்ற போது ‚‘இந்த நாட்டைவிட்டிட்டுப் போனா வாழ்ந்திடுவமெண்டா நினைக்கிறீங்கள் சுதா‘‘ என்ற அவனது கேள்வியில் வெளிநாடு வெளிநாட்டுக்கடிதங்கள் எல்லாவற்றையும் மறந்து போனா.எப்போதாவது வந்துவிட்டுப் போகும் அவன் 2002 முதல் 2005 வரை அவர்களைவிட்டு நிரந்தரமாகப் பிரிந்து வெளிவேலையில் இருப்பதாக செய்தியனுப்பினான். முல்லைமாவட்டத்தை விட்டு கிழக்கு மாகாணத்துக்கு அவன் பணியில் போயிருப்பதாக அவனே தன்கைப்பட எழுதிய கடிதத்தை அனுப்பியிருந்தான்.அப்பா எங்கம்மா எனும் பிள்ளைகளுக்கு அப்பா தூரத்தில நிக்கிறார்.கெதியில வந்திடுவார் என்ற சமாதானம் சொல்லிப் பிள்ளைகளுக்கு அம்மாவும் தானாக அப்பாவும் தானாக குடும்பத்தைத் தனித்து நிர்வகித்து வந்தா.
000
தொடர்பாடல் பிரிவிலிருந்து ஒருநாள் அவன் பேச வரச்சொன்னதாக தகவல் வந்தது. திரும்ப அவன் முல்லைமண்ணுக்கு வரவுள்ளதைத் தெரிவித்தான். உள்ளுக்குள் கொப்பளித்த மகிழ்வை அவன் வரும் நாள் வரையும் யாரோடும் பகிர்ந்து கொள்ளாமல் பத்திரப்படுத்தியிருந்தா சுதாஜினியக்கா.ஒரு அமாவாசையிரவு. அவன் வருவதாக அறிந்து அவனுக்குப் பிடித்தவையெல்லாம் சமைத்துவிட்டு விழித்திருந்தா சுதாஜினியக்கா. வாசல் தாண்டிப் போகின்ற ஒவ்வொரு வாகனத்தின் இரைச்சலையும் அவனோ அவனோ என்ற ஆவலில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தா. 3வருட நிரந்தர பிரிவு பேசவும் பகிரவும் முப்பதாண்டுக் கதையிருந்தது. இரவு 2மணிக்குப் பின்னால் வாசலில் வந்து நின்ற பஜீரோவுக்குள்ளிருந்து ஊன்றுதடியோடு இறங்கி வந்தான்.இரவு பத்துமணியோடு நிறுத்தப்படும் சூரியமின் விளக்குகள் அணைந்து ஒற்றைச் சிமினி விளக்கில் அவனைப் பார்த்தா சுதாஜினியக்கா. நித்திரையாயிருந்த பிள்ளைகளைப் போய்ப்பார்த்தான். சின்னமகள் எழுந்துவிட்டாள். அப்பா.கனவுபோலிருந்தது அவளுக்கு.கண்களைக் கசக்கி சோம்பலுடன் மீளவும் அப்பாஎன்றபடி உறங்கிப்போனாள். பிள்ளைகள் அருகிலிருந்து ஒவ்வொருவராய் தலைதடவி 3ஆண்டு ஓட்டத்தில் பிள்ளைகளின் வளர்ச்சி மாற்றம் அவனுக்கு அதிசயமாயிருந்தது. நீர் நல்லா மெலிஞ்சிட்டீர்என்றான் சுதாஜினியக்காவைப் பார்த்து. சிமினி விளக்கொளியில் மினுங்கிய அவளது கண்ணீரில் அவன் தொலைந்து தோழோடு அவளைச் சாய்த்துக் கொண்டான். 3வருடப்பிரிவை ஒரு இரவில் அழுது கரைத்தா சுதாஜினியக்கா.
000
பகலில் பணி மாலையில் குடும்பம் என அவனது அருகாமை பிள்ளைகளுக்கும் சுதாஜினியக்காவுக்கும். வீடு வந்து அவன் சேரும்வரையும் நெஞ்சில் இடிதான் அவளுக்கு.மாறி மாறி கிளைமோர் வெடிப்புகள்..ஆள ஊடுருவும் படைகளின் நடமாட்டமென்ற தகவல்கள் எல்லாம் சுதாஜினியக்காவை நிம்மதியாய் எதையும் செய்ய இயலாமல் ஒவ்வொரு கணமும் அவன் நினைவுதான்……சாவை எப்பவும் வரவேற்கத் தயாராத்தான் இருக்கிறன்.என அவன் சொல்லும் ஒவ்வொரு கணமும் சுதாஜினியக்கா செத்துப்பிறப்பதை அவனுக்குப் புரிவிக்க முயன்று தோற்றுவிடுவாள். கிளைமோரால் வீரச்சாவடைந்த ஒவ்வொரு விதைப்பு நாளிலும் சுதாஜினியக்காவும் பெரும்பாலும் போவதுண்டு. துயிலிடத்தில் ஒவ்வொருவரையும் விதைகுழியில் இறக்கும் கணத்தில் அவர்களை இழந்தவர்கள் கதறும் கதறல் தனக்கும் வந்துவிட்டாலென்ற அச்சம் நெஞ்சுக்குள் என்றுமே பெரும்சுமைதான்……கிளைமோர் தாக்குதலுடன் விமானத் தாக்குதல் ஆரம்பத்தோடு திரும்பவும் வன்னி மீதான போர்முகம் தன் ஊழித்தாண்டவத்தைத் தொடங்கியதை உணர்ந்த சுதாஜியினியக்கா தானாகச் சென்று ஆயுதப்பற்சியை எடுத்தா. காலம் அழைக்கும் போது தானும் களம் செல்லும் நோக்கோடு காத்திருந்தா.
மன்னார் தாக்குதல் ஆரம்பத்தில் அவன் வீரச்சாவடைந்து விட்டதாய் வந்த செய்தி சுதாஜினியக்கா பயந்த கணங்களை நிசமாக்கிவிட்டிருந்தது..கனவிலும் அந்தச் செய்தியை எதிர்பாராத காலையில் வீட்டுப்படலையைத் தட்டி நுளைந்த அரசியல் போராளிகள்.ஏதோ அலுவலாக வருவதாக நினைத்து வரவேற்ற சுதாஜினியக்காவுக்கு அந்தப்பேரிடி காத்திருந்ததை அவர்கள் முன்னறைக் குந்தில் இருந்து சொன்ன போது..உலகில் இனி எந்த இடியும் தன்னை இடிக்காது என்பது போல.உறைந்து போனா சுதாஜினியக்கா..அவனுடனான காதலும் திருமணமும் வாழ்வுமான குறுகிய காலத்துப் பயணம் முடிந்து..தனித்துப்போன சுதாஜினியக்காவுக்கு மீதமான சொந்தம் பிள்ளைகள் தான்..அவனையிழந்த துயரிலிருந்து விடுபட முடியாமல்..அவன் அவனுடனான வாழ்வு மீளவும் மீளவும் துரத்திக் கொண்டிருந்தது..அவனது நினைவுகளிலிருந்து விடுபட முடியாமல் தற்கொலை செய்ய ஒருதரம் முயற்சித்து மீட்கப்பட்ட பின்னர்தான் நிதானத்துக்கு வந்தா சுதாஜியினியக்கா.ஏதோ இருளில் உளன்றது போல நாட்களின் விடிதலும் நாட்டு நிலமையும் மாறி கிளிநொச்சியை இராணுவம் முற்றுகையென்ற பின் இருந்த நம்பிக்கை மெல்ல மெல்லக் கரைந்து கொண்டிருந்தது. எதையும் வெளிச்சொல்லவோ பகிரவோ துணிச்சலின்றி முல்லைமண்ணை இராணுவம் முற்றுகையிட்டதோடு எல்லாக் கனவும் சிதைந்து போனது.அவனது தியாகம் அவன்போன்ற ஆயிரமாயிரம் பேரின் தியாகங்களும் இழப்புகளும் வீணாகப் போகிறதா.? அவர்களை இழந்ததற்குப் பதிலாக எங்களுக்கான தாயகம் விடியுமென்ற நம்பிக்கை வேரோடு பிடுங்கப்பட முள்ளிவாய்க்காலில் போயொதுங்கிய சனத்தோடும் விடுதலை வீரர்களோடும் சுதாஜினியக்காவும் பிள்ளைகளும்……மே14அன்று வீதியில் கண்முன்னால் சிதறிய மகளின் இழப்போடு எல்லாம் போய்விட்டது சுதாஜினியக்காவுக்கு..அதன் பின்னால் முடங்கிய இந்த முகாம் வாழ்வுதான் இன்று மிஞ்சிக்கிடக்கிறது……ஒன்றாய் ஓமந்தைவரை வந்தவர்களில் பலரைக்காணவில்லை.சிலரைத் தடுப்புமுகாமில் என்கின்றனர்..இன்னும் சிலரோ தலையாட்டுகின்றனராம்……எத்தனையோ நம்பிக்கையுடன் 30ஆயிரத்துக்கும் மேலான மாவீரங்கள் செய்த தியாகத்தை முட்கம்பி வேலிக்குள்ளால் கனவாய் மட்டுமே காண முடிந்தது சுதாஜினியக்காவால்……இனி யாரும் இந்த இனத்தை மீட்க வரமாட்டார்கள் என்ற உண்மை மட்டும் உறைப்பாயில்லை கசப்பாயிருந்தது……கடைசிநேரக் களமுனையின் முடிவுகள் மக்களையும் போராளிகளையும் அன்னியமாக்கி..அவர்கள் தங்களை அழித்துவிட்டார்கள் என்று திட்டவே வழிசெய்து போனது…… இதய அறைகளில் வலியாய் உருவெடுத்து நெஞ்சுக்குள் முட்டிய துயரை எந்தவழியாலும் வெளியேற்ற முடியாது தவித்தா சுதாஜினியக்கா……
அக்கா தலையாட்டி வருதாம்..சுதாஜினியக்காவின் நீண்ட அமைதியைக் கலைத்துப் போட்டாள் அவள். ஆராம் வாறது.? அரசியல்காறர்தானாம்..சனம் சொல்லுது..எதை நம்பிறதெண்டு தெரியேல்ல.தங்களைக் காக்க எங்களை அவனிட்டைப் பிடிச்சுக் குடுப்பினமோக்கா..கேட்டாள்.. அவளது கேள்விக்கு எந்தப் பதிலையும் சுதாஜினியக்கா வைத்திருக்கவில்லை. நடக்கிறதைக் காணுவம்..அதையும் மிஞ்சினா என்னத்தைச் செய்யேலும் போக வேண்டியதுதான்……
இவளால் அமைதியாய் இருக்க முடியவில்லை. தலையாட்டிகளின் ஆட்டலில் இவள் அகப்பட்டாலும் என்ற அச்சத்தில் நெஞ்சு படபடத்துக் கொண்டிருந்தது. அவள் முகத்தை கவிழ்த்துக் குப்புறப்படுத்தாள். அவர்களது கூடாரத்தையண்டிய காலடிகளில் ஒலியில் என்னவும் நிகழ்ந்துவிடும் அபாயம் நெருங்குவதை முன்னெச்சரிப்பது போல சுதாஜினியக்கா தலையைத் திருப்பாதை பிள்ளை.என எச்சரித்துக் கொண்டிருந்தா. வந்த காலடி இவர்களது கூடாரத்தை எட்டிப்பார்க்க இவளுக்கு முதுகைத் தடவிக்கொண்டிருந்தா..மற்றையவர்கள் முழுசிக்கொண்டிருந்தார்கள். சுதாஜினியக்கா அவர்களைப்பற்றி எதையும் கவனியாதது போல அவளது முதுகை அழுத்திக் கொண்டிருந்தா..புலியள் இஞ்சை யாராவது இருந்தா சொல்லீடுங்கோ..நாங்களாப் பிடிச்சா தண்டனை கூடும்..சுத்த தமிழில் வந்த குரல். நாங்கள் யாரும் புலியள் இல்லை.புலியளெண்டா நாங்கள் உங்களிட்டைக் காட்டித்தருவம்.சொன்னா சுதாஜினியக்கா. அத்தோடு வந்த காலடியோசை இவர்கள் இடத்திலிருந்து தேய்ந்து தேய்ந்து தொலைந்து போய்க்கொண்டிருந்தது.அவள் அழுதாள். ஏனக்கா எத்தினை நாளைக்கு இந்தவதை தொடரப்போது..அந்தத் தமிழ்க்குரல் ஏற்கனவே எங்களுக்கை இருந்த குரலக்கா..நாங்கள் எங்கடையாக்களாலை தான் சாகப்போறம்.. இவையளை நம்பியெல்லோ நாங்கள் எங்களை இழந்தனாங்களக்கா.என்ரை அம்மாவோடை இருந்தததை விட நான் இயக்கத்தில இருந்த நாள்தானக்கா கூடஎப்பாச்சும் ஒரு 2 இல்லாட்டி 3நாளில விருந்து போறவைமாதிரி வீட்டை போய் அம்மாவைப் பாத்திட்டு ஓடிப்போறனானக்கா..அவள் பல கதைகள் சொல்லியழுதாள். சுதாஜினியக்காவால் எதற்குமே ஆறுதல் சொல்லித் தேற்ற முடியாதிருந்தது. குடும்பத்தில் ஒரு பிள்ளையும் மிச்சமில்லாமல் போராடப்போன அவளது சகோதரங்கள் பற்றியெல்லாம் சொன்னாள்.நினைவுகள் பின்னோக்கியெழுந்து போய்க்கொண்டிருந்தது. அது 2000ம் ஆண்டு. ஆளையிறவு முகாம் முற்றுகையில் இருந்த காலம். அவளும் அவளது கடைசித் தங்கையும் ஒரே படையணியில் நின்றிருந்த நேரம். 15வயது நிரம்பிய அவளது தங்கையின் கனவுள்ளிருந்த ஆனையிறவு மீட்கப்படுவதற்குச் சில தினங்கள் முன்னர் தடையகற்றும் அணியில் சென்றவள் தடையரண் உடைத்து பின்னால் போனவர்களுக்கு வழிசமைத்துவிட்டு இவளுக்குப் பக்கத்தில் தலைசரிந்து துடிப்படங்கி வீழ்ந்தாள்.வீட்டில் கடைக்குட்டி எல்லாருக்குமே செல்லக்குட்டி வெற்றுமணலில் வீழ்ந்து மாவீரர் வரிசையில் அடுக்கப்பட்ட போது இவள் அழவேயில்லை. தன் தங்கைக்கு முன் போன எத்தனையோ பேரின் முகங்கள் தான் நினைவில் நின்றது. *விழ விழ எழுவோம்* அடிக்கடி தனக்குள் உச்சரித்துக் கொள்ளும் உச்சாடன வசனமாக உச்சரித்துக் கொண்டு தங்கையின் உடலைப் பின்புறம் அனுப்பி வைத்தாள். அப்போது இவர்களுடன் ஒன்றாய் நின்ற குரல் இன்று தலையாட்டியாக வந்திருந்தது இவளால் ஏற்றுக்கொள்ளவே முடியவில்லை.சிறுவர்கள் அணி சேர்க்கப்பட்ட போது அந்த முடிவை விரும்பாத பல போராளிகளுள் அவளும் ஒருத்தியான போது.இதே குரல்தான் சொன்னது. *நாங்கள் மீன்கள் மக்கள் கடல் மக்களை விட்டு எங்களால் எதையும் செய்ய முடியாது* ஆகவே மக்களை கட்டாயமாக இந்தச் சண்டையில் இணைத்தால்தான் வெற்றியென்று முழக்கமிட்ட குரல்..உயிருள்ள வரையும் போராடுவோம் கடைசிக்கு முந்திய ரவையுள்ளவரை களமாடுவோம் கடைசி ரவையால் எங்களை அழித்துக் கொள்வோம் என்று எத்தனைவிதமான சொற்களால் இவர்களைக் கட்டிப் போட்ட குரல்..அம்மாவின் கையைப்பிடித்தும் அப்பாவின் காலைக்கட்டியும் அழுத பிள்ளைகளையெல்லாம் கேட்டுக் கேள்வியின்றி அழைத்துப் போன போது அவர்கள் அழுத அழுகை அவர்களை இழந்து அழுதவர்களின் அழுகை.சிலநாள் பயிற்சியில் பலம் பொருந்திய பகையை அழிக்க முடியாமல் போன நாளில் அல்லது போகும் மறுநாளில் அல்லது சிலநாளில் வெற்றுடல்களாய் வீழ்ந்த உயிர்களை இவளே தன் கையாலை தூக்கிக்கொண்டு போய் இறக்கிய தருணங்களில் அந்த அம்மாக்கள் பட்ட வேதனையை எந்தச் சொற்களாலும் விளக்க முடியாமல் எத்தனையோ தரம் அழுதிருக்கிறாள். இதையெல்லாம் ஒரு நாள் இந்தக்குரலிடம் சொல்லி இவள் அழுத போது..*நீங்கெல்லாம் என்ன துணிச்சலில வந்தனீங்கள்.விடுதலைக்கான விலையளிவை..அழுதுவடியாமல் போய் வேலையைப்பாரென்று* அதட்டியனுப்பிய போது இவளுக்குள் ஒரு தளபதியாய்தான் அந்தக் குரல் உயர்ந்து நின்றது.மே14. வாழ்வில் வடுவையும் துயரையும் அதுவரையுமான நம்பிக்கைகளையும் தகர்த்தெறிந்து விடிந்தது. அவரவர் அவரவரைக் காத்துக் கொள்ளும்படி கிடைத்த தகவல். என்ன செய்யவென விழித்த பலரும் இனி மிஞ்சிய உயிருக்காக வாழவோ என்ற சிலரும் ஆளாளுக்கு ஆலோசனை சொல்லி அழுதழுது அவன்களிடம் போனபோது……*போறனீங்க போங்கோ நாங்க வரேல்ல* சொன்ன கணத்தில் தங்களை அழித்துக் கொண்டவர்களின் கடைசி நிமிடங்கள் ஒவ்வொன்றும் கண்ணுக்குள் வந்து நிற்க கடைசியில் இவளும் இவளது பொறுப்பிலிருந்து 56 பேரும் ஒன்றாய்ப் புறப்பட்டார்கள்.ஒரு கோட்டப்பொறுப்பாளன் போய்க்கொண்டிருந்த மக்களைக் கூவியழைத்தான்.இந்தாங்கோ இந்த மண்ணுக்காக எங்கடை பிள்ளையள் எத்தனைபேரைக் குடுத்தம்.உங்களுக்காகத்தானே நாங்கள் எங்கடை குடும்பம் குழந்தை அம்மா அப்பா எல்லாத்தையும் மறந்த நாங்கள்..எங்களை விட்டிட்டு போகாதையுங்கோ..நில்லுங்கோ..போராடுவோம்..இந்த மண்ணுக்கை சிந்திக் கிடக்கிறது வெறும் சதைகளில்லை எங்களோடை வாழ்ந்த மாவீரரின் கனவு எத்தனையோ கரும்புலிகளின்ரை மூச்சு…….மக்களே போகாதையுங்கோ நில்லுங்கோ..தன்னிடமிருந்த சக்தியைலெ்லாம் திரட்டி அந்த மண்ணையள்ளிக் காட்டிக் கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தான்.போங்கடா நீங்களும் உங்கடை மண்ணும்..எங்கடை பிள்ளையள் சாகக் கிடக்குதுகள்.நாங்கள் பசியாற ஒரு காக்கொத்து அரிசியில்லை..இதிலையெங்கடா நாங்கள் போராட.வேண்டாம் ஒண்டும் வேண்டாம் நாங்கள் போறம் ராசா எங்களை விடுங்கோ..ஒரு தந்தையின் கோபம் அவரது வாயிலிருந்து வெளியாக அவர் பின்னே முன்னேயென ஆட்கள் போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். அந்தக் கோட்டப் பொறுப்பாளர் போராளி முழந்தாழிட்டுக் கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தான்..
அடுத்தொரு முனையில் இன்னொரு இளம் போராளி எங்கடை கனவெல்லாம் நீங்கள் தான போகாதையுங்கோ நில்லுங்கோ..நாங்கள் எல்லாரும் ஒண்டானா எங்களாலை வெல்லேலும் என்று கத்தினான்..உலக விஞ்ஞானமெல்லாம் ஒன்றாய் பல நாடுகளின் துணையும் ஆயுதங்களும் திரண்ட களமிது என்பதை அறியாத அப்பாவியாய் மனித வலுவையே பெரிதாய் நம்பிக் கத்தினான் அவன். அவனைத் தள்ளிவிட்டுச் சனங்கள் போய்க் கொண்டிருந்தனர். ஆட்களற்று அந்த இடம் வெளித்தது. சற்றுத் தூரம் போய்விட்டவர்களைத் திரும்பிப் பார்க்க வைத்து அந்த இளம் போராளி தன்னைத் தானே வெடிக்க வைத்துச் சிதறினான்.கண்முன்னே ஒருவன் தன்னைச் சிதறிடித்துச் சாகவும் சனங்கள் போய்க்கொண்டிருக்க இனியும் நாங்கள் வெல்வோமென்ற நம்பிக்கை இவளுக்கும் இவளுடன் சேர்ந்து நின்றவர்களுக்கும் போய்விட்டது. தங்களைத் தாங்கள் அழித்துக் கொள்ளவும் அவகாசமில்லாமல் எல்லாம் எல்லாரும் போக……எல்லாம் ஏதோவொரு சினிமாப்படத்தின் காட்சிகள் போல நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது.இவளும் அழுதபடி…….கைகளும் வெறுமை அவர்கள் தாங்கிய கனவும் வெறுமையாய் ஏதோ எல்லாம் புலம்பல்களும் துயருமாக போனவர்களுக்குள் இவளும் 56பேரும் கலந்து கொண்டார்கள். யாரையும் யாரும் கவனிக்காமல் தனித்தனியாக சனத்திரளுக்குள் கலந்து அவன்களின் கைகளில் சேர்ந்த போது மிஞ்சியது கண்ணீர்தான்.பிள்ளை அந்த ஆட்டோக்காரப் பொடியன் வந்திருக்கு..உமக்கு ரெலிபோனாம்..நினைவுகளை அறுத்துக் கொண்டு இவள் காதுகளைப் பற்றியது சுதாஜியினியக்காவின் குரல். சில நாளாய் அங்கு ஆட்களை அழைத்துவரும் அந்தவொரு ஆட்டோக்காரன் தனது தொலைபேசியில் வெளிநாட்டுத் தொடர்பில் பேச உதவினான். இன்றும் அவன் வந்திருந்தான். அக்கா பயப்பிடைதேங்கோ கதையுங்கோ என அவன் தனது கைபேசியை இவளிடம் கொடுத்தான். ஏதோவொரு சினிமாப்பாடலில் இருந்த கைபேசியின் ஒலியை சத்தமில்லாத அதிர்வுக்கு மாற்ற உதவி செய்து கொடுத்துவிட்டுப் போனான். அவன் திரும்பி வரமுதல் இவள் தனக்கான அழைப்பை ஏற்று முடித்து கைபேசியை அவனிடம் கொடுக்க வேண்டும். தன்னை அழைத்த அழைப்புக்காக அவள் காத்திருந்த 6வது நிமிடத்தில் கைபேசி அதிர்ந்தது.எதிர் முனையிலிருந்து வெளிநாட்டிலிருந்து இவளது தோழி அழைத்திருந்தாள். முன்பெல்லாம் சுகம் நலம் விசாரிப்பு அதன் பின்னால் அலுவல் என்ற நிலைமாறி நேரே அவள் விடயத்துக்கு வந்தாள். நாளைக்கு உன்னைக் கூட்டிக்கொண்டு போவாங்களாம். யோசிக்காமல் வெளிக்கிடு சரியோ..கடன்வாங்கித்தான் இந்தக்காசு குடுத்திருக்குபிரச்சனையில்லாமல் வெளியில வந்திட வேணும்……ஒருதருக்கும் ஒண்டும் சொல்லாதை சரியோ……என்னாலை இதைத்தான் உனக்காகச் செய்யேலும்..அண்டைக்கு நீ பேசினது மனசுக்கு கஸ்ரமாயிருந்தது..இவளது வெளிநாட்டுத் தோழி மெல்ல விம்மினாள்.நாங்கெல்லாம் சாகச்சாக உங்கையிருந்து கவிதை படிச்சியள்..போராடுங்கோ போராடுங்கோண்டு மேடைவைச்சு முழங்கினியள்..காப்பாற்றுறோம் காப்பாற்றுறோமெண்டு கண்டனம் செய்தியள் ஊர்வலம் போனியள்..உணர்வாப் பேசினியள்……கடைசிவரை நாங்கள் நம்பின கள நிலமை மாறீனாப்பிறகும் உசுப்பிவிட்டிட்டு இன்னும் ஆருக்காக உங்கை குத்தி முறியிறியள்..கோபத்தில் கொப்பழித்த சொற்கள் யாவும் இவள் வாயிலிருந்து இவளை அறியாமலேயே கொட்டிக் கொண்டிருக்க..நீங்கள் தான சொன்னீங்கள் காசைத்தாங்கோ நாங்கெல்லாம் பாப்பமெண்டு……வேறையென்னத்தைச் செய்யச் சொன்னியள்..அரைமணித்தியாலம் இருக்க முடியாத ஆளிட்டை அனைத்துலகப் பொறுப்பைக் குடுத்தியள்.அது காணாதெண்டு ஆக்களை அனுப்பினியள் அவையெல்லாம் இஞ்சை வந்து ஊரிலையிருந்து வந்தனாங்களெண்டு நெஞ்சை நிமித்தித் திரிஞ்சினம்.ஆட்கள் மாறிச்சினம் ஆனால் நடந்தவையெல்லாம் பழையமாதிரித்தான் நடத்திச்சினம்.பிழையளைச் சொன்னவையை எல்லாம் நீங்களும் தான் தள்ளி வைச்சியள்..தவறுகள் நடக்கக் காரணமாயிருந்தியள்..அப்பெல்லாம் உங்களுக்கு விளங்கேல்லயோ இது அழிவுக்கான பாதையெண்டு……இண்டைக்கு நீங்கள் எடுத்த முடிவை கொஞ்சம் முந்தியெடுத்திருந்தா சனத்திட்டையாவது திட்டு வாங்காம இருந்திருக்கலாம்..உலகத்தில சொந்தச் சனத்திட்டை திட்டும் வெறுப்பும் வாங்கினது நீங்களாத்தானிருக்கும்……சரி முடிவு அழிவெண்டாப்பிறகு ஏனடியொரு குப்பி கூடவோ கிடைக்கேல்லையென்றதற்கு..இவள் சொன்ன வார்த்தைகள் கடுமைதான். அத்தோடு விட்டுவிடாமல் நாங்கள் இவ்வளவு நாளும் இந்த இனத்துக்காக போராடினதுக்காகவாவது எங்களை வெளியில எடுத்து விடுங்கோ பாப்பமென்று எகத்தாளமாய் கேட்டது எல்லாம் மறந்து இன்று இவளை வெளியில் எடுக்கும் ஏற்பாடும் செய்துவிட்டு அழைத்திருக்கிறாள்.இந்த ஏற்பாடு நாலுபேருக்காலை போய்த்தான் செய்திருக்கு..நேரடியா ஒருதரையும் தெரியாது தெரிஞ்சாக்கள் மூலமாத் தான் செய்திருக்கு..வேறையாக்கள் கவனமா வெளியில வந்திட்டினம்..அந்த நம்பிக்கையில இறங்கியிருக்கு……நீ முதல் வா பிறகு பாப்பம் மற்றவையை…….போய்ச் சேந்ததும் ரெலிபோனெடு..அதுவரையும் நான் நிம்மதியா இருக்கமாட்டேன் சரியோ..என்றாள். எல்லாவற்றுக்கும் இவள் ஓம் ஓம் என்றாள்.இரவிரவாய் நடந்து கால்கள் ஓய்ந்துபோனது. எத்தனை வருடங்கள் காட்டில் காட்டு மரங்களுடன் மிருகங்களுடனென வாழ்ந்த காலங்கள்..களம் போன கால்கள் இன்று காடொன்றின் ஊடாக நடக்க முடியாமல் களைத்துப் போனது. எங்காவது ஓரிடத்தில் விழுந்து படுக்க வேணும்போலிருந்தது. ஓய்வு வேண்டிய கால்கள் கெஞ்சின. அழைத்துப்போனவர்கள் தொடர்ந்து நடக்கச் சொல்லி வற்புறுத்தினார்கள். ஏற்கனவே இரண்டுதரம் காயமடைந்த ஒற்றைக்கால் விறைத்துக் கொண்டிருந்தது. பதுங்குகுழியில் இறங்கும் போது முறிந்த மற்றக்கால் எடுத்தடி வைத்த ஒவ்வொரு அடிக்கும் சாவின் வலியாய் வலித்துக் கொண்டிருந்தது.தறப்பாளின் கீழிருந்து வெளியேறியதே பெரியதொரு விடுதலை போலிருந்தது. அந்தச் சிறையிருப்பை விட இந்த நடை பறாவாயில்லையெனச் சமாதானமாகினாள். நெடும் தொலைவு நடந்து போய் விடிந்துவிடச் சற்று முந்திய புலர்காலையில் வாகனமொன்று வந்து ஏற்றிக் கொண்டு பறந்தது.காட்டுவாசிகள் போன்று கறுத்து ஒடுங்கிய முகமும் உள்விழுந்த கண்ணும் பயணத்தில் தெரியாமல் அழகியல் நிலையத்தில் அழைத்துப்போய் அலங்கரித்தான் அழைத்துப்போனவன். என்ரை அக்காவும் உங்களைமாதிரித்தான் போனவா இதுவரையும் ஒரு தகவலுமில்லை..உங்களைக் கூட்டிவர எனக்கு அக்காவைக் கூட்டி வந்தமாதிரித்தானிருந்தது..என்றான் அவன். ஒருவாரம் ஓடி மறைந்தது. ஒரு நாள் இரவுதான் பயண ஒழுங்கென்றான் அவன். பகலில் போகலாமே என்றவளுக்கு அவன் சொன்னான். உங்கடையாக்கள் சிலபேர் பகலில நிண்டு காட்டிக்குடுக்கினம்..அதுதான் இரவில போறதெண்டான்..ஆரவை.? கேட்டவளுக்கு அவன் சொன்ன பெயர்கள் தலையே சுற்றியது.மக்களே போகாதையுங்கோ என மண்ணள்ளிக் கொட்டித் தடுத்தவனின் பெயர் அந்தக் காட்டிக் குடுப்போரின் வரிசையில் அவன் சொன்னதை நம்ப முடியவில்லை. அவனா..? வடிவாத் தெரியுமோ? கேட்ட இவளுக்குச் சொன்னான். நான் நேரை கண்டனானக்கா.என்றான்.அவளோடு அவனும் சேர்ந்து விமானமேறிச் சென்னையில் இறக்கிவிட்டுவிட்டுப் போனான் அவன். போகும் போது தனது தனிப்பட்ட தொடர்பிலக்கத்தை எழுதிக் கொடுத்தான். இதுவரையும் கனபேரைக் கொண்டு வந்து விட்டிட்டனக்கா ஆனா ஒருதருக்கும் என்ரை தனிப்பட்ட தொடர்பு குடுக்கேல்ல..என்னெண்டு தெரியேல்ல உங்களோடை தொடர்ந்து தொடர்பை வைச்சிருக்க வேணும் போலையிருக்கு..என்றபடி தனது தொடர்பு எண்ணையும் விலாசத்தையும் எழுதிக் கொடுத்தான்.உதவி ஏதும் தேவையெண்டால் சொல்லுங்கோ.என்றவன் கையில் அவளிடம் 30ஆயிரம் இந்திய ரூபாய்களை நீட்டினான். வாங்கத் தயங்கியவளை..என்னக்கா இதெல்லாம் கறைபடிஞ்ச துரோகக் கையெண்டு நினைக்கிறியளோ.? நானும் போராடத்தானக்கா போனனான்..ஆனால் முடிவு என்னை இப்பிடியொரு அணியோடை கூட வைச்சிட்டுது.இதிலும் ஒரு மனச்சந்தோசம் இப்பிடி நாலுபேரை நாங்களும் காப்பாற்றிக் கொண்டு வந்து விடுறோமெண்டது. இந்த வேலையைக் காசுக்குத்தான் செய்யிறம் ஆனால் ஏதோ எங்களால யாரோ சிலர் பயனடையினம் எண்டது ஒரு சின்னத் திருப்தி.
பறவாயில்லை நான் காசு தேவையெண்டா கேக்கிறன். என்றவளின் கையுக்குள் அந்த முப்பதாயிரம் ரூபாவையும் திணித்துவிட்டுத் திரும்பிப் போனான்.தனது பெருந்தன்மையான செயலால் மனசில் அவன் சிம்மாசனமிட்டு உட்கார்ந்தான். அவனுக்கு நன்றி சொல்லவா இல்லை பணத்துக்காக வேலை செய்யும் துரோகியென்று சொல்லவா? இல்லை அவன் அவள் நம்பாத கடவுளின் அவதாரம் போலத் தோன்றினான். துரோகியென்ற சொல்லைத் தமிழ் அகராதியிலிருந்தே தூக்க வேணுமென நினைத்துக் கொண்டாள்.அவள் தோழிக்கு தகவல் அனுப்பினாள். தன்னைக் கொண்டு வந்து விட்டவன் பற்றிச் சொன்னாள். அப்போதுதான் தோழி சொன்னாள் இவளுக்கு, அவளையும் துரோகியென்கிறார்களாம். கடந்தகாலத் தவறுகளை எழுதுகிறாளாம். வெற்றியில் புகழ்ந்து தோல்வியில் விமர்சனம் செய்கிறாளாமென மண்டையில போட வேணுமெண்டும் யாரோ சில தேசியத் தூண்கள் சொன்னதாகச் சொன்னாள் இவளுக்கு. விமர்சனங்களைத் துரோகம் என்றதும் சுட்டிக்காட்டலைச் சுயநலம் என்றதும் தட்டிக்கேட்டலை ஒத்துவராதவர் என்றதும் ஆலோசனைகளை அதிமேதாவித்தனம் என்றடக்கியதன் பலன் இன்று., தமிழினத்துக்குத் தந்துவிட்ட முடிவை இனியும் தமிழினம் வாழ்ந்தால் வெற்றி வீழ்ந்தால் வீரம் என்று வீரசபதம் கொள்ளப்போகிறதா ? கேள்விகள் வரிசையாய் நின்றன..வருடத்துக்கும் மேலான ஒரு விடுதலை அமைப்பை அதன் தலைமையை அதன் போராளிகளை நிராயுதபாணிகளாக்கி நி்ர்மூலமானதையும் 3லட்சத்துக்கு மேலான உயிர்களை கம்பி வேலிகளின் பின்னால் தள்ளியதையும் தியாகம் என்ற வார்த்தையால் புனிதப்படுத்த முடியவில்லை.முள்ளிவாய்க்காலில் மிஞ்சிய மக்கள் மட்டுமா போராடப் பிறந்தார்கள் ? மற்றவர்கள் அவர்களின் தியாகத்தில் வெற்றியில் திழைக்கவும் விசிலடிக்கவும் பிறந்தார்களா? தவறுகளில் இருந்து தெளிவு பெற்று விமர்சனங்களை உள்வாங்கி கால ஒழுங்கோடு ஒன்றிணையும் தத்துவத்தைத் தமிழ் மூளைகளில் செலுத்த வேண்டுமென நினைத்துக் கொண்டாள்.புலிகளின் அழிவோடு தமிழின விடுதலைப் போராட்டம் முடியாமல் ஆயிரமாயிரமாய் தமிழருக்கான தனித்தேசக் கனவில் போனவர்களின் கனவுகள் சிதையாமல் நனவாக ஒரு தீர்வு எங்கள் இனத்துக்காக வேணும் என்ற விருப்பில் முட்கம்பிகளுக்குள்ளும் வெளியிலும் இருக்கும் ஆயிரமாயிரம் பேரின் விருப்போடு இவளும் ஒருத்தியாகிறாள்.தவறுகள் முடிவுகள் அல்ல..தோல்வியிலிருந்து எத்தனையோ தரம் தெளிந்து புதுப்பிக்கப்பட்ட விடுதலைப் போராட்டத்தின் இந்த வீழ்ச்சி நாளைய எழுச்சியாய் பதியமாக வேண்டுமென்பதில் நம்பிக்கை கொள்கிறாள் இவள்.
(
முற்றும்)

 

 

 

 

 

 

000

 

 

 

 

 

 

 

 

1990

 

 

5

 

 

 

 

 

 

 

*

 

 

 

000

 

 

 

 

 

 

 

*

 

 

 

 

2001

 

 

‚‘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

UNHCR

 

 

 

 

 

 

30

 

 

 

 

 

 

www.mullaimann.blogspot.com