போபால்: ஆன்டர்சன் தப்பியது ராஜீவ் காந்திக்கு தெரியும்!

போபால் விஷவாயு வழக்கின் முக்கிய குற்றவாளியான வாரன் ஆன்டர்சனை தப்பவிட்டது காங்கிரஸ் அரசே என்பது அம்பலமாகியுள்ள நிலையில், அதை மறைப்பதற்காக காங்கிரஸ் மேலிடம் தீவிர முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளது. குற்றம் சாட்டுபவர்கள் மீது பாய்ந்து காங்கிரஸ் மேலிடம் வெறுப்பை உமிழ்ந்து வருகிறது.

போபால் விஷவாயுக் கசிவு விபத்து நடந்த 1984 டிசம்பர் 2-3க்குப் பின்னர் மூன்று நாட்கள் கழித்து யூனியன் கார்பைடு நிறுவனத் தலைவர் வாரன் ஆன்டர்சன் மீது இபி கோவின்படி கடுமையான பிரிவுகளின் கீழ் வழக்கு பதிவு செய்யாமல் சாதாரண பிரிவுகளின் கீழ் வழக்குப்பதிவு செய்யப்பட்டது. அப்போது மத்தியிலும் மாநிலத்திலும் காங்கிரஸ் ஆட்சி நடைபெற்று வந்தது.

கைவிடப்பட்ட பிரிவு

அப்போதைய ஹனுமான் கஞ்ச் காவல் நிலைய பொறுப்பாளர் சுரேந்தர் சின்ஹா, நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்த ஆவணங்களின்படி முதலில் வாரன் ஆண்டர்சன் கைது செய்யப்பட்டார். பின்னர் 1984, டிசம்பர்7ம் தேதி காலை 10.10 மணிக்கு மேற்படி நிறுவனத்தின் நிர்வாகிகள் கேசுப் மஹிந்திரா, விஜய் பிரகாஷ் கோகலே மற்றும் பல உயர் அதிகாரிகள் கைது செய்யப்பட்டனர். அவர்கள் மீது இபிகோ பிரிவு 304-ஏ (கொலை அல்லாமல் பெரும் உயிரிழப்பை ஏற்படுத்துதல்) பிரிவின் கீழ் வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டது. மேலும் அவர்கள் மீது அலட்சியத்தால் மரணம் ஏற்படுத்துதல் (278) , உடல்நலத்திற்கு கேடு விளைவிக்கும் ஆபத்தான சூழலை உருவாக்குதல் (284), தவறான நடத்தை (426), தவறான நடத்தையால் கால்நடைகள் மற்றும் விலங்குகளின் உயிருக்கு ஆபத்து விளைவித்தல் மற்றும் ஊனமாக்குதல் போன்ற பிரிவுகளின் கீழ் வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டது.

பின்னர், 304 வது பிரிவு நீக்கப்பட்டது. ஆனால் அப் பிரிவுகளை நீக்குவதற்கு காவல் துறைக்கு அதிகாரமில்லை என்று சட்ட வல்லுநர்கள் கூறுகிறார்கள். அப்பிரிவுகளை நீக்காமல் விட்டிருந்தால் வாரன் ஆண்டர்சனால் தப்பியிருக்க இயலாது. பின்னர் கேசுப் மஹிந்திரா மற்றும் விஜய் பிரகாஷ் கோகலே மீது சிபிஐ 304வது பிரிவின் கீழ் வழக்கு பதிவு செய்தது. இதனால் இருவருக்கும் 10 வருட கால சிறைத்தண்டனை கிடைத்திருக்கும். ஆனால் உச்சநீதிமன்றம் அப்பிரிவுகளைக் கைவிட்டு விட்டது.

`அது அரசின் முடிவு’

1984ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 2-3 தேதிகளில் மீத்தைல் ஐஸோ சயனேட் என்ற உயிர்க்கொல்லி விஷ வாயுவினால் சுமார் 25 ஆயிரம் மனித உயிர்கள் பலியாகின. ஆயிரக் கணக்கான மக்கள் உடல் ஊனமுற்றனர். உயிர் பிழைத்த மக்கள் செத்தவர்களைக் கண்டு பொறாமைப்பட்ட கொடிய காலம் அது. ஆனால் இன்று காங்கிரஸ் சொல்கிறது, “ஆண்டர்சன் மற்றும் இதரர் மீதான கடுமையான பிரிவை நீக்கியது, அரசு எடுத்த முடிவு; கட்சியின் முடிவல்ல”.

ராஜீவ் காந்தி?

அரசு முடிவுக்கும் ஆளுங் கட்சியின் முடிவுக்கும் என்ன வித்தியாசம் என்று மக்கள் காங்கிரசிடம் விளக்கத்தை எதிர்பார்க்கிறார்கள். இன்று கட்சியைக் காப்பாற்ற பிரதமர் மன்மோகன் சிங், அகில இந்திய காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவி சோனியாகாந்தி, மத்திய அமைச்சர் பிரணாப் முகர்ஜி, சோனியா காந்தியின் அரசியல் செயலாளர் அஹமது பட்டேல், உள்துறை அமைச்சர் ப.சிதம்பரம் மற்றும் ஏ.கே. அந்தோணி அனைவரும் சேர்ந்து “அரசு என்பது வேறு, கட்சி என்பது வேறு” என்று கதைகட்டுகிறார்கள். கொடிய குற்றவாளிகள் தப்பிவிட்டார் களே என்று தேசமே துடிக்கும் போது, காங்கிரஸின் கவ லையே வேறாக இருக்கிறது. இந்தப் பிரச்சனையில் முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியின் பெயர் கெட்டுவிடக் கூடாது என்பதே அது.

முன்னாள் முதல்வர் அர் ஜூன் சிங் தற்போது ஓரங்கட்டப்பட்டுள்ளதால் போபால் விஷவாயு பற்றியும், யூனியன் கார்பைடு தலைவர் வாரன் ஆண்டர்சன் தப்பியவிதம் பற்றியும் அவர் ஏதாவது உளறிக் கொட்டி விடக்கூடாதென்று காங்கிரஸ் கட்சியின் செய்தித் தொடர்பாளர் வெள்ளியன்று பேசுகையில், “ராஜீவ் காந்தி அரசைக் குறிப்பிட்டு எதையும் கேட்கக் கூடாது’’ என வாய்ப் பூட்டு போட முயற்சித்தார்.

ஏற்கெனவே அமைக்கப் பட்ட அமைச்சர்கள் குழு என்னவானது என்று தெரி யாத நிலையில், இன்னொரு மத்திய அமைச்சர்கள் குழு அமைத்துள்ளார்கள். இந்தி யாவில் முதலீடு செய்ய விருப்பம் தெரிவித்துள்ள யூனியன் கார்பைடு நிறுவனத்தின் தற்போதைய உரிமையாளரான டவ் கெமிக்கல்ஸைப் பாதுகாக்கும் விதமாகவே இந்த புதிய குழுவின் தலைவரான ப.சிதம்பரம் மற்றும் கமல் நாத் போன்றவர்கள் கருத்து கூறி வருகிறார்கள்.

அலெக்சாண்டர் மீது பாய்ச்சல்

இந்நிலையில் வாரன் ஆண்டர்சனை விடுவிக்க ராஜீவ் காந்தி உத்தரவிட்டிருக் கலாம் என்று ராஜீவ் காந்தியிடம் முதன்மை செயலாளராக பணிபுரிந்த பி.சி. அலெக்சாண்டர் கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.

இக்கருத்து காங்கிரஸ் தலைவர்களிடம் பெருத்த ஆத்திரத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. கடந்த ஜனாதிபதி தேர்தலில் பாரதிய ஜனதா கட்சி வேட்பாளராக அறிவிக்கப் பட்ட பி.சி.அலெக்சாண்டரை காங்கிரஸ் ஆதரிக்க வில்லை.

எனவே ராஜீவ் காந்தியைப் பற்றியும்,காங்கிரஸ் கட்சி யைப் பற்றியும் காழ்ப்புணர்ச்சியால் அப்படிக் கூறுகிறார் என்று காங்கிரஸ் மேலிடம் “பதிலடி” கொடுத்துள்ளது.

ராஜீவ் காந்தியைப் பாதுகாக்கும் விதமாக தவாண், “ராஜீவ் காந்தி அப்படிக் கூறி யிருக்க மாட்டார்” என்று கூறி முன்னாள் முதல்வர் அர்ஜூன் சிங் மீது பழியைத் தூக்கிப் போடுகிறார். இந்நிலையில் நிலைமையைச் சமாளிக்கும் விதமாக காங்கிரஸ் பொதுச் செயலாளர்களுள் ஒருவரான திக்விஜய் சிங் “அமெரிக்க நிர்ப்பந்தம் காரணமாக” என்று புதிய விளக்கம் கொடுக்கிறார்.

 Thanks: Theekkathir.

13 thoughts on “போபால்: ஆன்டர்சன் தப்பியது ராஜீவ் காந்திக்கு தெரியும்!”

  1. இன்னும் நிறைய உண்மைகள் வெளி வரட்டும் …

  2. ராஜீவை கொன்றவர்களுக்கு அவரை விமர்சிக்க யோக்கியதை இல்லை!

    1. ரம்மி, விமர்சிப்பவர்கள் எல்லாருக்கும் கொலைகாரப் பட்டம் வழங்க நீவிர் என்ன உச்ச நீதிமன்றம் என்ற நினைப்போ?

      1. ராஜீவைக் கொன்ற மாமனிதரை, தன் மக்களுக்கு துன்பம் ஒன்றையே பரிசாக கொடுத்தவரை, மாமனிதன் என்று கொண்டாடும் இது போன்ற வலைப்பூககளை எழுதும், இனத்தவர்களுக்கு,ராஜீவை விமர்சிக்க யோக்கியதை இல்லவே இல்லை!

      1. கொன்றவர் கொலையுண்டார்! கொன்றவர் ஒரு வரலாரற்று பிழையாளி!

    2. இது உச்சநீதிமன்றமே தான்!
      மாற்றுக் கருத்துச் சொல்லுகிறவன் எல்லரும் புலி ஆதரவாளன்.
      மேன் முறையீடே கிடையாது.
      ஆனாலும்,
      1984இல் அனுபவித்த சீக்கியனுக்கு, 1987-89 போரில் கண்ட இலங்கைத் தமிழனுக்கு, இப்போ Union Carbide கொலைகாரனைத் தப்பவிட்டதற்காக போபால் மக்களுக்கு, ராஜீவை விமர்சிக்க உரிமை உண்டா கனம் கோர்ட்டார் அவர்களே?

  3. அயோக்கியன் ராஜீவ் போர்பஸ் ஆயுத ஊழல் மூலம் கிடைத்த லஞசத்தை சுவிஸ் வங்கியில் போட்டு ஏப்பம் விட்டவன்.ஆண்டர்சனிடம் எத்தனை கோடி டாலர் வாங்கினான்? ஆட்சியில் இருந்த சொற்பகாலத்தில் அவன் செய்த அனியாயம் கொஞ்சமா தூக்கில் போடவேண்டிய தேசத்துரோகி

  4. Friday, June 11, 2010போபால் விபத்தும் ராஜீவ் மரணமும்
    இதென்னடா மொட்டைத்தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சுன்னு எரிச்சலாயிராதிங்க.கேயாஸ் தியரி தெரியுமில்லை. இந்த உலகத்துல எந்த ஒரு சின்ன சம்பவமும் ஒரு பெரிய சம்பவத்தோட லின்க் ஆகியிருக்கும். அப்படித்தான் ராஜீவ் மரணத்துக்கும் போபால் விஷ வாயு கசிவுக்கும் ஒரு லிங்க் இருக்கு. அதை கடைசில சொல்லியிருக்கேன். அதுக்கு மின்னாடி கொதிப்பை சாவதானப்படுத்திக்க கொஞ்சம் போல மொக்கை.

    போபால் விஷ வாயுவும் பூபால் பீடியும் :
    போபால் விஷ வாயு கசிவை பத்தி சனம் கிழி கிழின்னு கிழிச்சிருப்பாய்ங்க. இந்த மாதிரி மேட்டர்லல்லாம் இறங்கனும்னா விமர்சிக்கனும்னா கொஞ்சம் டர்ரு தான்.காரணம் என்னடான்னா சனம் உயிரோட இருந்தா என்னைக்கோ ஒரு நா மாற்றம் வரும், பொற்காலம் வரும்னு வழி மேல விழி வச்சு இருக்கலாம். இந்த பன்னாடைங்க பாடையே கட்டிட்ட பொறவு ஸ்வர்ண யுகம் வந்தென்னா தகர யுகம் வந்தென்ன?

    எனக்கு ஒரு சந்தேகம்ணா இவிக கொள்ளையடிக்க வாச்சும், இவிகளுக்கு ஓட்டுப்போடு கஜானா சாவிய கையில கொடுக்கவாச்சும் சனம் இருக்கனுமில்லையா. எல்லாத்தயும் கொன்னுட்டா யாரை ஆளுவாய்ங்க.ஒரு விஷயத்தை அதுல ஆட்சியாளருக செய்த விஷமத்தை விமர்சிக்கனும்னா நமக்கு 9 இடமும் குளிர்ந்து இருக்கனும். அப்பத்தான் நக்கல் நக்கலா போட்டு தாக்கலாம்.

    ஆனால் போபால் விஷயத்துல ஒவ்வொரு செல்லும் ஒரு நெருப்பு பொறியா மாறி இருக்க வாய்ல நல்ல வார்த்தையா வருங்கறிங்க. பூபால் பீடிப்புகை சுற்றுச்சூழலை பாதிக்குமாம்.கான்சர் வந்துருமாம் அதனால பீடிக்கட்டு மேல விட்டலாச்சாரியா படம் மாதிரி மண்டையோடோட படம் போடனுமாம். பொது இடத்துல புகைக்க கூடாதாம்.

    ஆனால் யூனியன் கார்பைட் கம்பெனி விட்ட புகையால சனம் கொத்து கொத்தா செத்து விழுந்தாய்ங்க. பல லட்சக்கணக்கான மக்கள், கர்பிணிகள்,கருவிலான சிசுக்கள் பாதிக்கப்பாட்டாய்ங்க. ஓவரியிலான முட்டைக்கருக்கள், விந்தணுக்கள் கூட பாதிக்கப்பட்டுருச்சு. இதுக்கெல்லாம் காரணமான ஆண்டர்சனை அன்றைய பிரதமர் ராஜீவ், பிரதமர் அலுவலகம் ,மத்திய அரசு ,மானில அரசு, எஸ்.பி,கலெக்டர்ல இருந்து எல்லாருமா கூட்டு சேர்ந்து சேஃபா வழி அனுப்பி வச்சிருக்காய்ங்க.

    1987 டிசம்பர் 7 ஆம் தேதி அரெஸ்ட் பண்ண பார்ட்டிய அன்னைக்கே ரிலீஸ் பண்ணி சிறப்பு விமானத்துல ஏத்தி விட்டிருக்காய்ங்க . இந்தியாவுல ரூ500 ரொக்க ஜாமீன் கொடுக்க முடியாம எத்தனை லட்சம் சனம் ஜெயில்ல கிடக்கு தெரியுமா? அந்த காலத்துல சைக்கிள் பெல் கப்பை திருடி மாட்டிக்கிட்டா கூட மறு நாள் ஏரியா கவுன்சிலர் வந்து பேசினா தான் விடுவாய்ங்க. ஆனால் மனித உயிர்களை களவாண்ட ஆண்டர்சனை ஃப்ளைட் ஏத்தி விட்டிருக்காய்ங்க.

    முன்னாள் தேர்தல் கமிஷ்னர் ஜி.வி.ஜி.கிருஷ்ண முர்த்தி இன்னொரு குண்டை போட்டிருக்கார்.

    “அமெரிக்க கீழ் கோர்ட்டுகளில் இந்த வழக்கில் தோல்வி ஏற்பட்ட பிறகு வழக்கறிஞர் குழுவுக்கு நான் தலைமை வகித்தேன். ரூ.470 மில்லியன் டாலர் போபால் விபத்தில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நஷ்ட ஈடாக வழங்க சுப்ரீம் கோர்ட் ரெஜிஸ்ட் ரார் பெயரில், பார்லெமென்ட் ஸ்ட்ரீட்டில் உள்ள ரிசர்வ் வங்கியில் டெபாசிட் செய்யப்பட்டது அந்த பணம் என்ன ஆனதென்றே தெரியவில்லை. பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு மட்டும் போய் சேரவில்லை ”
    ஆதாரம்: ஏபிஎன் டிவி, ஆந்திர ஜோதி நாளிதழ்

    “கொடுப்பதழுக்கறுப்பான் சுற்றம் ” என்று துவங்கும் குறள் தெரியுமாண்ணே. யாராச்சும் யாருக்காச்சும் கொடுக்கறத தடுத்தா தடுத்தவனோட சொந்தக்காரவுக எல்லாம் சோறு, துணியில்லாம சாவாய்ங்களாம்.

    ராஜீவோட சாவை ஒரு செகண்ட் நினைச்சுப்பாருங்க.

    1. அதுசரி, இதன் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு எப்போது வரும்? கதைக்கலாம், பேசலாம் ஆனால் எழுதும்போது மாத்திரம் அழகுத் தமிழில் எழுதலாமே!

  5. அமெரிக்கனுக்கும் இந்தியனுக்கும் உள்ள வித்தியாசம்…….. South Asia

    India ‘stripped’ of its dignity, literally
    By Siddharth Srivastava

    NEW DELHI – How should a nation, which also happens to be the world’s largest democracy and the bedrock of the global information-technology revolution, react when faced with news that the country’s defense minister has been “strip-searched”, not once, but twice, during trips to the United States? Is it a national shame that should engender jingoistic anti-US reactions, or should one just feel sorry for world’s most powerful country having lost its head given its insecurity over the “war on terror” and the fiasco in Iraq?

    The “disrobing” has been described by former US deputy secretary of state Strobe Talbott in his new book Engaging India – Diplomacy, Democracy and the Bomb in which the author writes that George Fernandes, India’s former defense minister (under the Atal Bihari Vajpayee government) was strip-searched twice in Washington, DC’s Dulles Airport, once on a visit to the US capital and again en route to Brazil. On both occasions Fernandes was the incumbent minister. Talbott says Fernandes himself angrily apprised him about the incidents when he visited India this February as part of a delegation.

    “Our group held a series of meetings with senior officials – [former national security adviser] Brajesh Mishra, [former external affairs minister] Yashwant Sinha and George Fernandes – who all voiced some unease that the American government was treating [Pakistani President General Pervez] Musharraf with kid gloves. But they also expressed general satisfaction with the way things were going between the US and India,” writes Talbot.

    He adds, “Fernandes, as defense minister, made much of how American-Indian military cooperation was thriving. India, in short, had weathered the storm of American sanctions and was now well on its way to establishing itself as a military partner. Just as we were saying goodbye to Fernandes, a member of our delegation innocently asked him when he would next be coming to Washington. His demeanor abruptly changed. It was as though he was glad to have an excuse to tell us how he really felt about our country.

    “Ignoring an Ethiopian delegation that was already filing into his office and taking its seats, Fernandes regaled us with the story of how he had been strip-searched by officers of the US Immigration and Naturalization Service at Dulles Airport when he arrived for an official visit in early 2002, and again in mid-2003.

    “He seemed to enjoy our stupefaction at this tale. He and other Indians who later referred to the incident clearly regarded it as more than merely a lapse of protocol or just another example of the post-[September] 11 excesses that air travelers had to endure for the sake of security. The Indians saw it as a symptom of a deep-rooted condescension – or worse – on the part of the West toward the East.”

    Talbott’s assertions have drawn fusillades of response from Indians at every level, everywhere. The political spectrum, ruling-party members and regular people with associations with the US have been drawn in. Indian websites are inundated with messages on the subject.

    Harish Rangwani writes to rediff.com: “We certainly need to take proactive actions against such abuses in the name of security. The high-handedness of foreigners at the hands of US immigration officers [as per the new electronic exit-entry system] should be deplored in the strongest words as well as reciprocated in the same manner. We should take a clue from Brazil, which has also introduced fingerprinting and photographing Americans on arrival, as in the USA. We should not be afraid of the repercussions, as strategic or economic alliances are based upon equal treatment of each others citizens. In any case, Americans need our assistance in information technology more than we need theirs.”

    Another comment by “Abhay” reads: “The US has been in superlative paranoia since [September] 11, best explained in Michael Moore’s Fahrenheit 9/11. If politicians and celebrities can undergo such turmoil, think of the common man. I have been through such situations several times. Who says that racism doesn’t exist! Most of the searches conducted are based on the color of your skin and how you look! Since Indians have the same build and look of people from the Middle East, Americans with basic knowledge of geography subject Indians to such embarrassments. It has happened in the past to head of Wipro [Corp] Azim Premji and prominent actor Kamal Hassan. While I see Indians being subject to checks, I don’t see similar treatment to others from the Asian community such as the Chinese. The message that needs to be conveyed is we Indians in America are doctors, lawyers, business and IT professionals, students and not terrorists. We don’t breed terrorists. So, don’t go by the looks, make intelligent checks, and not checks based on some mass hysteria.”

    There have been other reactions as well. Former deputy prime minister L K Advani has said he did not have to disrobe before entering the US. Advani maintains that shedding shoes and socks was part of a normal security check that the official entourage accompanying him had to undergo. “I wonder whether this can be called a strip search,” said Advani. The ruling Congress party, which had boycotted Fernandes in parliament over allegations of corruption, has, in a turnaround, expressed “sympathy for Fernandes” and asked the coalition government it leads to probe the strip-search incidents and make the report public.

    “We may have differences with him [Fernandes] but what happened with him is shocking and unfortunate as he was on an official visit representing India,” a party spokesman said. The left-wing parties that form a crucial ally to the Congress are aghast that there was no protest at the time and have primly said: “This was not of a personal matter but concerned the dignity and status of India and its government’s high representative.”

    The man at the center of the storm, Fernandes, with a known predilection for trying to attract the media as well as a deep-rooted anti-US disposition, is enjoying all the attention. A socialist who was instrumental in the exit of IBM and Coca-Cola from India in the late 1970s, Fernandes has termed his strip-search an “ordeal” and, even if belatedly, has decided not to visit the US in the future. It is another matter that as former defense minister, Fernandes’ opportunities to visit the US will be few and far between.

    Whether or not disrobing the defense minister of the world’s largest democracy is a reflection of US views toward India and Indians, or just further evidence that the shadow of Osama bin Laden still haunts the world’s most powerful country, debate will continue, and so will the strip searches.

    Siddharth Srivastava is a New Delhi-based journalist.

    (Copyright 2004 Asia Times Online Ltd. All rights reserved. Please contact content@atimes.com for information on our sales and syndication policies.)

    Jul 14, 2004

    ——————————————————————————–

    US ties: India comes first
    (May 20, ’04)

    India doubting its US ‘strategic partnership’
    (Mar 27, ’04)

    No material from Asia Times Online may be republished in any form without written permission.
    Copyright 2003, Asia Times Online, 4305 Far East Finance Centre, 16 Harcourt Rd, Central, Hong Kong

    Privacy and Legal Policies

  6. I was grilled like a terrorist in Toronto: Kamal Hassan

    ——————————————————————————–

    MUMBAI: Noted Indian actor Kamal Hassan was prevented from boarding a flight at the Toronto airport in Canada because his name sounded like a Muslim one.

    “You can’t have a name like Kamal Hassan, which sounds very Islamic, and hope to be left in peace in the American subcontinent,” Hassan said after his return to India.

    He was in Toronto to shoot for his latest Tamil comedy, Panchathanthiram, and recalls the incident when he was taking a flight from Toronto to Los Angeles as a harrowing and humiliating episode.

    “It started quite comically actually. The Customs authorities asked me what I was doing in that part of the world. I told them I am shooting for a film. They then asked me who my producer was. I told them my producer’s name.

    “Then they asked me why I was flying to Los Angeles. I told them I was going for prosthetic makeup. They evidently didn’t know what that was. I explained I needed to assume a particular look for the character I’ll be playing in my next film.

    “They then wanted to know who was paying my air travel bills. I pleaded ignorance about the nitty-gritty of my travel expenses. They said I must have all these important details handy for Customs purposes.

    “I assured them my papers were in order. But one of the officers led me inside almost as though I was one of bad guys in Rambo,” said a sarcastic Hassan.

    Reliving the incredible hours in the alien airport, Kamal smilingly says, “I requested them to let me make a call to my producer who incidentally was supposed to fly out from Toronto the same night back to India.

    “The Customs authorities refused point blank saying cell phones weren’t allowed. They made me wait for half an hour and then interrogated me again. This time I was grilled like a terrorist.”

    “‘Are you going for shooting to LA?’ they asked me. I said I was going to finalise my makeup. ‘Then why did you tell us you were going for shooting?’ they shot back. I told them I never said that, and what I said was I had finished shooting in Toronto and was now going to LA (California) for makeup.

    “‘You mean to say you do makeup in LA and shoot in India?’ they shot back. I explained that the special makeup was being designed for a film. ‘So you work in the US. Do you have a work permit?’ they asked me.

    “They then wanted to know why I was in Las Vegas before Toronto. I patiently explained that I was there for a convention of National Association of Broadcasters.”

    “Then they suddenly said I could leave. When I looked at my ticket it said ‘refused.’ I asked them if this meant I couldn’t board my flight to LA, and they said, ‘No, you can’t.'”

    Stranded in Toronto on a Sunday, a non-working day, Hassan woke up all his friends in the American embassy.

    “When the customs guys were asked about the way they treated me they said I wasn’t polite. That’s a pure lie. I didn’t once throw my weight around or try to impress upon them who I am. I didn’t even roll my eyes or express my exasperation in any way.

    “I didn’t lose my dignity. I’m a great fan of Mohandas Karamchand Gandhi. If the immigration authorities expected me to grovel, I would rather not travel. No, I wasn’t impolite. They were impolite.

    “September 11 was impolite. So the customs authorities in Toronto were impolite to me. I didn’t know what hit me. I was upset because people were waiting for me in Los Angeles. My Tamil fans and friends in Toronto are very upset. But it wasn’t as humiliating as Gandhiji being thrown out of a train in South Africa.”

    Hassan isn’t the first Indian showbiz icon to be harassed in this way. Earlier this month Aamir Khan was interrogated for an hour and even strip-searched at the airport in Chicago.

    “His name is Aamir Khan and mine is Kamal Hassan. We can’t get away with Islamic names like these after what Osama Bin Laden did. As a matter of fact when I landed in Los Angeles earlier this month, I was given a completely cold treatment.

    “In spite of all the security they’ve been properly had by Bin Laden. What better way to take revenge than to harass the entire brown-skinned population of the world? If you have an Islamic sounding name then it’s even easier for them. And if there’s a beard to go with the name like mine, nothing like it. “

  7. மீபத்தில் பஞ்சதந்திரம் படப் பிடிப்பு தொடர்பாக கனடா சென்ற கமல்ஹாசன் அங்கிருந்து அமெரிக்கா செல்வதற்காகடொரண்டோ விமான நிலையம் சென்றபோது அவரது பெயரையும் தாடியையும் பார்த்த அதிகாரிகள் அவரை தீவிரவாதி என்றுநினைத்து தள்ளிக் கொண்டு போய் குடைந்து எடுத்தது நமக்குத் தெரியும்.

    தான் பட்டபாடு குறித்து ஒரு ஆங்கில பத்திரிக்கைக்கு பேட்டியளித்திருக்கிறார் கமல். அதன் விவரம்:

    டொராண்டோவில் இருந்து லாஸ்ஏஞ்சல்ஸ்க்கு மேக்கப் டெஸ் சம்பந்தாமாக செல்ல இருந்தேன். ஆனால், விமான நிலையகஸ்டம்ஸ் அதிகாரிகள் என்னை கேள்விகளால் துளைத்து எடுத்து விட்டார்கள். அவர்கள் மேல் தவறு ஒன்றும் இல்லை, செப்டம்பர்11ஆம் தேதி அமெரிக்காவில் நடந்த தாக்குதல் அவர்களை அவ்வாறு கேள்வி கேட்க வைத்துள்ளது.

    என்னுடைய பெயரின் இறுதியில் வரும் ஹாசன் என்பதை ஹசன் என்று நினைத்துக் கொண்டனர். என்னுடைய தாடியைப்பார்த்தவுடன் மேலும் சந்தேகம். இதனால் என்னை தீவிரவாதி என்றே முடிவுகட்டி விட்டனர். நான் ஏன் அமெரிக்கா செல்கிறேன்,எனக்கு அங்கு என்ன வேலை என்பதை தெரிந்து கொள்ள விரும்பினார்கள்.

    எதற்காக இங்கு வந்துள்ளீர்கள் என்று கேட்டார்கள். நான் சினிமா பட ஷூட்டிஹ்கிற்கு வந்திருப்பதாகச் சொன்னேன். உடனேதயாரிப்பாளர் பெயரைக் கேட்டார்கள். பின்பு எதற்காக லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் போகிறீர்கள் என்று கேட்டார்கள்.

    ப்ராஸ்தடிக் என்று ஒரு மேக்கப் போடுவதற்காக சென்று கொண்டிருக்கிறேன் என்று நான் சொன்னவுடன் அவர்கள் முகத்தில் ஒருகுழப்பம். அவர்களுக்கு இது பற்றி எதுவும் தெரியவில்லை என்று புரிந்தது. உடனே என்னால் முடிந்த அவர்களுக்குவிளக்கினேன். நான் நடிக்கின்ற படத்தில் என்னுடைய கேரக்டருக்குன்னு ஒரு லுக் இருக்கு. இந்த மேக்கப் போட்டால் தான் அந்தலுக் கிடைக்கும் என்று விளக்கினேன். அவர்கள் என்ன புரிந்து கொண்டார்களோ தெரியவில்லை.

    பின்பு அதை விட்டுவிட்டு உங்கள் விமானச் செலவை யார் ஏற்றுள்ளார்கள் என்று கேட்டனர். எனக்கு அந்த விஷயத்தை பற்றிஎதுவும் தெரியாது. ஆகையால் தெரியாது என்று கூறினேன். உடனே, இதையெல்லாம் தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டாமா?கஸ்டம்ஸ் விஷயங்களுக்கு இதெல்லாம் முக்கியம் என்று தெரியாதா? என்று ஒரு நீண்ட உபதேசம். விதியே என்று கேட்டுக்கொண்டேன்.

    நான் பிரயாண சம்பந்தமான பேப்பர்களை எல்லாம் காட்டி விளக்கினேன். அப்படி இருந்தும் அவர்கள் என்னை விடுவதாய்இல்லை. என்னை ஒரு தனி அறைக்குள் அழைத்துக் கொண்டு போய் ஒரு பயஙகரவாதியை விசாரிப்பது போல் விசாரித்தனர்.

    ஷூட்டிங்கிற்காக லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் போகிறீர்களா என்று கேட்டனர். இல்லை மேக்கப் போடுவதற்காக போகிறேன் என்று கூறினேன்.பின்பு ஏன் ஷூட்டிங்கிற்காக போகிறேன் என்று கூறினீர்கள் என்று கேட்டனர். நான் முதலில் சொன்ன பதிலை அவர்கள் தவறாகபுரிந்து கொண்டனர். அப்படி நான் கூறவே இல்லையே என்று கூறிவிட்டு, ஷூட்டிங் டொராண்டோவில் முடிந்துவிட்டது. மேக்கப்போடுவதற்காக லாஸ்ஏஞ்சல்ஸ் போகிறேன் என்று கூறினேன்.

    லாஸ்ஏஞ்சல்ஸ்ல மேக்கப் போட்டுட்டு ஷூட்டிங்கிற்கு இந்தியாவுக்கு போவீர்களா என்று கிண்டினார்கள். எனக்கு என்ன சொல்லிஇவர்களுக்கு புரிய வைப்பது என்று புரியவில்லை. அவர்களுக்கு மீண்டும் மேக்கப் பற்றி விளக்குவதற்குள் போதும் போதும்என்றாகிவிட்டது.

    டொராண்டோ வருவதற்கு முன் லாஸ் வேகாஸ்க்கு ஏன் சென்றீர்கள் என்று கேட்டனர். நேஷனல் அஸோஷியேஷன் ஆஃப்ப்ராட்காஸ்ட் நடத்திய கன்பரன்சில் கலந்து கொள்ளச் சென்றதாக கூறினேன். அதை ஏனோ ஒப்புக் கொண்டார்கள்.

    பிறகு திடீரென நீங்கள் போகலாம் என்று கூறினர். அப்பாடா, ஒரு வழியாய் விட்டார்களே என்று சந்தோஷமாய் எனதுடிக்கெட்டைப் பார்த்தால் ரெப்யூஸ்ட் ( refused ) என்று இருந்தது. அதிர்ந்து போய், அப்போ நான் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் போகமுடியாதா என்று கேட்டதற்கு முடியாது என்று கூறிவிட்டனர் இறுகிய முகத்தோடு.

    டொரண்டோவில், ஞாயிற்றுக்கிழமை எந்த அலுவலகமும் இயங்காத அன்று தனிமையில் மிகவும் பாடுபட்டுவிட்டேன்.ஆனாலும் அந்த அதிகாரிகள் விசாரிக்கும்போது நான் கோபப்படவே இல்லை. மகாத்மா காந்தியின் தீவிர விசிறி நான்.மகாத்மாவை தென்ஆப்பிரிக்க ரெயிலில் இருந்து வெளியே எறிந்ததை விடவா இது கசப்பான விஷயம் என்று என்னை நானேதேற்றிக் கொண்டேன்.

Comments are closed.